PL74400Y1 - Wspornik kotwiący - Google Patents

Abstract

Wspornik kotwiący, charakteryzujący się tym, że wspornik kotwiący posiada obudowę (1) o przekroju litery „L”, przy czym obudowa posiada równoległą do podłoża część przypodłożową (3), która jest połączona nierozłącznie z prostopadłą do niej tylną ścianą (4) za pomocą wsporników (5). Część przypodłożowa (3) obudowy (1) posiada okrągłe otwory (5), przy czym pomiędzy częścią przypodłożową (3) a tylną ścianą (4) znajduje się profil (8), w którym znajdują się otwory (9). Wspornik kotwiący posiada blachę mocującą (10) o przekroju litery „Z” zmocowaną na wsporniku (11), w której wykonane są otwory na nity oraz, w części równoległej do podłoża, otwory odpowiadające liczbą i położeniem otworom (9) w profilu (8). Rozwiązanie posiada maskownicę, a wsporniki (5) posiadają blaszkę.

Description

Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest wspornik kotwiacy. Wspornik kotwiacy moze byc stosowany w szczególnosci do stabilizowania wieloskrytkowych urzadzen nadawczo-odbiorczych paczek.

Ze stanu techniki znane sa róznego rodzaju elementy kotwiace, w tym systemy zawierajace wsporniki.

Z dokumentu patentowego EP09786337 znany jest slupek kotwiacy zawierajacy: (a) trzon; (b) co najmniej jeden element stabilizujacy przylaczony do slupka kotwiacego, skonfigurowany do opierania sie ruchowi slupka kotwiacego; i (c) co najmniej jeden element wyrównujacy, który jest skonfigurowany do polaczenia z co najmniej jednym slupkiem obciazeniowym bez wprowadzania znacznej czesci slupka obciazeniowego do wnetrza slupka kotwiacego.

Dokument patentowy Pat07934 ujawnia uklad mocujacy z urzadzeniem kotwiczacym i sposób mocowania przedmiotu w postaci slupa lub pala, wystajacego z gruntu, z czescia kotwiczaca, która moze zostac wprowadzona do gruntu i moze zostac usunieta z niego lub moze zostac nietrwale zamo- cowana na powierzchni gruntu i z czescia chwytna, przeznaczona do umieszczenia w niej przedmiotu, przy czym czesc chwytna posiada kubkowata lub cylindryczna czesc napelniana, wyposazona w otwór do napelniania do wprowadzenia do niej wypelniacza. Wypelniacz zawiera gruboziarnisty, twardy ma- terial w postaci piasku, luznych odlamków lub kamieni.

Urzadzenia nadawczo-odbiorcze paczek stanowia zazwyczaj wolnostojace prostopadloscienne metalowe konstrukcje ustawione na nózkach, podzielone na osobne zamykane drzwiczkami skrytki, przy czym konstrukcje te postawione sa wprost na podlozu róznego rodzaju i nie zawsze znajduja oparcie w postaci sciany sasiadujacego budynku murowanego. Nierzadko sa to konstrukcje o znacznej dlugosci.

Urzadzenia tego typu bywaja narazone na trudne warunki atmosferyczne, w szczególnosci w postaci silnego wiatru, co w konsekwencji moze spowodowac zaburzenie ich stabilnosci podczas korzystania z nich przez uzytkownika. To z kolei moze prowadzic do niebezpiecznych dla uzytkownika sytuacji, ze wzgledu na ryzyko przewrócenia sie konstrukcji, na przyklad w przypadku wiatru o znacznej sile.

Zastosowanie wspornika kotwiacego wedlug wzoru uzytkowego niweluje ryzyko przewrócenia sie urza- dzenia nadawczo-odbiorczego paczek lub innego podobnego urzadzenia wolnostojacego o charakterze niewielkiego kiosku, zwiekszajac stabilnosc jego montazu.

Istota wzoru uzytkowego jest wspornik kotwiacy, charakteryzujacy sie tym, ze wspornik kotwiacy posiada obudowe o przekroju litery „L”, przy czym obudowa posiada równolegla do podloza czesc przypodlozowa, która jest polaczona nierozlacznie z prostopadla do niej tylna sciana za pomoca wspor- ników. Czesc przypodlozowa obudowy posiada okragle otwory, przy czym pomiedzy czescia przypod- lozowa a tylna sciana znajduje sie profil, w którym znajduja sie otwory. Wspornik kotwiacy posiada blache mocujaca o przekroju litery „Z” zmocowana na wsporniku, w której wykonane sa otwory na nity oraz, w czesci równoleglej do podloza, otwory odpowiadajace liczba i polozeniem otworom w profilu.

Rozwiazanie posiada maskownice, a wsporniki posiadaja blaszke.

Przedmiot wzoru uzytkowego uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wspor- nik kotwiacy bez zalozonej maskownicy, fig. 2 – maskownice, fig. 3 – wspornik kotwiacy na scianie bocznej stabilizowanej konstrukcji, fig. 4 – tylna sciane obudowy wraz z blacha mocujaca, fig. 5 – zamon- towany wspornik kotwiacy z zalozona maskownica.

Wspornik kotwiacy wedlug wzoru uzytkowego posiada trapezoidalny przekrój poprzeczny.

Przekrój ten zapewniaja nalozone na siebie obudowa 1 i maskownica 2. Obudowa 1 sklada sie wypro- filowanego w ksztalt litery „L” kawalka blachy, uksztaltowanego w taki sposób, aby wyodrebnic czesc przypodlozowa 3, tylna sciane 4 i wsporniki 5, przy czym równolegla do podloza czesc przypodlozowa 3 obudowy 1 jest polaczona nierozlacznie z prostopadla do niej tylna sciana 4 obudowy 1, za pomoca wsporników 5, które stanowia jednoczesnie boczna czesc struktury maskujacej rozwiazania.

Czesc przypodlozowa 3 obudowy 1 posiada otwory, przez które prowadzone sa elementy mocu- jace wspornik kotwiacy, takie jak kotwy rozporowe czy szpilki 6a do kotwy chemicznej, pod które pod- kladane sa podkladki 7.

Pomiedzy czescia przypodlozowa 3 obudowy 1 a tylna sciana 4 obudowy 1 znajduje sie profil 8, w którym znajduja sie otwory 9, przez które prowadzone sa szpilki 6b, mocujace blache mocujaca 10 o przekroju litery „Z”, w której wykonane sa otwory na nity. Profil 8 posiada tez otwory nakladajace sie na otwory w czesci przypodlozowej 3. Blacha mocujaca 10 zamocowana jest równolegle z tylna sciana 4 obudowy 1, na wsporniku 11, w którego górnej czesci znajduja sie otwory na peszel w ksztalcie litery „U”.

Wsporniki 5 posiadaja naciecie z otworem stanowiace wylamywalna blaszke 12, która mozna wylamac,3 aby poprowadzic dalej peszel przez wnetrze wspornika kotwionego. Podczas montazu rozwiazania pro- fil 8 umieszczany jest pomiedzy blacha mocujaca 10 a obudowa 1, przy czym wspornik 11 blachy mo- cujacej 10 jest ulozony równolegle do tylnej sciany 4 obudowy 1.

Blacha mocujaca 10 posiada równiez w swojej czesci równoleglej do podloza otwory odpowiada- jace liczba i polozeniem otworom 9 w profilu 8. Blacha mocujaca 10 mocowana jest za pomoca nitów do sciany stabilizowanego urzadzenia, zas przez jej otwory znajdujace sie w czesci równoleglej do pod- loza oraz przez otwory 9 w profilu 8 prowadzone sa szpilki 6b. Kazda szpilka 6b mocuje profil 8 i blache mocujaca 10 za pomoca czterech nakretek 13. Regulujac nakretki 13 mozna latwo poziomowac wspor- nik kotwiacy, dzieki czemu da sie dostosowac stabilizowana konstrukcje do poziomu gruntu, nawet jesli grunt sie obsunie.

Wsporniki 5 posiadaja boczna zakladke skierowana do wnetrza obudowy 1, w której znajduja sie otwory odpowiadajace otworom w maskownicy 2. Maskownica 2 nakladana jest po zamontowaniu do stabilizowanej konstrukcji pozostalych elementów wspornika kotwiacego tak, aby jej otwory pokry- waly sie z otworami w bocznych zakladkach obudowy 1 i maskownica przylaczana jest w ten sposób za pomoca wkretów.

Wspornik kotwiacy moze byc mocowany w dowolnej czesci podstawy urzadzenia nadawczo- -odbiorczego paczek lub innej wolnostojacej konstrukcji podobnego typu, w szczególnosci w czesci tylnej lub w czesciach bocznych. Jako ze wspornik kotwiacy posiada maskownice 2, uzycie wspornika kotwionego wedlug wzoru uzytkowego nie wplywa negatywnie na strone wizualna stabilizowanego obiektu.

Zaleta wspornika kotwionego wedlug wzoru uzytkowego jest znaczne zwiekszenie stabilnosci urzadzenia nadawczo-odbiorczego paczek lub innej wolnostojacej konstrukcji podobnego typu, jak równiez mozliwosc stosowania wspornika kotwionego do róznorodnego podloza – zarówno do kostki brukowej, jak i betonu, plyty zelbetowej czy asfaltu. Za pomoca wspornika kotwionego mozna tez dostosowac stabilizowana konstrukcje do poziomu gruntu, nawet jesli grunt sie obsunie. Rozwiazanie zapewnia latwosc w poziomowaniu kotwionego urzadzenia dzieki mozliwosci poluzowania nakretek 13 na szpil- kach 6b, bez usuwania kotwy, jak równiez umozliwia kotwienie róznymi kotwami (kotwa do asfaltu, ko- twa chemiczna i kotwa mechaniczna (rozporowa)).

Claims (1)

Zastrzezenie ochronne

1. Wspornik kotwiacy, znamienny tym, ze wspornik kotwiacy posiada obudowe (1) o przekroju litery „L”, przy czym obudowa posiada równolegla do podloza czesc przypodlozowa (3), która jest polaczona nierozlacznie z prostopadla do niej tylna sciana (4) za pomoca wsporników (5), zas czesc przypodlozowa (3) obudowy (1) posiada okragle otwory (5), przy czym pomiedzy czescia przypodlozowa (3) a tylna sciana (4) znajduje sie profil (8), w którym znajduja sie otwory (9) i wspornik kotwiacy posiada blache mocujaca (10) o przekroju litery „Z” zmocowana na wsporniku (11), w której wykonane sa otwory na nity oraz, w czesci równoleglej do podloza, otwory odpowiadajace liczba i polozeniem otworom (9) w profilu (8), przy czym rozwiazanie posiada maskownice (2), a wsporniki (5) posiadaja blaszke (12).