Maszyna niniejsza przeznaczona jest dtr sadzenia, roslin, zwlaszcza zbozowych o dlugosci od 15 do 30 cm. Glówna trudnosc przy budowie tych maszyn polegala na tern, zeby maszyna taka podczas sadzenia nie uszkadzala rosliny przez scisniecie, a po¬ za^ tern aby osiagnac to, zeby sadzonki wchodzily w ziemie w kierunku pionowym.W maszynie takiej leje, sluzace do sa¬ dzenia* winny posiadac ruch wsteczny tak obliczony, aby, mimo ogólnegp ruchu po¬ stepowego, rosliny nie przesuwaly sie wzgladem ziemi w trakcie sadzenia* Dotychczasowe maszyny do sadzenia roslin podzielic mozna na dwa rodzaje: 1) Maszyny, do których rosline wklada sie pionowo; i wsadza sie do ziemi równiez w postawie pionowej. W tym systemie za¬ chodzi jednak czeste zatrzymywanie sie sadzonki wewnatrz maszyny^ a stad wynika potrzeba czestego czyszczenia lejów. Wy¬ nikajaca stad strata czasu wplywa, szkodli¬ wie na wydajnosc calej maszyny.. 2) W drugim codzajrt maszyn do sadze¬ nia wpuszcza, sie rosline w lej, lecz wej¬ scie jej do brózdy nie zachodzi w postawie pionowej. W ten sposób sadzonka uzyskur je pewien ruch wzgledem ziemi,, gdyz ruch wsteczny leja nie odpowiada scisle rucho¬ wi postepowemu maszyny. Dla zapobieze¬ nia temuf zeby roslina nie zbaczala w tym wypadku ze swej drogi, winien lejek zagle¬ bic sia dostatecznie w grunt. Gdy ziemia jest wilgotna, zachodzi wtedy czeste zapy-chanie sie lejka, co znów przyczynia sie do czestego uszkadzania roslinek juz posadzo¬ nych.Wedlug wynalazku sadzonki zostaja wpuszczane w leje w kierunku prawie pio¬ nowym i w tern polozeniu sa utrzymywa¬ ne podczas sadzenia. Nadto sadzonki wpuszcza sie w brózdy w chwili, kiedy le¬ je znajduja sie ponad ziemia, co zapobiega zapychaniu sie lejów ziemia wilgotna.Przesuwanie sie wsteczne lejów do sa¬ dzenia odpowiada dokladnie ruchowi po¬ stepowemu maszyny, tak, ze odchylenia sie sadzonek od polozenia pionowego moga byc calkiem nieznaczne.Na rysunku fig. 1 i 7 przedstawiaja wi¬ dok maszyny zboku, fig. 2 i 8—widok od tylu.Maszyna sklada sie (fig. 2 i 8) z dwóch kól ugniatajacych m, których osie tworza z soba pewien kat. Kola te polaczone sa za posrednictwem kól stozkowych z osiami a, na których osadzone sa kola zebate 6.Te ostatnie skojarzone sa z kolami zeba- temi c (fig. 1 i 7), osadzonemii na osi d.Szprychy /, osadzone na osi d, posiadaja na swych koncach lozyska i, w których obracaja sie czopy o, osadzone na lejach do sadzenia /.Leje te rozszerzaja sie wgóre, podczas gdy dolne ich czesci zamykane sa pokry¬ wami /. Z obydwóch stron lejów przymoco¬ wane sa parami ramiona r i krazki e i f, tworzace z soba kat prosty. Na ramie ma¬ szyny przymocowane sa prowadnice k1 i k2 oraz k3 i &4. Do wykonywania brózd sluza dwa kroje talerzowe u.Do uruchomienia maszyny wprowadza sie w obrót os a z lejami umocowanemi na szprychach /.Leje do sadzenia wykonywuja obrót w plaszczyznie pionowej, a poza tern kazdy z nich wykonywa drugi1 obrót dokola czo¬ pa o.Prowadnica k± (fig. 7) jest wykonana tak, ze przy obiegu krazka lej otrzymuje ruch wsteczny odpowiednio do ruchu po¬ stepowego maszyny i pozostaje nierucho¬ my wzgledem ziemi w polozeniu piono-" wem. Daje to kierujacemu maszyna moz¬ nosc ladowania lejów roslinami.Kiedy lej zbliza sie do polozenia naj¬ nizszego, pokrywka / otwiera sie przez u- derzenie ramiena g o zatrzym h (fig. 8) i wpuszcza sadzonke w brózde. Jednocze¬ snie roslina zajmuje polozenie takie, ze jej czesc dolna znajduje sie w brózdzie, górna zas znajduje sie jeszcze w leju. W tym czasie kola m ugniataja brózde po o- bydwóch stronach rosliny. Linje y ozna¬ czaja kierunek leja przy sadzeniu, linje zas s kierunek leja podczas wkladania do niego roslin.Na fig. 3 przedstawione jest inne urza¬ dzenie do uruchomiania lejów i nadawa¬ nia im odpowiedniego kierunku, przy sa¬ dzeniu roslin nie wyzszych niz 10 cm.Urzadzenie to sklada sie z kola z, obra¬ cajacego sie dokola osi x;&o kola z przy¬ mocowane sa osie n, okolo których obra¬ caja sie piasty p z lejami /. W pewnej od¬ leglosci od osi x lezy os y, dookola której obraca sie kolo w.Dla nadania ruchu kolu w umieszczone sa miedzy kolami wiz korby v.Skoro tylko urzadzenie rozpocznie sie obracac, obraca sie kolo z, które zapomo- ca korb v pociaga za soba kolo w z jego ksiukami q. Leje t osiagaja wymagane polozenie dzieki temu, ze ich czesci s sli- zgaja sie po ksiukach q.Kola ugniatajace, prosto do siebie po¬ chylone, maja te wade, ze w razie wpad¬ niecia kamyków maszyna musi byc oczy¬ szczona. Aby tego uniknac, zastosowane sa tu trzy sposoby: a) Stosuje sie przyrzad (fig. 6), umie¬ szczony pomiedzy kolami ugniatajacemi, uniemozliwiajacy zatrzymywanie sie ka¬ myków wiekszych od dolnego odstepu po¬ miedzy temi kolami, gdyz odstep dolnej krawedzi kazdego z obydwóch kól do przy. — 2 —rzadu jest mniejszy, niz odstep krawedzi dolnych kól od siebie, b) Kola ugniatajace maja moznosc (fig. 4) powiekszania odstepu pomiedzy dolne- mi krawedziami i po przebyciu przeszkody zajmowania samoczynnie swego nalezytego polozenia. c) Kola ugniatajace posiadaja niejedna¬ kowa srednice i sa wzgledem siebie prze¬ suniete tak, ze zapobiega sie przez to za¬ trzymywaniu sie pomiedzy niemi kamyków lub grud ziemi, W wypadku napedu recznego (fig, 5) leje polozone sa wyzej niz osie kól ugnia¬ tajacych. Ma to na celu moznosc wykony¬ wania odpowiedniego nacisku na ziemie.Jezeli ziemia jest ciezka i wilgotna, to bró- zdowanie potrzebuje wiekszej sily i cisnie¬ nie kól ugniatajacych jest mniejsze.Wobec tego przyklada sie teraz sile po¬ ciagowa R wyze] niz osie kól ugniataja¬ cych, a sila ta rozklada sie na skladowe P i 0.Przy wiekszej sile R skladowa Q jest wieksza i dziala jako sila przyciskajaca, przez co osiaga sie samoczynna regulacje przyciskania przy nierównomiernej twar¬ dosci ziemi.Raczki sa tak uksztaltowane, ze w roz¬ maitych ich polozeniach kroje talerzowe zaglebiaja sie mniej lub wiecej w ziemie i kola ugniatajace zrzucaja wiecej ziemi w brózde, przez co rosliny moga byc sadzone na dowolnej glebokosci.Raczki moga byc równiez umieszczone blizej lub dalej od kól ugniatajacych, przez co mozliwa jest zmiana sily przyciskajacej odpowiednio do twardosci ziemi. PL