PL67947B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 23.X.1967 Niemiecka Republika Federalna Opublikowano: 5.YII.1073 67947 KI. 12p,» MKP C§7d 85/50 UKD Wspóltwórcy wynalazku: Manfred Gótz, Karl Zeile, Kurt Freter Wlasciciel patentu: C. H. Boehringer Sohn, Ingelheim n/Renem (Nie¬ miecka Republika Federalna) Sposób wytwarzania podstawionych 3-amino-sydnonimin Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia podstawionych 3-amino-sydnonimin. W opisie patentowym nr Pat. 67 944 podano sposób wy¬ twarzania 3-amino-sydnonimin o wzorze ogólnym 1, w którym Rt i R2 maja takie same lub rózne znaczenie i oznaczaja grupy alkilowe, alkenylowe, alkinylowe, cykloalkilowe, arylowe lub aryloalki- lowe, ewentualnie podstawione atomami chlorow¬ ców, grupami CN, CF3, alkilowymi, dwualkiloami- nowymi, dwualkiloaminoalkilowymi, hydroksylowy¬ mi, alkoksylowymi, acyloksylowymi, acylowymi, hydroksyalkilowyimi lub rodnikiem hydroksyalki- lowym lub oksydwumetylenowym lub metyleno- dwuoksylowym, lub oznaczaja pierscien heterocy¬ kliczny zwiazany przez lancuch alkilenowy z ato¬ mem azotu grupy aminowej w pozycji 3 lub razem z atomem azotu tworza uklad heterocykliczny za¬ wierajacy ewentualnie inne heteroatomy i ewen¬ tualnie podstawiony jedna lub killkoma nizszymi grupami alkilowymi, hydroksylowymi, alkoksylo¬ wymi, acylowymi, acyloksylowymi, hydroksyalki- Iowymi, alkoksyalkilowymi, chlorowcoalkilowymi lub atomami chlorowców, lub rodnikiem arylo- wym lub aryloalkilowym, R8 oznacza atom wodo¬ ru, grupe alkilowa lub aryloalkilowa, R4 oznacza atom wodoru lub grupe o wzorze COR5, w którym R5 oznacza rodnik alkilowy lub alkoksylowy lub ewentualnie podstawiony rodnik arylowy, aryloal- kilowy, cykloalkilowy lub heterocykliczny, X ozna¬ cza reszte odpowiedniego kwasu, np. chlorowco- W 19 wodorowego, siarkowego lub azotowego, polegajacy na tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 2, w któ¬ rym Rj, R2 i R8 maja wyzej podane znaczenie traktuje sie znanymi srodkami cyklizujacymi. W ten sposób otrzymuje sydnonffimimy nie pocfetarwioffie przy atomie azotu w pozycji 6, które mozna na¬ stepnie zacylowac znanym sposobem.Stwierdzono nieoczekiwanie, ze ammo-sydnoni- miny nie podstawione przy atomie azotu w po¬ zycji $ mozna wytworzyc Jatwe z dobra wydaj¬ noscia przez reakcje zwiazku o wzorze $ w któ¬ rym Rlf Rt i Rs maja wyzej podane znaczenie,.OR0 oznacza rodnik alkoholowy, X oznacza atom chlorowca, z odpowiednim srodkiem nitrozujacym do zwiazku znitrozowanego przy drugorzedowym hydrazynowyin atomie azotu, który nastepnie pod¬ daje sie cyklizacji.Grupa OR6 stawowi rodnik alkoholu zwykle sto¬ sowanego przy 'wytwarzaniu imiiinioetarów, np. mz;- szego aHtofeefct afófirtycznego< lub alMrfrolu bwaay- lowego. Moga byc stosowane do tego GeJu wszyst¬ kie alkohole ponownie latwo odszczepiajace sie w podanych warunkach; cyklitóacji.Nitrozowanie zwiaszku o wzorze ogólnym 3 pro¬ wadzi sie w bezwodnym srodowisku zw pomoca? odpowiedniego srodka, nitronujacego, np. chlnrrku nitrozylU lub azotynu organicznego; Jak zwykle przy tego typu reakcjach nitrozowanie przeprojwai- dza< sie w niskiej temperaturze. Otrzymany zwia¬ zek' N-nitrozowy, przewaznie bez wydzielania, 67 94767 947 cykhzuje sie do sydnonirriiny, przy czym mozna stosowac znane srodki kpndensujace, np. mocne kwasy organiczne lub nieorganiczne, np. kwasy chlorowcowodorowe, bezwodniki kwasowe, kwa¬ sy Lewisa, np. chlorek cynku lub estry kwasu cy- janowego. Cyklizacje prowadzi sie w temperatu¬ rze umiarkowanie podwyzszonej, w temperaturze pokojowej, na ogól w temperaturze od — 5° do + 20°.W celu wytworzenia produktów koncowych acylowanych przy atomie azotu w pozycji 6 zwia¬ zki: o wzorze ogólnym 1, w którym R4 oznacza atom wodoru, otrzymane wyzej podanym sposo¬ bem, acyluje sie przy azocie iminowym znanym sposobem, np. przez traktowanie odpowiednim ha¬ logenkiem kwasowym lulp bezwodnikiem kwaso¬ wym, np. bezwodnikiem ;kwasu octowego, chlor¬ kiem benzoilu lub chlorkiem nikotynoilu, lub przez reakcje z odpowiednim estrem kwasu chloromrów- kowego, np. chloromrówczanem metylu lub etylu.Reakcje prowadzi sie korzystnie w obecnosci akceptora kwasu, np. zasady organicznej, jak pirydyna lub weglanu lub octanu metalu alkalicz¬ nego, ewentualnie w obecnosci rozpuszczalnika. Ze wzgledu na nietrwalosc wolnych sydnonimin pro¬ dukty koncowe wyodrebnia sie korzystnie w po¬ staci fizjologicznie dopuszczalnych soli. Do wytwa¬ rzania soli odpowiednim kwasem jest np. kwas nieorganiczny, jak kwas chlorowcowodorowy, kwas azotowy, siairkowy, fosforowy lub nadchlorowy, lub kwas organiczny, np. kwas mrówkowy, octo¬ wy, propionowy, szczawiowy, bursztynowy, wino¬ wy, cytrynowy, maleinowy, askorbinowy, salicylo¬ wy, metanosulfonowy lub toluenosulfonowy.Zwiazki o wzorze 3, stosowane jako substancje wyjsciowe, otrzymuje sie znanym sposobem, np. przez reakcje dwupodstawionej soli hydrazyny z kwasem cyjanowodorowym i aldehydem i nastep¬ na zeteryfikowanie otrzymanej zasady Mannicha alkoholem w obecnosci chlorowcowodoru.Podane przyklady blizej wyjasniaja wynalazek nie ograniczajac jego zakresu.Przyklad I. Do 12 g (0,2 mola) dwumetylo- hydrazyny dodano podczas chlodzenia 30 ml wody i 15 ml stezonego kwasu solnego. Mieszanine ochlodzono do temperatury 5°C w lodzie i w cia¬ gu 30 minut dodawano roztwór 13 g (0,2 mola) cyjanku potasu w 26 ml wody. W ciagu nastepnej godziny do mieszaniny dodano w tej samej tempe¬ raturze 15 ml (0,2 mola) 40% roztworu formalde¬ hydu, mieszano w ciagu godziny, doprowadzono do temperatury pokojowej i mieszano w ciagu dalszej godziny. Nastepnie roztwór zakwaszono (pH 3—4) w celu rozlozenia nieprzereagowanego cyjanku potasu. Po zalkalizowaniu nadmiarem roz¬ tworu wodorotlenku, sodu zasade Mannicha ekstra¬ howano chloroformem, roztwór chloroformowy osuszono nad siarczanem sodu i usunieto rozpusz¬ czalnik w temperaturze okolo 60°C, a do pozostalej cieczy dodano 50 ml metanolu i zakwaszono przez wprowadzenie gazowego chlorowodoru. Po doda¬ niu eteru otrzymano chlorowodorek zasady Man¬ nicha o temperaturze topnienia 129—132°C z wy¬ dajnoscia wynoszaca 77% wydajnosci teoretycznej. , 13,6 g (0,1 mola) chlorowodorku zasady Manni¬ cha dodano do 30 ml chloroformu i 23 ml abso¬ lutnego etanolu, schlodzono do temperatury —5°C, wprowadzono podczas mieszania 3,6 g (0,1 mola) gazowego chlorowodoru i pozostawiono na noc w temperaturze 4°C. Nastepnie wytracono chlorowo¬ dorek iminoeteru przez dodanie eteru. Wydajnosc: 21 g (96% wydajnosci teoretycznej). 10,9 g (0,05 mola) chlorowodorku !&unoeteru za¬ wieszono w 50 ml dwumetyloformaitiidu i miesza¬ lo jac dodano powoli do 8 ml 6,5 normalnego roztwo¬ ru chlorku nitrozylu w bezwodniku kwasu octo¬ wego w temperaturze 5°C. Mieszanine mieszano w ciagu godziny w temperaturze 10°C, po czym wprowadzono do 300 ml metanolowego roztworu 15 kwasu solnego. Otrzymany roztwór zatezono w temperaturze 30°C pod zmniejszonym .cisnieniem do uzyskania zywicy, która chromatografowano na kwasie krzemowym. Pozadany produkt koncowy otrzymano przez eluowanie 10—20% metanolem 20 w benzenie. Po przekrystalizowaniu z mieszaniny metanolu i eteru otrzymano chlorowodorek 3-dwu- metyloaminosydnoniminy o temperaturze topnie¬ nia 178—180°C (rozklad) z wydajnoscia 4,5 g (55% wydajnosci teoretycznej). 25 Przyklad II. Do roztworu 35 g (0,31 mola) 1,1- -dwuallilohydrazyny w 100 ml wody dodano w temperaturze 10°C, 50 ml n-normalnego kwasu solnego. Mieszanine ochlodzono w lodzie do tempe¬ ratury 5°C i zadano w ciagu 30 minut roztworem 30 26 g (0,4 mola) cyjanku potasu w 50 ml wody. W tej samej temperaturze dodano w ciagu 40 minut 23,3 g (0,4 mola) aldehydu propionowego. Mieszani¬ ne mieszano w ciagu godziny, doprowadzono do temperatury pokojowej i mieszano dalej w ciagu 35 godziny. Nastepnie roztwór zakwaszono (pH 3—4) w celu rozlozenia nieprzereagowanego cyjanku po¬ tasu. Po zalkalizowaniu nadmiarem roztworu wo¬ dorotlenku sodu, zasade Mannicha ekstrahowano chloroformem. Roztwór chloroformowy osuszono 49 nad siarczanem sodu i usunieto rozpuszczalnik w temperaturze pokojowej. Otrzymana zasade Man¬ nicha przedestylowano pod zmniejszonym cisnie¬ niem w temperaturze 95—105°C (1—2 mmHg).Wydajnosc: 53 g (94% wydajnosci teoretycznej). 17,9 (0,1 mola) zasady Mannicha rozpuszczono w 30 ml chloroformu i 23 ml etanolu. W temperatu¬ rze —5°C, mieszajac, wprowadzono 7,3 g (0,3 mola) gazowego chlorowodoru, po czym mieszanine po- 51 zostawiono w spokoju na noc w temperaturze — 10°C. Nastepnie usunieto rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem, a oleisty chlorowodorek iminoeteru rozpuszczono w 100 ml dwumetylofor- mamidu. Do tego roztworu wkroplono powoli w temperaturze 5°C, 6,55 g (0,1 mola) chlorku nitro¬ zylu rozpuszczonego w 14 ml bezwodnika kwasu octowego. Mieszanine mieszano w ciagu godziny w temperaturze 10°C, nastepnie wprowadzono do 300 ml metanolowego kwasu solnego. Otrzymany roztwór zatezono pod zmniejszonym cisnieniem w temperaturze.30°C, a otrzymana zywice chromato- grafowano na kwasie krzemowym. Po eluowaniu 10—20% metanolem w benzenie otrzymano chloro¬ wodorek 3-dwualliloamino-4-etylo-sydnoniminy o 65 temperaturze topnienia 94—96°C (rozklad) z wy-5 67 947 6 dajnoscia wynoszaca 15,7 g (64% wydajnosci teore¬ tycznej). PL PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania podstawionych 3-amino- sydnonimin o wzorze ogólnym 1, w którym Rt i R2 sa takie same lub rózne i oznaczaja grupy alkilo¬ we, alkenylowe, alkinylowe, cykloalkilowe, arylo- we lub aryloalkilowe, ewentualnie podstawione atomami chlorowców grupami CN, CF3, alkilowy¬ mi, dwualkiloaminowymi, dwualkiloaminoalkilo- wymi, hydroksylowymi, acyloksylowymi, acylowy- mi lub hydroksyalkilowymi lub rodnikiem oksy- dwumetylenowym lub metylenodwuoksylowym, lub oznaczaja pierscien heterocykliczny zwiazany przez lancuch alkilenowy z atomem azotu grupy 3-ami- nowej, lub razem z atomem azotu tworza hetero¬ cykliczny uklad pierscieniowy, ewentualnie zawie¬ rajacy inne heteroatomy i ewentualnie podstawio¬ ny jednym lub kilkoma atomami chlorowców, gru¬ pami hydroksylowymi, nizszymi rodnikami alkilo¬ wymi, alkoksylowymi, acylowymi, acyloksylowy¬ mi, hydroksyalkilowymi, alkoksyalkilowymi lub \ A N l wzór \ Z1 i r N CH ! I NO CN wzór 2 chlorowcoalkilowymi lub grupe arylowa lub arylo- alkilowa, R3 oznacza atom wodoru, grupe alkilowa lub aryloalkilowa, R4 oznacza atom wodoru lub gru¬ pe o wzorze COR5, w którym R5 oznacza rodnik alkilo¬ wy lub alkoksylowy lub ewentualnie podstawiony rodnik arylowy, aryloalkilowy, cykloalkilowy lub heterocykliczny, X oznacza reszte kwasowa mocne¬ go kwasu, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze ogólnym 3, w którym Rlf R2 i R3 maja wyzej po¬ dane znaczenie, OR6 oznacza rodnik alkoholowy, X oznacza atom chlorowca, poddaje sie reakcji ze srodkiem nitrozujacym i otrzymany zwiazek nitro- zowy, korzystnie bez uprzedniego wyodrebniania, przeprowadza za pomoca srodka cyklizujacego w odpowiednio podstawiona sydnonimine, która ewentualnie w znany sposób przeprowadza sie «w sól addacyjna z kwasem i ewentualnie acyluje przy atomie azotu w pozycji 6.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek nitrozujacy stosuje sie chlorek nitro- zylu.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako srodek cyklizujacy stosuje sie kwas chlorow- cowodorowy lub bezwodnik kwasowy.KI. 12p,9 67 947 MKP C07d 85/50 *< R, \ / N 1 NW — *, 1 - CU c WZÓR 3 NW 0R£ HX Bltk 609/73 A4 105 egz. Cena zl 10,— PL PL PL