TH18744A - การผลิตเยื่อ - Google Patents

Abstract

วิธีการสำหรับผลิตเยื่อเคมีจากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ประกอบด้วย ทำการย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อยโดยไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ก่อนหน้า ตามการ ประดิษฐ์จะบำบัดเศษวัสดุเส้นใยในอย่างน้อยหนึ่งขั้นตอนก่อนการย่อยดังกล่าว โดยมีของ เหลวที่มีสารประกอบอย่างน้อยหนึ่งชนิดรวมอยู่ด้วยที่สามารถเกิดสารเชิงซ้อนได้กับโลหะที่มี อยู่ในธรรมชาติในวัสดุเส้นใย

Claims (3)

1. วิธีการสำหรับผลิตเยื่อเคมี จากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ประกอบรวมด้วยการทำ การย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย วิธีการดังกล่าวไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ใด ๆ ก่อนการย่อย ดังกล่าว ซึ่งมีลักษณะที่ว่าเศษวัสดุเส้นใยจะถูกบำบัดอยางน้อยในขั้นตอนหนึ่งก่อนขั้นตอนการย่อยดัง กล่าว โดยมีของเหลวที่มีตัวช่วยแยกอย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อนกับโลหะที่มีอยู่ ในธรรมชาติในวัสดุเส้นใยรวมอยู่ด้วย ซึ่งตัวช่วยแยกดังกล่าวนั้นถูกคัดเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วย กรดไนโตรจิเนียส โพลีคาร์บอกซิ, กรดนอน-ไนโตรจิเนียส โพลีคาร์บอกซิลิก และกรดฟอสโฟนิค อย่างน้อยส่วนหนึ่งของของเหลวดังกล่าวที่มีอยู่ระหว่างทำการบำบัดวัสดุเส้นใยและมีตัวช่วยแยก ประกอบด้วยสารละลายใช้แล้ว, ของเหลวใช้ย่อยใหม่, ของเหลวที่ออกจากกระบวนการฟอกสี, สิ่ง ควบแน่น, น้ำประปา หรือน้ำจากทะเลสาป หรือของผสมของสารนั้น สารละลายใช้แล้วดังกล่าวมี ปริมาณโลหะต่ำลดลงที่ได้จากการย่อยดังกล่าวที่ต่อจากการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกดังกล่าว ก่อน กระบวนการย่อยมีการทำให้วัสดุเส้นใยชุ่มล่วงหน้าด้วยของเหลวใช้ต้ม และการบำบัดด้วยตัวช่วยแยก นั้น ได้กระทำรวมกับการทำให้ชุ่มล่วงหน้าเป็นการบำบัดอันเดียวกัน สารประกอบโลหะเชิงซ้อนที่ เกิดในการบำบัดอันเดียวกันดังกล่าว และตัวช่วยแยกที่ไม่ได้ทำปฏิกิริยาที่เกินถูกส่งไปพร้อมกับวัสดุ เส้นใยเข้าในกระบวนการย่อยเพื่อที่จะขจัดออกหลังกระบวนการย่อยเมื่อถ่ายสารละลายใช้แล้วออก 2. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 1 ที่มีลักษณะที่ว่าได้กระทำขั้นตอนที่ใช้ตัวช่วยแยกค่า pH สูงกว่าประมาณ 5.0 3. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 1 ที่มีลักษณะที่ว่าเติมตัวช่วยแยกลงในของเหลวในการทำให้ ชุ่มแก่วัสดุเส้นใย 4. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 1 ที่มีลักษณะที่ว่าตัวช่วยแยกถูกคัดเลือกจากกลุ่มที่ประกอบ ด้วย กรดไดเอธิลีน ไทรอะมีน เพนทาเซติก , กรดเอธิลีน ไดอะมีน เททราเซติก, กรดไนทริโล ไทร อะเซติก, กรดออกซาลิก, กรดซิทริก, กรดทาร์ทาริก และกรดไดเอธิลีนไทรอะมีนเพนทาฟอสโฟนิก 5. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 4 ที่มีลักษณะที่ว่าตัวช่วยแยกที่ใช้เป็นกรดเอธิลีน ไดอะมีน เททราเซติก 6. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 4 ที่มีลักษณะที่ว่าตัวช่วยแยกที่ใช้เป็นกรดไดเอธิลีน ไทรอะ มีน เพนทาเซติก และกรดเอธิลีน ไดอะมีน เททราเซติก 7. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 1 ที่มีลักษณะที่ว่าตัวช่วยแยกที่ใช้เป็นกรดไดเอธิลีน ไทรอะ มีน เพนทาเซติก 8. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 7 ที่มีลักษณะที่ว่าการทำการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกได้กระทำใน ภาชนะที่ใช้ในการทำการบำบัดต่างหากที่อยู่ทางต้นทางของภาชนะสำหรับทำการย่อย 9. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 8 ที่มีลักษณะที่ว่าการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกและการย่อยถูก รวมอยู่ในกระบวนการผลิตเยื่อแบบไม่ต่อเนื่อง 1 0. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 8 ที่มีลักษณะที่ว่าการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกและการย่อยถูก รวมอยู่ในกระบวนการผลิตเยื่อแบบไม่ต่อเนื่อง 1 1.1 2. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 11 ซึ่งอุณหภูมิ คือ อย่างน้อย 100 ํซ. ความดันอย่างน้อย 5 บาร์ และช่วงระยะเวลาในการบำบัดคือ อย่างน้อย 40 นาที 1 3. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 11 ที่ซึ่งความดันอย่างน้อย 10 บาร์ ช่วงระยะเวลาในการบำบัด คือ อย่างน้อย 60 นาที 1 4. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 11 ที่มีลักษณะที่ว่าได้กระทำการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกที่ อุณหภูมิอย่างน้อย 80 ํซ. ความดันอย่างน้อย 2 บาร์ และเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 20 นาที 1 5. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 14 ที่มีลักษณะที่ว่าใช้ตัวช่วยแยกในปริมาณระหว่าง 0.5-10 กก. ต่อหนึ่งตันวัสดุเส้นใยแห้ง 1 6. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 14 ซึ่งใช้ตัวช่วยแยกในปริมาณระหว่าง 1.5-5 กก. ต่อหนึ่งตัน วัสดุเส้นใยแห้ง 1 7. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 14 ที่มีลักษณะที่ว่าใช้ตัวช่วยแยกในปริมาณระหว่าง 2-4 กก. ต่อหนึ่งตันวัสดุเส้นใยแห้ง 1 8. วิธีการผลิตเยื่อเคมี จากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ซึ่งประกอบรวมด้วยขั้นตอนการ ย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย โดยไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ใดๆก่อนหน้าการทำการย่อยดังกล่าว ทำการบำบัดเศษวัสดุเส้นใยในอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งก่อนทำการย่อยโดยมีของเหลวที่มีตัวช่วยแยก อย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อนกับโลหะที่มีอยู่ในธรรมชาติในวัสดุเส้นใยด้วย ตัวช่วยแยกดังกล่าวที่เลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยกรดโพลีคาร์บอกซิลิกที่มีไนโตรเจน, กรดโพลีคาร์บอก- ซิลิกที่ไม่มีไนโตรเจนและกรดฟอสฟอนิค และยังถูกเลือกจากกลุ่มที่ประกอบด้วยกรดไดเอธิลีนไทรอะมีนเพน- ทาเซติก, กรดเอธิลีน ไดอะมีน เททราเซติก, กรดไนทริโลไทรอะเซติก, กรดออกซาลิก, กรดซิทริก, กรดทาร์ทาริก และไดเอธิลีนไทรอะมีน เพนทาฟอสโฟริก ซึ่งกระทำการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกดัง กล่าว และทำการย่อยในกระบวนการผลิตเยื่อแบบไม่ต่อเนื่อง และวัสดุเส้นใยที่ถูกบำบัดด้วย ตัวช่วยแยกถูกป้อนโดยตรงไปที่กระบวนการย่อยพร้อมกับสารประกอบโลหะเชิงซ้อนที่เกิดและตัว ช่วยแยกที่เกิน ที่ไม่ได้ทำปฏิกิริยา 1 9. วิธีการผลิตเยื่อเคมี จากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ซึ่งประกอบรวมด้วยการทำการ ย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย โดยไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ก่อนหน้า การทำการย่อยทำการ บำบัดเศษวัสดุเส้นใยในอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งก่อนทำการย่อยดังกล่าว โดยมีของเหลวที่มีตัวช่วยแยก อย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อนได้กับโลหะที่มีอยู่ในธรรมชาติในวัสดุเส้นใย วัสดุ เส้นใยที่ถูกบำบัดแล้วดังกล่าวถูกป้อนโดยตรงไปที่กระบวนการย่อยพร้อมกับสารประกอบโลหะ เชิงซ้อนที่เกิดและตัวช่วยแยกที่เกินที่ไม่ได้ทำปฏิกิริยา กระบวนการผลิตเยื่อ ดังกล่าวเป็นแบบ ไม่ต่อเนื่อง 2 0. วิธีการผลิตเยื่อเคมี จากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ซึ่งประกอบรวมด้วยการทำการ ย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย โดยไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ก่อนหน้า การทำการย่อยดังกล่าว ทำการบำบัดเศษวัสดุเส้นใยดังกล่าวในอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งก่อนทำการย่อยดังกล่าว โดยมีของเหลว ที่มีตัวช่วยแยกอย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อนได้กับโลหะที่มีอยู่ในธรรมชาติใน วัสดุเส้นใย กระทำอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งดังกล่าวที่ค่า pH สูงกว่าประมาณ 5.0 กระทำการบำบัดด้วย ตัวช่วยแยก และทำการย่อยในกระบวนการผลิตเยื่อแบบไม่ต่อเนื่อง จากวัสดุเส้นใยที่ถูกบำบัด ด้วยตัวช่วยแยกถูกป้อนโดยตรงไปที่กระบวนการย่อยพร้อมกับสารประกอบโลหะเชิงซ้อนที่เกิดและ ตัวช่วยแยกที่เกินที่ไม่ได้ทำปฏิกิริยา 2 1. วิธีการผลิตเยื่อเคมี จากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ซึ่งประกอบรวมด้วยการทำการ ย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย โดยไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ก่อนหน้า การทำการย่อยดังกล่าว ทำการบำบัดเศษวัสดุเส้นใยดังกล่าวในอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งก่อนทำการย่อยดังกล่าว โดยมีของเหลว ที่มีตัวช่วยแยกอย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อนได้กับโลหะที่มีอยู่ในธรรมชาติใน วัสดุเส้นใย กระทำอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งดังกล่าวที่ค่า pH สูงกว่าประมาณ 5.0 กระทำการบำบัดด้วย ตัวช่วยแยกและทำการย่อยในกระบวนการผลิตเยื่อ แบบไม่ต่อเนื่อง วัสดุเส้นใยที่ถูกบำบัดด้วย ตัวช่วยแยกถูกป้อนโดยตรงไปที่กระบวนการย่อยพร้อมกับสารประกอบโลหะเชิงซ้อนที่เกิดและตัว ช่วยแยกที่เกินที่ไม่ได้ทำปฏิกิริยาอย่างน้อยส่วนหนึ่งของของเหลว อยู่ระหว่างทำการบำบัดวัสดุเส้นใย และมีตัวช่วยแยก ซึ่งประกอบรวมด้วยหนึ่งชนิดของสารละลายใช้แล้ว, ของเหลวใช้ย่อยใหม่, ของ เหลวที่ออกจากกระบวนการฟอกสี, สิ่งควบแน่น, น้ำประปาหรือน้ำจากทะเสสาป หรือของผสมของ สารนั้น ซึ่งของเหลวใช้ย่อยดังกล่าวเป็นไวท์ลิกเคอร์และทำการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกร่วมกับกระบวน การต้มที่อุณหภูมิคงที่ที่รวมทั้งขั้นตอนการแทนที่เพิ่มเติมสุดท้าย ซึ่งภาวะปฏิบัติงานนั้นตรงกับ สภาวะโดยทั่วไป ในขั้นตอนการย่อยก่อนหน้าอย่างมีนัยสำคัญ 2 2. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 21 ที่มีลักษณะที่ว่าขจัดลิกนินออกจากเยื่อด้วย ออกซิเจนแก๊สหลังกระบวนการย่อย 2 3. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 22 ที่มีลักษณะที่ว่าเยื่อ ถูกบำบัดด้วยตัวช่วยแยกทันที ก่อนการขจัดลิกนินด้วยออกซิเจนแก๊ส 2 4. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 22 ที่มีลักษณะที่ว่าเยื่อที่ถูกขจัดลิกนินด้วยออกซิเจนแก๊สนั้น ถูกฟอกสีด้วยสารฟอกสีที่มีไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ 2 5. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 24 ซึ่งรวมถึงขั้นตอนการรวมไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ กับโอโซน 2 6. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 24 ซึ่งรวมถึงขั้นตอนการรวมไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ กับกรดเพอร์อะเซติก 2 7. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 18,20 หรือ 21 ข้อใดข้อหนึ่ง ที่มีลักษณะที่ว่าอย่างน้อยส่วน ใหญ่ของของเหลวอิสระที่มีสารประกอบโลหะเชิงซ้อนเกิดถูกขจัดออกจากวัสดุเส้นใยเมื่อสิ้นสุดการ บำบัดด้วยตัวช่วยแยก 2 8. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 27 ที่มีลักษณะที่ว่าหลังการถ่ายออกแล้วดังกล่าวจะล้างวัสดุเส้น ใยด้วยของเหลวปราศจากโลหะหรือมีโลหะในปริมาณต่ำ 2 9. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 27 ที่มีลักษณะที่ว่าของเหลวดังกล่าวถูกขจัดออกจากวัสดุเส้น ใยหลังการบำบัดด้วยตัวช่วยแยก ถูกส่งโดยตรงไปที่ระบบทำการระเหย 3 0. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 27 ที่มีลักษณะที่ว่าของเหลวที่มีสารประกอบโลหะเชิงซ้อน ดังกล่าวถูกขจัดออกโดยถูกแทนที่ด้วยของเหลวปราศจากโลหะหรือที่มีโลหะในปริมาณต่ำ 3

1. วิธีการตามที่อ้างสิทธิในข้อ 30 ซึ่งอย่างน้อยของเหลวส่วนมากที่ถูกขจัดออกจากวัสดุเส้น ใยหลังผ่านการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกถูกส่งโดยตรงไปที่ระบบทำการระเหย 3

2. วิธีการผลิตเยื่อเคมี จากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส ซึ่งประกอบรวมด้วยการทำการ ย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย โดยไม่มีขั้นตอนเพอร์ออกไซด์ก่อนหน้า การทำการย่อยดังกล่าว ทำการบำบัดเศษวัสดุเส้นใยดังกล่าว ในอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งก่อนทำการย่อยดังกล่าว โดยมีของเหลว ที่มีตัวช่วยแยกอย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อนได้กับโลหะที่มีอยู่ในธรรมชาติใน วัสดุเส้นใย กระทำอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งดังกล่าวที่ค่า pH สูงกว่าประมาณ 5.0 กระทำการบำบัดด้วย ตัวช่วยแยกและทำการย่อยในกระบวนการผลิตเยื่อแบบไม่ต่อเนื่อง วัสดุเส้นใยที่ถูกบำบัดด้วย ตัวช่วยแยกถูกป้อนโดยตรงไปที่กระบวนการย่อยพร้อมกับสารประกอบโลหะเชิงซ้อนที่เกิดและตัว ช่วยแยกที่เกินที่ไม่ได้ทำปฏิกิริยาก่อนกระบวนการย่อยมีการทำให้วัสดุเส้นใยชุ่มล่วงหน้าด้วยของ เหลวใช้ต้ม และการบำบัดด้วยตัวช่วยแยกนั้น ได้กระทำรวมกับการทำให้ชุ่มล่วงหน้าเป็นการบำบัด อันเดียวกัน สารประกอบโลหะเชิงซ้อนที่เกิดในการบำบัดอันเดียวกันดังกล่าว และตัวช่วยแยกที่ไม่ได้ ทำปฏิกิริยาที่เกินถูกส่งไปหร้อมกับวัสดุเส้นใยเข้าในกระบวนการย่อยเพื่อที่จะขจัดออกหลังกระบวน การย่อยเมื่อถ่ายสารละลายใช้แล้วออก 3

3. วิธีการผลิตเยื่อเคมี ที่มีสมบัติที่ถูกปรับปรุงให้ดีขึ้นจากเศษวัสดุเส้นใยเซลลูโลส วิธีการดังกล่าวประกอบรวมด้วยการทำการย่อยวัสดุเส้นใยด้วยของเหลวใช้ย่อย โดยไม่มีขั้นตอน เพอร์ออกไซด์ก่อนหน้า ที่มีลักษณะที่ว่าจะทำการบำบัดเศษวัสดุเส้นใยในอย่างน้อยขั้นตอนหนึ่งก่อน ทำการย่อยดังกล่าวด้วยของเหลวที่มีสารประกอบอย่างน้อยหนึ่งชนิดที่สามารถเกิดเป็นสารเชิงซ้อน ได้กับโลหะที่มีอยู่ในธรรมชาติในวัสดุเส้นใย ซึ่งตัวช่วยแยกดังกล่าวนั้นถูกคัดเลือกจากกลุ่มที่ ประกอบด้วย กรดไนโตรจิเนียส โพลีคาร์บอกซิลิก, กรดนอน- ไนโตรจิเนียส โพลีคาร์บอกซิลิก และ กรดฟอสโฟนิคเพื่อที่เยื่อที่ได้หลังกระบวนการย่อยดังกล่าว ซึ่งเยื่อนอกจากจะมีปริมาณโลหะที่ต่ำกว่า โดยเฉพาะ แมงกานีส มีความต้านทานการฉีกสูงขึ้นอย่างน้อย 10% ความหนืดสูงขึ้นอย่างน้อย 5% และให้ผลได้สูงขึ้นอย่างน้อย 1% มากกว่า พารามิเตอร์ที่สอดคล้องสำหรับเยื่อที่ผลิตขึ้นโดยไม่มี การบำบัดล่วงหน้าด้วยตัวช่วยแยก คำนวณภายในช่วงแคปปานัมเบอร์เดียวกัน