Przedmiotem wynalazku jest sposób rozmagne- sowywania modeli okretów.Znany dotychczas sposób rozmagnesowywania modeli okretów polega na opasaniu modelu sole- noidem o ciaglym rozkladzie zwojów, przez który przepuszcza sie prad staly lub przemienny w któ¬ rym to ukladzie wytwarza sie w przyblizeniu jed¬ norodne pole magnetyczne.Zasadnicza wada tego sposobu jest stosowanie stalego pola rozmagnesowujacego i solenoidu o bardzo duzej ilosci zwojów, zas rozmiary tego so¬ lenoidu sa nieproporcjonalnie duze w porównaniu z otrzymywanym obszarem pola jednorodnego.Duza ilosc zwoi solenoidu powoduje wzrost in- dukcyjnosci w obwodzie rozmagnesowujacym, co z kolei zwieksza niekorzystny wplyw stanów nie¬ ustalonych na proces rozmagnesowywania modelu, w rezultacie rozmagnesowywanie odbywa sie w sposób niekontrolowany, a otrzymywane wyniki maja charakter przypadkowy. Ponadto, dostep do zamknietego solenoidem kadluba modelu jest bar¬ dzo utrudniony. Znaczny koszt, ciezar i wymiary solenoidu powoduja, ze konstrukcja ta jest malo ekonomiczna i malo wydajna w eksploatacji.Celem wynalazku jest zwiekszenie dokladnosci i skutecznosci procesu rozimagnesowywania mode¬ li okretowych, oraz obnizenie kosztów tego rozma¬ gnesowywania.Cel ten zostal osiagniety w ten sposób, ze opa¬ suje sie model solenoidem, którego odstep miedzy zwojami zawiera sie w granicach 1/40 do 1/20 ob¬ wodu kadluba modelu na owrezu. Nastepnie prze¬ puszcza sie przez solenoid prad staly z nalozona nan skladowa zmienna o skutecznej wartosci pra¬ du narastajacej od zera do 5 A, po czym w od¬ wrotnej kolejnosci zmniejsza sie wartosc pradu do zera. Czynnosci te sa formowaniem stalego po¬ la modelu. Nastepnie przepuszcza sie i komutuje prad staly ze skladowa zmienna w jednym kie¬ runku, przy czym stosunek chwilowej wartosci natezenia pradu przy poprzedniej komutacji do nastepnej zawiera sie w granicach od 0,90 do 0,93.W nastepnym etapie rozmagnesowywania zmienia sie kierunek pradu, zmniejsza sie prad maksymal¬ ny o polowe i powtarza czynnosci poprzedniego etapu.Rozwiazanie wedlug wynalazku cechuje sie ma¬ la iloscia zwojów rozmagnesowujacych dzieki cze¬ mu zmniejszono niekorzystny wplyw indukcyjno- sci w obwodzie rozmagnesowujacym oraz zmniej¬ szono wplyw stanów nieustalonych, dzieki czemu proces rozmagnesowywania jest kontrolowany do¬ kladnie i w sposób ciagly, przy czym przebiega znacznie szybciej. Dodatkowa zaleta sposobu jest uzyskanie dogodnego dostepu do kadluba, gdyz gestosc uzwojenia solenoidu zostala zmniejszona okolo 20-krotnie. Ilosc a wiec i ciezar uzytego przewodu zmniejszyla sie równiez w tym samym stopniu dzieki czemu bezwladnosc modelu jest mniejsza a operowanie nim latwiejsze, co ma du- 9159091590 ze znaczenie dla dokladnosci uzyskiwanych wyni¬ ków.Przykladowo, dla modelu okretu o dlugosci cal¬ kowitej okolo 4 m, w przedzialach kadluba, w których ciezar stalego wyposazenia ferromagne¬ tycznego nie przekracza ciezaru poszycia kadluba, odstep 'miedzy zwojami solenoidu rozmagnesowu- jacego wynosi 1/20 obwodu kadluba, co dla takie¬ go modelu kadluba bedzie wynosilo 0,1 m. Nato¬ miast w przedzialach kadluba, w których ciezar stalego wyposazenia ferromagnetycznego przekra¬ cza ciezar poszycia kadluba (rejon silowni glów¬ nej i pomocniczej), odstep miedzy zwojami wyno¬ si 1/40 obwodu kadluba. Nastepnie opasuje sie model zachowujac w/w odstepy miedzy zwojami.Po czym formuje sie pod wzgledem wartosci i ksztaltu stale pole magnetyczne modelu; przepu¬ szcza sie przez solenoid prad staly z nalozona nan skladowa zmienna o czestotliwosci 100 Hz, regu¬ lujac plynnie natezenie pradu za pomoca auto¬ transformatorów, zwiekszajac wartosc skuteczna pradu od 0—5 A, po czym w odwrotnej kolejno¬ sci zmniejsza sie wartosc pradu -do zera. Proces formowania pola stalego modelu jest zakonczony gdy skladowa pionowa natezenia pola magnetycz¬ nego modelu ma w przyblizeniu ksztalt sinusoidy na dlugosci modelu. Nastepnie przeprowadza sie rozmagnesowanie modelu, przepuszczajac przez so¬ lenoid prad staly z nalozona nan skladowa zmien¬ na 100 Hz, przy czym reguluje sie natezenie pradu rozmagnesowujacego tak, aby stosunek chwilowej wartosci natezenia pradu do poprzedniej wartosci zawieral sie w granicach 0,90 do 0,93. Dla przy¬ kladowego modelu o dlugosci calkowitej do 4 m, docelowa skuteczna wartosc natezenia pradu w czasie rozmagnesowywania modelu jest zawarta w granicach 2 do 30A przy wymaganej dokladnosci rozmagnesowania 3 do 10 mOe. PL