Opis patentowy opublikowano: 30.10.1978 87459 MKP E02f 3/62 Int. Cl.2 E02F 3/62 E21F 13/08 iL- » »'£uf; Unrc^U rV£J,a,VF< Twórcywynalazku: Emil Wyrobek, Edmund Parketny, Janusz Balisz, Jan Lazur, Zbigniew Olejnik, Leonard Skowron Uprawniony z patentu : Centralny Osrodek Projektowo-Konstrukcyjny Maszyn Górniczych „Komag", Gliwice (Polska) Ladowarka zgarniakowa Wynalazek dotyczy ladowarki zgarniakowej, czyli maszyny górniczej, która zbiera urobek ze spagu za pomoca zgarniaka ciagnietego linami po spagu, wciaga zgarniak z urobkiem po pochylym pomoscie na znajdujacy sie za nim pomost poziomy, który ma otwór prowadzacy urobek do pojemnika zaopatrzonego w wysyp dostosowany do dalszego srodka odstawy. W tylnej czesci ladowarka ma kolowrót linowy i urzadzenia sterownicze.Znane ladowarki sa z reguly ustawione na plozach i maja znaczna dlugosc, aby pomiescic wymienione urzadzenia. Jezeli spag nie jest równy i plozy przylegaja do spagu nie na calej dlugosci, powstaja sily gnace, którym musi sie przeciwstawic silna konstrukcja maszyny. Przewaznie ladowarki sa wykonywane w postaci dwóch odrebnych czesci zaopatrzonych we wlasne plozy. Czesci te sa ze soba sztywno laczone. Mianowicie tyl konstrukcji nosnej przedniej czesci pomostowej i przód konstrukcji nosnej tylnej czesci kolotwrotowej sa laczone za pomoca licznych srub. Taka dwudzielna ladowarka pracuje jako jedna calosc. Rozlaczanie jej czesci ma na celu przede wszystkim ulatwienie transportu ladowarki do miejsca pracy. W wyjatkowych przypadkach moze okazac sie celowe pozostawienie do pracy ladowarki z czesciami nie polaczonymi, aby umozliwic niezalezne przesuwanie tych czesci w miare zgarniania urobku. Wobec zasadniczego stosowania ladowarki z czesciami sztywno polaczonymi jest konstrukcja nosna winna byc dostosowana do maksymalnych sil gnacych, które moga wystepowac na nierównym spagu w wyniku pelnej dlugosci ladowarki. Wymaganie to zmusza do wykonywania bardzo silnej, a wobec tego ciezkiej konstrukcji nosnej.Wynalazek umozliwia znacznie lzejsze wykonywanie ladowarek czyniac je bardziej dogodnymi w pracy i transporcie oraz nadajacymi sie równiez do zastosowania w waskich wyrobiskach chodnikowych. Wynalazek polega na zastosowaniu ukladu laczacego dwie czesci ladowarki opisanego ponizej, który jest bardzo latwy do laczenia i rozlaczenia oraz ma mozliwosc laczenia sztywnego lub z zachowaniem uchylnosci ograniczonej a nawet i nieograniczonej.Wedlug wynalazku kazda z dwóch laczonych czesci ladowarki ma wystajace w bliskosci obu boków pionowe plyty sztywno z nia zwiazane skierowane do analogicznych plyt wystajacych z drugiej czesci. Plyty wystajace z dwóch czesci sa laczone za posrednictwem laczników stanowiacych belki z odpowiednio uksztal-2 87 469 towanymi obiema koncówkami. Wobec tego calosc ukladu laczacego zawiera cztery zlacza. Kazde zlacze jest utworzone z trzech przylegajacych do siebie pionowych plyt zaopatrzonych w trzy otwory, których srodki wzajemnie sie pokrywaja. Do kazdego z tych trzech zestawionych ze soba otworów mozna wsunac swcrzen laczacy. Otwory w plytach obejmujacych czyli zewnetrznych, maja srednice odpowiadaja srednicy sworznia.Taka sama srednice maja otwory górny i dolny w plycie obejmowanej, natomijast otwór srodkowy w tej plycie ma srednice wieksza. Istnieja przy tym dwie mozliwe odmiany wykonania, Jazeii z czesci ladowarki wystaja pojedyncze plyty stanowia one w zlaczach plyty srodkowe czyJi obejmowane, zas jako plyty obejmujace sluzs rozdwojenia koncówek .lucznika. Z czesci ladowarki moga wystawac po dwie plyty zblizone do siebie sluzace w zlaczu jako plyty obejmujace, a wówczas koncówki lacznika sa plaskie nie rozdwojone i sluza w zlaczach jako plyty obejmowane.Jezeli w poszczególnych zlaczach osadzi sie po jednym sworzniu, np. w otworach srodkowych, uzyska sie polaczenie uchylne na tych sworzniach. Kat tej uchylnosci w pionie znacznie przekracza praktyczna potrzebe.Jezeli do poszczególnych zlaczy doda sie po jednym sworzniu umieszczajac go w dolnym lub górnym zespole otworów uzyska sie uchylnosc na tych sworzniach ograniczona luzem istniejacym w srodkowym otworze o wiekszej srednicy.Jezeli oba sworznie zostana umieszczone w zespolach otworów dolnym I górnym polaczenie uzyskane bedzie calkowicie sztywne. Ze wzgledu na wygode tych manipulacji celowe jest stosowanie sworzni majacych po jednej stronie glówke a po drugiej stronie odcinek gwintowany na nakretke, lub dostosowany do zawleczki.Latwosc rozlaczenia badz laczenia sztywno albo mniej lub wiecej uchylnie umozliwia obsludze ladowarki nastepujace postepowanie. Przy normalnej dostatecznej równosci spagu ladowarka moze pracowac majac czesci polaczone ze soba sztywno. Jest to najprostsze i najwygodniejsze. Obsluga orientujac sie wedlug nierównosci spagu zmienia w razie potrzeby sposób polaczenia nadajac odpowiednia uchylnosc, a przez to zabezpiecza ladowarke przed powstawaniem w niej nadmiernych naprezen zginajacych. Wobec tego konstrukcja nosna ladowarki a przez to i cala ladowarka moze byc znacznie lzejsza, dogodniejsza do pracy ido transportu a równiez moze ona pracowac w tak waskich wyrobiskach chodnikowych, do jakich nie wprowadzano znanych ciezkich i nieporecznych ladowarek.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony na rysunku schematycznym, na którym fig. 1 przedstawia ladowarke w widoku z góry, fig. 2 przedstawia uklad laczacy dwie czesci ladowarki w widoku z boku a czesciowo w przekroju.Czesc 1 pomostowa i czesc 2 kolowrotowa sa ustawione na spagu kazda na odrebnych plozach 3, których jedynie koncówki sa widoczne na fig. 1. Czesci ladowarki 1 i 2 sa polaczone ukladem o czterech zlaczach, w których wystepuje plyta 4 wystajaca z czesci laczonej i sztywno z nia zwiazana. W danym przykladzie kazda plyta 4 jest objeta przez dwie plyty 5 stanowiace rozdwojenie koncówki lacznika 6. Ten sam skutek moze byc osiagniety jezeli zamiast pojedynczych plyt 4 zastosowano by podwójne plyty do obejmowania w zlaczach, plaskich koncówek laczników. W kazdym przypadku zachowana jest zasada, ze trzy otwory 7 w kazdej plycie zewnetrznej czyli obejmujacej oraz otwory 8 dolny i górny w plycie obejmowanej maja srednice odpowiadajaca srednicy wkladanego do nich sworznia 9. Jedynie otwór 10 srodkowy w plycie obejmowanej ma wieksza srednice. Polaczenie przedstawione przykladowo na fig. 2 umozliwia uchylnosc wzgledem sworznia 9 osadzone¬ go w dolnym zespole otworów przy czym uchylnosc ta jest ograniczona luzem panujacym w jedynym wiekszym otworze, mianowicie w otworze 1.0 srodkowym obejmowanej plyty 4. PL