Przedmiotem wynalazku jest zaczep przeznaczony do zawieszania kabli, rurociagów, sprzetu i elementów maszyn na lukach obudowy chodnikowej.Dotychczas kable, rurociagi i inne elementy zawieszano na lukach obudowy na hakach w ksztalcie litery S.Jeden koniec zakrzywionego haka zaczepiano o scianke luku obudowy, w drugim zakrzywionym koncu haka ukladano kabel, badz zaczepiano o niego tasme, na której zawieszano rurociag. Tego rodzaju haki sa niedogodne w uzyciu, bo zeslizguja sie z lukowo wygietej obudowy. Haki te nie nadaja sie calkowicie do mocowania na przyociosowych czesciach luku obudowy.Celem wynalazku jest zaczep przeznaczony do zawieszania kabli i innych elementów na lukach obudowy chodnikowej, który umozliwia zamocowanie go w dowolnym miejscu luku tak aby nie przesuwal sie wzdluz luku pod ciezarem zawieszonego przedmiotu, przy czym tak zabudowany, ze mozna go latwo do luku obudowy zamocowac i równiez latwo zdemontowac. Cel ten wedlug wynalazku spelnia zaczep, który ma dwa kablaki wzajemnie polaczone obrotowo oczkami wykonanymi na ich koncach, przy czym jeden kablak ma dlugosc mierzona po obwodzie wieksza od dlugosci drugiego kablaka. Kablaki maja wolne konce wygiete i stosownie do ksztaltu obrzezy luku obudowy. Zaczep ma hak, którego jedna czesc jest wygieta w ksztalcie zblizonym do pólokregu a druga czesc jest odgieta na zewnetrz, przy czym przejscie z czesci lukowej w czesc odgieta ma ksztalt pierscienia. Przez pierscien przewlekany jest jeden z kablaków. Do odgietej czesci haka zamocowany jest poprzecznie wspornik, którego konce sa odgiete odpowiednio do ksztaltu luku obudowy.Przedmiot wynalazku przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem zaczepu wzdluz luku obudowy, a fig. 2 jest widokiem zaczepu umieszczonego na przyociosowej czesci luku ogladanym poprzecznie do luku obudowy.Zaczep sklada sie z dwóch kablaków 1 i 2 stanowiacych obejme obrzezy luku 12 obudowy oraz z haka 7.Kablak 1 o dlugosci mierzonej po obwodzie wiekszej od dlugosci kablaka 2, oraz kablak 2 maja wygiete konce w ksztalcie oczek 3 i 4, które tworza przegubowe polaczenie obejmy. Wolny koniec 5 kablaka 1 i odpowiedni koniec 6 kablaka 2 wygiete sa odpowiednio do ksztaltu obrzezy luków 12 obudowy. Czesc 13 haka 7 przeznaczona do ukladania kabla ma ksztalt zblizony do pólokregu. Czesc 9 haka 7 wygieta jest na zewnatrz2 88235 w stosunku do czesci 13 o ksztalcie pólokregu i ma przymocowany poprzecznie wspornik 10 uksztaltowany odpowiednio do zarysu luku 12 obudowy. Kablak 1 przewleczony jest przez pierscien 8, który jest przejsciem lukowej czesci 13 haka 7 w czesc 9. Rozporka 11 sluzy do usztywnienia i wzmocnienia czesci 13 oraz czesci 9 haka 7.W wyniku ulozenia kabla, czy innych elementów w wygietej pólokraglo czesci 13 haka 7 nastepuje obrót czesci 9 w kierunku luku 12 obudowy. Poprzeczny wspornik 10 umieszczony na czesci 9 zostaje docisniety do scianki luku 12, a wystepujaca sila tarcia powoduje zakleszczenie zaczepu w dowolnej czesci luku 12.Przegubowe polaczenie kablaków 1 i 2 umozliwia stosowanie zaczepu do róznych wielkosci luków obudowy, przy czym obejma 1, 2 pod wplywem obciazenia zaczepu rozpiera sie zgodnie z wielkoscia przekroju luku 12 obudowy.Zaczep mozna tez stosowac do mocowania kabli i innych elementów na poziomych czesciach luku 12 obudowy. W tej sytuacji wspornik 10 nie styka sie z lukiem 12.Innym rozwiazaniem jest zaczep, w którym w miejsce haka 7 umieszczono lancuch. Przez ogniwo lancucha przewleczona jest tasma, w której umieszcza sie kabel, czy rurociag. Wymienione rozwiazanie stosuje sie tylko na poziomych czesciach luku 12 obudowy. PL