PL92834B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest pasta emulgujaca sie w wodzie znajdujaca zastosowanie do polero¬ wania powlok i przedmiotów z tworzyw sztucznych, szczególnie do maszynowego (polerowania powierz¬ chni plyt metalowych 'lakierowanych kompozycjami poliestrowymi i nitrocelulozowymi.

Znane sa rózne pasty stosowane do polerowania powlok i przedmiotów z tworzyw sztucznych. Pasty emulgujace sie w wodzie jako glówne skladniki zawieraja parafiny, woski, polietylen, •rozcienczal¬ nika,, emulgatory oraz stabilizatory i homegeiriza- tory. Sklady past sa rózne w zaleznosci od wiel¬ kosci powierzchni polerowane), rodzaju obrabiane¬ go tworzywa oraz parametrów polerowania.

Opisana w polskim optaie patentowym ar 42 993 pasta przeznaczona jest do polerowania i czyszcze¬ nia tfowierzchni latóerowanych, sklada sie ona z % czesci wagowych wosku Carnaulbe, 9 czesci wa¬ gowych wosku .Montana, 3 czesci wagowych wosku syntetycznego, 38 czefcs wagowych parafiny, 40 czesci wagowych benzyny lakowej, 14 czesci wago¬ wych terpentyny* $ czejei wagowych hoanogeniza- tor* w postaci IW* roztworu benzynowego mydla manganowego i lanolinowego oraz 1 czesc wagowa terwnika.

W polskim opisie patentowym nr 46 524 opisany jest sposób otrzymywania woskowych past samopo- lyakowycb pelegaiacy na tym, ze wosk i substancje woskowe z dodattdem szelaku w ilosci 0,5—2Vo w dtasumku do masy pasty rozpuszcza sie w roz- 19 puszczalnikach organicznych takich jak terpenty¬ na lub benzyna lakowa. Roztwór ten emulguje sie stosujac do 25% wagowych wody w stosunku do masy pasty w obecnosci magnezowych mydel tlusz¬ czowych, zwlaszcza stearynianu magnezu oraz mydla woskowego.

Opisane wyzej oraz inne znane pasty polerskie wytwarzano w podobny sposób najpierw sporzadza¬ no roztwory wosków lub substancji woskowych w rozpuszczalnikach organicznych a nastepnie emul¬ gowano te roztwory w wodnyoh roztworach emul¬ gatorów przewaznie niejonowych, (Wprowadzenie wody do past polerskich zmniej¬ szylo szkodliwe dzialanie rozpuszczajkuków orga¬ nicznych. 2 (polskiego opisu patentowego nr 4?ei9 znany jest srodek do czyszczenia, polerowania i konser¬ wacji powierzchni wyrobów z ttworzyw sztucznych skladajacy sie z wosku z dodatkiem powyzej 0,3*/# polietylenu w stosunku do masy wosku. Paste wy¬ twarza sie w ten sposób, ge 1,2 czesci wagowych poiietytenu s4e?ia sie % 30 czesciami wagowymi kwasu oleinowego i nastepnie stop ten dodaje sie do 2O0 czesci wagowych wosku MB, otrzymana mieszanine ogrzana do temperatury okolo I05°C emulguje sie i jednoczesnie zmydle kwas oleinowy w wodnym roztworze lugu sodowego lub potasowe¬ go i srodka powierzclmiowo-czynnego.

Wprowadzenie polietylemu pozwolilo na uzyska¬ nie pasty o dobrych wlasnosciach poOewkieh- i 92 834i ^2 834 3 czyszczacych, zabezpieczenia czys^curycn po¬ wierzchni cienka blonia polietylenu czyniac je od¬ pornymd na dzialanie wódy, dzialanie oparów i gazów. _-. *. ; - * ,. ^.. ..... , ^ Wprowadzenie polietylenu do pasty nie jest jed¬ nak "proste — polietylen posiada wysoka tempera¬ ture topnienia w której woski polyskowe ulegaja •degradacji i w duzym stopniu traca swoje wlasnos¬ ci.

Opisane wyzej pasty polerskie sluza glównie13o czyszczenia i konserwacji powierzchna przedmiotów juz wypolerowanych. Pasty te nie nadaja sie do ¦maszynowego nadawania wysokiego polysku szli¬ fowanym powierzchniom elementów meblowych po¬ krytych lakierami poliestrowymi i nitrocelulozowy¬ mi. ¦=.'¦: -i 'V "'«' Nadanie takim powierzchniom tak zwanego wy¬ sokiego polysku wymaga nie tylko polerowania ale i usuniecia na przyklad rys powstalyclr po uprzed¬ nim szlifówalilu. W sklad znanych srodków nadaja¬ cych sie dor maszynowego polerowania na wysoki polysk powlok lakierniczych uprzednio szlifowa¬ nych wchodza dodatkowo scierniwa. W pastach tych role nosnika scierniwa spelniaja woski i para¬ finy. Utrzymanie w postaci zdyspergowaitej scier-_y niwa jest .trudne, równiez dobór odpowiedniego ^sciernifwia nastrecza wiele trudnosci/ "* ""*" y ' Jednoczesnie w obecnosci scierniwa parafiny i woski gorzej wiaza sie z rozcienczalnikami i wy¬ kazuja sklonnosci do krystalizacji. Dla poprawienia wiazania sie masy pasty z rozcienczalnikami f$qso* wane sa dodatki srodków homogenizujacych takich jak ozokeryt, cerezyna, woski pszczele. Jednak dzia¬ lanie homogenizujace tych srodków widoczne jest dopiero przy den duzym stezeniu co z kolei pogarsza ~ wiasrioscf* emulgujace oraz trwalosc emudsji." ' Znana'jesit pasta do ^asz^Mom^^^l-erowama :>rt>o^ierzchhi uprzednio szlifowartych powlok poli- ":eatrowych 6 której wiadom^fle^zawiera w swym 'skladzie woski, -foleMifti^ nik. Pasta ta pod nazwa HiN-3 wytwarzana jest ¦¦ przez firm£" StoUack posiada ona niedostateczaia 'zdolnosc emulgowania szczególnie po dluzszym ' przechowywadiu. '¦*"' ,; "¦'¦"' Sporzadzanie emulsji wodnej z tej (pasty wymaga*:/ dhi&ei^mieazanla; otrzymana emulsja jest nieje¬ dnorodna a ponadto zawarto -w niej scieriilwo " szylbko'sedymerituje? W czasie -pocerowania "& - tak zwanych 'liniach polerskich obserwuje sie niedostalteczny: poslizg. r tarcz polerskich;- nia, dute zuzycie emulsji polerskiej, niekorzystne przegrzewanie* sie powierzchni polerowanych -co prowadzi do powstawania plsaw i' smug na polero¬ wanej powderzchrtfc-^Szybkie wysyehianie »eniuflsji*- ^poleralftiej powoduje szybkie twardnienie tarcz*, co • wymaca czestego -Czyszczenia z czym wiaza sie/ po- : atoje "maszyn.'Latwo wysychajaca paata^ powoduje r» duzfc zapylenie hal falarycznych. - ¦ ¦'¦ :"'¦'.'¦'¦' r^ Celem wynalazku bylo ©.trzymanie psst# ¦ pcler- - sMeJ nadajacej sie szczególnie Só maszynowcigo -po- - lerówania na wysoki polysk #owldk polJ.estrowych i nitroceliilozowych uprzednio^ s53!ifbwcilyeh. ¦ Istdta wynalazku polega na zastosowsiuu w1 pas- * cie polerskiej zawierajacej wosk montanowy, scier-- 40 45 50 55 niwo, ,polietylen, emulgator niejonowy, oleje i roz¬ cienczalnik organiczny 15&-$5 czescJ Wagowycn $ii- skodrobinowego polietylenu o ciezarze 200—15ÓÓ i ..temperaturze., krzepniecia 30^6^°^ ^ocjii^diacego z termicznej degradacji polietylenu, 0,1—5 czesci wa¬ gowych rafinowanych wosków montanowych, 5—15 czesci" wagowych emulgatora niejonowego, 5^30 czesci wagowych oleju mineralnego fl^temperaturze krzepniecia powyzej —>5°C lu^^a^^^turalnego, -^40 czesci wagowych scierniw^;^MpZstaci diato¬ mitu o srednicy ziaren .0,2—40 in^Ww^W i ciezarze nasypowym 0,1—0,5 kg/cm8 oraz 5-%tt czesci wa¬ gowych rozcienczalnijkia'. organiczniego.

Korzystne wlasnosci posiada pasta, wedlug wyna¬ lazku zawierajaca w swym skladzie, wosk monta¬ nowy rafiaowany kwasem azotowym ifliib kwasem chromowym a nastepnie estfcyfH&^safly'' jjlficolcm etylenowym i zmydlony wodorotlenkiem Wapnio- ,wym. ¦ '¦¦•<•:.'¦ ¦-.:¦. : ,¦ ' Do zemulgowania kompozycji zawierajacej-wca-rl, cieje,, weglowodory J scierniwa doskonale nadaja sie odpowiednio d-brane wieloskladnikowe emulga¬ tory niejoiiowe na przyklad emulgator niejonowy w którym na: l~,jczes£ jwaigawa kwasów tluszczo- ;vwych stosuje sie 0,5—0,8 czesci wagowych etano- loamin oraz 0—9—1,2 czesci wagowych oksyetylo¬ wanych* allkflofencli. 'Dobre -wyniki uzyskuje sie równiez przy stosowaniu emulgatora skladajacego sie z 20—40 czesci wagowych wyzszych nienasyco¬ nych kwasów tluszczowych, 33—43 czesci wagowych ajfckUofenoli oksyetylowanych 2—4 molami tlenku etylenu, 12—20 czesci wagowych etanoloamin, 8—23 czesci wagowych oksyetylowanego alkilofe- nolu lub alkoholi z oksyetylowanych 8—12 molami tlenku etylenu i 1—2 czesci wagowych wody.

"¦""¦¦/ JakóT rozcienczalniki organiczne mozna; stosowac benzyne lakowi ludbfcterpentyne; Pasta wedlug wy¬ nalazku latwo miesza'¦.; sie z woda, "daje trwale, Jednolite emuls^e;^ i¦,*¦">'¦ o 'Dor '^lerowaiilft poW&earzchni polieatrowyciiHub ni¬ trocelulozowych &tosowac> mozna emufeje • zawiera- - jacf W MO gramach powyzej 10' g pasty, kot^yst- nie 30-^50 ^tSt^zenie pasty W-zemulsji orazr cze¬ stotliwosc* j«j dozowania nalezy ustalac w zalez- - hosd od rodzai^linii poleskiej. 4Emulsja sporzadzona z pasty wedlug wynalazku f nadaje sie >do polerowania na wysoOci p^iysk ele- m«itów- meblowych z powlokami poliestrowymi luib nitrocfeluUozowymi uprzednio szlifowanymi i .po¬ cerowanymi pasta 'gruboziarnista. * • i . • • * ¦«*;; -Emulsja ta iifladaje sie do polerowaniap na rófoych typach- linii polerskich na: przyklad do polerowa- - - Ula' szerokich i waskich plaszczyzn na polerkach jednowalowyeft & inrehu. posuwisto-zwrotnym, na dwóch-:'polerkach stekriowatowych i innych;*ez ko- "niecz«osci' imiatfi-y-^rametrów tet>hnologic«pych. '°cTar«zepolerskie w czaaie polerowania past^we- e-dtujg wimalazku sa elastyczne d'miekkie, pasta roz- t:''4*"d."s" st^równomieirttie "i' dobrze zabezpiecza przed ,,:rz:'grzewrnie.n s?e i przypailianiem" powloki, jest /wydajna^ i zapewnia dobry "poslizg taircz polerskich.

Eesttki ipa^ty wedlvg ^iwynatezku pozostale" na |:l?szczyz,r.,ach pkierowanych -aa latwo uauwalne.

PcwlerzcHnie etdymane pó usunieciu resztek pa¬ sty tdcnacz,S5a s^e dobrytttt i dlugotrwalym lustrem.92 834 6 Dobre *paramejtty.pastywedlug wynalazku, tiwa- locic^Jej \emulsji-- wydajnosc, tluitgsc uzyskano .dzieki zastosowaniu odpowiedniego skladu.

Zastosowanie w pascie wedlug wynalazku. mie¬ szaniny weglowodorów polietylenowych o przeciet¬ nym ciezarze drobinowym 200—1900 zapewnilo u- zysikande. dobrej wydajnosci i odpowiedniego posliz¬ gu. Stwierdzono, ze glowodorów polietylenowych o niskim ciezarze drobinowym polietylen o ciezarze 30 (MMH-GÓ.000 nie nadaje sie do .polerowania na wysoki polysk po¬ wierzchni .lakierowanych a iponadto pasty zawie- ,. rajace nawet male .iloscd polietylenu o ciezarze wyzszym} niz 15O0k pozostawiaja po polerowaniu cienka blonke polietylenu przezY co czynia przed¬ mioty -polerowane 'matowymi, przez wyeliminowa¬ nie ze skladu pasty parafiny i„ równoczesne zasto¬ sowanie olej-u .mineralnego lub naturalnego wyeli¬ minowano takze koniecznosc stosowania homogeni- zatorów. Stwierdzono takze, ze dbecnosc w pascie wosku montanowego rafinowego zastosowanego w niewielkich ilosciach wplywa pozytywnie na stabil¬ nosc ^emulsji wodnej. .Odpowiednio dobrane scier¬ niwo zapewnia uzyskanie dobrego efejktu poler¬ skiego a. stosowane emulgatory utrzymuja wszyst¬ kie skladniki pasty w dojbrym rozproszeniu i za¬ pewniaja trwalosc i stabilnosc emulsji.

P r-z y k la d I. W . mieszalniku ogrzewanym przeponowo para wodna . i cisnieniu 1 atn, za¬ opatrzonym w szybkoobrotowe mieszadlo stapia sie w temperaturze 90°C 24 kg mieszaniny niskodrobi- ;,nowego polietylenu o srednim ciezarze czasteczko¬ wym 350 i temperaturze krzepniecia 55°C, 3 kg wosku montanowego rafinowanego kwasem azoto¬ wym, i kwasem chromowym a nastepnie estryfi¬ kowanego glikolem etylenowym i zmydlanego wo¬ dorotlenkiem ; wapniowym znanego pod nazwa handlowa wesk MR-160. Po calkowitym stopieniu .i zhomogendzowaniu rnasy dodaje sie mieszajac 8 kg emulgatora niejonowego zawierajacego w swym skladzie na 1 czesc/ wagowa kwasów tluszczowych zawierajacych w lancuchu^alifatycznym 15—22 ato¬ mów wegla, 0,5'—0,8 czesci wagowych etanoloamin oraz 0,9—1,2 czeki wagowych oksyetylowanych al- kilofenoli, znanego pod nazwa handlowa Roksol EM-3, .25. kg oleju mineralnego o punkcie anilino¬ wym powyzej 90°C, temperaturze zaplonu powyzej 18Ó°C, temperaturze krzepniecia powyzej —6°C, lepkosci 80 cP w 20°C, 23 kg sproszkowanego dia¬ tomitu o nazwie Celite Superffloss, 7 kg sproszko¬ wanego diatomitu o nazwie Celite Snowfloss, 10 kg benzyny lakowej po czyim calosc miesza sie w tem¬ peraturze 65°C do uzyskania jednolitego stopu.

Otrzymana ciekla mase po schlodzeniu do tempe¬ ratury okolo 50^ wylewa sie do naczyn w których zastyga. Otrzymuje sie okolo 100 kg pasty koloru bezowo^brazowego nadajacej sie do polerowania recznego lub maszynowego w formie pasty lub emulsji.

Wlasnosci polerskie pasty opisane sa po przy¬ kladzie IV.

Przyklad II. Postepuje sie jak w przykla¬ dzie pierwszym stosujac 25- kg mieszaniny nisko- drobinowego polietylenu o srednim ciezarze cza¬ steczkowym okolo 300 i temperaturze krzepniecia 40 45 50 55 05 50°C, 3 Kg wosku montanowego, o nazwie tREW-II, 8^kg emulgatora o nazwie Roksol EM-4 zawieraja¬ cego w swym. skladzie 20—40 czesci wagowych wyzszych nienasyconych kwasów tluszczowych, 33— —43 czesci wagowych alkilofenoli oksyetylowanych 2—4 molami tlenku etylenu, 12^20 czesci wago¬ wych etanoloamin, 8—23 czesci wagowych oiksyety- lowanego alkilofenolu lub alkoholi z oksyetylowa¬ nych 8—12 molami tlenku etylenu i 1—2 czesci wa¬ gowych wody,.ponadto 15 kg oleju lnianego, 23 kg sproszkowanego diatomitu o nazwie Celite Super- floss, 12 kg sproszkowanego diatomitu o nazwie Celite Snowfloss graz 14 kg terpentyny. Otrzymuje sie produkt koloru bezowo-lbrazowego o pólstalej — mazistej konsystencji. Wlasnosci polerskie opi¬ sano po przykladzie IV.

P r z y k l a d III. Postepuje sie jak w przykla¬ dzie pierwszym stosujac 35, kg niskodrofoinowego polietylenu o srednim ciezarze czasteczkowym o- kolo 200 i temperaturze krzepniecia 3S°C, .5 kg wosku montanowego rafinowanego o nazwie han¬ dlowej MR-150 B, 1'5 kg emulgatora o nazwie Roksol EM-3, 5 kg oleju mineralnego, takiego jak w przykladzie pierwszym, 15 kg sproszkowanego diatomitu c nazwie Celite Superfloss, 5 kg sprosz¬ kowanego diatomitu o nazwie Celite Snowfloss oraz kg benzyny lakowej. Otrzymuje sie okolo 100 kg pasty koloru toezowo-brazowego o pólstalej kon¬ systencji. Wlasnosci .polerskie pasty opisane sa po przykladzie IV.

Przyklad XV. Postepuje sie jak w przykla¬ dzie pierwszym stosujac 16 kg niskodrobinowego polietylenu o srednim ciezarze czasteczkowym o- kolo 800 i temperaturze krzepniecia 55°C, 0,2 kg wosku montanowego o nazwie REW-II, 5 kg emul¬ gatora o nazwie Roksol EM-4, 30 kg oleju rnfne- rajnego jak w przykladzie pierwszym; 30 kg sproszkowanego diatomitu o nazwie Celite Super* floss, 10 kg sproszkowanego diatomitu o nazwie CeMte Snowifloss oraz 8,6 tog terpentyny. ..

Otrzymuje sie okolo lpÓ kg pasty koloru bezo¬ wo^brazowego o mazistej konsystencji. Wlasnosci polerskie pasty opisano po przykladzie IV.

Z produktów otrzymanych w przykladzie IHIV poprzez zmieszanie z woda sporzadzono emulsje wodne o lepkosci roboczej 10 sekund mierzonej kubkiem Forda nr 7. Tak sporzadzone emulsje byly jednelite i trwale powyzej 6 tygodni.

Zawieraly one w swoim skladzie odpowiednio nastepujace ilosci wody: emulsja wykonana z pasty opisanej w przykladzie I — 36% wagowych emulsja wykonana z pasty opisanej w przykladzie II — 40% wagowych emulsja wykonana z pasty opisanej w przykladzie III — 42% wagowych emulsja wykonana z pasty opisanej w przykladzie IV — 45% wagowych Emulsje te zastosowano do polerowania elemen¬ tów meblowych z powlokami poliestrowymi uprzed¬ nio szlifowanymi na linii szlifierskiej, a nasltepnie polerowanymi wstepnie emulsja pasty gruboziar¬ nistej do wstepnego polerowania.

Operacje polerowania wykonano na róznych ty¬ pach przemyslowych linii polerskiej.§2 834 7 8 Celem uzyskania porównania wlasnosci pc?ersklch pasty wedlug wynalazku z pasta HN-8 firmy Steilack w dni poprzedzajace polerowanie pasta wedlug wynalazku przeprowadzono polerowanie pasta HN-3 stosujac analogiczne parametry techno¬ logiczne, oraz elementy wykonane ta sama partia lakieru.

Na podstawie tych prób stwierdzono ze: — Wszystkie cztery wersje pasty wedlug wyna¬ lazku opisane w przykladzie I—IV nie róznia sie w sposób istotny pod wzglejdem uzytkowym.

— Najkorzystniejsze wlasnosci w warunkach przemyslowego polerowania wykazuje jednak pasta wykonana jak w przykladzie I.

— Pasty wedlug wynalazku w porównaniu z pasta HN-3 mieszaly sie z woda znacznie szyb¬ ciej tworzac Jednolita, bardzo trwala emulsje, pod¬ czas gdy pasta HN-3 wymaga dlugiego intensyw¬ nego mieszania a emulsja nie jest niejednolita i po krótkim czasie rozdziela sie.

— Tarcze polerskie /z tkaniny BG-6/ nastepnego dnia po stosowaniu pasty wedlug wynalazku byly elastyczne miekkie, nie zawieraly duzych resztek pasty. W przypadku stosowania pasty HN-3 tarcze byly twarde az skamieniale i wymagaly oczyszcza¬ nia.

— Podczas polerowania pasta HN-3 duza czesc pasty jest wyrzucana do urzadzen odpylajacych i w zwiazku z tym zuzycie pasty HN-3 jest wdeksze niz zuzycie pasty wedlug wynalazku.

— Pasta wedlug wynalazku podczas polerowania równomiernie naklada sie na powierzchnie ele¬ mentów i dobrze zabezpiecza przed „przegrzewa¬ niem sie i przypalaniem" powloki.

— Przy stosowaniu pasty wedlug wynalazku przy odpowiednim dozowaniu /ca 25 %t emulsja prze¬ noszona byla do Itrzeciego potniej czwartego walu polerskiego tak, ze elementy po wyjsciu z polerki szesciowalowej zawieraly jeszcze minimalne ilosci pasty w postaci równomiernej mgielki dajacej sie latwo usunac nawet recznie za pomoca tamponu nawilzonego plynem poHstat.

Podczas stosowania pasty HN-3, emulsja rozkla¬ dala sie; po kilkugodzinnym staniu, ciezsze frakcje opadaly na dno. Pasta przenoszona byla tylko do drugiego walu. Pozostale waly polerowaly na sucho lub wymagaly dodatkowego dozowania. Pozosta¬ losc pasty HN-3 mimo, ze optycznie mniejsza niz w przypadku paslty wedlug wynalazku Jest trud¬ niejsza do usuniecia a ponadto bardzo czesto wy¬ stepuja miejscowe przypieczenia pasty w postaci grudek.

Claims (5)

Zastrzezenia patentowe

1. Pwtia polerska emulgujaca sie w wodzie stoso¬ wana do polerowania powlok i przedmiotów z two¬ rzyw sztucznych, szczególnie do maszynowego po¬ lerowania na wysoki polysk powlok poliestrowych, zawierajaca wosk montanowy, polietylen, oleje mi¬ neralne lub naturalne, emulgator niejonowy, scier¬ niwa i rozcienczalnik, znamienes tym, ze sklada sie z 15^36* czesci wagowych niskodrobinowego poli¬ etylenu o ciezarze drobinowym 200—1500 i tempe-' raturze krzepniecia 30~-45°C, 0,1—4* czesci wago^ wych raifinowanych wosków monitanowych, 5—-15 czesci wagowych emulgatora niejonowego, 5-^30 czesci wagowych oleju mineralnego o temperaturze krzepniecia powyzej 5°C lub naturalnego, 20^40 czesci wagowych scierniwa w postaci diatomitu o srednicy ziaren 0,2—40 mikronów i ciezarze nasy¬ powym 0,1—0,5 kg/cm* oraz 5—25 czesci wagowych rozcienczalnika organicznego.

2. Pasta wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze za¬ wiera wosk montanowy o liczbie (kwasowej poni¬ zej 50 mg KOH/g i temperaturze kropienia powy¬ zej ?0^C, rafinowany kwasem azotowym i/lub kwa¬ sem chromowym, nastepnie estryfikowany ^ko¬ lem etylenowym i zmydlony wodorotlenkiem wap¬ niowym.

3. Pasta wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze jako emulgator niejonowy zawiera mieszanine, w której na 1 czesc wagowa kwasów tluszczowych przypada 0,5—0,8 czesci wagowych etanoloamiin oraz 0,9-4*$ czesci wagowych eksetyJowanych alkilofenolL -"

4. Pasta wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze jako emulgator niejonowy zawiera mieszanine zawiera¬ jaca 20—40 czesci wagowe wyzszych nienasyconych kwasów tluszczowych, 33—43 czesci wagowe a3fci- loifenoili oksyetylowanych 2—4 molami tlenku ety¬ lenu, l czesci wagowe oksyetyiowanego allkilofenolu lub alkoholi oksyetylowanych •—^12 anolami tlenku ety¬ lenu i 1—2 czesci wagowe wody.

5. Pasta wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze jako rozcienczalnik zawiera benzyne lakowa lub terpen¬ tyne. Bltk 1103/77 r. 105 egz. A4 Cena 10 zl