PL8427B1 - Ruszt schodkowy. - Google Patents

Description

Znane sa juz ruszty, których rusztowi- ny sa ulozone w kierunku podluznym na- przemian w dwóch grupach, przyczem rusztowiny obu grup moga wykonywac ru chy wahadlowe w kierunku poziomym, lub w kierunku podluznym. Przy konstrukcji takich rusztów zwracano dotad uwage przedewszystkiem na szczególy konstruk¬ cyjne napedu, pomijajac sam przebieg spa¬ lania paliwa na takim ruszcie i wplyw ja¬ kosci paliwa.W mysl niniejszego wynalazku dosto¬ sowano konstrukcje rusztu do tego faktu, ze na przejsciu paliwa na tylne rusztowi¬ ny powstaja zaglebienia; poza tern kon¬ strukcja wedlug wynalazku umozliwia spalanie spiekajacego sie wegla.Wielkosc wspomnianych zaglebien musi byc taka, aby one mogly pomiescic nawet najwieksze bryly danego paliwa, a zara¬ zem musi odpowiadac fizycznym wlasno¬ sciom paliwa; przy spalaniu pewnych gatun¬ ków paliwa wychylenia rusztowin powinny byc wielkie i powolne, a przesuniecia sa¬ siednich rusztowin wzgledem siebie powin¬ ny byc mozliwie wielkie, natomiast przy spalaniu innych gatunków paliwa powin¬ no, byc wprost przeciwnie. Jezeli sie zmie¬ nia paliwo, to trzeba tez zmienic wielkosc wspomnianych zaglebien, oraz sposób uru¬ chomiania rusztowin; w tym celu zastoso¬ wano w mysl wynalazku odpowiednio skonstruowany naped, umozliwiajacy szyb¬ kie dostosowywanie ruchów do rodzaju pa¬ liwa.Urzadzenie napedowe umozliwia rów-niez spalanie paliwa spiekajacego sie i da¬ jacego spiekajacy sie zuzel; przy spalaniu takiego paliwa wychylenia rusztowin mu¬ sza byc okresowo zwiekszane, aby spieczo¬ na masa paliwa (lub zuzla) ulegla zgnie¬ ceniu i przesunela sie na rusiztowiny znajdujace sie ztylu. Jezeli zuzel przy¬ pieka sie do metalowych czesci rusztowin, to ich wychylenia musza byc tak anormal¬ nie powiekszone, ze zaglebienia zupelnie znikaja i poszczególne rusztowiny sa ewen¬ tualnie na znacznej dlugosci calkowicie nakryte.Urzadzenie napedowe dla rusztów slu¬ zacych, do spalania ostatnio wymienionych gatunków paliwa, jest takie, ze masy przy¬ pieczonej do rusztowin nie potrzeba ze- skrobywac recznie; caly okres wahniecia rusztowiny jest podzielony na wieksza liczbe kolejnych wahnien czesciowych, tak ze rusztowiny jednej grupy przesuwaja sie malemi skokami wzdluz rusztowin drugiej grupy, Rusztowinom nadaje sie ruch drgaja¬ cy zapomoca walów transmisyjnych, na których sa osadzone tarcze karbowe po¬ laczone zapomoca drazków z ramami obu grup rusztowin; urzadzenie napedowe we¬ dlug wynalazku jesit uniwersalne, bo mozna nietylko zmieniac bewzgledna wielkosc od¬ chylen rusztowin i wielkosc odchylen ru¬ sztowin wzgledem siebie, lecz takze miejsce, w którem odbywaja sie drgania rusztowin wzgledem siebie. Mozna równiez zmieniac amplitude drgan czastkowych.Na dolaczonych rysunkach przedsta¬ wiono przedmiot wynalazku na kilku figu¬ rach schematycznych, przyczem pewne szczególy uwzgledniono dokladniej.Fig, 1 przedstawia podluzny przekrój rusztu; fig, 2 — schematycznie te miejsca, w których odbywaja sie wzajemne przesu¬ niecia: rusztowin; fig, 3, 4, 5 przedstawiaja schemat odmian urzadzenia napedowego przy róznych róznicach faz; fig, 6 i 7 — szczególy czesci napedu dla nieprzerwa¬ nych drgan; fig, 8 do 11 i fig. 12 do 15 — schematy dwóch odmian wza¬ jemnego polozenia obu grup rusztowin; fig, 16 i 17 — krzywe wzajemnych przesuniec obu grup rusztowin, gdy sto¬ sunek liczb drgan jest ulamkiem; fig. 18— 20 — szczególy czesci napedu dla drgan przerywanych; fig, 26 do 32 — inne urza¬ dzenia dla drgan przerywanych; fig, 26 do 32 — inne urzadzenia dla drgan przery¬ wanych; fig, 32 do 34 — urzadzenia dla dngan przerywanych z regulacja parowa; fig, 35 przedstawia konstrukcje drazka korbowego o zmiennej dlugosci.Fig. 1 przedstawia ogólne zestawienie rusztu i urzadzenia napedowego; ruszto¬ winy ulozone wzdluz rusztu sa podzielone naprzemian na dwie grupy, mianowicie rusztowiny a jednej grupy spoczywaja na wspólnej ramie b, a rusztowiny A drugiej grupy na ramie B. Ramom tym nadaje sie ruch drgajacy zapomoca tarcz korbowych k i drazków x; h oznacza wal napedowy.Fig, 2 przedstawia schematycznie te miej¬ sca, w których rusztowiny jednej ramy slizgaja sie kolejno po ru&ztowinach dru¬ giej ramy, na poczatku pierwszej polowy okresu drgania. Krawedz H rusztowiny zajmuje polozenie o, potem przechodzi w polozenia 1, 2, 3, 4 i dochodzi ostatecznie do polozenia 5; w drugiej polowie okresu drgania krawedz H przesuwa sie zpowro- tem przez punkty 4, 3, 2, 1 do polozenia o.Drgnienia czastkowe 1, 2, 3, 4, w czasie których krawedz H wraca do polozenia poczatkowego, sa na rysunku podkreslone.Urzadzenie napedowe moze byc dwoja¬ ko wykonane, mianowicie glówny wal mo¬ ze wprawiac waly obu grup rusztowin w staly ruch obrotowy, albo tez waly nape¬ dowe obu grup rusztowin wykonywujaruch obrotowy okresowo. Fig, 3 do 17 odnosza sie do pierwszego rodzaju napedu, a fig. 18 do 35 do drugiego rodzaju.Fig, 3, 4 i 5 przedstawiaja trzy odmia¬ ny urzadzenia napedowego z walami wy- — 2 —^onywujacemi staly ruch obrotowy, dla trzech odmiennych róznic faz ruchu obu ram. Na fig. 3 róznica faiz ruchu obu ramwy¬ nosi 180°, to znaczy], ze w czasie calego ob¬ rotu ruchy obu ram sa zawsze skierowane w przeciwnych kierunkach, a najwieksze przesuniecie wzgledne obu ram jest równe y = 2 (R^rr), gdzie R, r oznaczaja dlu¬ gosci korb. Na fig. 4 róznica faiz wynosi 0°, to znaczy, ze w czasie obrotu ruchy obu ram odbywaja sie w zgodnym kierunku, a najwieksze przesuniecie wzgledne ram wy¬ nosi y = 2 (R — r) i staje sie równe zeru, gdy obydwie korby maja równa dlugosc i wtedy rusztowiny obu grup nie przesu¬ waja sie wzgledem siebie. Na fig. 5 róznica faz wynosi 90° przy takiej róznicy faz i przy kazdej innej, wynoszacej od 0° do 180°, kierunki ruchu obu ram sa w pewnym o- kresie kazdego obrotu napedu zgodne, a w druigim okresie odwrotne. Wzgledne przesuniecie ram po jakims czasie / wy¬ nosi: ' . 2 TC/ . 2 TU / y = Rsin —= (sin —^ y), gdzie T oznacza czas calego drgnienia, a cp róznice faz.Moment najwiekszego przesuwu wzgled¬ nego obu ram mozna obliczyc z równania Rcos —^ r cos\—= Wartosc tego maksymum lezy miedzy 2 (R + r) i 2 (R — r).Na fig. 6 i 7 przedstawiono waly nape¬ dowe obu grup rusztów wraz z tarczami korbowemi, kolami zebatemi i sprzeglami^ waly napedowe sa oznaczone przez hi i fe; s1 i s2 oznacza.) a sprzegla tarciowe, które wlacza sie zapomoca dzwigni pi i p%; kola zebate oznaczone przez Ot — 03; tarcze korbowe przez k± i fc. Gdy kola zebate sa sprzezone z walami korbowemi, to mozna pracowac z dowolna róznica faz, od 0° — 180°, to znaczy wzgledny przesuw obu ram mozna zmieniac w granicach od. 2 (R A-r) do 2 (R — r) w sposób ciagly. Zamiast sprzegiel tarciowych mozna tez zastoso¬ wac sprzegla kolowe, lecz te ostatnie sa mniej wygodne, bo przy ich uzyciu zmiany wielkosci przesuniecia wzglednego w gra¬ nicach od 2 (R-\-r) do 2 (R—r) nie mo¬ ga byc ciagle, lecz sa co do ilosci ograni¬ czone. Mianowicie ilosc tych zmian jest równa ilosci zebów na obwodzie sprzegla.Jezeli sie jedno ze sprzegiel wylaczy, to odpowiednia grupa rusztowin pozostaje w spoczynku, podczas gdy druga grupa wy- konywuje ruch drgajacy, przyczem wiel¬ kosc wzglednego przesuwu nusztowin obu grup jest wtedy równa wielkosci odchyle¬ nia rusztowin bedacych w ruchu.Przy zastosowaniu konstrukcyj opisa¬ nych dotad ilosc drgnien w minucie jest dla obu ram jednakowa; jezeli jednak ru¬ chy rusztowin maja byc takie jak na fig. 2, gdzie w okreslonych miejscach odbywa¬ ja sie drgania, wzglednie przesuwy czast¬ kowe rusztowin obu grup wzgledem siebie, to ilosc -drgan obu grup rusztowin musi byc odmienna. Jezeli stosunek ilosci drgan obu ram daje sie zmieniac, to wtedy mozna tez zmieniac polozenie tych miejsc, w których odbywaja sie wzgledne przesuniecia czast¬ kowe rusztowin obu grup, przyczem ampli¬ tudy poszczególnych drgnien czastkowych sa naogól nierówne. Najwiekszy, calkowi¬ ty przesuw wzgledny cp moze i w tym wy¬ padku wynosic 2 (R + r), o ile dobierze sie stosownie róznice faz i stosunek liczb drgan obu ram. Postac i dlugosc przesu¬ wów czastkowych zalezy od wielkosci róz¬ nicy faz cp i od wartosci stosunku n. Okres, w którym sie powtarzaja te czastkowe przesuwy jest równiez okreslona funkcja cp i n. Ilosc pelnych drgan na minute wy¬ nosi dla grupy a — mi, a dla grupy A — ma; stosunek liczb drgan obu grup n =——» mx przyczem zaklada sie, ze n 1. Jezeli n jest liczba cala, to grupa a wylkonywuje w czasie T jedno drgnienie, a grupa A w tymsamym czasie n drgnien, przyczem czas T okresu jednego drgnienia T} = —.Jezeli podzielic jedno drgnienie grupy a na dwie 2n czesci to czas trwania jednej czesci drgnienia = — i w okresie kazdej 2n czesci drgnienia kierunki drgania obu grup beda pozarnie naprzemiajn zgodne i odwrot¬ ne; jezeli kierunki te sa zgodne, to w tym momencie wypadkowe przesuniecie wzgled¬ ne bedzie równe róznicy obu przesuniec czastkowych, a gdy wspomniane kierunki sa odwrotne, to chwilowe przesuniecie wzgledne bedzie równe sumie przesuniec czastkowych.W grupie a amplituda drgan, przy róz¬ nicy fazfcp wynosi po czasie / yx = t sin l-^ a w grupie A wynosi y2 = R sin —^—; zalozono przytem, ze poczatkowe i kon¬ cowe polozenie korb znajduje sie na linji poziomej. Wzgledny przesuw obu grup yr jestfrówny róznicy y2 — y± powiekszonej o wielkosc stala*.C. yf=C-\-Rsin—Y risin—^ prawa strona tego równania oznacza ru- sztowiny grupy A, a stala C jest równa od¬ leglosci sredniego polozenia konca ruszto- winy grupy A.Jezeli jsie zbada pierwsza i druga róz¬ niczke ~- i j-7-, to mozna sie przekonac, di d t% ze odleglosc ta w czasie T (gdy r przechodzi n razy przez maksymum i n ra¬ zy pnzez minimum, przyczem maksyma i minima nastepuja po sobie naprzemian; w danym wypadku n = —, jezeli jednak ten m1 stosunek jest inny tak ze r : n i?, to su¬ ma maksymów i minimów jest mniejsza od 2/1 i róznica jest tem wieksza im wieksze jest r wobec nR.Na fig. 8 do ii i 12 do 16 przedstawio¬ no schematycznie dwa nieco odmienne u- rzadzenia napedu rusztowin; figury te przedstawiaja wzajemne polozenia grup rusztowin, jakie one kolejno przechodza w okresie jednego drgnienia grupy a.Na fig 8 do 12 przedstawiono w rusz¬ cie pionowym cztery sasiednie rusztowiny obu grup a i A; fig 9 i 13 przedstawiaja w poziomym ruszcie 36 polozen (oznaczo¬ nych I do XXXVI) rusztowin grupy a w ciagu jednego drgnienia, W obu odmianach przypada na jedno drgnienie grupy a dziewiec drgnien grupy A wiec stosunek liczby drgan = 9; róz¬ nica faz na poczatku drgan drupy a wyno¬ si 180°; amplituda drgan grupy a jest w obu wypadkach taka sama. Obydwie od¬ miany róznia sie tylko tem, ze wychyle¬ nia rusztowin grupy A sa w wykonaniu wedlug fig, 8 — 11, 21/* razy wieksze niz w wykonaniu wedlug fig. 12 — 15; obydwie odmiany wyrysowano w tym celu, zeby u- widocznic wyraznie wplyw róznych wiel¬ kosci amplitudy drgan rusztowin A na wzajemne przesuniecia czastkowe ruszto¬ win obu grup.Na fig. 11 i 15 wykreslono sinusoidy drgan obu grup; s oznacza sinusoide gru¬ py a, a S—sinusoide grupy A, 2 oznacza krzywa wzajemnych przesuniec rusztowin obu grup wzgledem siebie; fig. 11 uwidocz¬ nia wyraznie te miejsca, w których zacho¬ dza wzajemne przesuniecia czastkowe o zmiennej dlugosci 1' (porównaj fig. 2).Na fig. 10 wyrysowano krzywa S jeszcze raz w skróceniu; krzywa ta wskazuje, ze w kazdej polówce znajduja sie trzy miejsca, w których zachodza przesuniecia czastkowe.Fig. 14 i 15 uwidoczniaja wplyw krót¬ kich odchylen rusztowin a na przesuniecia czastkowe; w kazdej polówce drgnienia rusztowin a sa tylko dwa miejsca, w któ¬ rych zachodza przesuniecia czastkowe.Fig. 9 i 13 przedstawia, jak paliwo spa- — 4 —da z przednich rusztowin na nastepne i jak sie posuwa do tylnych ruszltowin; jezeli konce rusztowin oznaczy sie na fig. 8 i 12 przez g\ g2 i g* i jezeli caly okres drgnie¬ nia grupy a podzielic na 36 okresów cze¬ sciowych, to w pierwszym okresie czescio¬ wym rusztowina a* i koniec £2 rusztowiny Ai przekuwaja sie miedzy polozeniami I — II w kierunkach przeciwnych, a pali¬ wo znajdujace sie na rusztowinie 02 prze¬ suwa sie w pilawo, w kierunku konca gs, bo dlugosc rusztowiny, na której lezy pa¬ liwo, zmienia sie o wielkosc równa sumie wlasnych odchylen obu grup w danym o- kresie czesciowym. Czesc paliwa spada przytem na sasiednia ru^sztowine A2, któ¬ rej kierunek ruchu jest zgodny z kierun¬ kiem ruchu konca g*, natomiast przeciw¬ ny do kierunku ruchu rusztowiny cfc. Moz¬ na z latwoscia stwierdzic, ze przy koncu rozwazanego okresu cz&su, ta dlugosc rusztowiny A*t która nie jest nakryta pa¬ liwem, wyrasta o wielkosc równa sum.e wlasnych odchylen obu grup, tak ze u- walniajaca sie od paliwa powierzchnia rusztowiny A2 moze odebrac paliwo, stra¬ cane z powierzchni rusztowiny a2* W ten sposób paliwo przesuwa sie z rusztowin grupy a na rusztowiny grupy A, przyczem swieze paliwo zrzucane z ruszto¬ win « spada na wolna powierzchnie ruszto¬ win A, a nie na paliwo, które przedtem tam lezalo. W drugim i trzecim okresie czesciowym ruch obu : grup odbywa sie w kierunkach zgodnych; srednia chyzosc ruchu grupy A jest w itym czasie wieksza od sredniej chyzosci grupy a, wskutek cze¬ go dlugosc wolnej powierzchni rusztowin grupy a wzrasta o wielkosc równa róznicy odchylen obu grup, a dlugosc czynnej po¬ wierzchni rusztowin grupy A zmniejsza sie o taka sama wielkosc, tak ze w tych dwóch okresach czesciowych paliwo spa¬ da z konców gi, g*, gs rusztowin A na po¬ wierzchnie rusztowin a.W analogiczny sposób mozna obser¬ wowac ruch paliwa w dalszych okresach czesciowych i osiagnac poglad na dziala¬ nie rusztu w okrasie calkowitego drgnienia rusztowin.Jezeli stosunek n jest ulamkiem, to wzgledne przesuniecia rusztowin sa wiecej skomplikowane, lecz kolejnosc ruchów po¬ zostaje taka sama i po pewnym czasie po¬ szczególne przesuniecia czastkowe powta¬ rzaja sie w okreslonym porzadku.Na fig. 16 przedstawiono sinusoidy s i S obu grup a i A; na jedno drganie gru¬ py a przypada Th drgan grupy A. Na ry¬ sunku widac, ze róznica faz na poczatku pierwszego drgnienia grupy a jest cp = 0°, podczas gdy na poczatku drugiego drgnienia 9 = 180°, wskutek tego krzy¬ we S wzglednych przesuniec w czasie pierwszego i drugiego drgnienia nie sa jed¬ nakowe. Na fig. 17 przedstawiono te krzy¬ we w skróceniu i na figurze tej widac ze calkowite przesuniecie wzgledne obu grup nie jest jednakowe i ze róznice istnieja takze miedzy poszczególnemd przesunie¬ ciami czastkowemi.Trzecie drganie grupy a rozpoczyna sie nowu z róznica faz przebieg jest taki sani jak przebieg pierw¬ szego drgania; ruchy rusztowin powtarza¬ ja sie wiec perjodycznie.Fig. 18 —34 przedstawiaja drugi przy¬ klad wykonania urzadzenia napedowego, które odznacza sie tern, ze glówny wal na¬ pedowy wprawia w ruch waly korbowe obu grup, lub jednej z nich, tylko okreso¬ wo, wskutek czego rusztowiny wykonywu- ja przerywany ruch drgajacy. Przerwy w ruchu pedzonych walów uzyskuje sie przy pomocy sprzegiel tarciowych, które zapo- moca odpowiedniego przyrzadu wlacza sie w pewnych okresach; jezeli np. sprze¬ glo wlaczy sie tylko na przeciag 1/9 obro¬ tu walu napedowego, to wal pedzony wy- konywuje jeden pelny obrót dopiero po 9 obrotach walu napedowego, przyczem za¬ lozono, ze stosunek przekladni zebatej z — 5 -walu napedowego na wal pedzony wynosi 1:1. Gdy stosunek przekladni wynosi np. 1 :2 (t; j. wal pedzony wykonywuje dwa razy mniej obrotów niz wal napedowy), to* pedzony wal wykonalby jeden pelny ob¬ rót dopiero po 2 x 9 obrotach walu nape¬ dowego.Na fig. 18 i 19 oznaczono wal napedo¬ wy przez hi, a wal pedzony przez ha. Na wale napedowym h± jest zaklinowana tar¬ cza z, na której obwodzie znajduje sie w pelwmem miejscu lukowaty wyskok m* Czesc a — 6 powierzchni wyskoku jest równiez pochyla i laczy sie z czescia b—c, równolegla do powierzchni tarczy z. W czasie obrotu tarczy wyskok m uderza w koniec dzwigni P obracajacej sie na czopie c i polaczonej z tarciowem sprzeglem.Wal h2 obraca sie tak dlugo, jak dlugo jest wlaczone sprzeglo S. Wlaczenie sprzegla nastepuje pod dzialaniem wysko¬ ku n pierscienia v polaczonego stale z ko¬ lem zebatem k. Te konce dzwigni P9 które wchodza w zetkniecie z wyskokami, sa zao¬ patrzone w krazek r; tarcza z wlaczajaca sprzeglo jest osadzona na wale napedo¬ wym przesuwalnie i opiera sie na sprezy¬ nie Z. Nacisk sprezyny Z daje cisnienie potrzebne do przeniesienia momentu obro¬ tu walu napedowego za posrednictwem sprzegla tarciowego. Fig. 20 przedstawia w bocznym widoku wyskoki min oraz krazek r. Urzadzenie do wylaczania sprze¬ gla moznaby takze w ten sposób wykonac, ze zamiast pierscienia na kole zebatem by¬ laby specjalna tarcza wylaczajaca, której wyskoki dzialalyby na ten sam krazek co tarcza wylaczajaca. W tym wypadku kra¬ zek na drugim koncu dzwigni bylby zby¬ teczny, a sama dzwignia bylaby krótsza.Czas obrotu walu pedzonego zalezy od kata a (fig. 19), jaki zawieraja z soba kra¬ wedzie a obu wyskoków, przyczem pro¬ mien 1 jest równolegly do krawedzi a wy¬ skoków wlaczajacych m sprzeglo. Przeklad¬ nia z walu napedowego na wal pedzony, czyli stosunek ilosci obrotów obu walów wynosi — . Jezeli sie pierscien v z wysko- a kiem n przekreci, to przekladnia pomiedzy obu walami ulega zmianie i moze byC na¬ wet = 1.W mysl niniejszego wynalazku: 1. dla kazdego z walów korbowych mozna dac jedno sprzeglo tarciowe; wtedy tarcze wlaczajace dla obu sprzegiel sa osadzone na wale napedowym, a waly korbowe obu grup rusztowin obracaja sie tylko chwilo¬ wo i okresowo; 2. waly korbowe jednej grupy rusztowin sa sprzezone z walem na¬ pedowym w zwykly sposób, np. zapomoca przekladni tzebatej, i obracaja sie stale, natomiast wal korbowy drugiej grupy rusztowin jest sprzezony z wialem napedo¬ wym w ten sposób, ze jego ruch jest okre¬ sowo przerywany; taki wlasnfe naped przedstawiono na fig. 16 do 20 i 25 do 34.Wykres wychylen rusztowin przy sta¬ lym obrocie walu korbowego daje wedlug fig. 21 sinusoidu s, jezeli natomiast obrót walu korbowego jest okrasowo przerywa¬ ny, to na wykresie otrzymuje sie linje s1, która sklada sie z poszczególnych czesci sinusoidy, polaczonych z soba linj&mr po- ziomemi, odpowiadaj acemi okresom spo¬ czynku rusztowin.Caly obrót walu napedowego podzie¬ lono na fig. 21 na dziewiec czesci, z któ¬ rych kazda odpowiada katowi 40° za kaz dym obrotem walu napedowego, sprzeglo tarciowe jest wlaczone przez okres odpo¬ wiadajacy 40° i w tym okresie wal pedzo¬ ny obraca sie, natomiast w czasie dalszej czesci (320°) obrotu walu napedowego wal pedzony pozostaje w spoczynku. Poziome linje I — IX na fig. 21, laczace z soba po¬ szczególne czesci sinusoidy, odpowiadaja okresom spoczynku rusztowin.Na fig. 22 do 25 przedstawiono dwa przyklady nieco odmiennych drgan ru¬ sztowin wraz z wypadkowemi przesuniecia¬ mi wzglednemi rusztowin obu grup/ — 6 —W obu wypadkach rusztowiny jednej grupy drgaja bez przerwy, podczas gdy rusztowiny drugiej grupy maja ruch okre¬ sowo przerywany i wykonywuja jedno drganie na dziewiec drgan rusztowin pierwszej grupy. Rusztowiny drgajace bez przerwy maja wieksze wychylenie niz ru¬ sztowiny drgajace okresowo. Obydwa przy¬ klady róznia sie od siebie tylko tern, ze amplituda drgan grupy A na fig. 22 jest 21h razy wieksza niz na fig, 24.Wypadkowe przesuniecia wzgledne rusztowin obu grup oznaczono przez S.Z ksztaltu tych krzywych na fig. 22 — 25 mozna sadzic o wplywie jaki wywiera wiel¬ kosc amplitudy drgan na przesuniecia wzgledne.Porównanie krzywych wzgledem prze¬ suniec dla drgan nieprzerwanych (fig. 17) i dla drgan przerywanych (fig. 23) wyka¬ zuje, ze w drugim wypadku ilosc wzgled¬ nych przesuniec czastkowych jest wieksza niz w pierwszym wypadku.Tarcze wlaczajace i wylaczajace sprze¬ gla moga byc zaopatrzone w kilka wysko¬ ków, które dzialaja kolejno przez co ilosc wzajemnych drgnien czastkowych ruszto¬ win wzrasta. Amplituda tych drgnien czastkowych, oraz okresy czasu, po któ¬ rych one nastepuja, mozna zmieniac, zmie¬ niajac polozenie wyskoków na obwodzie tarcz.Sumaryczny stosunek przekladni dla wiekszej ilosci wyskoków wyraza sie ulam- kiem , j ~, gdzie przez alt a.2 ai ~r a2 ~r aa i Og oznaczono katy odpowiadajace po¬ szczególnym wyskokom w mysltobjasnienia podanego wyzej.Przy uzyciu sprzegiel tarciowych, wla¬ czanych i wylaczanych zapomoca wysko¬ ków, mozna latwo zmieniac róznice faz na¬ pedów obu grup rusztów, bo jezeli sie zmieni polozenie wyskoków na obwodzie tarczy wlaczajacej, to drgania rozpoczy¬ naja sie w fhnych momentach. Chcac miec moznosc zmieniania róznicy faz w czasie pracy danego urzadzenia, trzeba zastoso¬ wac wyskoki nastawialne. Jezeli stosunek przekladni '/i = 1, to róznica faz w czasie jednego obrotu walu napedowego nie ule¬ ga zmianie, jezeli natomiast stosunek ten ma jakakolwiek inna wartosc, to róznica faz jest zmienna i wtedy podaje sie ja zwykle tylko dla poczatku pelnego drgnie¬ nia jednej z dwu grup rusztowin.Naped ram rusztu zapomoca walów o przerywanym ruchu obrotowym ma je¬ szcze inne zalety, bo przy tej samej ilosci obrotów walów korbowych predkosc ru¬ sztowin jest wieksza niz wtedy, gdy waly korbowe obracaja sie bez przerwy. Gdy predkosc rusztowin jest wieksza, to i u- derzenia konców rusztowin w paliwo leza¬ ce na sasiednich ruszlowinach sa silniejsze, a to utrudnia przypiekanie sie zuzla do rusztowin i powstawanie wiekszych bryl spiekajacego sie paliwa, lub zuzla.Gdy obrót walów korbowych jest nie¬ przerwany, to w czasie jednego pólobrotu walów paliwo lezy spokojnie na rusztowi- nie, tak ze w tych okresach powietrze spa¬ lania moze sobie przebijac w masie pali¬ wa nierównomiernie rozlozone kanaliki, pomiedzy któremi paliwo nie otrzymuje wcale powietrza; jezeli natomiast waly korbowe wykonywuja ruch obrotowy prze¬ rywany, to paliwo jest ciagle poruszane, rozluznia sie i przepuszcza powietrze w ca¬ lej masie.Dalsza zaleta napedu o przerywanym ruchu obrotowym polega na tem, ze zmie¬ niajac kat a mozna latwo i szybko zmie¬ niac przekladnie walów korbowych obu grup rusztów. Fig. 18 do 22 przedstawiaja urzadzenie bez moznosci zmiany przeklad¬ ni, natomiast na fig. 26 — 34 przedstawio¬ no dwa przyklady wykonania urzadzen ze zmienna przekladnia. W urzadzeniu we¬ dlug fig. 26 — 32 zmiana przekladni odby¬ wa sie recznie, natomiast urzadzenie we¬ dlug fig. 33, 34 jest zaopatrzone w pomoc- — 7 —niczy silnik -parowy sluzacy do zmiany przekladni.W urzadzeniu wedlug fig. 26 sprezyna z wciska stale sprzeglo tarciowe S w kolo zebate &, które jest osadzone na wale kor¬ bowym /z2 wykonywujacym staly ruch obrotowy, podczas gdy wal Ai wykonywu- je ruch obrotowy przerywany.Sprezyna naciska za posrednictwem pochwy p lozysko kulkowe / i tancze przy¬ mocowana do glowicy tarciowego sprze¬ gla; pomiedzy brzeg sprzegla i tarcze d jest wstawione urzadzenie wylaczajace, które sklada sie z pierscienia A, obracajacego sie swobodnie na glowicy sprzegla i z piescienia B trzymajacego dwa krazki r.Krazki r slizgaja sie na wyskokach r pier¬ scienia v przymocowanego do kola zebate¬ go k. Pierscien v przedstawiono oddzielnie na fig. 31 i 32, a fig. 27 przedstawia rozwi¬ niecie wyskoków n.Urzadzenie to tern sie rózni od urza¬ dzenia przedstawionego na fig. 18, ze wskutek dzialania sprezyny sprzeglo jest stale wlaczone, wyskoki n sluza tylko do wylaczania sprzegla w tych momentach, w których ma byc przerwany ruch obro¬ towy walu h2. Na fig. 27 strzalka wskazu¬ je kierunek obrotu walu /te z pierscieniem v zaopatrzonym w wyskoki. Gdy krazek r znajduje sie w polozeniu uwidocznionem na rysunku, to dlugosc l2 odpowiada okre¬ sowi czasu, w którym sprzeglo jest wla¬ czone, a dlugosc lv odpowiada okresowi wylaczenia sprzegla. Stosunek przekladni obu walów, który w odniesieniu do fig. 18 . . , ,.360 wyraza sie ulamkiem wynosi tu: /2 + Lv L „ . .'.,., -—-. = 7^- roniewaz pierscien v ma Iz 2lz* na obwodzie dwa wyskoki n pierscienia 5, wiec tu wchodzi w rachube tylko — ob¬ wodu pierscienia v.Jezeli przekladnia ma byc zmieniona, to krazki r trzeba zblizyc do pierscienia vt albo odsunac; jezeli krazki sie zblizy do pierscienia, to lv wzrasta, a Iz maleje, wiec przekladnia staje sie wieksza i naod- wrót, gdy odleglosc krazków od pierscie¬ nia wzrasta, to przekladnia maleje.W razie potrzeby mozna 'Stosunek prze¬ kladni uczynic =1/ Odleglosc krazków od pierscienia v mozna zmieniac, przekrecajac pierscien A wzgledem pierscienia B, bo obie te czesci stykaja sie z soba pochylemi powierzch¬ niami s, podobnie jak sprzegla zebate.Do pierscienia A jest przymocowana reczna dzwignia g, której polozenie ustala sie zapomoca sruby przesuwajacej sie w szczelinie luku /. Przedstawiajac dzwignie g mozna dowolnie zmieniac odleglosc kraz¬ ków r od wyskoków pierscienia v, a w zwiazku z tern przekladnie walów h1 i h2.Urzadzenie przedstawione na fig. 33 i 34 posiada do zmiany przekladni pomocni¬ czy cylinder v, którego tlok jest polaczo^ ny ze sprezyna Z i z dzwignia P; sprezyna wciska stale sprzeglo w kolo zebate k, wskutek czego wal h2 lobnaca sie. Gdy do cylindra wejdzie para, to tlok przezwycie¬ za opór sprezyny, wylacza sprzeglo, wsku¬ tek czego obrót walu ustaje.Doplyw pary do cylindra moze byc re¬ gulowany recznie, albo samoczynnie zapo¬ moca urzadzenia przedstawionego na fig. 34; na wale hx jest osadzona krzywka va skladajaca sie z dwóch czesci i wprawia¬ jaca w ruch dzwignie katowa u, która uru¬ chomia sterowy wenty1«ko cylindra paro¬ wego.W tych okresach, w których para do¬ plywa do cylindra, sprzeglo jest wylaczo¬ ne; zmieniajac czas trwania tego okresu mozna zmieniac stosunek przekladni wa¬ lów hx i h2; w tym celu krzywka va sklada sie z dwóch czesci, które mozna wizgledem siebie przestawiac tak, ze kat (3, odpowia¬ dajacy dlugosci roboczej krawedzi krzyw¬ ki, moze byc powiekszany, lub zmniejsza¬ ny. W jednej czesci krzywki jejst osadzonasruba, która przechodzi przez lukowa szczeline drugiej czesci i sluzy do usta¬ lania wzglednego polozenia obu czesci. Na rysuniku nie uwidoczniono sprezyny, która przyciska koniec dzwigni u do obwodu krzywki. Stosunek przekladni wyraza sie tu ulamkiem ^^ ^ który moze miec ewentualnie wartosc = 1.Poniewaz zapomoca sprzegiel mozna o- - .trzymac kazda dowolna przekladnie, wiec naped dla ruchu przenywajnego nie wyma¬ ga specjalnej skrzynki zmianowej, wsku¬ tek czego cala konstrukcja jest znacznie prostsza.Urzadzenie wedlug wynalazku ma je¬ szcze te wazna zalete, ze te miejsca, w któ¬ rych rusztowiny slizgaja sie po sobie, moz¬ na zmieniac w granicach zgóry okreslo¬ nych. W ten sposób mozna zmieniac dlu¬ gosc odcinków, na których rusztowiny sli¬ zgaja sie po sobie i zeskrobywac odrazu wieksza ilosc zuzla przypieczonego do rusztowin. Osiaga sie ten cel przez zmiane dlugosci drazka karbowego x (fig. 1 i 6) jednej, lub drugiej grupy rusztowin. Fig. 35 przedstawia przyklad konstrukcyjnego wykonania takiego urzadzenia, w którem mozna zmieniac dlugosc drazka korbowe¬ go. Mianowicie drazek korbowy sklada sie z dwóch czesci, których konce zwrócone do siebie sa zaopatrzone: jeden w lewy gwint, a drugi w prawy. Konce tych obu czesci drazka wchodza w odpowiednio gwintowana piaste czolowego kola zeba¬ tego mi,iktóre zazebia sie z szerokiem ko¬ lem zebaitem m2, osadzonem na wale k3.Jedno lozysko U tego walu jejst osadzone stale na jednej czesci drazka korbowego, a drugie lozysko /2 jest osadzone na czopie korbowym c. Na koncu czopa korbowego znajduje sie pólkulisty zlobek, w który wchodza czopiki ko przymocowane do lo¬ zyska l%, tak ze czop korbowy moze sie w lozysku /2 swobodnie obracac.Na koncu walu h2 znajduje sie reczne kólko rk do obracania kola zebatego m1 l zmiany dlugosci drazka korbowego* Na wstepie zwrócono uwage, ze naped musi ulec zmianie, jezeli sie zmieni gatu¬ nek uzywanego paliwa. Zmianie musza u- lec amplitudy drgan obu grup rusztowin, wielkosc wzglednych przesuniec rusztowin i wielkosc zaglebien przy przechodzeniu paliwa na tylne rusztowiny. Te wszystkie zmiany mozna przeprowadzic zapomoca opisanych juz srodków.Wedlug fig. 6 i 7 czopy korbowe sa na- stawialne na swoich tarczach, mianowicie zapomoca sruby o plaskim gwincie mozna je przesunac w szczelinach tarcz z jednego polozenia krancowego do drugiego. W ten sposób mozna zmieniac promien (korby od R do O. Gdy sie przesunie czop korbowy z jednego polozenia krancowego do dru¬ giego, to róznica faz zmienia sie z = 0° na a = 180°.Róznice faz mozna zmieniac w grani¬ cach od 0° do 180° równiez zapomoca sprzegiel tarciowych (fig. 6 i 7), bo zapo¬ moca jednego z tych sprzegiel mozna wstrzymac obrót drugiej tarczy korbowej na przeciag czasu odpowiadajacy zadanej róznicy faz, a potem puscic ja znowu w ruch. Kat odpowiadajacy dokladnie zada¬ nej róznicy faz wyznacza wskazówka przy- mooowaina do jednej polowy sprzegla, pod¬ czas, gdy na drugiej polowie sprzegla znaj¬ duje sie podzialka podzielona na 360°.Przy zastosowaniu opisanych urzadzen, to znaczy tarcz korbowych z nastawialnemi czopami korbowemi i sprzegiel tarciowych, oraz napedu dla przerywanego ruchu obro¬ towego walów, mozna otrzymac Wszelkie amplitudy w granicach od R do O, wszel¬ kie wartosci wzglednych przesuniec w gra¬ nicach od 2 (R + r) Ao2 (R — r) i wszel¬ kie wartosci róznicy faz od 0^' do 180°.Przy zmianie wielkosci wzglednego przesuwu zmienia sie równiez Wielkosc za¬ glebien na przejsciach paliwa na tylne rusztowiny, im wiekjszy jest wzgledny prss- — 9 —stkw bbii grup rusztowin, tern dluzsze jest zaglebienie.Przy zmianie stosunku ilosci obrotów obu grup rusztowin, zmieniaja sie rów¬ niez miejsca, w których rusztowiny wyko- nywuja posuniecia wzgledne, a to przy¬ czynia sie bardzo do dokladnego usuwania zuzla, który spieka sie na rusztowinach co zkolei zapobiega spiekaniu sie zuzla. Gdy obrót walów jest ciagly, to mozna zmie¬ niac przekladnie, zmieniajac kola przeno¬ szace ruch z walu napedowego h na waly korbowe. Do tego celu sluzy skrzynka zmianowa zawierajaca pary kól 0A — 00 i 0*-0* (fig. 6).Gdy drgania rusztowin sa przerywane, to zapomoca urzadzen przedistawionych na fig. 18, 26 i 23 mozna zmieniac nietylko stosunek liczby drgan obu grup rusztowin, lecz takze róznice faz.Z opisu wynalazku wynika, ze nowe urzadzenie napedowe umozliwia wszelkie zmiany w napedzie obu grup rusztowin, ce¬ lem dostosowania dzialania rusztu do ja¬ kosci spalanego paliwa, PL PL

Claims (5)

1. Zastr ze zenia patentowe. 1. Ruszt schodkowy, którego ruszto¬ winy sa ulozone wzdluz rusztu naprzemian w dwuch grupach i wykonywuja ruchy wa¬ hadlowe w kierunku podluznym rusztu, lub w kierunku poziomym, znamienny tern, ze poszczególne drgania rusztowin obu grup wzgledem siebie sa podzielone na drgania czastkowe, nastepujace po sobie kolejno, tak ze rusztowiny jednej grupy slizgaja sie tam i napowrót po rusztowi- nach drugiej grupy na miejscach po sobie kolejno nastepujacych, a w ogólnosci lacz¬ nie zajmujacych dlugosc równa amplitu¬ dzie calego drgania rusztowin.

2. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze amplitudy drgan ruszto¬ win obu grup mozna zmieniac od war¬ tosci najwiekszej do zera.

3. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tem, ze amplitude drgan rusztowin mozna zmieniac przy za- 3tosowaniu tarcz korbowych, których czo¬ py korbowe sa przestawialne zapomoca srub nastawniczych i moga zajmowac wszystkie polozenia posrednie pomiedzy dwoma polozeniami krancowemi.

4. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1 — 3, znamienny tern, ze, przestawiajac czop korbowy, mozna zmieniac wielkosc przesuwu rusztowin obu grup wzgledem siebie w granicach od 2 (R—r) do 2 (R+r), gdzie R, r oznacza najwieksze dlugosci korb tarcz korbowych.

5. Rupzt schodkowy wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze mechanizmy napedowe walów korbowych obu grup rusztowin sa zaopatrzone w sprzegla, które umozliwiaja chwilowe wylaczanie napedu obu grup rusztowin lub jednej z nich, 6. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze stosunek liczb drgan obu grup rusztowin mozna zmieniac a na¬ wet uczynic równym jednostce, stosujac zmiane kól przekladni pomiedzy glównym walem napedowym i walami kodbowemi. 7. Ruszt schodkowy wedlug zastre. 1 i 6, znamienny tern, ze jezeli liczba drgan obu grup rusztowin jest jednakowa, to, re¬ gulujac drgania jednej z grup rusztowin, mozna zmieniac róznice faz w granicach od 0§ do 360°, poczem ustalona róznica faz utrzymuje sie bez zmiany. 8. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1 i 7, znamienny tern, ze zmieniajac róznice faz mozna otrzymywac wzgledne przesu¬ niecia rusztowin obu grup wszystkich wiel¬ kosci w granicach od 2 (R—r) do 2 (R+r). 9. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, 5 i 7, znamienny tern, ze przy pomocy sprzegiel tarciowych mozna otrzymac wszystkie róznice faz od (f do 360°. 10. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze dlugosc drazków kor¬ bowych, laczacych czopy korbowe z ramami — io —rusztowin, mofcna zmieniac i w ten sposób zmieniac miejsce, w których rusztowiny jed¬ nej grupy slizgaja ,sie na rusztowinach drugiej grupy. 11. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze obydwa waly korbo¬ we, albo jeden z nich wykonywuje ruch obrotowy okresowo przerywany. 12. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. liii, znamienny tern, ze przerywany ruch uzyskuje sie przy pomocy urzadzenia do wlaczania i wylaczania, zaopatrzonego w wyskoki dzialajace na dzwignie, na która dziala sprezyna wlaczajaca i która wlacza lub wylacza sprzeglo tarciowe nd wale kolbowym, wskutek czego ten ostatni, za¬ leznie od polozenia jsprzegla, obraca sie lub pozostaje w spoczynku. 13. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. liii, znamienny tern, ze sprezyna wlacza¬ jaca dziala bezposrednio na sprzeglo tar¬ ciowe na wale korbowym. 14. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, 11 i 13, znamienny tern, ze z sprzeglem tarciowem jesf polaczony dwudzielny przyrzad do wylaczania, którego jedna czesc utrzymuje jeden lub wiecej kraz¬ ków wylaczajacych. 15. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, 11, 13 i 14, znamienny tern, ze obydwie czesci przyrzadu do wylaczania mozna wzgledem siebie przesuwac, przyczem obie te czesci stykaja sie z soba wzdluz pochy¬ lych powierzchni,' podobnie jak tarciowe sprzegla zebate, 16. Ruszt schodkowy wedlug zastrz* 1, 11, 13 do 15, znamienny tern, ze jedna czesc przyrzadu do wlaczania mozna prze¬ suwac wzgledem drugiej czesci zapomoca recznej dzwigni i w ten sposób zblizac, lub oddalac krazki od wyskoków wylaczaja¬ cych sprzeglo, wskutek czego zmienia sie dlugosc okresów wylaczania sprzegla, a tern samem stosunek przekladni obu wa¬ lów korbowych, przyczem wartosc tego stosunku mozna takze uczynic równa jed¬ nostce. 17. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, 11 i 12, znamienny tem, ze przyrzad do wylaczania sprzegla tarciowego wprawia sie w ruch samoczynnie zapomoca cylin¬ dra parowego (lub cylindra pedzonego in¬ nym srodkiem tloczacym), którego tlok jest stale polaczony ze sprezyna wylaczajaca. 18. Ruszt schodkowy wedlug zastrz. 1, 12 i 17;j znamienny tem, ze do urucho¬ miania organu sterowego cylindra paro¬ wego (lub innego) sluzy dwudzielna krzyw¬ ka, której obydwie polowy mozna wzgle~ dem jsiebie przesuwac i zmieniac w ten sposób dlugosc roboczego obwodu krzyw¬ ki, a wiec dlugosc okresu doplywu pary (lub innego srodka tloczacego), dlugosc wylaczenia sprzegla oraz stosunek prze¬ kladni obu walów korbowych, tak ze sto¬ sunek ten moze miec takze wartosc równa jednostce, Alexy Lomsakov. Zastepca:- Dr. inz. M, Kryzan, rzecznik patentowy*Do opisu patentowego Nr 8421. Ark. i. Fkg-.i B Fig-. 2 «m—i tt ¦^O^ V-^Do opisu patentowego Nr 842 J. Ark. 2.Do opisu patentowego Nr 8427. Ark. 3.Do opisu patentowego Nr 8427. Ark. 4.Po opisu patentowego Nr 8427. Ark. 5. -.'' rv-jDo opisu patentowego Nr 8427. Ark, 6,Do opisu patentowego Nr 8427. Ark. 7.L)o opisu patentowego Nr o4Z7, Ark. 8. Fiq.26. / J-hl \ i —hiiDo opisu patentowego Nr 8427. Ark. 9. F.9 27 \ fl) Va/ V* —-\ i W L/2 L Fig 28Do opisu patentowego Nr 8427. Ark. io. F.gr 29.Do opisu patentowego Nr 8427. Ark. ii. ner 34 va ZL Jl-Jl£zZ22ZZZL zzzzz ££ZZZZZZ2 Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. Ibibl i!-:": :/1< * I PL PL