PL63494B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano: 5.XII.1971 63494 KI. 30 h, 2/36 MKP A 61 k, 21/00 U CZYTELNIA (Urzedu Patentowano Wspóltwórcy wynalazku: William Winland Dawis, Earl Eugene Ose Wlasciciel patentu: Eli Lilly and Company, Indianapolis (Stany Zjed¬ noczone Ameryki) Sposób wytwarzania preparatu o wzmocnionym dzialaniu przeciwko zakazeniom mikoplazmowym drobiu Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia preparatu o silnym dzialaniu przeciwko zaka¬ zeniom mikoplazmowym drobiu.Wystepowanie chronicznych chorób dróg odde¬ chowych (CCDO) stanowi powazny ekonomiczny problem w hodowli drobiu. Choroba ta ujawnia sie przez obnizenie przyrostów wagi w stadzie oraz przez wystepowanie uszkodzen pecherzyków plucnych i innych zmian histologicznych w tcha¬ wicy, plucach i innych tkankach. Obecnie wiado¬ mo juz z niemal calkowita pewnoscia, ze CCDO u drobiu wywolywana jest przez organizmy po¬ dobne do tych, które wywoluja zapalenie oplucnej, a zwlaszcza Mycoplasma gallisepticum. Stwierdzono, ze pewna liczba substancji przeciwdziala zakaze¬ niom mikoplazmowym; sa to przewaznie anty¬ biotyki, szczególnie takie ja^k aureomycyna, botro- mycyna, terramycyna, erytromycyna, spiromycyna, linkomycyna, tylozyna i tym podobne. Przy po¬ mocy tych srodków uzyskuje sie jednak tylko czes¬ ciowe opanowanie choroby. Stosowanie substan¬ cji pomocniczych, zwiekszajacych aktywnosc i skutecznosc dzialania antybiotyku przeciw zaka¬ zeniom mikoplazmowym drobiu nie bylo dotych¬ czas znane. W wysoce konkurencyjnej hodowli dro¬ biu na duza skale pozadany jest wiec preparat o wiekszej wydajnosci terapeutycznej.Stwierdzono nieoczekiwanie, ze preparaty o zwiekszonym dzialaniu przeciwko CCDO mozna 15 30 2 otrzymac przez polaczenie antybiotyku skutecz¬ nego w przypadku zapalenia oplucnej z poliete- rem oksyetylenowym, opisanym nizej.Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia preparatu o silnym dzialaniu przeciwko za¬ kazeniom mikoplazmowym drobiu, polegajacy na tym, ze laczy sie antybiotyk przeciwdzialajacy za¬ kazeniu mikoplazmowemu z polieterem oksyety¬ lenowym o wzorze H(OCH2CH2)nOR, w którym U oznacza liczbe 10—35, a R oznacza rodnik cho- lesterylowy, rodnik alkilowy o 12—20 atomach wegla lub rodnik alkenylowy o 12—20 atomach wegla, przy czym stosunek wagowy antybiotyku do polieteru wynosi od okolo 1:25 do okolo 30 : 1.Liczba n w powyzszym wzorze polieteru ozna¬ cza przecietna liczbe czlonów oksyetylenowych w polieterze.Rodnikiem R w polieterze o powyzszym wzorze moze byc rodnik cholesterylowy, laurylowy, miry- stylowy, palmitylowy, stearylowy, cetylowy, olei- lowy, a ogólnie — nasycone lub nienasycone rod¬ niki o 12—20 atomach wegla. Mimo, ze jako przy¬ klady rodników alkilowych i alkenylowych oz^ naczonych symbolem R podano rodniki o lancuchu prostym ze wzgledu na dostepnosc alkoholi, od których grupy te sie wywodza, równie odpo¬ wiednimi sa rodniki o lancuchu rozgalezionym i odpowiedniej zawartosci atomów wegla. 63 49463 494 3 4 W polieterach oksyetylenowych, stosowanych w sposobie wedlug wynalazku, grupa oksyetyleno- wa moze byc zastapiona grupa oksypropylenowa bez zmniejszenia przydatnosci tych polieterów.Ponadto, mozna równiez modyfikowac polietery przez czesciowe alkoksylowanie koncowych grup hydroksylowych, przy czym modyfikacja ta nie narusza skutecznosci dzialania polieteru. Jako an¬ tybiotyki w sposobie wedlug wynalazku stosuje sie aureomycyne, botromycyne, tylozyne i inne anty¬ biotyki przeciwdzialajace zakazeniu mikoplazmo- wemu.Stosowane w sposobie wedlug wynalazku polie¬ tery alkilenowe wytwarza sie ogólnie znanymi metodami. Na ogól, wytwarza sie je przez pod¬ danie alkoholu o Azorze ROH reakcji z tlenkiem etylenu w takim stosunku molowym, by do wy¬ tworzonego lancucha polioksyetylenowego wpro- }wadzic zajdana Jjcfzbe czlonów monomeru oksy- "etyienowegor Stistó kontrola takiej reakcji poli¬ meryzacji nie jest mozliwa, a zatem n we wzo¬ rze ogólnym oznacza przecietna raczej niz abso¬ lutna wartosc okreslajaca liczbe czlonów oksyalki- lenowych w lancuchu polimeru.W sposobie wedlug wynalazku korzystnie sto¬ suje sie tylozyne oraz polietery oksyetylenowe, w których n oznacza liczbe 15—25, a R oznacza rodnik cholesterylowy, stearylowy, cetylowy lub oleilowy.Preparat wytwarzany sposobem wedlug wynalaz¬ ku, zawierajacy antybiotyk i polieter oksyalkile- nowy o podanym wyzej wzorze ogólnym, moze byc stosowany do zwalczania zakazen mikoplaz- mowych w postaci stalej lub cieklej. Preparaty stale podaje sie w postaci domieszek do pokar¬ mu, podczas gdy preparaty ciekle rozpuszcza sie w wodzie do picia. Podawanie zarówno stalych jak i cieklych preparatów w celu uzyskania od¬ powiedniego poziomu antybiotyku i polieteru oksy- etylenowego, jest oczywiscie równiez mozliwe.Mozna takze podac jedna substancje, na przyklad antybiotyk, jako domieszke do pokarmu, a druga substancje, a wiec w tym przypadku polieter ja¬ ko preparat rozpuszczony w wodzie pitnej.Na ogól, pokarmy stale zawieraja okolo 50 —2500 g polieteru oksyetylenowego i okolo 100—1500 g an¬ tybiotyku na jedna tone pokarmu. Korzystnie ilosci te wynosza okolo 200—500 g polieteru oksy¬ etylenowego i okolo 600 —1000 g antybiotyku.Dzieki swej znanej aktywnosci przeciwko zaka¬ zeniu mikoplazmowemu, wysoce korzystnym an¬ tybiotykiem jest tylozyna. Gotowa porcja pokar¬ mu dla drobiu moze równiez zawierac rozmaite rozcienczalniki, zarobki, domieszki i tym podobne.Pokarm taki przygotowuje sie znanymi sposoba¬ mi. Na przyklad, roztwór zawierajacy antybio¬ tyk i polieter oksyetylenowy wtryskuje sie do przedmieszki, która nastepnie miesza sie z cala masa pokarmowa, badz roztwór polieteru oksy¬ etylenowego wtryskuje sie do antybiotyku, który nastepnie miesza sie na sucho z przedmieszka lub cala racja pokarmowa.W obu przypadkach stosuje sie wiec stezona kompozycje zawierajaca antybiotyk i polieter oksy¬ etylenowy, przy czym stosunek antybiotyku do po¬ lieteru w tej wstepnej kompozycji wynosi okolo 1 : 25—30 : 1 w zaleznosci od zadanego stosunku tych substancji w koncowej racji pokarmowej.Na ogól, taka wstepna stezona kompozycje wy- 5 twarza sie przez rozpylanie antybiotyku i ewen¬ tualnie odpowiednich zarobek, rozcienczalników, wypelniaczy itp. z polieterem oksyetylenowym w naczyniu oblewniczym lub innym odpowiednim mikserze. W przypadku stalych polieterów oksy¬ etylenowych, stezona kompozycje wytwarza sie przez zmieszanie na sucho antybiotyku, polieteru oksyetylenowego i ewentualnych zarobek, rozcien¬ czalników, wypelniaczy i tym podobnych.Termin „antybiotyk" stosowany w niniejszym opisie obejmuje odpowiednie substancje w postaci wolnych zasad lub w postaci ich nietoksycznych soli addycyjnych z kwasami.Pokarmy ciekle wytwarza sie tuz przed uzyciem przez rozpuszczenie preparatu zawierajacego anty¬ biotyk i polieter oksyetylenowy w wodzie pitnej w stosunku zaleznym od zadanego stezenia. Od¬ powiednie stezenie wynosi na ogól okolo 0,02—1 g polieteru oksyetylenowego na 1 litr, korzystnie okolo 0,05—0,01 g polieteru na litr, oraz okolo 0,05—1 g antybiotyku na 1 litr wody pitnej. Sto¬ sunek ilosci antybiotyku do ilosci polieteru oksy¬ etylenowego w preparacie stezonym, z którego wytwarza sie ciekly pokarm, wynosi zatem oko¬ lo 1 : 20—50 : 1. W stezonych kompozycjach wy¬ stepowac moga ewentualnie domieszki takie jak rozcienczalniki, zarobki, wypelniacze i tym po¬ dobne. Szczególnie pozadanymi domieszkami do stezonych kompozycji sa substancje sprzyjajace szybszemu rozpuszczaniu sie polieteru oksyetyle¬ nowego w wodzie, szczególnie w przypadkach, gdy predkosc rozpuszczania sie eteru w wodzie jest niewielka. Ponadto, podczas wytwarzania ste¬ zonej kompozycji wyjsciowej lub podczas wytwa¬ rzania koncowej cieklej kompozycji mozna do¬ dawac w razie potrzeby inne odpowiednie srodki chemoterapeutyczne.Preparat wytwarzany sposobem wedlug wyna¬ lazku ma zastosowanie chemoterapeutyczne do le¬ czenia CCDO lub profilaktyczne — do zapobie¬ gania tej chorobie. Chemoterapeutycznie stosuje sie te preparaty w postaci stalej lub cieklej od momentu najwczesniejszego rozpoznania objawów choroby w stadzie w ciagu do pieciu dni, korzyst¬ nie w okresie 3—5 dni. Profilaktycznie preparaty takie podaje sie w okresie pierwszych 3—5 dni po wylegu, w celu zmniejszenia do minimum mozliwosci wystapienia CCDO w stadzie. Po uply¬ wie okolo czterech tygodni stosuje sie korzystnie drugi 1—5-dniowy okres podawania preparatu.Preparaty wytworzone sposobem wedlug wy¬ nalazku wykazuja wieksza skutecznosc przeciw¬ ko CCDO niz sama tylozyna. Skutecznosc ta ob¬ jawia sie zwiekszonym przyrostem wagi i rzad¬ szym wystepowaniem uszkodzen pecherzyków plucnych.Przeprowadzono nastepujace badanie: cztero¬ tygodniowe brojlery podzielono na 18 grup po 15 ptaków tak, by przecietna waga kurczecia w kazdej grupie byla taka sama. Kurczeta umiesz¬ czono na czterech poziomach w pieciu oddziei- 15 20 25 30 35 40 45 50 55 605 63 494 6 nych pomieszczeniach w nastepujacy sposób: A.Czterem grupom, umieszczonym w róznych po¬ mieszczeniach na róznych poziomach podawano w ciagu pieciu dni pokarm zawierajacy 1000 g tylozyny na 1 tone; B — czterem grupom, roz- 5 mieszczonym podobnie jak w zestawie A, poda¬ wano w ciagu pieciu dni pokarm zawierajacy 1000 g fosforanu tylozyny i 200 g polietenu oksy¬ etylenowego o wzorze H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2h6 CH3 na 1 tone. Pokarm ten przyrzadzono przez 10 natryskanie polieteru oksyetylenowego na tylo- zynowo-sojowa przedmieszke i polaczenie tej mieszaniny z masa pokarmu; C — czterem gru¬ pom, rozmieszczonym podobnie jak w zestawie A, podawano w ciagu pieciu dni pokarm zawiera- 15 jacy 1000 g fosforanu tylozyny i 200 g polietenu na 1 tone.Pokarm ten przygotowano ) przez natryskanie polieteru oksyetylenowego na fosforan tylozyny przed wytworzeniem przedmieszki; D— dwie gru- 20 py, umieszczone na dwóch dolnych poziomacn czwartego pomieszczenia, byly grupami kontrolny¬ mi, którym nie dawano zadnego srodka po zaka¬ zeniu; E — dwie grupy, umieszczone na dwóch górnych poziomach pomieszczenia sluzacego rów- 25 niez grupom D, byly grupami kontrolnymi, któ¬ rym nie podawano zadnego antybiotyku, nato¬ miast którym w ciagu trzech dni po zakazeniu podawano okolo 50 mg polietenu o wzorze H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3 w litrze wody pit¬ nej; F — dwie grupy, umieszczone na dwóch po¬ ziomach w piatym pomieszczeniu, byly grupami kontrolnymi, nie poddanymi zakazeniu.Na poczatku eksperymentu wszystkim kurcze¬ tom, z wyjatkiem tych z grup kontrolnych F, wprowadzono dozylnie oraz do tylnego pecherzyka plucnego po 0,2 ml kultury Mycoplasma gallisep- ticum. Z wyjatkiem grup kontrolnych, pokarm po¬ dawano natychmiast po zakazeniu w ciagu pie¬ ciu dni. Po piatym dniu, wszystkie kurczeta otrzy¬ mywaly pokarm nie zawierajacy antybiotyku ani polieteru oksyetylenowego.Na wstepie eksperymentu usmiercono dziesiec kurczat i przeprowadzono badania na uszkodze¬ nia pecherzyków plucnych oraz badanie serolo¬ giczne próbek krwi na obecnosc cial M. gallisep- ticum. W przypadku wszystkich dziesieciu kur¬ czat otrzymano wyniki ujemne, a pecherzyki pluc¬ ne byly w stanie normalnym.Po uplywie czterech tygodni od zakazenia kaz¬ de kurcze zwazono i dokonano badan peche¬ rzyków plucnych oraz serologicznego badania krwi. Wszystkie przypadki uszkodzen pecherzy¬ ków plucnych przeznaczono do hodowli miko- plazmowej, a w grupach, w których mniej niz piec kurczat mialo takie uszkodzenia, do hodowli przeznaczono tchawice pieciu kurczat, otrzymane wyniki podano w tablicy I.Tablica I Zespól A. Fosforan tylozyny 1000 g/t B. Fosforan tylozyny 1000 g/t H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3 200 g/t, natryskiwany na przed¬ mieszke C. Fosforan tylozyny 1000 g/t H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3 200 g/t, natryskiwany na fos¬ foran tylozyny D. Zakazone grupy kontrolne E. Zakazone grupy kontrolne H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3 50 mg/litr F. Grupy kontrolne nieskazone Grupa 1 2 3 4 1 2 3 4 1 2 3 4 1 2 1 2 1 2 Przecietna waga kur¬ czecia w g 1734 1685 1667 1605 Przec. 1673 1750 1795 1731 1720 Przec. 1749 1760 1708 1719 1733 Przec. 1730 1397 1365 Przec. 1386 1435 1439 Przec. 1437 1798 1816 Przec. 1807 Uszkodzenia pecherzyków plucnych*) 11/15 10/15 7/15 10/15 38/60 3/15 1/15 7/15 8/15 19/60 4/15 1/15 3/15 4/15 12/60 14/14 15/15 29/29 15/15 14/14 29/29 0/15 0/15 0/30 Przeciwciala M. gallisep- ticum*) 14/15 12/15 15/15 14/14 55/59 9/15 14/15 13/15 10/14 46/59 14/15 8/15 14/15 11/15 47/60 14/14 15/15 29/29 15/15 14/14 29/29 0/15 0/15 0/30 Hodowla M. gallisepticum*) 6/ 8 1 8/10 8/10 9/11 31/39 3/ 6 1/5 8/10 4/9 16/30 7/ 9 5/ 6 4/ 7 4/ 6 20/28 6/12 8/12 14/24 9/10 6/14 15/24 0/ 5 0/ 5 | 0/10 | ?) liczba wyników dodatnich/liczba badanych sztuk63 494 8 Ocena statystyczna powyzszych wyników wska¬ zuje, ze grupa przyjmujaca sam polieter oksyety¬ lenowy nie wykazala poprawy, a dwie grupy przyjmujace tylozyne i polieter oksyetylenowy wykazaly znacznie wieksza poprawe niz grupy przyjmujace sama tylozyne, pod wzgledem wagi, czestosci wystepowania uszkodzen pecherzyków plucnych i wytwarzania przeciwcial. M. gallisep¬ ticum. Nalezy podkreslic, ze w grupach przyjmu¬ jacych zarówno tylozyne jak i polieter oksyety¬ lenowy oczywisty jest zwiekszony przyrost wagi i mniejsza czestosc wystepowania uszkodzen pe¬ cherzyków plucnych nie tylko w porównaniu z zakazonymi grupami, nie przyjmujacymi zadnych 10 15 srodków, lecz takze w porównaniu z tymi, którym podawano sama tylozyne.Wzmocnienie aktywnosci tylozyny wobec zaka¬ zen mikoplazmowych zaobserwowano w leczeniu naturalnie powstalego zakazenia. W okresie po¬ przedzajacym eksperyment z zakazeniem duzej grupy kurczat, stado wykazywalo symptomy cho¬ roby dróg oddechowych. Próbki krwi i badania na uszkodzenia pecherzyków plucnych wykazaly wczesne zakazenie Mycoplasma gallisepticum.Kurczeta podzielono na trzy grupy po 75 sztuk i umieszczono je w oddzielnych pomieszczeniach.Jedna grupa sluzyla jako grupa kontrolna, nie przyjmujaca zadnych srodków, drugiej grupie po¬ dawano w ciagu trzech dni wode pitna zawiera- ZESPÓL A. 0,4 g tylozyny/1 litr B. 0,4 g tylozyny/1 litr 20 mg H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CIVl litr C. 0,4 g tylozyny/1 litr 50 mg H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3/l litr D. 0,4 g tylozyny/1 litr 100 mg Brij—78/1 litr E. grupy kontrolne niezakazone F. grupy kontrolne zakazone Tablica II Grupa 1 2 3 4 1 2 3 4 1 2 3 4 1 2 3 4 1 2 1 2 Przecietna waga kurczecia w g 1621 1577 1617 1647 Przec. 1615 1734 1683 1663 1611 Przec. 1672 1635 1648 1649 1656 Przec. 1647 1599 1709 1667 1678 Przec. 1663 1715 1683 Przec. 1700 1034 1005 Przec. 1020 Uszkodzenia pecherzyków plucnych*) 9/14 10/15 9/15 9/16 37/59 4/14 10/15 12/15 5/15 31/59 4/15 7/15 7/15 7/15 25/60 4/14 7/15 5/14 2/14 18/57 0/15 0/15 0/30 11/12 12/12 23/24 Przeciwciala M. gallisepticum*) 14/14 15/15 13/15 15/15 57/59 8/14 13/15 14/15 8/15 43/59 9/15 8/15 13/15 11/15 41/60 11/14 9/15 9/14 7/14 36/57 0/15 0/15 0/30 12/12 12/12 1 24/24 *) liczba wyników dodatnich/liczba badanych iztuk srodków, lecz takze w porównaniu z grupami przyjmujacymi tylozyne.Wzmocnione dzialanie cieklych preparatów za¬ wierajacych tylozyne i polieter oksyetylenowy wykazano w doswiadczeniu analogicznym do po¬ przednio opisanego eksperymentu. Uzyskane wy¬ niki podano w tablicy II. Podobnie jak w przy¬ padku stosowania preparatów stalych, wyniki te wykazuja wyraznie, ze polaczenie tylozyny z po- lieterem oksyetylenowym daje wieksze przyrosty wagi i zmniejszona czestosc wystepowania usz¬ kodzen pecherzyków plucnych nie tylko w po¬ równaniu z kurczetami nie przyjmujacymi zadnych 20 25 jaca okolo 0,4 tylozyny w 1 litrze, a trzeciej gru¬ pie podawano w ciagu trzech dni wode pitna za¬ wierajaca okolo 0,4 g tylozyny oraz okolo 40 mg polieteru oksyetylenowego o wzorze ogólnym H(OCH2CH2)nOR, w którym n oznacza 24 a R oz¬ nacza rodnik cholesterylowy w 1 litrze. Po uply¬ wie trzech tygodni przebadano wszystkie grupy.Podane w tablicy III wyniki badan wskazuja, ze szczególnie pod wzgledem przyrostu wagi gru¬ pa przyjmujaca zarówno tylozyne jak i polieter oksyetylenowy wykazywala znacznie lepsze re¬ zultaty niz grupa, której podawano sama tylozyne.9 Tablica III Grupa A. 0,4 g tylozyny/1 litr B. a,4 g tylozyny/1 litr 40 mg H(OCH2CH2)24 OC27H45 C. Grupa kontrolna Przecietna waga kur¬ czecia w g 1655 1731 1495 Uszkodzenia pecherzy¬ ków pluc¬ nych 24/74 16/73 60/74 1 *) liczba wyników dodatnich/liczba badanych sztuk Ponizsze przyklady objasniaja sposób wedlug wynalazku nie ograniczajac jego zakresu.Przyklad I. Mieszanine 3 czesci wagowych zelatyny z trzema czesciami wagowymi wody og¬ rzewa sie w temperaturze okolo 50°C do momen¬ tu otrzymania jednorodnej masy. Do masy tej dodaje sie mieszajac 1 czesc wagowa fosforanu tylozyny i kontynuuje sie mieszanie w ciagu dal¬ szych 30 minut. Po usunieciu mieszaniny tylozyno- wo-zelatynowej z mieszalnika, pozostawia sie ja do zestalenia i kruszy sie ja nastepnie w specjal¬ nym mlynku. Grubo zmielona mieszanine suszy sie pod obnizonym cisnieniem w temperaturze okolo 50°C w ciagu okolo 48 godzin, po czym poddaje sie ja mieleniu na mialki proszek.Wytworzony produkt wykazuje moc teoretyczna okolo 250 mg/g (okreslona wobec tylozyny). Dzie¬ siec kilogramów zzelatynowanego fosforanu tylozyny o mocy 231 mg/g umieszcza sie w naczyniu oblew- niczym i podczas bebnowania wtryskuje sie do tego naczynia 462 g polietenu oksyetylenowego o wzorze H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3 pod cisnie¬ niem okolo 1,45 kg/cm2 z predkoscia okolo 1,3 l/min.Zbiornik, przewód doprowadzajacy i rozpylacz og¬ rzewa sie podczas rozpylania w celu utrzymania plynnosci polieteru oksyetylenowego. Otrzymany produkt zawiera okolo 220 g tylozyny i 44 g poli¬ etenu w 1 kg koncentratu.Przyklad II. Staly preparat zawierajacy tylozyne i polieter oksyetylenowy, do zastosowa¬ nia Jako stezona przedmieszka, wytwarza sie jak nastepuje.Mieszanine 41,41 kg kwasu oleinowego i 43,91 kg polieteru oksyetylenowego H(OCH2CH2)2oOCH2 (CH2)ieCH3 wprowadza sie do zbiornika z plasz¬ czem, wyposazonego w mieszadlo lopatkowe. Do plaszcza zbiornika wprowadza sie pare wodna i po calkowitym stopieniu sie substancji miesza sie ciekla mieszanine w ciagu okolo 10 minut utrzymujac temperature w granicach 50—90°C.Nastepnie pompuje sie te mieszanine przez rozpy¬ lacz na nosnik, którym jest 1503,7 kg ekstraho¬ wanej soi, umieszczonej w pionowym mikserze 3 494 10 typu Shelby i po rozpyleniu calej ilosci mieszani¬ ny kontynuuje sie mieszanie przez dalsze 15 mi¬ nut.Po uplywie tego czasu wprowadza sie 905,61 kg 5 zzelatynowanej tylozyny, zawierajacej 220 kg ak¬ tywnego fosforanu tylozyny, i kontynuuje sie mieszanie w ciagu dalszych 30 minut Tak wytwo¬ rzona stezona przedmieszke przenosi sie przy po¬ mocy przenosnika slimakowego do pakowarki, 10 która pakuje preparat w porcje odpowiedniej wielkosci, nadajace sie do wprowadzenia do racji pokarmowych, w których stezenie domieszek wy¬ niesie okolo 100—300 g polietenu i okolo 500 - —1500 g tylozyny na kazda tone pokarmu. 15 Przyklad III. Preparat do wytwarzania cieklych kompozycji zawierajacych tylozyne i po¬ lieter oksyetylenowy wytwarza sie jak nastepuje.Do odpowiedniego pojemnika przesiewa sie 20 350 g laktozy i 425 maczki cukrowej, po czym dodaje sie 25 g polieteru oksyetylenowego o wzo¬ rze H(OCH2CH2)2oOCH2(CH2)i6CH3. Uzyskana mie¬ szanine umieszcza sie w piecu i ogrzewa do tem¬ peratury okolo 70°—80°C, a nastepnie przenosi sie 25 ja do mieszalnika i miesza do uzyskania jedno- rodnosci i do ostygniecia. Po dodaniu 200 g mialko sproszkowanego winianu tylozyny miesza sie ca~ losc nadal do momentu jednorodnej mieszaniny, która nastepnie przesiewa sie przez odpowiednie 30 sito do zamknietego zbiornika i przechowuje w chlodnym suchym miejscu przed pakowaniem.Tak wytworzony produkt mozna rozpuszczac w odpowiednich ilosciach w wodzie pitnej w celu otrzymania cieklego pokarmu zawierajacego okolo 35 0,02—0,1 g polieteru i oklo 0,2—1 g tylozyny na 1 litr. PL PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 40 1. Sposób wytwarzania preparatu o wzmocnio¬ nym dzialaniu przeciwko zakazeniom mikoplazmo- wym drobiu, zawierajacego antybiotyk o dziala¬ niu przeciwmikoplazmowym, znamienny tym, ze antybiotyk laczy sie z polieterem oksyetylenowym 45 o wzorze H(OCH2CH2nOR, w którym n oznacza liczbe 10—35, a R oznacza rodnik cholesterylowy, rodnik alkilowy o 12—20 atomach wegla lub rod¬ nik alkenylowy o 12—20 atomach wegla, przy czym stosunek wagowy antybiotyku do polieteru 50 oksyetylenowego wynosi od okolo 1:25 do okolo 30:1.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jako antybiotyk stosuje sie tylozyne lub jej nie- 55 toksyczna sól addycyjna z kwasem.

3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze stosuje sie polieter oksyetylenowy o wzorze podanym w zastrz. 1, w którym n oznacza liczbe 20, a R oznacza rodnik stearylowy. PL PL