PL79714B1 - - Google Patents

Description

Sposób wytwarzania polietylenu o zwiekszonej odpornosci na pekanie pod wplywem naprezenia lub uderzenia Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania polietylenu o zwiekszonej odpornosci na pekanie pod wplywem naprezenia lub uderzenia, polega¬ jacy na zmieszaniu polimeru z odpowiednimi do¬ mieszkami.Jak wiadomo, pojemniki polietylenowe stosuje sie czesto do przechowywania cieczy polarnych, srod¬ ków powierzchniowo czynnych, olejów mineralnych i tym podobnych srodków, powodujacych pekanie tych pojemników. Sklonnosc polietylenu do peka¬ nia nazywana jest zwykle „pekaniem pod wplywem naprezen zewnetrznych", a jej wielkosc oblicza sie metodami ASTM D-1696 i ASTM D-2552. W dal¬ szym ciagu opisu pekanie to bedzie oznaczone skrótem PNZ.Ponadto, jest bardzo wazne, aby pojemniki ety¬ lenowe byly odporne na uderzenia jakie moga wystapic podczas eksploatacji, np. wskutek upadku.Odpornosc te mierzy sie metoda ASTM D-256 i okresla jako udarnosc IZOD.Sposób wedlug wynalazku pozwala na polepsze¬ nie wlasciwosci PNZ i udarnosci IZOD poliety¬ lenu przez dodanie do niego niewielkiej ilosci zwiazku o wzorze ogólnym R4-R1O(R20)n-]-X, w którym R oznacza lancuch weglowodorowy two¬ rzony przez rodnik alkilowy, alkenylowy lub cy- kloalkilowy, (R20)n oznacza lancuch polieterowy, w którym R2 oznacza rodnik alkilowy, ewentu¬ alnie podstawiony podstawnikiem alkilenowym, arylenowym, cykloalkilenowym lub aralkilenowym, 10 15 20 25 30 a n oznacza liczbe 1—100, R1 oznacza rodnik alkilowy, alkenylowy lub cykloalkilowy, w którym to przypadku R i R1 tworza jeden podstawnik weglowodorowy o 5—30 atomów wegla, albo R1 oznacza rodnik arylowy, w którym to przypadku suma atomów wegla w podstawnikach R i R1 wy¬ nosi równiez 5—30, albo wreszcie R1 oznacza jeden z podstawników podanych dla R2, przy czym lan¬ cuch polieterowy powieksza sie wtedy o jeden czlon, X oznacza grupe o wzorze -CH2COCH, -CH2CHO, -CH2CN, -CHaCOOMe, -CH2OH lub -CH2COOR°, w których to wzorach Me oznacza dowolny metal jednowartosciowy, a R° oznacza jeden z wymienionych wyzej rodników weglowo¬ dorowych.Sposób wedlug wynalazku ma zastosowanie do polepszenia wspomnianych wyzej wlasciwosci poli¬ etylenu o dowolnym przeznaczeniu, lecz szczególnie przeznaczonego do wyrobu pojemników i innych podobnych artykulów, wytwarzanych zwykle z po¬ lietylenu o wysokim ciezarze wlasciwym i wskaz¬ niku 0,1—10.Problem PNZ polietylenu o wysokim ciezarze wlasciwym rozwiazuje sie zwykle przez skopoli- meryzowanie etylenu z niewielka iloscia wyzszych a-olefin, przy czym wytworzony kopolimer ma korzystniejsza wlasciwosc PNZ, lecz mniejsza sztywnosc mechaniczna w porównaniu z homo- polimerem.Natomiast sposobem wedlug wynalazku wytwarza 797143 79714 4 sie produkt o wartosci PNZ zblizonej do odpo¬ wiedniej wartosci kopolimerów i sztywnosci równej sztywnosci homopolimeru.Inna zaleta sposobu wedlug wynalazku jest to, ze wytworzony tym sposobem produkt ma wieksza udarnosc IZOD w porównaniu z kopolimerem i ho- mopolimerem o tym samym wskazniku MFI.Domieszke do polimeru stosuje sie w iiosci 0,1— —6% wagowych w stosunku do masy polimeru, przy czym zmieszania jej z polimerem dokonuje sie znanymi metodami i za pomoca znanych urza¬ dzen, takich jak mieszarka walcowa, wytlaczarka pionowa Bambury'ego itp.Ponizsze przyklady objasniaja wynalazek nie ograniczajac jego zakresu.Przyklad I. Polietylen o ciezarze wlasciwym 0,9577 g/cm3 i MFI 0,27 g/10' miesza sie z róznymi ilosciami zwiazku o wzorze Ci2H25~0~(CH2-CH2-0)io- -CH2-COONa, a wytworzony produkt poddaje sie próbom mechanicznym, których wyniki podano w tablicy 1.Ilosc domieszki (°/o wagowo) 0 0,5 1 1 2 3 4 PNZ CD (godzin) 40 55 63 88 112 137 Sztyw¬ nosc kg/cm3 (2) 10600 12000 Tablica 1 Udarnosc IZOD kg cm/cm (3 28 34 Wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 - 281 278 Wlasciwosci naprezeniowe (4) graniczna wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 278 284 wydluzenie przy zerwaniu 930 860 (1) ASTM D 1696 (2) ASTM D 747 (3) ASTM D 256 (4) ASTM 638 Przyklad II. Polietylen z przykladu I mie- a wytworzony produkt poddaje sie próbom me- sza sie z róznymi ilosciami zwiazku o wzorze 1, chanicznym, których wyniki podano w tablicy 2.Tablica 2 Ilosc domieszki (°/o wagowo) ¦ ° ' 0,5 2 .4 PNZ (godzin) 40 50 60 87 120 150 Sztyw¬ nosc kg/cm2 10600 12500 Udarnosc IZOD kg cm/cm 28 35 Wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 281 267 Wlasciwosci naprezeniowe graniczna wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 278 288 wydluzenie przy zerwaniu 930 926 Przyklad III. Polietylen z przykladu I mie¬ sza sie z róznymi ilosciami zwiazku o wzorze 2, a wytworzony produkt poddaje sie próbom me¬ chanicznym, których wyniki podano w tablicy 3.Tablica 3 Ilosc domieszki (°/o wagowo) 0 0,5 1 2 3 4 PNZ (godzin) 40 51 62 90 119 138 Sztyw¬ nosc kg/cm2 10600 11200 Udarnosc IZOD kg cm/cm 28 35 Wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 281 250 Wlasciwosci naprezeniowe graniczna wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 278 298 wydluzenie przy zerwaniu 930 9475 79714 6 Przyklad IV. Rózne polimery o duzym cie¬ zarze wlasciwym, lecz róznych wskaznikach MFI miesza sie z 4°/o wagowymi zwiazku o wzorze 1, a wytworzony produkt poddaje sie próbom na PNZ, których wyniki podano w tablicy 4.Tablica 4 1 MFI (g/10') 0,11 0,14 0,2$ 0,30 0,80 1,0 Ciezar wlasciwy g/cm3 0,9577 0,9568 0,9628 0,9588 0,9581 0,9612 Bez do¬ mieszki 22 51 40 39 21 15 PNZ (godzin) (z 4% do¬ mieszka) / 151 300 150 183 ' 122 46 Przyklad V. Wielkosc PNZ polietylenu o MFI = P,8 bez domieszki oraz z domieszka jak w przykladzie IV wyznacza sie metoda ASTM D-2552. Wyniki pomiarów podano w tablicy 5.Tablica 5 Ilosc domieszki 0 4 PNZ (godzin) 8,5 17 PL PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania polietylenu o zwiekszonej odpornosci na pekanie pod wplywem naprezenia lub uderzenia, znamienny tym, ze polietylen mie¬ sza sie z niewielka iloscia zwiazku o ogólnym wzorze R-[-R1O(R20)n-]-X, w którym R oznacza lancuch weglowodorowy tworzony przez rodnik al¬ kilowy, alkenyIowy lub cykloalkilowy, (R^n ozna¬ cza lancuch polieterowy, w którym R2 oznacza rodnik alkilowy, ewentualnie podstawiony podstaw¬ nikiem alkilenowym, arylenowym, cykloalkileno- wym lub aralkilenoAvym, a n oznacza liczbe 1—100, R1 oznacza rodnik alkilowy, alkenyIowy lub cyklo¬ alkilowy, w którym to przypadku R i R1 tworza jeden podstawnik weglowodorowy o 5—30 ato¬ mach wegla, albo R1 oznacza rodnik arylowy, w którym to przypadku suma atomów wegla w podstawnikach R i R1 wynosi równiez 5—30, albo wreszcie R1 oznacza jeden z podstawników podanych dla R2, przy czym lancuch polieterowy powieksza sie wtedy o jeden czlon, X oznacza grupe o wzorze -CH2COCH, -CH2CHO, -CH2CN, -CH2COOMe, -CH2OH lub -CH2COOR°, w któ¬ rych to wzorach Me oznacza dowolny metal jed¬ nowartosciowy, a R° oznacza jeden z wymienio¬ nych wyzej rodników weglowodorowych. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze stosuje sie 0,1—10°/o wagowych domieszki w sto¬ sunku do masy polimeru. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze jako domieszke stosuje sie zwiazek o wzorze C12H25-O-(CH2CH2-O)10-CH2OONa. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze jako domieszke stosuje sie zwiazek o wzorze 1. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze jako domieszke stosuje sie zwiazek o wzorze

2. /KI. 39b4,29/04 79714 MKP C08f 29/04 C9H19-/qV o -(ch2-ch2-o) 8-ch2-ch2-oh Wzór 1 CH3 CH5 .a, C CHo C 6 I L I CH; CH. C_JV-(0-CH2-CH2)10-OH Wzór 2 CZ1 1 , i A Urzedu P-:^mAyv(.nn hUkllj Rze, l Drukarnia Narodowa Zaklad Nr 6 zam. 620/75 Cena 10 zl PL PL