Przedmiotem wynalazku jest uchwyt do wiertarek.Znane i obecnie stosowane sa uchwyty do wienarek kluczykowe i bezkluczykowe. Uchwyty kluczykowe przy zaciskaniu wiertla wymagaja uzycia kluczyka zaopatrzonego w kólko zebate zazebiajace sie z odpowiednim pierscieniem zebatym, obracajacym sie wokolo osi uchwytu i zaciskajacym szczeki. Uchwyty tego typu sa trudne do wykonania i pracochlonne.Wiekszosc konstrukcji uchwytów bezkiuczykowyeh znanych z patentów: ZSRR ki. 49a, 64/01 nr.109114; CSR ki. 49a, 64/01 nr 120035 1121052; NRD ki. 49a, 61/01, nr 41607 i 13605; NRF kl.49a, 31/04 nr 1810614; USA ki. 279-58 nr 3350108 oparto na zasadzie zastosowania gwintu róznicowego. Przy obrocie czesci zewnetrznej uchwytu, osadzonej na gwincie o malym skoku, jednoczesnie obraca sie czesc wewnetrzna uchwytu, osadzona na gwincie o duzym skoku i opierajac sie o podstawe szczek zaciska je w czesci wewnetrznej uksztaltowanej stozkowe Jest to mozliwe dzieki temu, ze obracajac sie razem z czescia zewnetrzna odbywa ruchem poosiowym dluzsza droge, spowodowana wiekszym skokiem gwintu, w którym jest osadzona.Wykonanie takich uchwytów jest równiez trudne i pracochlonne.Celem wynalazku jest usuniecie tych niedogodnosci, a zadaniem technicznym postawionym do rozwiazania jest uchwyt do wiertarek latwy w wykonaniu, prosty w konstrukcji i skladajacy sie z minimalnej ilosci czesci, a wiec tani w produkcji, a jednoczesnie zapewniajacy nalezyta dokladnosc mocowania narzedzia. Postawione zadanie zostalo rozwiazane, a cel zostal osiagniety wedlug wynalazku w ten sposób, ze srodkowy element uchwytu z poosiowym nieprzelotowym otworem, sluzacym do bezposredniego osadzenia uchwytu na wrzecionie wiertarki i ksztaltem swym dostosowany do koncówki wrzeciona wiertarki, posiada zewnetrzna czesc cylindryczna, zakonczona od góry gwintowanym kolnierzem, którego gwint wkreca sie w gwint naciety na wewnetrznej stronie pierscienia zewnetrznego, posiadajacego w swej dolnej czesci gwint naciety w odwrotnym kierunku niz w czesci górnej i dopasowany do gwintu nacietego na kolnierzu elementu dopasowanego górna2 90 534 czescia otworu przelotowego do zewnetrznej cylindrycznej czesci elementu osadzonego na wrzecionie wiertarki, zas w dolnej czesci uksztaltowanego w postaci scietego stozka dopasowanego do zewnetrznych powierzchni zaciskanych szczek, opartych o czolowa czesc elementu mocowanego na koncowe wrzeciona przy czym element uchwytu mocowany bezposrednio na wrzecionie wiertarki polaczony jest suwliwie z elementem dopasowanym do jego czesci cylindrycznej przy pomocy kolka, ustalajacego polozenie obu elementów wzgledem siebie i wkreconego swym nagwintowanym koncem w otwór gwintowany wykonany w elemencie osadzonym bezposrednio na koncówce wrzeciona wiertarki.W przykladzie wykonania przedmiotu wynalazku przedstawionym na rysunku, uchwyt do wiertarki przedstawiono w przekroju podluznym.Element 1 posiada poosiowy nieprzelotowy otwór, przeznaczony do osadzenia na koncowe wrzeciona wiertarki i ksztaltem swym dostosowany do koncówki wrzeciona wiertarki- Zewnetrzna powierzchnia elementu 1 uksztaltowana jest w formie cylindra, posiadajacego w górnej czesci kolnierz z nacietym gwintem, dopasowanym do gwintu nacietego w górnej wewnetrznej czesci zewnetrznego pierscienia 3 uchwytu.Zewnetrzny pierscien 3 uchwytu w swej dolnej czesci posiada gwint naciety w odwrotnym kierunku niz gwint w czesci górnej. Do gwintu nacietego w czesci dolnej pierscienia 3 wkrecony jest gwintem nacietym na kolnierzu element 2 uchwytu, posiadajacy poosiowy otwór przelotowy w górnej czesci cylindryczny, dopasowany do zewnetrznej czesci cylindrycznej elementu 1, osadzonego bezposrednio na koncówce wrzeciona wiertarki, zas w dolnej czesci otwór uksztaltowany jest w postaci stozka scietego dopasowanego wewnetrzna powierzchnia do zewnetrznej powierzchni szczek 4, sluzacych do zaciskania chwytu narzedzia. Element 1 i element 2 uchwytu polaczone sa ze soba suwliwie, a wzajemne ich polozenie wzgledem siebie ustala kolek 5, nagwintowanym swym koncem wkrecony w gwintowana czesc otworu elementu 1.Przy obracaniu zewnetrznym pierscieniem 3 oba elementy 1 i 2 uchwytu wykonuja ruch poosiowy w odwrotnych kierunkach i dzieki temu powoduja luzowanie lub zaciskanie szczek 4. Jest to mozliwe dzieki temu, ze gwint naciety w pierscieniu 3 przeznaczony do wkrecania elementu 1 posiada przeciwny kierunek uzwojenia w stosunku do gwintu nacietego w pierscieniu 3, przeznaczonego do wkrecania elementu 2.W ten sposób uksztaltowany uchwyt posiada mala dlugosc, jest prosty w wykonaniu i gwarantuje nalezyte mocowanie narzedzia. PL