PL80366B1 - Thiazole derivatives and process for their manufacture[ca929937a] - Google Patents

Thiazole derivatives and process for their manufacture[ca929937a] Download PDF

Info

Publication number
PL80366B1
PL80366B1 PL13742869A PL13742869A PL80366B1 PL 80366 B1 PL80366 B1 PL 80366B1 PL 13742869 A PL13742869 A PL 13742869A PL 13742869 A PL13742869 A PL 13742869A PL 80366 B1 PL80366 B1 PL 80366B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
compound
group
compounds
hal
Prior art date
Application number
PL13742869A
Other languages
English (en)
Original Assignee
Ciba Ltd
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Priority claimed from CH1866768A external-priority patent/CH552004A/de
Priority claimed from CH1866668A external-priority patent/CH552003A/de
Application filed by Ciba Ltd filed Critical Ciba Ltd
Publication of PL80366B1 publication Critical patent/PL80366B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Thiazole And Isothizaole Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)

Description

Sposób wytwarzania nowych pochodnych tiazolu Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych tiazolu o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza grupe tiomorfolinowa podsta¬ wiona przy oo najmniej jednym aitomie wegla grupami alkilowymi lub alkoksyalkilowymi i/iub 5 utleniona przy atomie siarki, ewentualnie ich soli.Jako utlenione przy atomie siarki grupy timorfoli- nowe nalezy rozumiec S-monoutlenione i S,S-dwu- utlenione grupy tiomorfolinowe.Do grupy alkilowych zaliczaja sie, zwlaszcza niz- w sze grupy alkilowe, takie jak grupa metylowa, ety¬ lowa, izopropylowa, n-propyflowa, prosta lub roz¬ galeziona i zwiazana w dowolnym polozeniu gru¬ pa butylowa, pentylowa lub hekisylowa.Grupami alkoksylowymi sa przede wszystkim 15 nizsze grupy alkoksylowe, np. takie, które wywo¬ dza sie z omówionych wyzej nizszych grup alki¬ lowych. Grupy alkoksyalkilowe, to znaczy grupy oksaalkilowe sa korzystnie nizszymi grupami al¬ koksyalkilowymi, takimi jak grupa metoksymety- 20 Iowa, etoksymetylowa, n-propoksymetylowa, n-bu- toksymetyilowa, metoksyetylowa, etoksyetylowa, n-propoksyetylowa i n^butoksyetylowa; Omówione wyzej i okreslone jako nizsze podstawniki pierscie¬ nia tiomorfolinowego* stanowia korzystnie takie gru- 25 py, które zawieraja nie wiecej niz 6 atomów wegla.Nowe zwiazki, wytworzone sposobem wedlug wy¬ nalazku, wykazuja cenne wlasciwosci farmakolo¬ giczne. Jak wykazaly badania przeprowadzone na królikach zarazonych E. histolytica, zwiazki te, po- 30 dawane doustnie w ilosci 100—200 mg/kg, maja dzialanie ameoobójcze, a podawane myszom i kró¬ likom doustnie lub podskórnie w Ilosci 100 mg/kg sa skuteczne przeciwko robakom z gatunku przy¬ wry, na przyklad Schistosoma mansoni i Schistoso- ma japonicum.Zwiazki te moga byc wiec stosowane do zwalcza¬ nia pasozytów, zwlaszcza z gatunku przywry i ameb, a poza tym dzialaja one na bakterie, zwlaszcza bakterie Gram^ujemne, na przyklad z gatunku Sal¬ monella, totez moga byc stosowane do zwalczania bakterii. Poza tym zwiazki te stanowia cenne pro¬ dukty posrednie do wytwarzania innych uzytecz¬ nych zwiazków, zwlaszcza srodków leczniczych.Szczególnie cenne wlasciwosci maja zwiazki o wzorach ogólnych 2a i 2b, w których n oznacza liczbe 1 lub 2, a R© i Rx oznaczaja nizsze rodniki alkilowe, zwlaszcza metylowe kib nizsze grupy alkoksyalkilowe, zwlaszcza metoksymetylowe, przy czym Rx moze takze oznaczac atom wodoru. Naj¬ cenniejsze wlasciwosci maja jednak zwiazki o ogól¬ nych wzorach 3a i 3b, w których n oznacza liczbe 1 lub 2, a R' i R" oznaczaja atomy wodoru lub nizsze rodniki alkilowe, na przyklad metylowe.Przykladami tych zwiazków sa: 1,1-dwutlenek 4- - [N(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo] -tiomorfoliny o wzorze 4, l,l-dwutlenek-3-(metoksymetylo)-4-[N- - (5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny o wzorze 5, 1,1-dwutlenek cis-2,6-dwumetylo-4-[N-(5- nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny o wzorze 80 36680 366 6, a zwlaszcza cis-2,6-dwumetylo-4-[N-(5-nil3ro-2- -tjazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny o wzorze 7.Ostatni z wymienionych zwiazków dziala zabójczo na przywre S. mansoni u myszy i królików juz w dawkach doustnych lub podskórnych wynosza¬ cych 100 mg/kg.Zwiazki o wzorze 1 wytwarza sie, np. w ten sposób, ze zwiazek o ogólnym wzorze 8, w którym X oznacza zeteryfikowana grupe hydroksylowa, np. grupe hydroksylowa podstawiona alifatycznym lub aralifatycznym rodnikiem weglowodorowym, taka jak grupa alkoksylowa, np. nizsza grupa alkoksy- Iowa, taka jak grupa etoksylowa lub metoksylowa, lub ewentualnie podstawiona grupa aralkoksylowa, taka jak grupa benzyloksylowa, grupe merkapto, jak np. wolna lub zeteryfikowana grupa merkapto, np. odpowiadajaca jednej z wyzej omówionych ze- teryfikowanych grup hydroksylowych zeteryfikowa¬ na grupa merkapto, grupe aminowa, np. jedno- lub dwuipodstawiona grupe aminowa, taka jak niz¬ sza grupa dwualkiloaminowa, np. grupa dwume- tyloaminowa, grupe amoniowa, np. grupe amonio- wa wywodzaca sie z jednej z omówionych grup aminowych, lub zestryfikowana grupe hydroksylo¬ wa, poddaje sie reakcji z amina o wzorze R—H, w którym R ma wyzej podane znaczenie.Zestryfikowane grupy wodorotlenowe stanowia grupy hydroksylowe zestryfikowane, np. kwasem karboksylowym, zwlaszcza alifatycznym, takim jak kwas chloromrówkowy lub chlorokarbonylomrów- kowy, albo aromatycznym kwasem karboksylowym, takim jak kwas benzoesowy lub tez mocnym kwa¬ sem nieorganicznym, zwlaszcza kwasem chlorowco- wodorowym, na przyklad kwasem solnym lub bro- mowodorowym, albo kwasem sulfonowym, na przy¬ klad arylosulfonowym, takim jak kwas benzenosul- fonowy, toluenosulfonowy, chlorosulfonowy lub chlprosulfinowy, albo tez chlorowcowanym kwa¬ sem fosforowym, na przyklad kwasem dwuchloro- fosforowym, dwuchlorofosforowym lub czterochlo- rofosforowym, albo tez odpowiadajacymi zwiazkami bromu.Reakcja z amina o wzorze R—H zachodzi w znany sposób, ewentualnie w obecnosci srodka kon¬ densacyjnego, na przyklad zasadowego, takiego jak pirydyna, alkaliczny weglan lub octan, taki jak weglan sodowy lub octan sodowy.Ponadto mozna wytwarzac nowe zwiazki w ten sposób, ze 2-amino-5-nitrotiazol poddaje sie reak¬ cji z reaktywna pochodna formamidu o wzorze HCOR, w którym R ma wyzej podane znaczenie.Taka pochodna jest na przyklad tioamid, tioimino- eter, enoloeter (iminoeter), enoloester (iminoester) lub acetal lub sól tego zwiazku albo amidyna lub sól amidyniowa, na przyklad sól dwualkiloamidy- niowa, w której rodnik alkilowy jest nizszym ro¬ dnikiem, na przyklad sól formamidyniowa o wzo¬ rze 10, w którym R ma wyzej podane znaczenie, albo produkt addycji formamidu o wzorze HCOR z kwasem Lewisa, na przyklad z trójfluorkiem boru.Jako etery enolowe stosuje sie zwlaszcza takie, które zawieraja alifatyczne lub aromatyczne rodnn ki weglowodorowe, podane wyzej przy omawianiu znaczenia symbolu X. Jako estry enolowe stosuje sie przede wszystkim takie zwiazki, które maja reszte kwasowa kwasów podanych wyzej przy oma- 5 wianiu znaczenia symbolu X, na przyklad chlorki amidowe. Jako acetele stosuje sie zwlaszcza takie, w których skladnikiem alkoholowym jest nizszy alkanol lub alkanodiol, na przyklad acetal dwume- tylowy formamidu o wzorze HCOR. Ewentualnie 10 mozna stosowac równiez srodki kondensujace, na przyklad takie jak podane wyzej.Nowe zwiazki o wzorze 1, w którym R oznacza utleniona przy atomie siarki, niepodstawiona gru¬ pe tiomorfolinowa, mozna równiez wytwarzac w 15 ten sposób, ze utlenia sie zwiazek o wzorze 9, w którym Rj oznacza nie utleniona przy atomie siarki, niepodstawiona grupe tiomorfolinowa.Utlenianie to prowadzi sie w znany sposób, na przyklad za pomoca takich srodków utleniajacych, 20 jak nadtlenek wodoru, kwasy nadtlenowe zwlaszcza kwas nadoctowy i kwasy nadbenzoesowe lub mo- nonadftalowe, ewentualnie podstawione na przy¬ klad atomami chlorowca, kwas chromowy, nadman¬ ganian potasowy, kwas azotowy itp. Jezeli reakcje 25 prowadzi sie w nizszej temperaturze, to jest sto¬ sujac dobre chlodzenie lub stosujac tylko jeden równowaznik molowy srodka utleniajacego, wów¬ czas otrzymuje sie jednotlenek, podczas gdy stosu¬ jac ogrzewanie i/lub co najmniej 2 równowazniki 30 molowe srodka utleniajacego otrzymuje sie dwu¬ tlenek.Otrzymane zwiazki nie utlenione mozna przepro¬ wadzac w S-tlenki lub S,S-dwutlenki, zas otrzy¬ mane S-tlenki mozna przeksztalcac w S,S-dwutlen- ki na drodze utleniania w sposób wyzej opisany.Otrzymane S-tlenki, podstawione co najmniej przy jednym atomie wegla, mozna redukowac do zwiazT ków nie utlenionych. Redukcje te prowadzi sie w znany sposób, na przyklad za pomoca takich srodT ków redukujacych, jak trójfenylofosfina w srodowis¬ ku czterochlorku wegla lub kwas tioglikolowy.Reakcje te mozna prowadzic w znany sposób ewentualnie w obecnosci rozcienczalników i/lub katalizatorów, w naczyniu zamknietym w atmosfe¬ rze obojetnego gazu. W zaleznosci od warunków i uzytego produktu wyjsciowego otrzymuje sie produkty koncowe w wolnej postaci lub w postaci soli. Sole te mozna przeprowadzac w wolne zasady znanymi sposobami, na przyklad przez reakcje z alkaliami lub wymieniaczami jonów. Wolne zasa¬ dy mozna natomiast przeprowadzac w sole, pod¬ dajac je reakcji z mocnymi kwasami organiczny¬ mi lub nieorganicznymi, które tworza sole dopusz¬ czalne w lecznictwie. Takimi kwasami sa na przy¬ klad kwasy chilorowcowodorowe, siarkowe, fosfo¬ rowe, kwas azotowy lub nadchlorowy, kwas etanosulfonowy, etylenosulfonowy, hydroksyetano- sulfonowy, kwasy chlorowcobenzenosulfonowe, to- luenosulfonowe lub naftalenosulfonowe.Niektóre sole zwiazków o wzorze 1, na przyklad pikryniany, mozna tez stosowac do oczyszczania- otrzymanych zasad, przeprowadzajac je w sole i po oddzieleniu soli uwalniajac ponownie zasady* 65 Ze wzgledu na scisle powiazanie wolnych zasad 50 6080 366 i ich soli, ilekroc w niniejszym opisie i zastrzeze¬ niach jest mowa o wolnych zasadach, nalezy ro¬ zumiec, ze dotyczy to równiez odpowiednio takze i ich soli.Jako produkt wyjsciowy mozna stosowac rów¬ niez produkt posredni, otrzymany w jednej z faz procesu i nastepnie prowadzi dalsze fazy, albo tez wytwarza sie produkt wyjsciowy w warunkach procesu lub stosuje sie produkt wyjsciowy w pos¬ taci soli i/lub izomerów albo mieszaniny racemicz- nej lub skladników. Na przyklad, stosujac zwlasz¬ cza pierwsze dwie z opisanych metod, amidyny, sole amidyniowe, etery enolowe i estry enolowe zwiazku N-fornylowych lub produkty kondensacji z kwasami Lewisa mozna wytwarzac w warun¬ kach procesu, poddajac zwiazek N-fornylowy reak¬ cji z odpowiednia amina, w obecnosci halogenku kwasowego lub kwasu Lewisa.Mozna takze na przyklad 2-amino-5-nitrotiazol poddawac reakcji z estrem trójetylowym kwasu ortomrówkowego i powstajacy jako produkt po¬ sredni iminoeter kwasu N- (5-nitro-2-tiazolilo) — mrówkowego poddawac dalej reakcji z amina o wzorze H-R, w którym R ma wyzej podane zna¬ czenie, otrzymujac w wyniku tej reakcji koncowy produkt. 2-amino-5-nitrotiazol mozna takze poddawac reak¬ cji ze zwiazkiem o wzorze R-CO-Hal, w którym R ma wyzej podane znaczenie, a Hal oznacza atom chlorowca, na przyklad chloru, w srodowisku niz¬ szego N, N-dwualkiloformamidu, takiego jak dwu- metyloformamid. Jako produkt posredni powstaje przy tym N, N-dwupodstawiony halogenek formami- dyniowy, którego atom azotu N' nalezy do grupy R, po czym zwiazek ten reaguje dalej z 2-amino-5- -nitrotiazolem.Mozna takze amid kwasu N-formylo-N-(5-nitro- 2-tiazolilo)-sulfonowego poddawac reakcji z sola aminy o wzorze H-R, na przyklad z sola kwasu benzenosulfonowego. Powstaje jako produkt posredni ester iminowy N-formylo-2-amino-5-nitrotiazolu, który nastepnie reaguje w sposobie wedlug wynalazku z sola tiomorfoliniowa, dajac zadany produkt kon¬ cowy. Jako amidy kwasów sulfonowych stosuje sie przy tym korzystnie aromatyczne sulfonoamidy, na przyklad benzenosulfonamidy lub p-toluenosulfo- amidy.Nowe zwiazki, wytworzone sposobem wedlug wy¬ nalazku, w zaleznosci od stopnia podstawienia w pierscieniu tiomorfolinowym, moga wystepowac ja¬ ko izomery-cis i -trans lub jako racematy albo optyczne antypody. Otrzymane racematy lub mie¬ szaniny izomerów mozna w razie potrzeby rozdzie¬ lac znanymi sposobami. Mieszaniny izomerów lub racemiczne mozna rozdzielac na podstawie róznic fizykochemicznych ich skladników na czyste izo¬ mery lub czyste racematy w znany sposób, np. na drodze chromatografii i/lub frakcjonowanej kry¬ stalizacji.Czyste racamety mozna równiez znanymi sposo¬ bami rozszczepiac na optyczne antypody, na przy¬ klad przez przekrystalizowanie z optycznie czynne¬ go rozpuszczalnika lub za pomoca mikroorganiz¬ mów albo przez reakcje z optycznie czynnym kwa¬ sem, który tworzy ze zwiazkiem racemicznym sole i nastepnie rozdzielanie otrzymanych soli na dia- stereomery, z których uwalnia sie antypody. Naj¬ czesciej stosuje sie w tym celu takie kwasy jak p kwasy D- i L-kamforosulffionowe, przy czym zwy¬ kle wyosabnia sie skladnik skuteczniejszy.Zgodnie z wynalazkiem mozna jednak otrzymy¬ wac produkty koncowe równiez i w postaci izo- metrów cis lub trans, racematów luib optycznych 10 antypodów, mianowicie jezeli produkty wyjsciowe zawierajace podstawiony pierscien triomorfolinowy stosuje sie w postaci izomerów cis lub trans, ra¬ cematów lub optycznych an4ypodów. Stosowane zgodnie z wynalazkiem produkty wyjsciowe sa 15 zwiazkami znanymi lub moga byc wytwarzane zna¬ nymi sposobami.Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku mozna stosowac jako srodki lecznicze w postaci preparatów zawierajacych te zwiazki wolne lub ja- 20 ko sole, zwlaszcza sole addycyjne z kwasami do¬ puszczalnymi w lecznictwie, razem ze stalymi lub cieklymi nosnikami, nadajacymi sie do podawania dojelitowego, na przyklad doustnego lub pozajelito¬ wego. Jako nosniki stosuje sie materialy nie reagu- 25 jace ze zwiazkami o wzorze 1, takie jak woda, ze¬ latyna, cukier mlekowy, skrobia, alkohol stearoy, stearynian magnezu, talk, oleje roslinne, alkohole benzylowe, gume, glikole polialkilenowe, wazeline, cholesteryne itp.Srodki lecznicze zawierajace zwiazki otrzymywa¬ ne sposobem wedlug wynalazku moga byc wytwa¬ rzane na przyklad w postaci tabletek, drazetek, kapsulek, czopków, lub w postaci roztworów na przyklad eliksirów lub syropów, zawiesin albo e- mulsji. Moga one byc sterylizowane i zawierac substancje pomocnicze, takie jak konserwujace, stabilizujace, zwilzajace, emulgujace, ulatwiajace, rozpuszczanie, sole zmieniajace cisnienie osmotycz- ne lub substancje buforowe. Moga one równiez zawierac inne substancje o wlasciwosciach lecz¬ niczych. Srodki te wytwarza sie znanymi sposoba¬ mi.Sposób wedlug wynalazku jest blizej wyjasniony tó w podanych nizej przykladach, w których procenty, o ile inaczej nie podano, oznaczaja procenty wagowe.Przyklad I. Do roztworu 23,3 g dwuetyloace- talu 2,6-cis-dwumetylo-4-formylotiomorfoliny w 50 ml bezwodnego dioksanu dodaje sie roztwór 14,5 g M 2-amino-5-nitrotiazolu w 300 ml bezwodnego diok¬ sanu, mieszanine utrzymuje sie w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 3 godzin i klarow¬ ny roztwór odparowuje nastepnie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem. Pozostalosc przekrystalizowuje sie 56 najpierw z 150 ml maetanolu i nastepnie z 70 ml izopropanolu, otrzymujac 2,6-cis-dwumetylo-4-[N- -(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoline o wzorze 7. Produkt topnieje w temperaturze 116— 117°C.Dwuacetyloacatal zastosowany jako produkt wyjsciowy otrzymuje sie w ten sposób, ze 131 g cis-2,6-dwumetylotiomorfoliny i 200 g dwuetyloace- talu dwumetylormamidu miesza sie w ciagu 3 go¬ dzin w lazni olejowej o temperaturze okolo 140°C, 65 przy czym w ciagu pierwszej godziny oddestylowu- 30 35 40 6080 366 je okolo 50 ml substancji o nizszej temperaturze wrzenia. Po uplywie 3 godzin mieszanine poddaje sie frakcjonowanej destylacji, otrzymujac dwuetyloace- tal 2,6-cis-dwumetylo-4-formylotiomorfoliny o tem¬ peraturze wrzenia 112—117°C pod cisnieniem 8 mm Hg.Przyklad II. 14,5 g 2^amino-5-nitrotiazolu, 28,2 g chlorku kwasu cis-2,6-dwiimetylo1iomorfoli- no-4-kartboksylowego i 100 ml bezwodnego dwume- tyloformamidu utrzymuje sie w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 1 godziny i nastepnie odparowuje mieszanine do sucha pod zmniejszo¬ nym cisnieniem, wynoszacym pod koniec okolo 0,1 mm Hg. Pozostalosc rozciera sie najpierw z 60 ml metanolu i otrzymany staly produkt chromatogra¬ fuje na zelu krzemionkowym w ilosci 35 razy wiekszej od ilosci produktu, po czym eluuje sie mieszanina toluenu i chloroformu (10:1). Jednorod¬ nosc otrzymywanych frakcji kontroluje sie metoda chromatografii cienkowarstwowej, frakcje o war¬ tosci Rf wynoszacej okolo 0,6 (chloroform — aceton 4:1) laczy sie i przekrystalizowuje z 35 ml izo- propanolu. Otrzymuje sie 2,6-cis-dwumetylo-4-[N- -(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo] -tiomorfoline o temperaturze topnienia 116—117°C. Produkt ten jest indentyczny z produktem otrzymywanym w sposób opisany w przykladzie I.Chlorek uzyty jako material wyjsciowy otrzymu¬ je sie przez reakcje cis-2,6-dwumetylotiomorfaliny z fozgenem. Stanowi on olej o barwie jasnej jak woda i o temperaturze wrzenia 90—93°C/0,35 mm Hg.Przyklad III. Roztwór 1,0 g N,N-dwumetylo- N'-<5-niinx^-tiazolilo)^formamidyna i 1,3 g cis-2,6- -dwumetylotiomorfoliny w 30 ml dwumetyloforma- midu utrzymuje sie w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 1 godziny i nastepnie mieszanine odparowuje do sucha pod zmniejszonym cisnieniem, wynoszacym pod koniec okolo 0,1 mm Hg. Pozo¬ stalosc chromatografuje sie na 50-krotnej ilosci ze¬ lu krzemionkowego i eluuje mieszanina toluenu z chloroformem. Jednorodnosc otrzymywanych frakcji sprawdza sie metoda chromatografii cienkowarstwo¬ wej. Frakcje o wartosci Rf wynoszacej okolo 0,6 (chlo¬ roform — aceton 4:1) laczy sie i przekrystalizowuje z izopropanolu, otrzymujac 2,6-cis-dwumetylo-4-[N- -(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoline. Pro¬ dukt przekrystalizowany dwukrotnie z izopropano- iu topnieje w temperaturze 116—117°C i jest iden¬ tyczny z produktami, otrzymanymi w sposób opisa¬ ny w przykladach I i II.Przyklad IV. Roztwór 9,0 g 85% kwasu m-chloronadbenzoesowego w 250 ml chlorku me¬ tylenu wkrapia sie mieszajac w ciagu 30 minut w temperaturze 20^25°C do roztworu 5,7 g cis- -2,6-dwumetylo-4-[N-(5-nitro-2-tiazolilo) -formimi do¬ ilo]-tiomorfoliny w 100 ml chlorku metylenu. "Na¬ stepnie miesza sie w ciagu 3 godzin w tempera¬ turze pokojowej i klarowna mieszanine wytrzasa najpierw z 100 ml, a nastepnie dwukrotnie z 50 ml 0.5 n roztworu wodnego wodoroweglanu sodowego i wreszcie dwukrotnie z 50 ml wody. Roztwór w chlorku metylenu suszy sie nad bezwodnym siar¬ czanem magnezowym i odparowuje, a stala pozo- 30 stalosc przekrystalizowuje z 75 ml 2-etoksyetanolu.Otrzymuje sie 1,1-dwutlenek cis-2y6-dwumetylo-4- - [N^(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny 0 wzorze 6. Produkt topnieje w temperaturze 228— 5 229°C.Przyklad V. Roztwór 10,0 g kwasu m-chloro- nadbenzoesowego w 300 ml chlorku metylenu wkra¬ pia sie mieszajac w temperaturze 20—25°C w ciagu 1 godziny do roztworu 12,9 g 4-[N-(5-nrtoro-2-tiazo- 10 lilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny w 250 ml chlorku metylenu, po czym miesza sie w ciagu okolo 12 go¬ dzin w temperaturze pokojowej i nastepnie wytrzasa mieszanine z 150 ml 1 n roztworu wodnego wodo¬ roweglanu sodowego. Powstaly produkt staly od- 15 sacza sie, przemywa i suszy, otrzymujac 1-tlenek 4-[N^(5-nitro-2-tiazoIilo) -formimidoilo]-tiomorfoliny o wzorze 11. Produkt topnieje z objawami rozkladu w temperaturze 259°C.Uzyta jako produkt wyjsciowy 4-[N-(5-nitro-2- - tiazolilo)-formidoilo]-tiomorfoline wytwarza sie w ten sposób, ze 100,8 g tiomorfoliny i 150 g dwu- metyloacetalu dwumetyloformamidu miesza 6ie w ciagu 4 godzin w lazni olejowej, której tempera¬ ture podnosi sie stopniowo od 120°C do 150°C. W ciagu pierwszej godziny oddestylowuje 110 ml sub¬ stancji o nizszej temperaturze warzenia. Po uplywie 4 godzin przerywa sie mieszanie i otrzymana mie¬ szanine podaje destylacji frakcjonowanej, otrzymu¬ jac dwumetyloacetal 4-formylotiomorfoliny o tem¬ peraturze wrzenia 111—116X715 mm Hg.Do roztworu 57,2 g dwumetyloacetalu 4-formylo- tiomorfoliny w 100 ml bezwodnego dioksanu doda¬ je sie roztwór 47,0 g 2-amino-5-nitrotiazolu w 1000 35 ml bezwodnego dioksanu i utrzymujac w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna w ciagu 3 godzin.Nastepnie roztwór odparowuje sie i pozostalosc przekrystalizowuje najpierw z 350 ml toluenu, a po tym z 250 ml 2-etoksyetanolu, otrzymujac 4- 40 - [N-(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo] -tiomorfoline o wzorze 12. Produkt topnieje w temperatuirze 168— 170^.Przyklad VI. Roztwór 12,9 g 4-[N-(5-nitro-2- - tiazolilo)-formidoilo]-tiomorfoliny w 250 ml chlor- 45 ku metylenu wkrapia sie w ciagu 10 minut w temperaturze 17—32°C do roztworu 25 g kwasu m-chloronadbenzoesowego w 500 ml chlorku me¬ tylenu, po czym miesza sie w ciagu 3 godzin w temperaturze pokojowej i nadmiar kwasu nadlben- 50 zoesowego rozklada wkraplajac 10% roztwór wodny pirosiarczynu sodowego. Mieszanine reakcyjna wy¬ trzasa sie z 300 ml 1 n roztworu wodnego wodoro- siarczynu sodowego, odsacza, przemywa i suszy.Otrzymany surowy produkt przekrystalizowuje sie 55 najpierw z 75 ml, a nastepnie z 40 ml dwumety¬ loformamidu, otrzymujac 1,1-dwutlenek 4-[N-(5-ni- tro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny o wzorze 4. Produkt ten topnieje w temperaturze 267°C z objawami rozkladu.^ Przyklad VII. 14,5 g 2-amino-5-nitrotiazolu i 75 ml estru trójetylowego kwasu artomrówkowego miesza sie w ciagu 2 godzin w lazni olejowej o temperaturze 120°C, oddestylowujac równoczesnie powstajacy alkohol. Nastepnie dodaje sie do mie- 65 szaniny 13,1 g cis-2,6-dwumetylo-4-[iN^(5-nitro-2-80 366 U -tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoline o temperatu¬ rze topnienia 116-^117PC. Produkt ten jest identy¬ czny z produktem otrzymywanym w sposób opisany w przykladzie I.Przyklad VIII. 14,5 g 2-amino-5-niitrotiazolu i 75 ml esfcru trójetylowego kwasu ortomrówkowe- go miesza sie w ciagu 2 godzin w lazni olejowej o temperaturze okolo 120°C, oddestylowujac rów¬ noczesnie powstajacy etanol. Nastepnie ochladza sie nieco mieszanine i dodaje roztwór 17,9 g 1,1-dwu- ilenku 3-metoksymetylotiomorfoliny w 25 ml estru trójetylowego kwasu ortomrówkowego po czym miesza sie w ciagu 5—10 minut w lazni olejowej o temperaturze 100°C. Wykrystalizowany produkt odsacza sie i przekrystalizowuje najpierw 500 ml, a nastepnie dwukrotnie z 420 ml 2-etoksyetanolu.Otrzymuje sie 1,1-dwutlenek 3-(metoksymetylo)-4- -[N^(5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]^tiomorfoliny o wzorze 13. Produkt topnieje w temperaturze 227— 228°C.Uzyty jako produkt wyjsciowy 1,1-dwutlenek 3- -(metoksymetylo)-tiomorfoliny otrzymuje sie na przyklad przez kondensacje 1,1-dwutIenku 3-(meto- ksymetyIo)-tioksasanu z amoniakiem.Przepis. Tabletki zawierajace po 500 mg 2,6-cis- -dwumetylo-4-[N-(5-nitro-2Htiazolilo)-formimidoilo]- -tiomorfoliny wytwarza sie stosujac na 1 tabletke nastepujace skladniki: 2,6-cis-dwumetylo-4-[N^(5-nitro-2- tiazoli^-formimidoilol-tiomorfolina — 500,0 mg skrobia pszeniczna — 70,0 mg koloidalna krzemionka z shydrolizo- wanaskrobia — 30,0 mg stearynian magnezowy — 6,0 mg talk — 19,0 mg 625,0 mg Polowe skrobii pszenicznej rozgotowuje sie na lazni wodnej z 4-krotna iloscia wody i miesza z substancja czynna, az do otrzymania plastycznej masy. Mase te ugniata sie koloidalna krzemionka i shydrolizowana skrobia i otrzymana plastyczna mase przesiewa przez sito o otworach 4—5 mm i suszy w temperaturze 45°C. Wysuszony granulat przetlacza sie przez sito o otworach 0,8—1,4 mm, dodaje pozostale skladniki o srednicy 11,5 mm i masie 625 mg. PL PL

Claims (16)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania nowych pochodnych tia- zolu o wzorze 1, w którym R oznacza grupe tio- morfolinowa podstawiona przy co najmniej jednym atomie wegla rodnikiem alkilowym lub alkoksyal- kilowym i/lub utleniona przy atomie siarki, ewen¬ tualnie ich soli, znamienny tym, ze zwiazek o wzo¬ rze 8, w którym X oznacza zeteryfikowana grupe hydroksylowa, grupe merkapto, grupe aminowa, grupe amoniowa luib zestryfikowana grupe hydro¬ ksylowa, poddaje sie reakcji z amina o wzorze R-H, w którym R ma wyzej podane znaczenie, albo 2- -amino-5-nitrotiazol poddaje sie reakcji z reaktyw¬ na pochodna formamidu o wzorze R—CHO, w któ¬ rym R ma wyzej podane znaczenie, albo utlenia sie zwiazek o wzorze 9, w którym Ri oznacza nie 20 utleniona przy atomie siarki, niepodstawiona grupe timorfolinowa, i otrzymany nie utleniony zwiazek przeprowadza sie w S-tlenek lub SyS-dwutlenek, lub otrzymany S-tlenek przeprowadza sie w S,S-dwu- 5 tlenek, lub otrzymany S-tlenek podstawiony przy ' co najmniej jednym atomie wegla pierscienia tio- morfolinowego redukuje sie do zwiazku nie utle¬ nionego, i/luib otrzymany wolny zwiazek przeksztal¬ ca sie w jego sól, lub otrzymana sól przeksztalca io sie w wolny zwiazek lub w inna sól, i/lub otrzy¬ mana mieszanine izomerów rozdziela sie na czyste izomejry lub racematy, i/lub otrzymane racematy rozdziela sie na enancjomery.
2. Sposób wedlug zastrz. 1, gwftmifu«ty tym, ze 16 jako substrat stosuje sie zwiazek o wzorze 8, w którym zeteryfikowana grupa hydroksylowa X oznacza atom chlorowca lub grupe aminowa lub amoniowa.
3. Sposób wedlug zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, ze reakcje zwiazku o wzorze 8 i zwiazku o wzo¬ rze R—H prowadzi sie w obecnosci zasadowego srodka kondensacyjnego.
4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze 2g jako reaktywna pochodna formamidu o wzorze HOOR stosuje sie eter enolu, ester enolu, amidyne, sól amidyniowa, acetal lub produkt addycji tego zwiazku z kwasem Lewis'a.
5. Sposób, wedlug zastrz. 4, znamienny tym, ze 30 jako sól amidyniowa formamidu o wzorze HCOR stosuje sie nizszy halogenek N,N-dwualkQoainiidy- niowy, a jako acetal stosuje sie taki acetal, który jako skladnik alkoholowy zawiera nizszy alkanol lub alkanodiol. 35
6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek utleniajacy stosuje sie nadtlenek wodo¬ ru, kwasy nadtlenkowe, kwas chromowy, nadman¬ ganian potasowy luib kwas azotowy.
7. Sposób wedlug zastrz. 1 lub 2, znamienny tym, 40 ze jako zwiazek o wzorze 8, w którym X oznacza grupe etoksylowa, stosuje sie mieszanine reakcyjna otrzymana na drodze reakcji 2-amino-5-nitrotia- zolu z ortomrówczanem trójetylowym.
8. Sposób wedlug zastrz. 1, 4 lub 5, znamienny 45 tym, ze jako nizszy halogenek N,N-dwualkiloHami- dyniowy formamidu o wzorze R—CHO, w którym R ma znaczenie podane w zastrz. 1, stosuje sie mieszanine reakcyjna otrzymana na drodze reakcji zwiazku o wzorze R—CO—Hal, w którym R ma 50 znaczenie podane w zastrz. 1, a Hal oznacza atom chlorowca, z nizszym N,N-dwualkiloformamidem.
9. Sposób wedlug zastrz. 1—8, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazku o wzorze 1 wyrazonego wzorem 2a, w którym n oznacza 55 liczbe 1 lub 2, Ro i Rx oznaczaja nizsze rodniki alkilowe lub nizsze rodniki alkoksyalkilowe, a Rx moze oznaczac równiez atom wodoru, jako zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorach R—H, R—CHO lub R—CO—Hal, w których R oznacza 60 grupe o wzorze 14a, albo jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie zwiazek o wzorze 9, w którym Ri ozna¬ cza grupe o wzorze 14b, przy czym Ro, Rx i n ma¬ ja wyzej podane znaczenie.
10. Sposób wedlug zastrz. 1—8, znamienny tym, 65 ze w przypadku wytwarzania zwiazku o wzorze 180 366 U IB wyrazonego wzorem 3a, w którym n oznacza liczbe 1 lub 2, a B' i R' oznaczaja nizsze rodniki alkilowe, jako zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorach R—H, R—CHO lub R—CO—Hal, w których R oznacza grupe o wzorze 15a, albo jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie zwiazek o wzorze 9, w któ¬ rym Ri oznacza grupe o wzorze 15b, przy czym R; R'in maja wyzej podane znaczenie.
11. Sposób wedlug zastrz. 1—8 w przypadku wy¬ twarzania 1,1-dwutlenku 4-[N^(5-nitro-2-tiazolilo)- -fonnimidoilol-tiomorfoliny, znamienny tym, ze ja¬ ko zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorach Rr-iH, R—CHO lub R^CO—Hal, w których R oznacza grupe l,l~dwuoksytimorfolinowa, albo jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie zwiazek o wzorze 9, w którym Ri oznacza grupe timorfolinowa.
12. Sposób wedlug zastrz. 1—8, w przypadku wy¬ twarzania 1,1-dwutlenku cis-2,6-dwumetylo-4-[N- - (5-nitro-2-tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny, zna¬ mienny tym, ze jako zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorach R—H, R—CHO lub R—CQ—Hal, w których R oznacza grupe cis-2,6-dwumetylo-l,l- -dfwuoksytiomorfolinowa, albo jako zwiazek wyjs¬ ciowy stosuje sie zwiazek o wzorze 9, w którym Ri oznacza grupe cis-2,6-dwumetylotiomorfolinowa.
13. Sposób wedlug zastrz. 1—8 w przypadku wy¬ twarzania 1-tlenku 4-[N-(5-nitro-2-tizoli'lo)-formi- midoilo]Htiomorfoliny, znamienny tym, ze jako 10 20 25 zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorach R^-H, R-CHO lub R—CQ—Hal, w których R oznacza grupe 1-oksytimorfolinowa, albo jako zwia¬ zek wyjsciowy stosuje sie zwiazek o wzorze 9, w którym Ri oznacza grupe timorfolinowa.
14. Sposób wedlug zastrz. 1—5 lub 7, wnaw»*«""y tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazku o wzo¬ rze 1 wyrazonego wzorem 2b, w którym Ro i R» oznaczaja nizsze rodniki alkilowe lub nizsze rodni¬ ki alkoksyalkilowe a Rx oznaczac moze równiez atom wodoru, jako zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorze R^-H, R—CHO lub R—CO-^Hal, w których R oznacza grupe o wzorze 14b, w któ¬ rym Ro i Rx maja wyzej podane znaczenie.
15. Sposób wedlug zastrz. 1—5 lub 7, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazku o wzo¬ rze 1 wyrazonego wzorem 3b, w którym R' i R" oznaczaja nizsze rodniki alkilowe, jako zwiazki wyjsciowe stosuje sie zwiazki o wzorach R—H, R— —CHO lub R—CO—Hal, w których R oznacza gru¬ pe o wzorze 15b a R' i R" maja wyzej podane znaczenie.
16. Sposób wedlug zastrz. 1—5, lub 7 w przypad¬ ku wytwarzania cis-2,6-dwumetylo-4-[N-(5-nitro-2- tiazolilo)-formimidoilo]-tiomorfoliny, znamienny tym, ze jako zwiazek wyjsciowy stosuje sie zwia¬ zek o wzorze R—H, R—CHO lub R—CO—Hal, w którym R oznacza grupe cis-2,6-dwumetylotiomor- folinowa. so o,nJ^= N=CH-R Wiór 1 -N Wzór2a PjN Jl^N=CH-Nq Wiór 2b cy^?-N=CH-N^$ Wzór3a80 366 jj—N JV (vrV^,=CH-NC^ii Wzór3b c^S^N =CH_NOso2 Wzór 4 FIL ~ Ww5 CH2 ó -N (TT _^CH3 o2nAs~n=ch-nC3o2 CH3 Wiór 5 dnAJL-n-ch-nOs Wzdr 7 S X -N Wzór fi rp-N °2^V^N=CH-R4 Wzór 9 CHSX+ .N = CH - R S Wzdr iO N o/s^N^CH-Oo Wzdr fi80 366 Wzdr G Oj/yl-H-CH-lOSH, Wzdr i3 ,4° V0" R» Wzór f4a nso. Ro N S Rx Wzór Mb R' Wzdr <5a ^zór /5b LDA — Zaklad 2 — Typo, zam. 591/75 — 105 egz. Cena 10 zl PL PL
PL13742869A 1968-12-13 1969-12-09 Thiazole derivatives and process for their manufacture[ca929937a] PL80366B1 (en)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
CH1866768A CH552004A (de) 1968-12-13 1968-12-13 Verfahren zur herstellung neuer thiazolderivate.
CH1866668A CH552003A (de) 1968-12-13 1968-12-13 Verfahren zur herstellung neuer thiazolderivate.
CH1634969 1969-11-03

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL80366B1 true PL80366B1 (en) 1975-08-30

Family

ID=27177451

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL13742869A PL80366B1 (en) 1968-12-13 1969-12-09 Thiazole derivatives and process for their manufacture[ca929937a]

Country Status (8)

Country Link
JP (2) JPS4843511B1 (pl)
CA (1) CA929937A (pl)
ES (1) ES374437A1 (pl)
HU (1) HU163390B (pl)
IL (1) IL33462A (pl)
PL (1) PL80366B1 (pl)
RO (1) RO56847A (pl)
SU (1) SU443513A3 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
ES374437A1 (es) 1972-03-01
RO56847A (pl) 1974-08-01
IL33462A (en) 1972-10-29
JPS502512B1 (pl) 1975-01-27
SU443513A3 (ru) 1974-09-15
CA929937A (en) 1973-07-10
IL33462A0 (en) 1970-02-19
HU163390B (pl) 1973-08-28
JPS4843511B1 (pl) 1973-12-19

Similar Documents

Publication Publication Date Title
US4687777A (en) Thiazolidinedione derivatives, useful as antidiabetic agents
CY1446A (en) Chemical compounds derived from cyclobutene
PL117515B1 (en) Process for preparing novel,substituted aminothiazoles
US2902485A (en) Phenthiazine derivatives
CA1265788A (en) Tricyclic or tetracyclic compounds, process for the preparation thereof, and pharmaceutical composition containing the same
US4337259A (en) Pyridine derivatives
PL80366B1 (en) Thiazole derivatives and process for their manufacture[ca929937a]
US3392168A (en) Substituted dihydrobenzothiadiazines
US3394141A (en) Z-benzyaminobenzimidazoles
DE2436263A1 (de) Thiazolidinderivate und verfahren zu ihrer herstellung
US4501750A (en) Thiazole compounds, a process for preparing same and a pharmaceutical composition containing the thiazole compounds
US3860590A (en) Derivatives of 2-(4-aminophenylimino)-thiazolidine and 4h-5,6-dihydro-1,3-thiazines
US3965112A (en) Imidazoline derivatives
GB1571148A (en) Substituted ophenylenediamine derivatives processes for their preparation and their use as medicaments
US4465681A (en) Bis-(aminoalkoxy)-phenyl, pyridyl ketones, and use as immunological agents
US3111517A (en) Derivatives of 3, 4-dihydrobenzo-thiadiazine dioxides
US3115495A (en) Certain 3, 4-diaryl-delta2-1, 2, 5-thiadiazoline-1, 1-dioxides and their preparation
US3979397A (en) Pharmaceutically effective novel 3,4-dihydro-1,2- and 1,3-thiozolo [4,3a] is
EP0009362A1 (en) Heterocyclic derivatives of guanidine, their preparation and pharmaceutical formulations comprising them
CA1075240A (en) 4,5,6,7-tetrahydroimidazo-(4,5-c)-pyridine derivatives
EP0173258A2 (de) Substituierte 2-Phenyl-1,3-dioxolane
US3996207A (en) Derivatives of tetrahydro-1H-1,3-diazepine and hexahydro-1,3-diazocine
HU179952B (en) Process for preparing new 1-/3-/3,4,5-trimethoxy-phenoxy/-2-hydroxy-propyl/-4-aryl-piperazine derivatives
US3828073A (en) 4-hydroxy-2h-1-benzothiopyran-3-carboxamides and their corresponding s-oxides
US4167571A (en) Thiazoline derivatives