PL8856B1 - Oziebiarka pochlaniajaca. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy oziebia- rek pochlaniajacych, które zawieraja czyn¬ nik pomocniczy krazacy w urzadzeniu, wy- równywujacy preznosc i kierujacy pary czynnika oziebiajacego z wyparnika do pochlanialnika. W urzadzeniach tego ro¬ dzaju proponowano dotychczas pochlania¬ nie tego ciepla zapomoca plynu oziebiaja¬ cego np. wody i by cieplo to bylo pochla¬ niane przez czesc z urzadzenia, oddajaca cieplo (skraplacz wzglednie pochlanialnik).Skraplacz, a czestokroc i pochlanialnik skladal sie zwykle z dwóch rur, z których jedna umieszczona byla w drugiej, a plyn oziebiajacy przeplywal przez przestrzen zawarta miedzy temi rurami. W celu za¬ oszczedzenia plynu oziebiajacego a rów¬ niez i z innych powodów, rura zewnetrz- na byla tylko nieco szersza od wewnetrz¬ nej; wytwarzalo to niebezpieczenstwo za¬ tkania sie waskiego przeplywu plynu ozie¬ biajacego przez nieczystosci w nim zawar¬ te lub rdze, niebezpieczenstwo tern wieksze im bardziej zanieczyszczona byla woda u- zyta jako plyn oziebiajacy. Nastepnie, wskutek nadawania czesci przyrzadu od¬ dajacej cieplo ksztaltu rury spiralnej, od¬ leglosc miedzy sciankami rury zewnetrz¬ nej zmniejszala sie jeszcze bardziej, co po^ wodowalo jeszcze wieksze prawdopodo¬ bienstwo powstawania na zgieciach rur róznych osadów lub rdzy zatykajacej przeplyw.Wynalazek niniejszy ma na celu usu¬ niecie tych niedogodnosci i polega na tern, ze skraplacz i pochlanialnik urzadzenia*znaj duja sie w zamknietem naczyniu, przez które przeplywa odpowiedni plyn oziebia- 'acy\: ¦'¦¦'". -* Rysunek uwidocznia przyklad wykona¬ nia wynalazku, Wrzejnik K zawiera czynnik chlodza¬ cy np. wodny roztwór amonjaku, a wy¬ parnik G i pochlanialnik A zawieraja czyn¬ nik pomocniczy obojetny wzgledem czyn¬ nika oziebiajacego, np. gaz, mieszanine ga¬ zów lub wodór. Wyparnik G i pochlanial¬ nik A zawieraja poza tern porowata mase E, np. welne metalowa lub wióry, umie¬ szczona w szeregu naczyn rurowych F za¬ opatrzonych w dziurkowane dna H i po¬ laczonych u góry i u dolu ze soba, w celu ulatwienia oddawania ciepla przez roz¬ dzielanie doplywajacego do naczyn plynu na mozliwie wielka powierzchnie. Prze¬ strzen wrzejnika napelniona gazem pola¬ czona jest z górna czescia wyparnika G z3u- pomoca wezownicy skraplacza C, przy- czem koniec wezownicy skierowanej do wyparnika jest dziurkowany i tworzy za¬ konczenie /. Miedzy wyparnikiem G a pochlanialnikiem A znajduje sie wymien- nica ciepla R, skladajaca sie z dwóch rur M i N laczacych górna, wzglednie dolna czesc wyparnika G z odpowiedniemi cze¬ sciami pochlanialnika A.Wrzejnik i pochlanialnik sa polaczone rurami L i P w ten sposób, ze zostaje u- tworzony pewien zamkniety obwód kraze¬ nia plynu pochlaniajacego. Wrzejnik i po¬ chlanialnik sa wiec stale ze soba polaczon ne. Rura L siega jednym koncem dna wrzejnika, a drugim koncem górnej czesci pochlanialnika, przyczem koniec umie¬ szczony w pochlanialniku jest dziurkowa¬ ny i tworzy zakonczenie 0. Rura L znaj¬ duje sie poza tern wewnatrz rury Pi sta¬ nowi wraz z nia wymiennice ciepla S. Ko¬ niec rury P skierowanej do wrzejnika prze¬ ksztalca sie w wezownice T, do lepszego przenoszenia ciepla i otwiera sie badz w czesci wrzejnika zapelnione) plynem, badz bezposrednio ponad powierzchnia plynu w czesci zapelnionej gazem. Wezownica T dziala w sposób podobny jak lewar ciepl¬ ny i wytwarza krazenie plynu pochlania¬ jacego. Dno wrzejnika jest ogrzewane w odpowiedni sposób.Stosownie do wynalazku, wezownica skraplacza C oraz pochlanialnika A u- mieszczone sa w naczyniu zamknietem B, zaopatrzonem we wlot i wylot dla odpo¬ wiedniego czynnika chlodzacego np. wody.Przy ogrzewaniu wrzejnika ulatniajace sie z plynu pary amon jaku skraplaja sie w skraplaczu C i skierowane sa przez za¬ mkniecie plynowe U do wyparnika G w stanie plynnym. Nastepnie przeplywa a- monjak przez porowata mase E, ulatniajac sie i rozpraszajac w wodorze wyparnika, przyczem pochlania on cieplo otaczajace wyparnik. Dyfuzja odbywa sie najkorzyst¬ niej przy preznosci mieszaniny gazowej mniej wiecej równej preznosci doplywa¬ jacego plynu oziebiajacego. Mieszanina gazowa amonjaku i wodoru, ciezsza od sa¬ mego wodoru, przeplywa nastepnie przez rure N do ochlodzonego pochlanialnika A i wznosi sie przez naczynia F (drobno roz¬ dzielona przez mase E) az do zetkniecia sie z plynem, splywajacym z górnej cze¬ sci pochlanialnika, który to plyn pochla¬ nia, wzglednie rozpuszcza amonjak, lecz nie pochlania wodoru. W ten sposób amo- njak zostaje wydzielony z mieszaniny ga¬ zowej, podczas gdy wodór unosi sie da¬ lej w pochlanialniku i, przez rure M, w której sie ogrzewa, zostaje skierowany znów do wyparnika G, gdzie miesza sie ponownie z parami amonjaku. Samoczyn¬ ne krazenie gazu obojetnego lub takiejze mieszaniny gazowej moze byc jeszcze o- siagniete i przez dobranie ciezaru wlasci¬ wego tego gazu w ten sposób, aby ten o- statni byl mniejszy od ciezaru wlasciwe¬ go pary czynnika oziebiajacego. Poza tern zreszta gaz zostaje ochlodzony w ozie- — 2 —biaczu, wskutek czego posiada ciezar wla¬ sciwy wiekszy niz w pochlanialniku, gdzie sie ogrzewa. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe, Oziebiarka pochlaniajaca, zawierajaca czynnik pomocniczy, krazacy w urzadze¬ niu, wyrównywujacy preznosc i kierujacy pary czynnika oziebiajacego, wydostajace sie ze skraplacza i wyparnika do pochla- nialnika, znamienna tern, ze skraplacz oraz pochlanialnik umieszczone sa w jed- nem naczyniu zamknietem, przez które przeplywa odpowiedni plyn oziebiajacy. ^ P 1 aten -Munters Refriglerating System Aktiebolag. Zastepca; M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy. Druk L. Boguslawskiego, Warszawo. PL PL