Przekaznik elektromagnetyczny z zestykami rurkowymi oraz macierz takich przekazników Przedmiotem wynalazku jest przekaznik elektromagnetyczny z zestykami rurkowymi oraz macierz takich przekazników, na przyklad do lacznic telekomunikacyjnych.Znane sa macierze przekazników z zestykami rurkowymi, w których przekazniki sa rozmieszczone w wierszach i kolumnach. Przekazniki w wierszach sa polaczone z przewodami wierszowymi, wspólnymi dla przekazników wiersza, a przekazniki w kolumnie sa polaczone z przewodami kolumnowymi wspólnymi dla przekazników kolumny. Przewody wierszowe laczy sie z przewodami kolumnowymi przez'selektywne zadziala¬ nie przekazników. Zastosowane w przekaznikach zestyki rurkowe maja cylindryczna banke i wyprowadzenia wystajace osiowo z banki na kazdym jej koncu. W macierzy jedno wyprowadzenie zestyku rurkowego jest polaczone z przewodem wierszowym a drugie z przewodem kolumnowym. W jednym z rozwiazan macierzy przewody wierszowe i przewody kolumnowe sa usytuowane na przeciwleglych powierzchniach plytki z obwo¬ dem drukowanym.Osie zestyków rurkowych sa równolegle do plytki, a wyprowadzenia zestyków sa zagiete pod katem prostym tak, ze jedno wyprowadzenie zestyku styka sie z przewodem na blizszej powierzchni plytki, a drugie wyprowadzenie zestyku przechodzi przez otwór w plytce i jest polaczone z przewodem na drugiej powierzchni plytki. W innym rozwiazaniu macierzy przewody wierszowe sa usytuowane na powierzchni plytki obwodu drukowanego, zestyki rurkowe sa usytuowane swymi osiami pod katem prostym do plytki, a przewody kolumnowe leza w plaszczyznie równoleglej do plytki wystarczajaco oddalonej od dna, by zmiescily sie zestyki rurkowe. Przy wytwarzaniu tej macierzy najpierw sa wykonywane podzespoly, kazdy zlozony z przewodu kolumnowego w postaci drutu lub tasmy, przylutowanej do jednego wyprowadzenia kazdego zestyku kolumny.Nastepnie przygotowany podzespól jest umieszczony nad plytka i pozostale wyprowadzenia zestyków sa przylutowywane do odpowiednich przewodów wierszowych.Wedlug wynalazku przekaznik elektromagnetyczny, zawierajacy wydrazony szkielet uzwojenia z usytuowa¬ na na jednym koncu szkieletu podstawa z otworami, która zasadniczo zamyka wydrazenie szkieletu od strony tego konca i przynajmniej jeden zestyk rurkowy z zasadniczo cylindryczna banka i z osiowo wystajacym wyprowadzeniem na kazdym koncu banki, przy czym wyprowadzenie zestyku wystaje przez otwór w podstawie,2 79 823 charakteryzuje sie tym, ie ma pokrywe z otworami polaczona rozlacznie ze szkieletem na jego koncu przeciwleglym do podstawy, przy czym pokrywe me profilowana kolumne, która wchodzi w wydrazenie szkieletu i podpiera zestyk rurkowy w tym wydrazeniu, przy czym drugie wyprowadzenie zestyku wystaje przez wyciecie pokrywy, Wedlug wynalazku macierz przekazników elektromagnetycznych z zestykami rurkowymi, zawierajaca przekazniki, z których kazdy ma przynajmniej jeden zestyk rurkowy z zasadniczo cylindryczna banka i z pierw¬ szym i drugim wyprowadzeniem wystajacymi odpowiednio z pierwszego i drugiego konca banki, plytke izolacyj¬ na, wspierajaca przekazniki w wierszach i kolumnach, przy czym ich zestyki sa zasadniczo prostopadle do plytki, sciezki wierszowe na plytce polaczone z pierwszymi wyprowadzeniami zestyków i dyskretne przewody kolum¬ nowe, polaczone z drugimi wyprowadzeniami zestyków, przy czym kazdy przewód kolumnowy jest wygiety tak, ze jego czesc koncowa jest zasadniczo prostopadla do plytki wspierajacej przekazniki, charakteryzuje sie tym, ze ma przynajmniej jedna izolacyjna scianke prowadzaca, wsparta u swej podstawy przez plytke wspierajaca przekazniki i usytuowana zasadniczo prostopadle do tej plytki, przy czym scianka ta ma przynajmniej jeden kanal prowadzacy, przebiegajacy od szczytu do podstawy scianki, przeznaczony do umieszczenia w nim czesci koncowej przewodu kolumnowego.W pewnych macierzach z kazdym przekaznikiem polaczony jest element dyskretny, na przyklad dioda.W takim przypadku korzystne jest, jesli podstawa przekaznika ma gniazdo dla odsunietej rurki prowadzacej, przy czym pokrywa wspiera te rurke zasadniczo równolegle do profilowej kolumny, a rurka wchodzi w swe gniazdo, gdy pokrywa jest polaczona ze szkieletem. W rurce prowadzacej umieszczony jest element dyskretny.Elementy dyskretne przekazników kolumny sa korzystnie polaczone z dyskretnym przewodem kolumnowym.Wynalazek jest dokladniej opisany na podstawie rysunku na którym fig. 1 przedstawia szkielet przekaznika wedlug wynalazku, fig. 2 przedstawia pokrywe szkieletu z fig. 1, fig. 3 przedstawia profilowana kolumne pokrywy w przekroju, fig. 4 przedstawia czesc macierzy przekazników z zestykami rurkowymi, fig. 5 przedsta¬ wia podzespól zlozony z przewodu dyskretnego i pewnej liczby zestyków rurkowych, a fig. 6 przedstawia scianke prowadzaca.Jak pokazano na fig. 1, szkielet 11 zawiera wydrazony korpus 12, na którym nawijane jest nie pokazane uzwojenie, podstawe 13, zamykajaca jeden koniec wydrazonego korpusu 13 i wystajacy na zewnatrz kolnierz 14 na przeciwnym koncu korpusu 12. Podstawa 13 ma kolki ustalajace 15, za pomoca których szkielet 11 jest ustawiany na przyklad w plytce obwodu drukowanego. Podstawa 13 ma cztery nie pokazane otwory, przez które w zmontowanym przekazniku przechodza wyprowadzenia zestyków rurkowych, umieszczonych w wydrazonym korpusie 12 szkieletu. Podstawa 13 ma wystep 16 z otworem 17, sluzacy do osadzenia rurki prowadzacej. Kolnierz 14 ma zaczepy 18, sluzace do zamocowania pokrywy szkieletu 11.Jak pokazano na fig. 2 pokrywa szkieletu 11 stanowi plytke 21 o takich wymiarach, ze mozliwe jest jej przytrzymywanie przy kolnierzu 14 za pomoca zaczepów 18. Plytka 21 ma cztery wyciecia 22 o takim ksztalcie, ze przez kazde z nich moze osiowo przejsc zestyk rurkowy. Na powierzchni, która w zmontowanym przekazniku jest oddalona od kolnierza 14, plytka 21 ma odpowiednio usytuowane slupki prowadzace 23.Z przeciwleglej powierzchni plytki 21, pomiedzy wycieciami 22, wystaje kolumna 24. Kolumna 24 ma boczne wglebienia 25 (patrz fig. 3) do umieszczenia w nich zestyków rurkowych, przechodzacych przez wyciecia 22.Kolumna 24 jest wystarczajaco dluga, by wspierac zestyki rurkowe w wydrazonym korpusie 12, gdy plytka 21 jest przytrzymywana zaczepami 18 przy kolnierzu 14. Plytka 21 ma wystep 26, który ma odsunieta rurke prowadzaca 27, równolegla do kolumny 24. Koniec rurki prowadzacej 27 jest zwezony zewnetrznie i wewne¬ trznie na ksztalt stozka 28. Zwezenie zewnetrzne sluzy do wprowadzania rurki 27 w otwór 17. Rurka 27 jest odsunieta na taki wymiar, aby pozostalo miejsce na uzwojenie nawiniete na szkielecie 11.Korzystnie zarówno szkielet 11 (fig. 1) jak i pokrywa przedstawiona na fig. 2 i 3 sa wykonane z tworzywa sztucznego. Równiez scianka prowadzaca z fig. 6 jest wykonana z tworzywa sztucznego. W zlozonym przekazni¬ ku pokrywa jest przymocowana do szkieletu 11, przy czym plytka 21 jest przytrzymywana przy kolnierzu 14 za pomoca zaczepów 18. Stozek 28 rurki 27 jest osadzony w otworze 17. Kolumna 24 przechodzi przez wieksza czesc dlugosci wydrazonego korpusu 12. Zestyki rurkowe, z których kazdy ma zasadniczo cylindryczna banke z osiowo wystajacym wyprowadzeniem na kazdym koncu, sa wysuwane wzdluznie, jeden przez wkazde wyciecie 22, w wydrazony korpus 12 szkieletu 11. Po calkowitym wsunieciu, banka zestyku rurkowego rozciaga sie od podstawy 13 do plytki 21, przy czym jedno wyprowadzenie zestyku wystaje przez jeden z otworów (nie pokazane) w podstawie 13, a drugie wyprowadzenie wystaje przez wyciecie 22. W zlozonym przekazniku na szkielecie 11 jest nawiniete uzwojenie.W macierzy opisane przekazniki sa umieszczone w wierszach i kolumnach. Na fig. 4 pokazano cztery takie przekazniki, których plytki 21 maja przydatne indeksy rozrózniajace a, b, c i d. Przekazniki 21a, 21 b, 21c tworza czesc kolumny macierzy. Przekazniki sa wsparte na górnej powierzchni plytki 41 korzystnie z obwodem79 323 3 drukowanym. Na dolnej powierzchni plytki 41 biegna sciezki wierszowe, zasadniczo równolegle do wiersza przekazników 21a, 21b, 21c. Kazda sciezka wierszowa konczy sie na koncówce slupkowej 42, która przechodzi przez plytke 41, i wystaje z jej powierzchni górnej. Plytka 41 ma nie pokazane otwory, w które wchodza kolki ustalajace 15 szkieletów 11 przekazników. Inne otwory nie pokazane, pokrywaja sie z otworami podstaw 13 przekazników. Przy wytwarzaniu macierzy najpierw na szkieletach 11 przekazników sa nawijane uzwojenia.Nastepnie do szkieletów 11 za pomoca zaczepów 18 mocowane sa pokrywy, a szkielety z pokrywami sa nastepnie umieszczane na plytce 41 za pomoca kolków ustalajacych 15.Z zestyków rurkowych i przewodów kolumnowych tworzy sie podzespoly. Jeden taki podzespól pokazany jest na fig. 5. Przewód kolumnowy ma postac drutu 51, który jest wygiety zgodnie z rozstawieniem przekazników w kolumnie i tak by zmiescil sie pomiedzy slupkami prowadzacymi 23 przekazników w kolum¬ nie. W odpowiednich odstepach wzdluz drutu 51 przylutowane sa do niego swymi drugimi wyprowadzeniami 53 zestyki rurkowe 52, które sa usytuowane nawzajem równolegle w jednej plaszczyznie, przy czym rozstaw zestyków jest taki sam jak rozstaw przekazników. Przy jednym swym koncu drut 51 jest zagiety tak, ze tworzy czesc koncowa 54 równolegla do przylutowanych zestyków 52. Dlugosc tej czesci koncowej 54 jest równa sumarycznej dlugosci zestyku 52 i obu jego wyprowadzen 53 i 55. Dla kazdej kolumny macierzy potrzebna sa cztery takie podzespoly.Scianka prowadzaca 61 (fig. 6) z materialu izolacjynego korzystnie z tworzywa sztucznego, ma przy podstawie dwa kolki ustalajace 62. Kolki 62 wchodza w otwory (nie pokazane) w plytce 41 i mocuja scianke do plytki. Od szczytu do podstawy plytki prowadzacej przebiegaja kanaly 63, z których kazdy konczy sie u podstawy scianki zwezeniem 64. Kazdej kolumnie macierzy przyporzadkowana jest jedna scianka 61 a kazdemu przewodowi 51 kolumny odpowiada jeden kanal 63. Gdy scianka 61 jest umieszczona na plytce 41, jej szczyt jest na poziomie plytek 21 przekazników, a kanaly 63 pokrywaja sie z otworami w plytce 41. Gdy przekazniki 21a — 21d i scianki prowadzace 61 sa juz umieszczone na plytce 41, wykonane podzespoly (fig. 5) zostaja umieszczone nad plytkami 21 przekazników oraz szczytami scianek prowadzacych 61 i kazdy z tych podzespolów jest opuszczony na swoje miejsce. Pierwsze wyprowadzenia 55 zestyków podzespolu sa przy tym ustawiane nad odpowiednimi wycieciami 22 przekazników 21a, 21d tworzacych kolumne macierzy. Zespól opuszczany jest tak, ze zestyki 52 przechodza przez odpowiednie wyciecia 22 i slizgajac sie po bocznych wglebieniach 25 odpowiednich kolumn 24, wchodza w wydrazone korpusy 12 odpowiednich szkieletów 11.Pierwsze wyprowadzenia 55 przechodza przez otwory w podstawach 13 odpowiednich przekazników i przez otwory w plytce 41 oraz wystaja pod powierzchnia dolna plytki 41. Podobnie czesc koncowa 54 drutu 51 wchodzi w kanal 63 scianki prowadzacej 61 danej kolumny. Czesc koncowa 54 przechodzi przez otwór w plytce 41, pokrywajacy sie z kanalem 63, przy czym zwezenie 64 sluzy jako wprowadzenie i wystaje pod dolna powierzchnie plytki 41. Nastepnie drut 51 jest wypychany pomiedzy slupki prowadzace 23. W tych warunkach dolne konce zestyków 52 spoczywaja na podstawach 13.Oprócz sciezek wierszowych powierzchnia dolna plytki 41 ma pola i otwory pokrywajace sie z kanalami 63 oraz polaczenia tych pól z koncówkami slupkowymi 43. Koncówki slupkowe 43 przechodza przez plytke 41 i wystaja ponad jej powierzchnie górna. Gdy wszystkie druty 51 wszystkich kolumn macierzy zostana wcisniete pomiedzy slupki prowadzace 23, przeprowadzane jest lutowanie zanurzeniowe. W zabiegu tym pierwsze wyprowadzenia 55 zostaja polaczone ze sciezkami wierszowymi i z koncówkami slupkowymi 42, a czesci koncowe 54 przewodów kolumnowych 51 zostaja polaczone z odpowiednimi polami i z koncówkami slupkowy¬ mi. Wszystkie polaczenia lutownicze sa wykonane na dolnej powierzchni plytki 41. W tym stanie macierz jest gotowa.W pewnych macierzach z kazdym przekaznikiem laczony jest element dyskretny, na przyklad dioda. Aby spelnic to wymaganie, wykonuje sie dalszy podzespól, który zawiera drut 44, wygiety zgodnie z rozstawieniem przekazników w kolumnie i tak, by miescil sie pomiedzy slupkami prowadzacymi 23 w kolumnie. Elementy dyskretne zostaja przylutowane do drutu 44 i umieszczone w rurkach 27. Drut 44 ma czesc koncowa, która jest wprowadzona w kanal 63. Plytka 41 ma otwory pokrywajace sie z rurkami 27 a element dyskretny ma wyprowadzenie, które przechodzi przez odpowiedni otwór, przy czym wewnetrzny stozek zwezenia 28 sluzy jako wprowadzenie. Dodatkowe pola i sciezki na dolnej powierzchni plytki 41 umozliwiaja polaczenie tych wyprowadzen i czesci koncowej drutu 44 zgodnie z zalozeniami obwodu w procesie lutowania zanurzeniowego.W odmianie konstrukcji przekaznika nie ma oddzielnej pokrywy, pokazanej na fig. 2, a^zkielet 11 jest wykonany jako jedna calosc ze slupkami prowadzacymi na swej powierzchni górnej. Srodkowej kolumny 24 równiez nie ma. Jesli jest to potrzebne scianka wewnetrzna wydrazonego korpusu 12 moze byc odpowiednio uksztaltowana, aby pomóc w umieszczaniu zestyków rurkowych 52. Wystep 26, jesli jest, wykonany jest jako calosc ze szkieletem. Rurka prowadzaca 27, jesli Jest, wykonana jest oddzielnie od wystepów 26, 16 i jest wpuszczana przez wystep 26 w gniazdo w wystepie 16.4 79823 PL PL