Przedmiotem wynalazku jest elektroda elektrycznej lampy wyladowczej, zwlaszcza wysokopreznej lampy rteciowej i rteciowo-zarowej.Znana elektroda wysokopreznej lampy rteciowej i rteciowo-zarowej sklada sie z wolframowego rdzenia, na który nasadzona jest wolframowa skretka w ten sposób, ze rdzen wystaje sprzed czola skretki od strony wyladowania. Skretka nawijana jest w dwóch warstwach ze skokiem równym srednicy drutu. Warstwy róznia sie kierunkiem nawijania i iloscia zwojów. Dolna warstwa ma zwykle nawój prawy i wieksza ilosc zwojów, które wy¬ staja spod warstwy górnej od przeciwnej strony niz wyladowanie.Skretka polaczona jest z rdzeniem przez zgrzewanie lub pasowanie na wcisk. Material emisyjny w postaci emiteru znajduje sie miedzy lub pod zwojami skretki.Lampy wyladowcze ze znanymi elektrodami moga pracowac stabilnie jedynie przy napieciach zasilajacych wiekszych od 90% napiecia znamionowego. Przy nizszych napieciach gasna. Ogranicza to zakres stosowania tego typu lamp tylko do instalacji oswietleniowych, w których wystepuje niewielki spadek napiecia.Lampy rteciowo-zarowe wymagaja ponadto okreslonego polozenia w czasie pracy. Stabilnie pracuja w pozycji pionowej, przy czym dopuszczalne odchylenie od pionu, przy którym lampa jeszcze sie pali wynosi ±30°. Lamp rteciowo zarowych nie mozna zatem stosowac w popularnych oprawach do oswietlenia ulicznego, w których zródlo swiatla pracuje w polozeniu poziomym.Elektroda wedlug wynalazku sklada sie z rdzenia wolframowego na który nasadzona jest wolframowa skretka, tworzac czesc podstawowa elektrody. Czesc podstawowa z naniesionym emiterem polaczona jest z czescia wierzcholkowa znajdujaca sie od strony wyladowania za pomoca elementu, którego przewodnosc cieplna w kierunku równoleglym do osi elektrody jest mniejsza niz przewodnosc czesci wierzcholkowej w tym kierunku.Korzystne jest jesli element o mniejszej przewodnosci stanowi zwój dolnej warstwy skretki, rozciagnietej na odleglosc 1^5 srednic drutu nawojowego. Masa czesci wierzcholkowej stanowi 4-r30% masy calej elektrody.2 88 612 Konstrukcja elektrody wedlug wynalazku zapewnia wyzsza i bardziej stabilna temperature czesci wierz¬ cholkowej, tak, ze plamka katodowa utrzymuje sie zawsze w tym samym miejscu na koncu katody. Temperatura czesci wierzcholkowej gwarantuje termoemisje dla podtrzymania wyladowania nawet przy obnizonym napieciu zasilania i dowolnym polozeniu lampy.Stwierdzono, ze lampy rteciowe i rteciowo-zarowe z elektrodami wedlug wynalazku pracuja stabilnie nawet przy napieciu zasilajacym nizszym o 30% od napiecia znamionowego.Rozwiazanie wedlug wynalazku dzieki podanym wlasciwosciom pozwoli na zastosowanie lamp wyladow¬ czych w instalacjach oswietleniowych o wiekszych wahaniach napiecia zasilania do ±30%. Ponadto istnieje mozliwosc zastosowania takich lamp w popularnych oprawach do oswietlenia ulicznego.Wynalazek jest blizej wyjasniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia elektrode w widoku z boku, fig. 2 podaje charakterystyke zmian temperatury wzdluz dlugosci tej elektrody zastosowanej jako elektroda dolna w lampie rteciowo-zarowej MIX 160W, natomiast fig. 3 podaje charakterysty¬ ke zmian temperatury wzdluz dlugosci tej elektrody zastosowanej jako elektroda górna w lampie MIX 160W.Zgodnie z wynalazkiem elektroda przedstawiona na fig. 1 sklada sie z rdzenia 1 wolframowego, na który nasadzona jest wolframowa skretka 2 nawinieta w dwóch warstwach, tworzac czesc podstawowa 3 elektrody.Czesc podstawowa 3 polaczona jest z czescia wierzcholkowa 4 poprzez zwój 5 dolnej warstwy skretki rozciagnietej na odleglosc okolo 2 srednic drutu nawojowego. Czesc wierzcholkowa 4 o masie stanowiacej okolo 10% masy calej elektrody tworzy kilka zwojów skretki 2 o parametrach takich jak dolna warstwa skretki 2 w czesci podstawowej 3.Sposób wykonania elektrody wedlug wynalazku polega na tym, ze nawijanie skretki 2 rozpoczyna sie od czesci wierzcholkowej 4 na okreslona dlugosc, a nastepnie w miejscu zetkniecia czesci podstawowej 3 i wierzcholkowej 4 elektrody odciaga sie dwa sasiadujace ze soba zwoje na odleglosc okolo 2 srednic drutu nawojowego. Nastepnie wykonana elektrode pokrywa sie emiterem w ten sposób, aby emiter znajdowal sie tylko na czesci podstawowej 3.Tak wykonane elektrody wprowadzono do lampy rteciowo-zarowej MIX 160W. Uzyskany w czasie pracy lampy rozklad temperatury (°C) mierzony pirometrem wzdluz dlugosci 1 (mm) dla elektrody dolnej przedstawia krzywa 1a na fig. 2, a dla elektrody górnej krzywa 1b na fig. 3. Dla porównania krzywe 2a i 2b podaja rozklad temperatury na znanych elektrodach stosowan/ch w tym samym typie lamp. Jak wykazuja wyniki pomiarów najwyzsza temperatura wierzcholkowej czesci elektrody wedlug wynalazku jest o okolo 400°C wyzsza od najwyzszej temperatury wierzcholkowej czesci 4 znanej elektrody, przy zachowaniu jednakowych temperatur czesci podstawowych 3. PL