PL6951B1 - Skraplacz powierzchniowy. - Google Patents

Description

Wiadomo, ze w skraplaczach powierzch¬ niowych, w których para skrapla sie, prze¬ plywajac miedzy szeregiem rurek napel¬ nionych krazaca w nich woda lub innym plynem ochladzajacym, przewodnictwa ciepla, a wiec i wydajnosc skraplacza zmniejsza rosa osiadajaca na rurkach, trudnosc, z jaka para dostaje sie do rurek srodkowych skraplacza, i wreszcie przez obecnosc w parze gazów nie dajacych sie skroplic.Proponowano juz wiele sposobów dla usuniecia tych trzech czynników szkodli¬ wych* Dla zmniejszenia ujemnego wplywu, jaki wywiera rosa powstala ze skroplin na przewodnictwo scianek rurek chlodzacych, stosowano pochyle przegródki podluzne, które zbieraja te skropliny i kieruja je na spód skraplacza, nie pozwalajac im w ten sposób spadac na rurki polozone nizej tych przegródek.Takie przegródki przedstawiaja jednak te niedogodnosc, ze utrudniaja swobodny przeplyw pary przez skraplacz, co prze¬ czy celowi skraplacza, szczególnie gdy tenze ma pochlaniac pare odlotowa silni¬ ka cieplnego.Stosowano równiez taki uklad rur skra¬ placza, ze zamiast ustawiac je jedna nad druga, ukladano je ukosnie, wskutek cze¬ go skropliny rurek górnych nie spadaly wprost na polozone nizej rurki, lecz po li- nji niemal stycznej do tych rurek.W ten sposób spadajace skropliny nie przykrywaly calkowicie rurki dolnej lecztylko jedna jej boczna scianke. Nawet przy takim ukladzie rurek niepodobna wobec ich wielkiej liczby na stosunkowo malej przestrzeni, uniknac, aby rurki dolne skraplacza nie byly obficie pokryte skro- plinami, chyba ze jednoczesnie zastosowa¬ ne sa zbierajace je przegródki. Niedogod¬ nosci wynikajace z zastosowania tych przegródek wskazano juz poprzednio.Co sie tyczy drugiego czynnika obniza¬ jacego wydajnosc skraplacza, a mianowi¬ cie trudnosci, z jaka para dostaje sie do rurek srodkowych urzadzenia, praktyka wykazala, iz nalezy pozostawic w ukladzie rur odpowiednie miejsca, . niewypelnione przez rurki, aby wystawic jak najwieksza ilosc rurek na bezposredni doplyw pary.Wreszcie, aby usunac szkodliwy wplyw na dzialanie skraplacza nieskraplajacych sie gazów zmieszanych z para, wyprowa¬ dza sie je ze skraplacza zapomoca pom¬ py ssacej lub wywietrznika. Gazy te jako przewaznie ciezsze od pary zbieraja sie u dolu skraplacza i zachowujac pewna prez¬ nosc, która dodaje sie do preznosci pary, zmniejszaja wydajnosc silnika, szczególnie gdy chodzi o silnik cieplny.Gazy te, jako gorsze przewodniki cie¬ pla, oslabiaja równiez dzialanie skrapla¬ cza.Wynalazek niniejszy dotyczy ukladu rurek w skraplaczu w ten sposób, ze pa¬ ra natrafia bezposrednio na mozliwie naj¬ wieksza ilosc rurek, przyczem skropliny moga spadac na bardzo mala ilosc rurek, a skropliny, sciekajace z rurek najniz¬ szych, spadaja bez zadnej przeszkody na spód skraplacza, pociagajac za soba gazy nieskraplajace sie.Wynik taki otrzymuje sie ustawiajac kilka szeregów rurek w linji zebatej na- ksztalt pily, przyczem górne przestrzenie wolne od rurek, sa skierowane zebami wdól, a dolne przestrzenie bez rur maja zeby skierowane ku górze (fig. 1, 2).Rysunek uwidocznia tytulem przykla¬ du kilka róznych sposobów ukladania ru¬ rek w skraplaczu.Na fig. 1 jest to przekrój poprzeczny skraplacza, uwidoczniajacy uklad rurek, fig. 2—inny uklad rurek, fig. 3—przekrój czesci ukladu rurek, wykazujacy ich wza¬ jemne polozenie, i fig. 4—inny sposób roz¬ mieszczania rurek.Stosownie do wynalazku, rurki skrapla¬ cza sa ustawione w szeregu zebatym i zapelniaja przestrzen miedzy linjami la- manemi A, B, C, D, E, F, G, H, I u góry i A\ B\ C, D', E\ F, G\ H* u dolu (fig. 1 i 2). Powierzchnie zebate niewypelnione rurkami sa u góry; Sv S2, S3 i S4 oraz u dolu S\, S'2, S's, przyczem ostrza górnych wolnych powierzchni zebatych sa skiero¬ wane nadól, a powierzchni dolnych do góry. Na fig. 1 najwiekszy klin dolny S\ znajduje sie na linji srodkowej skraplacza podczas gdy na fig. 2 najwiekszy klin gór¬ ny S2 znajduje sie na linji srodkowej.Fig. 3 uwidocznia sposób ulozenia ru¬ rek w czesci ukladu oznaczonej literami E, F,E\ D' (fig. 1). Rurki 1, moga byc roz¬ mieszczone rozmaicie. Na fig. 3 sa one roz¬ mieszczone w szeregach pionowych.Uklad dziala w sposób nastepujacy; para dostaje sie do skraplacza 2 przez górny otwór 3 w kierunku strzalki, zapel¬ nia niewypelnione rurkami przestrzenie klinowate S19 S2, S3 i S4 i, przeciskajac sie przez szeregi rurek, skrapla sie. Postac wiec tych przestrzeni, zmniejszajacych sie ku dolowi, jest uzasadniona, gdyz odpo¬ wiada wlasnie zmniejszaniu sie ilosci pary = dzieki jej skraplaniu.Skropliny zbierajace sie na rurkach przebywaja droge M, M' (fig. 3), sciekajac kolejno z rurki na rurke az do miejsca M', skad spadaja swobodnie na spód skrapla¬ cza, przebywajac przez niewypelnione rur¬ kami kliny S\, S'2, S\.Dzieki takiemu ukladowi rurek skropli¬ ny moga zbierac sie tylko z ograniczonej ilosci rurek, t. j. z tylu ile ich szeregów za- — 2 — \wiera uklad; ilosc te mozna wiec dowolnie ograniczyc, Z drugiej strony, jezeli ogólna powierzchnia chlodzaca rurek bedzie nalezy¬ cie przewidziana, to dzieki ulatwionemu do¬ stepowi pary—takowa skropli sie calkowi¬ cie zanim dostanie sie przez uklad rurek, a do dolnych, niewypelnionych rurkami przestrzeni S\, S'2 i S's przybeda juz tyl¬ ko nieskraplajace sie gazy- Otóz w tych przestrzeniach panuje ustawicznie silny deszcz powstaly z opadajacych skroplin, który pociaga za soba te gazy i gromadzi je w dolnej czesci skraplacza, skad zosta¬ ja one wyciagniete w znany sposób.Fig. 4 uwidocznia inny sposób ulozenia rurek, nie jedna pod druga ale nieco u- kosnie.Taki uklad daje nastepujace korzysci: droga M, Mx (fig. 4) jest krótsza niz droga M, Af-L (fig. 3), wskutek czego skropliny kazdego szeregu pionowego rurek zbieraja sie wyzej i spadaja tern samem z wiekszej wysokosci niz w ukladzie fig. 1. Energja rozpedu spadajacych skroplin jest wiec zwiekszona co wywoluje lepsze porywanie za soba gazów i lepsze gromadzenie ich u dolu skraplacza.Oczywiscie, ze wynalazek nie ogranicza sie do podanych wyzej ukladów i szczegó¬ lów wykonania, które moga ulegac licznym zmianom nie wychodzac z ramy wynalaz¬ ku. W szczególnosci linje lamane A, B, C, D, E, F, G, H,Ii A', B\ C\ D\ E\ F, G\ H', moga miec inny zarys niz wskaza¬ ne na fig. 1 i 2, z tern jednak ze górne niewypelnione rurkami klinowate przestrze¬ nie beda obrócone klinem wdól, a dolne wolne od rur przestrzenie, beda obró¬ cone klinem ku górze, przyczem dolna przestrzen niewypelniona rurkami winna byc na tyle wysoka, aby skropliny mogly swobodnie spadac z pewnym rozpedem na spód skraplacza. PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Skraplacz powierzchniowy, w któ¬ rym para skrapla sie, przelatujac pomiedzy szeregiem rurek napelnionych krazaca w nich woda lub innym plynem ochladzaja¬ cym, znamienny tem, ze warstwa rurek jest ulozona wedlug lamanego zarysu ze¬ batego, w którym niezapelnione rurkami przestrzenie górne maja ostrza klinów skierowane ku dolowi, a dolne wolne od rur przestrzenie ostrza klinów skierowa¬ ne ku górze, dzieki czemu skropliny, scie¬ kajace z rurek górnych na dolne, spadaja swobodnie na spód skraplacza, spychajac tam gazy nie skraplajace sie, przyczem u- klad rurek pozwala ograniczyc wedlug za¬ dania, bez uzywania stalych przegródek, skutki gromadzenia skroplin fta rurkach i zwiekszyc energje rozpedu ostatecznie spadajacych skroplin dla lepszego zbiera¬ nia nie skraplajacych sie gazów w dolnej czesci skraplacza.

2. Skraplacz wedlug zastrz. 1, zna¬ mienny tem, ze rurki nie sa ustawione pio¬ nowo jedna nad druga, ale nieco ukosnie, dzieki czemu, zachowujac wszystkie inne zalety urzadzenia, mozna izwiekszyc wy¬ sokosc spadku skroplin, a zatem i ich ener¬ gje rozpedu, pociagajaca nadól gazy nie skraplajace sie, Societe des Condenseurs D e 1 a s. Zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy.Fig i. Do opisu patentowego Nr 6951. Q %-

3. JV 4 nS2. Druk. L. Boguslawskiego, Warszavva, PL PL