Przedmiotem wynalazku jest pasza dla zwiarzat przezu¬ wajacych, zawierajaca estry kwasów fosforu pieciowartos- ciowego.Stwierdzono, ze niektóre estry kwasów fosforu piecio- wartosciowego przyspieszaja wzrost rozwijajacych sie zwierzat przezuwajacych i polepszaja jakosc tuszy. W przy¬ padku podawania rozwijajacym sie zwierzetom przezuwa¬ jacym paszy, do której dodano jeden lub kilka tych estrów, uzyskuje sie znaczny przyrost ciezaru cialai/lub polepszenie wydajnosci paszy w porównaniu z wynikam uzyskiwanymi w przypadku podawania paszy nie zawierajacej tych sub¬ stancji wzrostowych.Wedlug wynalazku, pasza dla zwierzat przezuwajacych zawiera, oprócz innych sMadników paszowych, co najmniej jedenester o wzorze przedstawionym na rysunku, W którym R oznacza rodnik alkilowy, R1 oznacza rodnik -alkilowy, alkoksylowy, alkilotiolowy, alkoksyalkoksylowy, fenylowy, fendksylowy, alkenylóksylowy, niskochlorowcoafkenylo- lssylowy lub grupe dwualkiloarninowa, R3 oznacza atom wodoru lub niskiego chlorowca albo rodnik rlkilowy lub alkoksykarbonylowy, R3 oznacza atom niskiego chlorowca grupe tiocyjanatowa, rodnik alkilotiolowy, fenylotiólowy, cenzylotiolowy lub niskochlorowcofenylotiolowy, R* ozna¬ cza rodnik niskochlorowcotienylowy, niskochlorowcocyklo- lieksylowy, naftylowy, 3-niskochlorowcofenylowyj 4-nisko- chlorowcofenylowy, 3-trójniskochlorowcometylofenylowy, 4-niskochlorowco (lub nitro)-2-bromo (lub chloro) feny¬ lowy, 2-chloro (lub bromo)-4-niskochlorowco-5-chlorofe- irylowy lub 2, 3,4-trójchlorofenylowy, w ilosci wywoluja¬ cej przyspieszenie wzrostu.W estrach tych czeic alkilowa lub alkilenowa czasteczki moze miec budowe lancucha prostego lub rozgalezionego i zamem 1—6a korzystnie 1—% atomów wegla. Czesc niskochlorowcoalkenylowa czasteczki moze miec budowe tenrnrha prostego lub rozgalezionego i zawieua 2^6, ko- izyst&k 2—3, atomów wegla. Czesc alkenylowa czasteczki moze miec budowe lancucha prostego lub ^rozgalezionego i zawiera 3—6* korzygfloie 3—4, atomów wegla.Tegrcnki „niski cltaowiec" lub ^lskocMorowco" odnosi sie do chlorowców o niskim ciezarze atomowytn, takich jak .chlor, tam d fki©r.Znane sa liczne zwiazki tego jrodzaju. Zwiazki dotych¬ czas nieopisane zatrzymac mozna metodami znanymi, takimi jak sposoby podane w opisach patentowych St. Zjedn.Am. Nr Nr 2 956 073* 3 003 916, 3 102 842* 3 134 713, 3 297 798 i 3 305 609.Pasze wedlug wynalazku mozna otrzymac dodajac skuteczna iloic substancji wzrostowej do dowolnej porcji .paszy. Substancje wzrostowa mozna dodac do paszy bez¬ posrednio. Jednakze, ze wzgledu na nieznaczna ilosc sub¬ stancji wzrostowej w stosunku do ogólnej ilosci paszy w celu zapewuaienia równomiernego rozprowadzenia sub¬ stancji wzrostowej w calej objetosci paszy, pozadane jest dodawanie substancji wzrostowej w postaci wzglednie arozeienczonego preparatu w dozwolonym fizjologicznie adiuwancie o dobrym smaku.Do odpowiednich adiuwantów naleza strawne substancje stale, itakie jak rózne rodzaje maki zbozowej lub granulaty zbozowe, maka sojowa, utwardzona -zelatyna, skrobia, maczka kostna, zmielone kolby kukurydzy, luski z naaion 95 25495 254 4 do pojenia. W wiekszosci przypadków najdogodniejszym- praktycznie sposobem jest podawanie substancji wzrosto¬ wej w postaci paszy dla zwierzat przezuwajacych wedlug: wynalazku, jak nizej opisano w przykladach II, III i IV*.Przyklad I. Skutecznosc substancji wzrostowych, stosowanych w paszy dla zwierzat przezuwajacych wedlug: wynalazku ustalono przy pomocy ukladu doswiadczen in vitro, których zasadnosc potwierdzono przy pomocy doswiadczen zywieniowych* Aktywnosc danego zwiazku jako dodatku do paszy oce¬ niono poprzez okreslenie stopnia hamowania przez ten zwiazek wzrostu okreslonych gatunków bakterii amyloli- tycznych, odfermentowujacych skrobie, dominujacych w zwaczu. Podstawa przydatnosci ukladu doswiadczen tego- rodzaju jest nastepujaca.Przyjmuje sie, ze u zwierzecia przezuwajacego skutecz¬ nosc wykorzystania skrobi w karmie jest wieksza w przy¬ padku enzymatycznego strawienia w trawiencu i jelitach,. anizeli w wyniku anaerobowej fermentacji bakteryjne; w zwaczu. Zasadnicza strata energii podczas fermentacji w zwaczu powstaje w efekcie wytwarzania metanu, który nie przedstawia zadnej wartosci dla zwierzecia, oraz w efek¬ cie cieplnym, który w wiekszosci przypadków ma dla zwie¬ rzecia tylko niewielkie znaczenie. Natomiast trawienie enzymatyczne w trawiencu i jelitach jest o wiele bardzie; efektywne, poniewaz energia tracona przy wytwarzaniu metanu i ciepla podczas fermentacji w zwaczu, jest maga¬ zynowana w koncowych produktach trawienia wykorzysty¬ wanych przez zwierze. Zgodnie z tym przyjmuje sie, ze zahamowanie aktywnosci bakterii odfermentowujacych skrobie w zwaczu spowoduje zmniejszenie ilosci skrobi ulegajacej trawieniu w zwaczu, umozliwiajac jej trawienie w trawiencu i jelitach. Tym samym wzrasta ogólna efektyw¬ nosc wykorzystania skrobi przez zwierze, co prowadzi do przyspieszenia jego wzrostu.Doswiadczenia wykonano w nastepujacy, sposób. Spo¬ rzadzono acetonowe roztwory badanych zwiazków zawiera- 0 jace 2,5, 7,5 i 22,5 mg danego zwiazku/ml. Nastepnie do 9,9 ml jalowego podloza wzrostowego dodano 0,1 ml roztworu, otrzymujac podloza testowe zawierajace odpo¬ wiednio 25, 75 i 225 mikrogramów badanego zwiazku/ml podloza testowego. Stosowano podloza wzrostowe zawiera- _ jace 0,2% wag./obj. rozpuszczalnej skrobi jako podstawo¬ wego zródla energii, oraz inne substancje zapewniajace szybki wzrost mikroorganizmu testowego. 3 "bawelny, wyslodki i temu podobne, albo strawne lub nie¬ strawne ciecze, takie jak oleje roslinne lub oleje mineralne.Poza tym, w celu zabezpieczenia substancji wzrostowej przed oddzialywaniem innych skladników paszy, moze okazac sie pozadane zastosowanie adiuwanta izolujacego substancje wzrostowa i/lub stabilizujacego substancje wzrostowa.Do odpowiednich srodków ochronnych naleza skrobia, zelatyna i temu podobne. Mozna takze posluzyc sie w tym celu technika kapsulkowania, w tym równiez mikrokap- sulkowania.W inny sposób substancje wzrostowa wprowadzic mozna w postaci jednego ze skladników wieloskladnikowego dodatku paszowego, przy czym innymi skladnikami tego wieloskladnikowego dodatku paszowego sa witaminy, sole mineralnej antybiotyki, hormony, zwiazki steroidowe H inne substanqe, zazwyczaj wchodzace w sklad dodatków ^paszowych. .Ijlieszanie substancji wzrostowej lub zawierajacego ja preparatu z innymi skladnikami paszowymi odbywa sie w zwykly sposób, odpowiadajacy fizycznym wlasciwosciom mieszanych substancji, stalych lub cieklych.Na podstawie wyników doswiadczen przedstawionych w ponizszej czesci opisu, stwierdzono, ze skuteczna ilosc substancji wzrostowej zalezy od gatunku zwierzecia kar¬ mionego dana pasza. Nie wszystkie substancje wzrostowe dodawane do paszy dla zwierzat przezuwajacych byly jed¬ nakowo skuteczne, w zwiazku z czym skuteczna ilosc sub¬ stancji wzrostowej jest w kazdym przypadku nieco inna.Na ogól skuteczna ilosc substancji wzrostowej wynosi okolo 1—okolo 30, zazwyczaj okolo 2 — okolo 20 mg (kg wagi ciala) dzien. W licznych przypadkach stwierdzono skutecznosc dawki okolo 2—4 mg/kg/dzien.Stezenie substancji wzrostowej w paszy dobiera sie tak, aby uzyskac wyzej podana skuteczna dawke dla zwierzecia.Dla uzyskania stezenia substancji wzrostowej w wyzej po¬ danym zakresie nalezy zmieszac okolo 30 — okolo 520 czesci wagowych substancji wzrostowej z 1 000 000 czesci wagowych innych skladników paszowych lacznie. Odpo¬ wiednie mieszanki paszowe moga zawierac mniejsza ilosc substancji wzrostowej, taka jak 10 ppm, lub wieksza ilosc, taka jak 1 000 ppm.Postacie skoncentrowane i dodatki paszowe moga zawie¬ rac substancje wzrostowa w jakimkolwiek wyzszym ste¬ zeniu:*:Z postaci tych wytwarza sie nastepnie pasze dla zwierzat przezuwajacych wedlug wynalazku o odpowiednim stezeniu substancji wzrostowej.Na podstawie wyników doswiadczen przedstawionych w ponizszej czesci opisu stwierdzono, ze substancje wzrosto¬ we stosowane w paszach dla zwierzat przezuwajacych wedlug wynalazku, nie przejawiaja wlasciwosci toksycz¬ nych w stosunku do zwierzat, którym sa podawane w ilosci skutecznej do wywolania przyspieszenia wzrostu. Wiek¬ szosc tych substancji wzrostowych wykazuje bardzo wysoki wspólczynnik bezpieczenstwa. Takze zwiazki te przeja¬ wiaja w stosunku do ssaków niska toksycznosc ostra, za¬ równo doustna jak i naskórna, dzieki czemu mozna je sto¬ sowac z zachowaniem zwyklych zasad higieny pracy.Substancje wzrostowe stosowane w paszy dla zwierzat przezuwajacych wedlug wynalazku podaje sie zwierzeciu w kazdy dogodny sposób zwykle stosowany przy doustnym podawaniu leku. Substancje wzrostowe mozna zwierzeciu -wlewac do gardla w postaci plynnego preparatu, mozna je podawac w postaci tabletki, duzej pigulki lub kapsulki, albo po zmieszaniu z podawana zwierzeciu pasza lub woda Jako mikroorganizm testowy stosowano Bacteriodes riminicola szczep 23, dominujaca w zwaczu bakterie amylo- lityczna. Próbki podloza wzrostowego oraz próbki podloza wzrostowego zawierajacego badany zwiazek, umieszczone w przezroczystych probówkach, posiano taka sama w kaz¬ dym przypadku iloscia inokulum w postaci standaryzowa¬ nej hodowli mikroorganizmu testowego, po czym pozosta¬ wiono w temperaturze 40 °C, która odpowiada w przybli¬ zeniu temperaturze panujacej zazwyczaj w zwaczu. Wzrost hodowli sledzono kontrolujac kolorymetrycznie zmiany zmetnienia hodowli w czasie.Wyniki oznaczen wyrazono w %-ach zahamowania szybkosci wzrostu bakterii podczas logarytmicznej fazy wzrostu hodowli. % zahamowania szybkosci wzrostu okreslono wedlug wzoru :* % zahamowania logDDCn-logDDTQ ^ szybkosci wzrostu log DDTn—logDDCt 40 45 50 55 605 w którym DDCn = gestosc optyczna podloza, kontrola (dla badanego zwiazku), po uplywie n godzin od poczatku wzrostu*^iikro- organizmu testowego, DDTn =• gestosc optyczna podloza zawieraja¬ cego zwiazek badany po uplywie n go¬ dzin od poczatku wzrostu mikroorga¬ nizmu testowego, DDCi = gestosc optyczna podloza, kontrola (dla badanego zwiazku), po uplywie 1 godziny od poczatku wzrostu mikroorganizmu testowego.W doswiadczeniach przedstawionych w niniejszym opisie n = 7 godzin.Przyjeto, ze badany zwiazek spelnia zalozenia testu, jezeli zastosowany w jednej lub kilku dawkach wywoluje zahamowanie wzrostu mikroorganizmu testowego w 50% lub wieksze.Zalozenia testu spelnialy nastepujace zwiazki: 1. fosforan dwuetylo-2-chloro-l-(2,4-dwuchlorofenylo) winylu, 2. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(2,4,5-trójchloro- fenylo) winylu, 3. fosforan dwuetylo-2-chloro-l-(2,4,5-trójchlorofe- nylo) winylu, 4. fenylofosfonian metylo-2-chloro-l-(2,4-dwuchloro- fenylo) winylu, . fosforan metylofenylo-2-chloro-l-(2,4-dwuchloro- fenyló) winylu, 6. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(l-naftylo) winylu, 7. fosforan dwumetylo-2-chloro-2-metylo-l-(2,4-dwu- chlorofenylo) winylu, 8. metylofosfonian etylo-2-chloro-l-/2,4-dwuchloro- fenylo) winylu, 9. fosforan dw^imetylo - 2-chloro-l-(2,3,4,-trójchloro- fenylo) winylu, . fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(2-bromo-4,5-dwu- chlorofenylo) winylu, 11. dwumetyloamidofosforan etylo-2-chloro-l-(2,4,5- trójchlorofenylo) winylu, 12. fosforan dwuetylo-2-chloro-l-(4-bromo-2,5-dwu- chlorofenylo) winylu, 13. fosforan dwuetylo-2-bromo-l-(2,4-dwuchlorofeny- lo) winylu, 14. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(2-chlpro-4-fluoro- fenylo) winylu, . tiofosforan O-etylo-S-etylo-O- (2-chloro-l- (2,4-dwu- chlorofenylo) winylu, 16. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(3,4-dwuchlorofe- nylo) winylu, 17. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(3-bromofenylo) winylu, 18. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(3-chlorofenylo) winylu, 19. fosforan dwumetylo-2,2-dwuchloro-l-(2,4,5-trój- chlorofenylo) winylu, . fosforan dwumetylo-2-bromo-l-(4-bromofenylo)- winylu, 21. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(2,5-dwuchloro-4- fluorofenylo) winylu, 22. fosforan etylo-2,2-dwuchlorowinylo-2-chloro-l- (2,4-dwuchlorofenylo) winylu, 23. fosforan dwumetylo-2,2-dwufluoro-l-(4-chloro- fenylo) winylu, "/ 254 6 24. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(3-trójfluorome- tylofenylo) winylu, . fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(3-trójchlorome- tylofenylo) winylu, 26. fosforan dwumetylo-2,2-dwuchloro-l-(4-chlorofe- nylo) winylu, 27. fosforan dwumetylo-2-chloro-l- (2,5-dwuchloro-3- tienylo) winylu, 28. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(2-chloro-4-nitro- fenylo) winylu, 29. fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(3,4-dwuchloro- cykloheksylo) winylu, . fosforan dwumetylo-2-tiocyjanato-l-(2,4,5-trój- chlorofenylo) winylu, 31. fosforan metylo-2-metoksyetylo-2-chloro-l-(2,4,5- trójchlorofenylo) winylu, 32. fosforan dwumetyio-2-chloro-lT(5-chloro-2-tieny- lo) winylu, 33. fosforan dwumetylo-2-(metylotiol-(2,4-dwuchlo- rofenylo) winylu, 34. fosforan dwumetylo-2-(fenylotio)-l-(2,4-dwuchloro- rofenylo) winylu, . fosforan dwumetylo-2- (4-chlorofenylotio)-l- (2,4- dwuchlorofenylo) winylu, 36. fosforan dwumetylo-2-(benzylotio)l-(2,4-dwuchlo- \ rofenylo) winylu, 37. fosforan dwumetylo-2-chloro-2-(metoksykarbony- lo)-l- (2,4-dwuchlorofenylo) winylu, 38. fosforan dwumetylo-2-chloro-l- (2,4,5-trójchloro- fenylo) winylu, izomer alfa.Typowym zwiazkiem z grupy substancji wzrostowych stosowanych w paszy dla zwierzat przezuwajacych wedlug wynalazku jest fosforan dwumetylo-2-chloro-l-(2,4,5- trójchlorofenylo)-winylu. Zwiazek ten poddano badaniom zywieniowym na jagnietach i bukatach jako zwierzetach badanych.Przyklad II. Doswiadczenia na jagnietach przepro¬ wadzono w sposób nastepujacy. Wybrane losowo zdrowe 40 jagnieta podzielono na trzy grupy po piec jagniat w kazdej grupie i w ciagu 31 dni podawano im pelnowartosciowa norme karmy.Pasza podawana zwierzetom nalezacym do pierwszej grupy nie zawierala badanego zwiazku. 4 Pasza podawana- zwierzetom nalezacym do drugiej grupy zawierala badany zwiazek w ilosci 90 czesci wagowych, na milion czesci wagowych.Pasza podawana zwierzetom nalezacym do trzeciej grupy zawierala badany zwiazek w ilosci 450 ppm. Badany zwiazek zostal równomiernie rozprowadzony w calejj objetosci paszy.Zastosowane dawki byly wystarczajace do uzyskania, dawki odpowiednio O, okolo 3 i okolo 15 mg badanego* 55 zwiazku/kg wagi ciala jagniecia/dzien. Mierzono indywi¬ dualna calkowita ilosc spozytej suchej substancji. Jagnieta. wazono przed badaniami i po badaniach. Wszystkie jagnieta, z wyjatkiem jednego w grupie kontrolnej, rozwijaly sie dobrze w czasie badan. U zadnego z badanych zwierzat: 60 nie stwierdzono szkodliwego wplywu zastosowanych dawek.- Koncowy ciezar zwierzat, w odniesieniu do poczatkowego^ oraz wykorzystanie paszy oceniono przy pomocy analizjr kowariancji w tescie F. Stwiedzono znaczace róznice pomiedzy tymi trzema grupami zwierzat. Nastepne testy 65 najmniejszej znaczacej róznicy ujawnily, ze spomiedzy* V95 254 7 traech grup zwierzat grupa otrzymujaca badany zwiazek w ilosci 15 mg/kg, co odpowiada zawartosci 450 ppm wyka¬ zywala reakcje wzrostowa znaczaco wyzsza od reakcji grupy kontrolnej, podczas gdy przyspieszenie reakcji wzrostowej grupy otrzymujacej badany zwiazek w ilosci 3 mg/kg, co odpowiada zawartosci 90 ppm, zblizalo sie do granicy istotnosci.Przyklad III. Doswiadczenia na bukatach przepro¬ wadzono w sposób nastepujacy. 100 zdrowych bukatów podzielono losowo na pary i rozmieszczono w 50 zagrodach.Bukaty karmiono w sposób zwykle stosowany przy pro¬ dukcyjnym opasie bukatów na kwaterach pastwiskowych.Zwierzeta w 14 zagrodach nie otrzymywaly badanego zwiazku, a pozostale zwierzeta, podzielono losowo na trzy 'grup^y po 12 zagród, otrzymywaly równomiernie rozprowa¬ dzony w paszy badany zwiazek w ilosci odpowiednio i, 3 i 9 mg/kg, co odpowiada zawartosci odpowiednio 0, 38, 114 i 342 ppm. Jedno zwierze padlo i wyników odnosza¬ cych sie do tej zagrody nie uwzgledniono w ocenie indywi¬ dualnej i w analizie wydajnosci paszy. Ubój bukatów roz¬ poczeto w 156 dniu i zakonczono w 164 dniu.Z uzyskanych danych wynika, ze ciezar ciala bukatów tialezacych do grup otrzymujacych badany zwiazek byl ,w 74 dniu eksperymentu znaczaco wyzszy w porównaniu 2 ciezarem zwierzat grupy kontrolnej. Przyrost ciezaru ciala zwierzat w grupach otrzymujacych 1,3 i 9 mg/kg wynosil odpowiednio 10,6%, 20,0% i H,8%. Ciezar bu¬ katów w 154 dniu i przy uboju byl znaczaco wyzszy w gru¬ pie otrzymujacej badany zwiazek w ilosci 3 mg/kg. Przyrost ciezaru w tej grupie wynosil 11,3% w 154 dniu i 13,3% frzy uboju.Dane skorygowane, odnoszace sie do dni karmienia i przyrostu ciezaru, dotyczace spozycia paszy i wydajnosci paszy, nie uwidocznily wplywu wielkosci dawki. Calkowita ilosc spozytej suchej masy wynosila okolo 1027 kg srednio 160 dni, przy dziennym skarmianiu 6,42 kg. Calkowita wydajnosc paszy wynosila okolo 6,24 kg suchej masy/kg pfzyrostu ciezaru. lane odnoszace sie do tuszy analizowano na podstawie statego ciezaru rzeznego. Przy przyjeciu tej podstawy nie Stwierdzono róznic wydajnosci rzeznej, ciezaru wlasciwego lub ciezaru watroby. Stwierdzono nieznaczny wzrost pro- 'centu wysychania w przypadku grupy zwierzat, którym podawano 9 mg substancji wzrostowej/kg, jednakze wzrost *en moze byc odzwierciedleniem bardzo malego bledu stan¬ dardowego.Stwierdzono wzrost rzeczywistego zimnego ciezaru poubojowego tuszy w przypadku wszystkich grup zwierzat, "którym podawano badany zwiazek, a zwlaszcza w przypad¬ ku zwierzat, którym podawano 3 mg substancji wzrosto¬ wej/kg. W grupie tej wzrost wynosil 5,2%.W wyniku podawania zwierzetom substancji wzrostowej stwierdzono polepszenie jakosci tuszy. Zawartosc miesa wyzszej jakosci w przypadku zwierzat, którym podawano 0,1, 3 i 9 mg substancji wzrostowej/kg, wynosila odpowied¬ nio 21,4%, 30,4%, 37,5% i 33,3%.Przyklad IV. Doswiadczenia na bukatach prze¬ prowadzono w sposób podobny do opisanego w przykladzie ITI. Do doswiadczen uzyto 72 zdrowe opasy mieszance.Zwierzeta zostaly losowo rozmieszczone w 12 zagrodach, po 6 bukatów w kazdej. Zastosowano pelnowartosciowa norme zywienia pasza zawierajaca równomiernie rozpro- 8 wadzony badany zwiazek -w ilosci 0, 90- lub 270 ppm, co odpowiada dziennej dawce 0, 3 lub 9 mg/kg. Badania prowaldsono w ciagu 132 dni, a nastepnie Zaprzestano po¬ dawania badanego zwiazku do paszy i po uplywie 21—28 dni nastapil ubój.W ocenie trzech badanych grup przeprowadzono analize kowariancji, w odniesieniu do poczatkowego ciezaru, biorac pod uwage spozycie suchej masy, przyrost ciezaru, dzienny przyrost ciezaru, sklad tuszy i ciezar okreslonych narzadów. Oceniano równiez wplyw badanych zwiazków na jakosc paszy.Stwierdzono, ze ilosc badanego zwiazku w porcji paszy w kazdym okresie podczas trwania eksperymentu nie wplywala na ciezar lub przyrost ciezaru bukatów. U wszyst- kich badanych zwierzat sredni przyrost ciezaru w okresie podawania badanego zwiazku, to jest 132 dni, przekraczal 1,38 kg/dzien, co odpowiada 3,00 funta/dzien.W przypadku bukatów, którym podawano substancje wzrostowa, stwierdzono w okresie jej stosowania znaczace podniesienie sie wydajnosci paszy mierzone iloscia kg paszy/kg przyrostu ciezaru. W przypadku bukatów kon¬ trolnych ilosc paszy konieczna do uzyskania 1 kg przyrostu ciezaru wynosila 5,14 kg, natomiast w przypadku bukatów, którym podawano 3 mg badanego zwiazku/kg oraz 9 mg badanego zwiazku/kg, ilosc ta wynosila odpowiednio 4,88 kg i 4,71 kg. Po zaprzestaniu podawania zwierzetom substancji wzrostowej nie stwierdzono róznic w wydajnosci paszy pomiedzy tymi trzema grupami zwierzat.Nie stwierdzono wplywu podawania substancji wzrosto- wej na wielkosc danych ubojowych, takich jak ciezar przedubojowy, cieply ciezar poubojowy, zimny ciezar po¬ ubojowy, wydajnosc rzezna, procent wysychania i ciezar wlasciwy. Substancja wzrostowa nie wplywa takze na ciezar narzadów takich jak watroba, sledziona nerki, natomiast wplywa na polepszenie jakosci tuszy. Zawartosc miesa wyzszej jakosci w przypadku zwierzat, którym podawano 0, 3 i 9 mg badanego zwiazku/kg, wynosila odpowiednio 29,9%, 54#% i41,5%. ^0 PL