Pierwszenstwo: Zgloszenie ogloszono: 1.06.1973 Opis patentowy opublikowano: 06.05.1974 70294 KI. 81e,22 MKP B65g 19/28 Twórcywynalazku: Stanislaw Grosicki, Stanislaw Jankowski, Alojzy Mrozek Uprawniony z patentu tymczasowego: Rybnicka Fabryka Maszyn „Ryfama" Przedsiebiorstwo Panstwowe, Rybnik (Polska) Górniczy przenosnik zgrzeblowy, zwlaszcza sredniej mocy do wspólpracy z ciezkimi maszynami urabiajacymi i obudowa zmechanizowana Przedmiotem wynalazku jest górniczy przenosnik zgrzeblowy, zwlaszcza sredniej mocy do wspólpracy z ciezkimi maszynami urabiajacymi i obudowa zmechanizowana, które to urzadzenia wchodza w sklad wyposaze¬ nia sluzacego do kompleksowej eksploatacji zlóz weglowych systemem scianowym.Znane dotychczas przenosniki sredniej mocy stosowane do kompleksów scianowych charakteryzuja sie tym, ze zastawki laczone sa do bocznych scianek rynien przy portiocy srub maszynowych osadzonych wjedno¬ stronnie otwartych, podluznych otworach wkladek polaczonych z kolei trwale z rynna. W miejscach styku poszczególnych rynien, od spodu znajduje sie zabezpieczenie uszczelniajace w postaci poprzecznej wystajacej nakladki przyspawanej do jednej rynny, podczas gdy koniec drugiej rynny spoczywa la tej nakladce luzno. Ze wzgledu na koniecznosc zapewnienia okreslonego stopnia przegubowosci przenosnika w plaszczyznie poziomej, nakladka nie dochodzi do krancowych wystajacych laczników, lecz zachowane sa w tych miejscach pokazne luzy.Znane przenosniki wykazuja nastepujace wady: laczenie zastawek srubami zwyklymi wymaga pewnej swobody przesuwu bocznego zastawki wzgledem rynny, co stwarza bardzo duze trudnosci przy wymianie znisz¬ czonych zastawek bez demontazu calej trasy przenosnika. Samo zakladanie srub jest klopotliwe ze wzgledu na brak dostepu do wkladek po przylozeniu zastawki. Zlacza dotychczasowe w przypadku zadzialania sil wzdluz zastawki dopuszczaja ponadto powstawanie w srubach momentu zginajacego powodujacego nader czesto ich zniszczenie. Nakladki dotychczasowe cechuja sie tym, ze nie dochodzac do laczników pozostawiaja otwarte szczeliny przy bocznych sciankach rynny. Przez szczeliny te przedostaje sie do dolnej czesci trasy, transportowa¬ ny w czesci górnej urobek, powodujac w rezultacie oprócz strat transportowanego materialu, znaczne zwieksze¬ nie oporów ruchu powrotnego pasma lancuchowego. Prowadzi to do bardzo uciazliwych awarii w postaci zerwa¬ nia lancucha w dolnej czesci trasy przenosnika.Celem wynalazku jest opracowanie przenosnika pozbawionego powyzszych wad. Cel ten zostal osiagniety przez zastosowanie rozwiazania bedacego przedmiotem wynalazku. Polega ono na laczeniu zastawek z rynnami za pomoca srub z lbami mloteczkowymi przekladanymi przez podluzne otwory wkladek i nastepnie przekreca¬ nymi o kat 90° w celu zaczepienia o wkladke. Sruby te od strony gwintu maja wypukle kuliste lub stozkowe powierzchnie sluzace do osadzenia w odpowiadajacych im wkleslych gniazdach wkladek. Takie osadzenie lba2 70294 zapewnia przegubowosc srub w plaszczyznie prostopadlej do powierzchni zastawki, a wiec likwidacje zjawiska powstawania momentu zginajacego w srubach i zachowanie w nich wylacznie naprezen rozciagajacych. Nakladki zabezpieczajace zlacza rynien sa przedluzone i siegaja az do laczników, zakrywajac calkowicie szczeline pomiedzy rynnami. Nakladki swymi koncówkami wchodza do przelotowych rowków wykonanych w sciance bocznej sasiedniej rynny. Zachowana jest w ten sposób przegubowosc trasy przenosnika w plaszczyznie poziomej, zas przegubowosc w plaszczyznie pionowej ograniczona jest wielkoscia luzu jaki ma nakladka w rowku.Zaletami przedstawionego rozwiazania sa: usprawnienie montazu zastawek z rynnami, zwlaszcza przy ich wymianie likwidacja zródla awarii wyniklych z zerwania srub mocujacych zwlaszcza przy ich wymianie, likwi¬ dacja zródla awarii wyniklych z zerwania srub mocujacych toru lancucha oraz unikniecie strat przesypu transportowanego urobku.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykladzie rozwiazania na rysunku, którego fig. 1 przedstawia fragment trasy przenosnika w przekroju podluznym, fig. 2 — fragment rynny z zastawka w przekroju poprzecz¬ nym, fig. 3 - ten sam szczegól w przekroju podluznym wedlug oznaczenia na fig. 2, fig. 4 - rynne w widoku z czola od strony rowków, fig. 5 - rynne w widoku z góry z czesciowym przekrojem podluznym. Polaczenie rynny 1 z zastawka 2 sklada sie z przymocowanej trwale do rynny 1 wkladki 3 majacej poziomy podluzny otwór 4 przez który przetknieta jest sruba 5 z mloteczkowym lbem 6, który od strony gwintu ma wypukla kulista lub stozkowa powierzchnie 7 osadzona we wkleslym siedzeniu 8 wkladki 3. Os podluzna gniazda 8 jest prostopadla do osi podluznego otworu 4 i do osi przenosnika. Sruba 5 przechodzi przez otwór 9 w zastawce 2 ustalajac jej wlasciwe polozenie, zas nakretka 10 wraz z podkladka sprezysta 11 zapewnia trwalosc i skutecz¬ nosc tego polaczenia. Kazda z rynien 1 wyposazona jest z jednej strony w wystajaca nakladke 12 polaczona trwale z blacha denna 13 zas z drugiej strony w znajdujace sie na tej samej wysokosci co nakladka 12 dwa przelotowe rowki 14 wykonane w bocznych sciankach 15 przenosnika. Nakladka 12 siega az do zewnetrznych laczników 16, sluzacych do mocowania poszczególnych rynien 1 ze soba. Wymiary rowków 14 sa tak dobrane, ze zapewniaja dostateczna przegubowosc przenosnika zarówno w plaszczyznie poziomej jak i pionowej. PL