PL70039Y1 - Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych - Google Patents

Abstract

Rozwiązanie zawiera dwa rodzaje segmentów, które mogą być zmontowane i połączone ze sobą, tworząc łańcuch. Część początkowa (2) każdego segmentu składa się z owalnego wzmocnionego powiększenia w kształcie piasty, mającego cylindryczną szyjkę i okrągłe rozszerzenie (9) z występami wzmacniającymi (7). Część końcowa (4) każdego segmentu składa się z formowanego otworu w kształcie kropli (17), wejścia (18) i częściowo okrągłego wgłębienia (19), do umieszczenia szyjki. Wgłębienie (19) ma kształt otworu, umożliwiającego przejście przez nie szyjki z pasowaniem wciskowym, aby zapewnić zawiasowe połączenie każdego segmentu ze sobą. Część środkowa (3) składa się z liniowej albo falistej szczeliny zaciskowej (10), utworzonej pomiędzy dwoma półsztywnymi częściami bocznymi kształtki, które rozchodzą się od siebie tak, że może być utworzona szczelina zaciskowa (10).

Description

Opis wzoru

Dziedzina techniki

Przedmiotem wzoru użytkowego jest modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych, przeznaczony do zawieszania tkanin tekstylnych do suszenia, składający się z dwóch wzajemnie łączonych rodzajów segmentów, których wzajemny układ umożliwia zmienną regulację uchwytu oraz szybkie i łatwe użycie.

Stan techniki

Wewnętrzne i zewnętrzne uchwyty przeznaczone do zawieszania tkanin tekstylnych do suszenia, jakie stosowano w przeszłości, składały się z łączonych segmentów, które umożliwiały zmienną regulację długości tych uchwytów. Uchwyty te polegały na drucianych ogniwach, które mocowano wzajemnie ze sobą łączonymi pętlami w końcach tych ogniw. Wadą takich uchwytów była niewygoda ustawienia potrzebnej długości, podatność na korozję i możliwość uszkodzenia tkanin tekstylnych, które na nich zawieszano, z powodu ostrych punktów oraz krawędzi występujących w drucianym ogniwie.

Znane są rozwiązania, na przykład według GB2273944 (A), GB2221835 (A), w których stosuje się koronki z szeregu uchwytów, do których końca tkaninę mocuje się zatrzaskowo. Takie rozwiązania wymagają dużej ilości elementów składowych i są niewygodne.

Znane uchwyty przeznaczone do zawieszania suszonych tkanin tekstylnych, będące częścią stanu techniki, składają się z łączonych segmentów wykonanych z tworzywa sztucznego oraz obejmujących wydłużoną i nieliniową szczelinę zaciskową utworzoną z dwóch elastycznych sprężystych szyn bocznych, które rozchodzą się w jednym końcu. Tkaniny mogą być przekładane przez tę szczelinę zaciskową, dla ich utrzymania. Wadą tego rozwiązania jest mała odkształcalność szczeliny zaciskowej, co utrudnia wieszanie tkanin grubszych, cięższych albo bardzo cienkich. Użycie i posługiwanie się tymi uchwytami było stosunkowo trudne, zwłaszcza dla osób niepełnosprawnych. Wadą jest także mała zdolność dostosowania do różnej grubości tkanin. Szczelina zaciskowa przeznaczona do grubej albo wielowarstwowej tkaniny będzie źle działać z utrzymywaniem cienkiego, drobnego materiału i odwrotnie - wstawienie grubej albo wielowarstwowej tkaniny w cienkie, wąskie szczeliny zaciskowe będzie wymagać nadmiernej pracy. Szczelina zaciskowa jest utworzona przez szczelinę pomiędzy dwoma szynami bocznymi, których grubość jest zaprojektowana w taki sposób, że każda z części łańcucha może przenosić obciążenia rozciągające.

Istota wzoru użytkowego W zaproponowanym wzorze użytkowym wady te usunięto w znaczący sposób. Wzór użytkowy jest przeznaczony do zawieszania suszonych tkanin tekstylnych w ich końcowej części górnej, dolnej albo w ich obu częściach.

Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych charakteryzuje się tym, że szczelina zaciskowa otwiera się w środku segmentu funkcyjnego i jest utworzona pomiędzy dwiema parami wewnętrznych żeber, które są rozmieszczone wewnątrz zewnętrznych żeber i są połączone do sąsiednich zewnętrznych żeber przez dwie pary skośnych rozstawionych przegród, przy czym znajduje się tu relief segmentu pomiędzy wewnętrznymi żebrami i zewnętrznymi żebrami, zaś kształtka piasty w części początkowej owalnej polimerowej wypraski ma cylindryczną szyjkę z okrągłym rozszerzeniem, z występami wzmacniającymi po jednej stronie, i półką po drugiej stronie.

Korzystnie, modułowy uchwyt obejmuje przynajmniej segment końcowy i koniec łańcucha segmentów funkcyjnych.

Korzystnie, segment końcowy ma w swym środku trzy przestrzenne uchwyty.

Korzystnie, segment funkcyjny i/albo segment końcowy jest wykonany z tworzywa sztucznego, korzystnie z polietylenu albo polipropylenu.

Korzystnie, przynajmniej krawędź, która tworzy szczelinę zaciskową ma wyżłobienie, które podąża za przebiegiem krawędzi, przez co tworzy ostrze, którego szerokość jest mniejsza niż szerokość segmentu funkcyjnego w jego części środkowej.

Korzystnie, szczelina zaciskowa z jednej strony rozszerza się do okrągłego otworu.

Wzór użytkowy ma dwa rodzaje segmentów, które mogą być zmontowane i połączone ze sobą, tworząc łańcuch. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych według wzoru użytkowego składa się z zestawu segmentów funkcyjnych i korzystnie, także z segmentów końcowych, na końcu łańcucha. Segment końcowy ma trzy przestrzenne uchwyty, które mogą być umieszczone po obu stronach łańcucha albo w dowolnej części łańcucha i segmentu funkcyjnego. Każdy segment zawiera owalną polimerową kształtkę, mającą część początkową, część końcową oraz część środkową. Część początkowa segmentu składa się z owalnego wzmocnionego powiększenia w kształcie piasty, mającego cylindryczną szyjkę i okrągłe rozszerzenie z występami wzmacniającymi. Część początkowa jest przeznaczona do połączenia z częścią końcową sąsiedniego segmentu. Połączenie segmentów funkcyjnych tworzy łańcuch, który spełnia funkcję ciągnącą koronki i jednocześnie obejmuje środki do uchwycenia oraz przytrzymania tkanin tekstylnych.

Część środkowa jest utworzona przez liniową i falistą szczelinę zaciskową. Część końcowa składa się z formowanego otworu w kształcie kropli, z wejścia i z wgłębienia, które jest nieco szersze niż średnica szyjki, lecz mniejsze niż jego owalnie wzmocnione i okrągłe rozszerzenie. Szerokość wejścia we wgłębienie jest nieco mniejsza niż średnica szyjki w kształcie piasty. Wgłębienie ma kształt otworu, co umożliwia przejście przez nie szyjki z pasowaniem wciskowym, aby utworzyć zawiasowe połączenie każdego segmentu ze sobą. Część środkowa segmentu funkcyjnego jest wykona na z liniową i falistą szczeliną zaciskową, utworzoną pomiędzy dwoma półsztywnymi częściami bocznymi kształtki, które odbiegają od siebie tak, że może być utworzona szczelina zaciskowa. Szczelina zaciskowa otwiera się w środkowej części segmentu, dla utworzenia części otworu, przez który może być wprowadzony górny koniec, dolny koniec albo oba końce tkaniny, dla utrzymywania jej wewnątrz tego zacisku. Zacisk jest utworzony pomiędzy dwiema parami wewnętrznych żeber, które są rozsunięte wewnątrz zewnętrznych żeber. Wewnętrzne żebra połączone są z sąsiednimi zewnętrznymi żebrami przez dwie pary skośnych rozstawionych przegród. Pomiędzy żebrami znajduje się relief segmentu. Część środkowa segmentu funkcyjnego stanowi środek do uchwycenia i przytrzymania tkanin tekstylnych. Końcówkę tkaniny najpierw wkłada się do otworu i następnie przesuwa w jedną stronę, gdzie zostaje zablokowana w szczelinie zaciskowej. Falistość szczeliny zaciskowej uniemożliwia samorzutne przesuwanie na boki, co mogłoby zwolnić kontakt cierny. Układ z dwiema ażurowymi parami zapewnia większą elastyczność w szczelinie zaciskowej; szczelina zaciskowa jest zdolna do większego odkształcenia, przez co występuje nieliniowy rozkład sił zetknięcia. Podwójny ażur może wytworzyć znaczną siłę nieliniowości zgodnie z poszczególnymi wymiarami projektowanego segmentu funkcyjnego, co pozwala utrzymywać nie tylko lekki, cienki materiał w szczelinie zaciskowej, ale również grube, ciężkie tkaniny.

Układ okazał się szczególnie korzystny wtedy, gdy wyżłobienie jest wykonane na przynajmniej jednej szynie bocznej tworzącej szczelinę zaciskową, co zmniejsza szerokość szyny po stronie kontaktu z tkaniną. Wyżłobienie może przechodzić skrośnie albo może podążać wzdłuż przebiegu szczeliny zaciskowej na jednej lub obu szynach bocznych. Korzystne jest, gdy szyna boczna w szczelinie zaciskowej ma szerokość stosowną do szerokości części środkowej segmentu funkcyjnego, a przeciwna ma cieńszą krawędź. Wytwarza to punktowe wyciskanie wody na zewnątrz, co prowadzi do punktowego osuszenia tkaniny w miejscu utrzymywania w szczelinie zaciskowej. Ostrze wytwarzane przez wyżłobienie zwiększa nacisk punktowy, przez co reszta segmentu funkcyjnego ma szerokość potrzebną do przeniesienia siły ciągnącej w łańcuchu. Dzięki wyżłobieniu w segmencie funkcyjnym, w segmencie funkcyjnym utrzymywane są drobne i cienkie oraz grube i ciężkie tkaniny.

Zaleta wzoru użytkowego polega na tym, że segment funkcyjny jest zaprojektowany jako owal z równoległymi bokami, który ma strukturę ażurową dla polepszenia elastyczności samej szczeliny zaciskowej. Bardziej wytrzymała konstrukcja segmentu zapewnia możliwość wieszania jeszcze cięższych materiałów włókienniczych. Zaleta polega również na tym, że szczelina zaciskowa dla tkanin rozpoczyna się w środku segmentu funkcyjnego, co umożliwia włożenie w szczelinę zaciskową tkaniny o większej grubości. Jednak szczelina zaciskowa zwęża się do punktu, co umożliwia umieszczenie w szczelinie bardzo cienkich tkanin. Wzór użytkowy umożliwia łatwość obsługi nawet osobom niepełnosprawnym.

Opis figur rysunku

Rozwiązanie jest zilustrowane w odniesieniu do fig. 1 do 10. Wzajemne proporcje, szczególne kształty i konkretne ilości segmentów mają jedynie charakter ilustracyjny, i nie mogą być interpretowane jako ograniczające zakres ochrony.

Fig. 1 przedstawia ogólny widok segmentu funkcyjnego modułowego uchwytu do tkanin tekstylnych.

Fig. 2 przedstawia widok z boku segmentu funkcyjnego modułowego uchwytu do tkanin tekstylnych.

Fig. 3 przedstawia widok ogólny z góry segmentu końcowego modułowego uchwytu do tkanin tekstylnych.

Fig. 4 przedstawia formę do wytwarzania dziewięciu segmentów funkcyjnych razem z jednym łącznikiem końcowym, przez co składniki te będą wytwarzane w procesie formowania wtryskowego, przez co wszystkie składniki formuje się w tym samym czasie.

Fig. 5 i 6 przedstawiają widok aksonometryczny segmentu funkcyjnego.

Fig. 7 przedstawia przykład połączenia trzech segmentów funkcyjnych, lecz ilość podłączonych segmentów nie jest ograniczona.

Fig. 8 przedstawia segmenty funkcyjne w częściowo złożonym położeniu, w którym pokazano również funkcję segmentów łączących i końców segmentów funkcyjnych.

Fig. 9 przedstawia widok wyżłobienia, które tworzy ostrze wzdłuż jednego boku szczeliny zaciskowej.

Fig. 10 przedstawia następnie widok aksonometryczny przebiegu rowka, który odpowiada przebiegowi szyny bocznej; na końcach rowek ma nachylone rampy.

Opis wykonania wzoru użytkowego

Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych zawiera dwa rodzaje segmentów, które mogą być zmontowane i połączone ze sobą, tworząc łańcuch. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych zawiera segment funkcyjny 1 pokazany na fig. 1 i segment końcowy 20 pokazany na fig. 3, który może być umieszczony na obu końcach łańcucha, albo w jakiejkolwiek innej części tego łańcucha. Każdy segment według wzoru użytkowego składa się z owalnej polimerowej kształtki, mającej część początkową 2, część środkową 3 oraz część końcową 4. Segment funkcyjny 1 i segment końcowy 20 są zazwyczaj formowane wtryskowo ze sprężyście elastycznego tworzywa sztucznego, przy czym obydwa segmenty formuje się w tym samym czasie. W tym wykonaniu sprężyście elastycznym tworzywem sztucznym może być polietylen, polipropylen albo ASA. Segment funkcyjny 1 oraz segment końcowy 20 wykonuje się w dowolnych rozmiarach, w tym konkretnym wykonaniu każdy segment ma długość około 125 mm, bez wpływu na szerokość, wysokość 13,5 mm w części początkowej 2 i grubość 4 mm na pozostałej długości, utworzonej przez część środkową 3 oraz część końcową 4.

Według fig. 2 część początkowa 2 segmentu funkcyjnego 1 oraz segmentu końcowego są uformowane w kształcie piasty 5, mającej cylindryczną szyjkę 6 oraz okrągłe rozszerzenie 9. Kształtka piasty 5 ma występy wzmacniające 7, jak pokazano na fig. 1. Półka 8 wystaje z szyjki 6 po przeciwnej stronie szyjki.

Część środkowa 3 segmentu funkcyjnego 1, jak to pokazano na fig. 1, zawiera elastyczną szczelinę zaciskową 10, mającą część liniową i część falistą, poprzez które można przeprowadzić górny koniec, dolny koniec albo oba końce tkanin tekstylnych, przez co tkanina będzie utrzymana. Szczelina zaciskowa 10 jest utworzona pomiędzy dwiema półsztywnymi częściami bocznymi kształtki, które odbiegają od siebie tak, że może być utworzony rowek zaciskowy. Szczelina zaciskowa 10 otwiera się w jednym końcu w okrągły otwór 16, a drugi koniec jest otwarciem w środku 14 segmentu funkcyjnego 1.

Szczelina zaciskowa 10 jest utworzona pomiędzy dwiema parami wewnętrznych żeber 11, które są rozsunięte wewnątrz zewnętrznych żeber 12. Wewnętrzne żebra 11 są połączone z sąsiednimi zewnętrznymi żebrami 12 przez dwie pary skośnych rozstawionych przegród 13. Pomiędzy wewnętrznymi żebrami 11 oraz zewnętrznymi żebrami 12 znajduje się relief 15 segmentu funkcyjnego 1. Szerokość szczeliny zaciskowej 10, która ma część liniową oraz część falistą, jest dostosowana i wykonana według potrzeby, a w tym prezentowanym wykonaniu minimalna szerokość wynosi około 0,35 mm, a maksymalna szerokość wynosi około 0,65 mm. Po jednej stronie szczelina zaciskowa 10 jest utworzona przez krawędź, która ma wyżłobienie 22. Wyżłobienie 22 tworzy ostrze, które styka się z utrzymywaną tkaniną.

Część końcowa 4 segmentu funkcyjnego 1 oraz segmentu końcowego 20, jak to pokazano na fig. 1, składa się z otworu w kształcie kropli 17 i wejścia 18 do częściowo okrągłego wgłębienia 19. Średnica częściowo okrągłego wgłębienia 19 jest nieco większa niż średnica cylindrycznej szyjki 6, lecz mniejsza niż średnica okrągłego rozszerzenia 9. Wejście 18 jest nieco mniejsze od cylindrycznej szyjki 6, lecz uformowane w taki sposób, że szyjka 6 może być w nim prowadzona, przez co dwa segmenty połączą się ze sobą. Otwór w kształcie kropli 17 jest wystarczająco duży, aby mogła przejść przez niego kształtka piasty 5. Następnie szyjka 6 może być szybko włożona we wgłębienie 19.

Segment końcowy 20 ma trzy przestrzenne uchwyty 21, które umożliwiają połączenie sznura do segmentów końcowych 20 łańcucha. Segment końcowy 20 ma kształt piasty 5 oraz częściowo okrągłe wgłębienie 19, które jest takie same, jak w segmencie funkcyjnym 1, co umożliwia połączenie segmentu końcowego 20 do segmentu funkcyjnego 1.

Choć wzór użytkowy opisano w odniesieniu do konkretnego wykonania, zostało ono przedstawione tylko w drodze przykładu. Wzór użytkowy może być zmieniany bez odstępstwa od jego istoty.

Zastosowanie przemysłowe

Wzór użytkowy jest przeznaczony do stosowania zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz, jego główną zaletą jest praktyczność, liniowa regulacja, mały gabaryt, łatwość produkcji, instalacji, konserwacji oraz użytkowania, a także uniwersalność i estetyka. Wzór użytkowy eliminuje również potrzebę stosowania tradycyjnych klamerek do tkanin tekstylnych. Wzór użytkowy może być ustawiony w jednej linii prostej, albo w pierścieniu. Zaleta stosowania wzoru użytkowego w otoczeniu zewnętrznym i w otoczeniu wewnętrznym polega na oszczędności miejsca oraz możliwości jego dostosowania do pleneru, i wnętrza, na przykład pod względem materiału, koloru albo wielkości, które mogą być zmieniane według potrzeby. Wzór użytkowy może być stosowany w przestrzeniach mieszkalnych, w domach, w pracy, w szkołach, klubach sportowych, a także obiektach zdrowotnych, kulinarnych, socjalnych i innych.

Claims (6)

1. Zastrzeżenia ochronne

   1. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych zawiera łańcuch segmentów funkcyjnych (1) i segmenty końcowe (20), obydwa składające się z owalnej polimerowej kształtki mającej część początkową (2) w kształcie piasty (5) posiadającej cylindryczną szyjkę (6), i okrągłe rozszerzenie (9), część środkową (3), i część końcową (4) z otworem w kształcie kropli (17), i wejściem (18) do częściowo okrągłego wgłębienia (19), które jest nieco szersze od szyjki (6), ale mniejsze niż okrągłe rozszerzenie (9), a wejście (18) jest mniejsze niż cylindryczna szyjka (6), ale ukształtowane w taki sposób, że szyjka (6) może być przez nie przeprowadzona, przez co segmenty mogą być połączone, przy czym część środkowa (3) ma elastyczną szczelinę zaciskową (10), z liniową oraz falistą częścią utworzoną pomiędzy dwiema półsztywnymi częściami bocznymi kształtki, które w jednym końcu kształtki rozchodzą się od siebie nawzajem, znamienny tym, że szczelina zaciskowa (10) otwiera się w środku (14) segmentu funkcyjnego (1) i jest utworzona pomiędzy dwiema parami wewnętrznych żeber (11), które są rozmieszczone wewnątrz zewnętrznych żeber (12) i są połączone do sąsiednich zewnętrznych żeber (12) przez dwie pary skośnych rozstawionych przegród (13), przy czym znajduje się tu relief (15) segmentu pomiędzy wewnętrznymi żebrami (11), i zewnętrznymi żebrami (12), przy czym kształtka piasty (5) w części początkowej (2) owalnej polimerowej wypraski ma cylindryczną szyjkę (6) z okrągłym rozszerzeniem (9), z występami wzmacniającymi (7) po jednej stronie, i półką (8) po drugiej stronie.
2. 2. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych według zastrz. 1, znamienny tym, że obejmuje przynajmniej segment końcowy (20) i koniec łańcucha segmentów funkcyjnych (1).
3. 3. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych według zastrz. 2, znamienny tym, że segment końcowy (20) ma trzy przestrzenne uchwyty (21) w środku tego segmentu.
4. 4. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych według dowolnego z zastrz. 1 do 3, znamienny tym, że segment funkcyjny (1) i/albo segment końcowy (20) jest wykonany z tworzywa sztucznego, korzystnie z polietylenu albo polipropylenu.
5. 5. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych według dowolnego z zastrz. 1 do 4, znamienny tym, że przynajmniej krawędź, która tworzy szczelinę zaciskową, ma wyżłobienie (22), które podąża za przebiegiem krawędzi, przez co tworzy ostrze, którego szerokość jest mniejsza niż szerokość segmentu funkcyjnego (1) w jego części środkowej (3).
6. 6. Modułowy uchwyt do tkanin tekstylnych według dowolnego z zastrz. 1 do 5, znamienny tym, że szczelina zaciskowa (10) z jednej strony rozszerza się do okrągłego otworu (16).