PL60119B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 18.111.1966 Niemiecka Republika Federalna Opublikowano: l.A^I.1970 60119 KI. 12 p, 4/01 MKP C 07 d UKD 93/OS Wspóltwórcy wynalazku: Heinz Kuch, Giinther Seidl, Irmgard Hoff¬ mann Wlasciciel patentu: Farbwerke Hoechst A. G. vormals Meister Lucius und Briining, Frankfurt n/Menem (Niemiecka Re¬ publika Federalna) Sposób wytwarzania pochodnych 4H-3,1-benzotiazyny Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia pochodnych 4H-3,1-benzotiazyny . o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza atom wodoru, rodnik alkilowy, alkenylowy, aryloalkilowy lub niskoczasteczkowa grupe dwualkiloaminoalkilowa, przy czym w tej ostatniej grupie, grupa dwualki- loaminowa moze takze tworzyc pierscien, ewen¬ tualnie poprzez atom tlenu, siarki lub grupe imi- nowa podstawiona grupa metylowa lub benzy¬ lowa, a Ri i R2 sa jednakowe lub rózne i ozna¬ czaja atomy wodoru lub chlorowca oraz grupy metoksylowe, trójfluofometylowe lub nitrowe oraz soli tych zwiazków z kwasami nieorganicznymi lub organicznymi.Wedlug wynalazku zwiazki o wzorze 1 wytwa¬ rza sie przez redukcje zwiazku o wzorze ogól¬ nym 2, w którym Rt i R2 maja podane powyzej znaczenie, a R4 oznacza rodnik alkilowy, alkeny¬ lowy, arylowy, aryloalkilowy, chlorowcoalkilowy lub niskoczasteczkowa grupe dwualkiloaminowa, która (moze Itakze tworzyc pierscien jak to opisa¬ no przy omawianiu znaczenia R, za pomoca kom¬ pleksowych wodorków metali, a w przypadku, gdy R4 oznacza grupe chlorowcoalkilowa, przez poddanie zwiazku o wizorze ogólnym 2, przed redukcja lub po redukcji grupy acylowej, reakcji z dwualkiloaminami, które ewentualnie sa takze zamkniete w pierscien, jak to opisano przy omawianiu znaczenia R.Jako substancje wyjsciowe o wzorze 2 stosuje 10 25 30 sie pochodne 2-acyloaminobenzotiazyny ewentual¬ nie podstawione grupami Rt i R2, na przyklad alifatyczne pochodne acyloaminowe, jak pochod¬ ne 2-acetyloamino-4-fenylo-4H-3,l-benzotiazyny 2- -propionyloamino-4-fenylo-4H-3,l-benzotiazyny, 2- -butyryloamino-4-fenylo-4H-3,l-foenzotiazyny i 2- -krotonoiloatmino-4-fenylo-4H-3,l-benzotiazyny lub aromatyczne pochodne acyloaminowe, jak pochod¬ ne 2-benzoiioamino-4-fenylo-4H-3,l-benzotiazyny.Jako substancje wyjsciowe stosuje sie równiez chlorowcowane alifatyczne zwiazki acylowe, na przyklad pochodne 2-chloroacetylo-4-fenylo-4H-3,l- -benzotiazyny, 2-chloropropionylo-4-fenylo-4H-3,l- -benzotiazyny i 2-chlorobutyrylo-4-fenylo-4H-3,l- benzotiazyny.Pochodne acylowe wytwarza sie w znany spo¬ sób przez acylowanie pochodnych 2-aminobenzo- tiazyny, na przyklad przez dzialanie chlorków kwasowych, jak chlorek acetylu, chlorek propio- nylu i chlorek krotonylu, lub odpowiednich bez¬ wodników kwasowych, jak bezwodnik octowy i bezwodnik propionowy, na pochodne 2-amino-4- -fenylo-4H-l,3-benzotiazyny, ewentualnie podsta¬ wione grupami Rt i. R* Zwiazki acylowe, zwlasz¬ cza chlorowcowane zwiazki acylowe, uzyskuje sie takze przez reakcje pochodnych 2-amino-benzotia- zyny z kwasami karboksylowymi w obecnosci substancji odszczepiajacej wode, na przyklad dwucykloheksylokarbodwuimidu.Poza tym jako zwiazki wyjsciowe stosuje sie 6011960I1£ zwiazki acylowe podstawione grupami zasado¬ wymi, jak pochodne 2-dwualkiloaminoacetyloami- no-4-fenylo-4H-l,3-benzotiazyny i 2-dwualkiloami- nopropionyloamino-4-fenylo -4H- 3,1-benzotiazyny, przy czym grupa dwualkiloaminowa oznacza nis- koczasteczkowe grupy dwualkiloaminowe, korzy¬ stnie grupe dwumetyloaminowa lub dwuetyloami- nowa oraz odpowiednie pochodne piperydynoacy- loamino-4-fenylo-4H-3,l-benzotiaizyny, , pirolidyno- acyloamino-4-fenylo-4H-3,l-benzotiazyny, N-mety- ,4(»iperazynoacyloamino-4-fenylo - 4H - 3,1 - benzo¬ tiazyny, morfolinoacyloamino-4-fenylo-4H-3,l-ben- zotiazyny i N-benzylopiperazynoacyloamino-4-fe- nylo-4H-3,l-benizotiazyny.Redukcje pochodnych acylowych sposobem wed¬ lug wynalazku przeprowadza sie za pomoca kom¬ pleksowych wodorków metali, zwlaszcza wodorku litowo-glinowego, w srodowisku obojetnych roz¬ puszczalników, korzystnie w eterach, jak dioksan, eter, czterowodorofuran, ewentualnie w mieszani¬ nie z weglowodorami aromatycznymi w tempe¬ raturze od 0°C do temperatury wrzenia stosowa¬ nego rozpuszczalnika.Jezeli stosuje sie zwiazki chloroacylowe, to mozna je albo najpierw poddac reakcji z odpo¬ wiednimi aminami, jak dwumetyloamina, dwuety- loamina, dwupropyloamina lub z odpowiednimi aminami heterocyklicznymi, jak piperydyna, pi- rolidyna, morfolina, N-metylopiperazyna lub N- -benzylopiperazyna albo zredukowac je najpierw w opisany powyzej sposób i nastepnie poddawac uzyskane zwiazki chlorowcoalkilowe reakcji z wy¬ mienionymi aminami w znany sposób. Korzystne jest przy tym stosowanie nadmiaru aminy celem zwiazania wydzielajacego sie chlorowcowodoru.Przyklad I. 2-etyloamino-4-fenylo-6-chloro- -4H-3,l-benzotiazyna 31,7 g 2-acetyloamino-4-feny- lo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny redukuje sie za po¬ moca 4,0 g wodorku litowo-glinowego w 500 ml bezwodnego eteru. Po 2-godzinnym ogrzewaniu do wrzenia pod chlodnica zwrotna i mieszaniu rozklada sie ostroznie woda i odsacza sie wy- . dzielony wodorotlenek glinowy. Przesacz prze¬ mywa sie woda, suszy nad siarczanem sodowym i zageszcza. Po przekrystalizowaniu pozostalosci z mieszaniny benzenu i eteru naftowego uzyskuje sie 25,0 g (83% wydajnosci teoretycznej) 2-etylo- amino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny w po¬ staci bezbarwnych krysztalów o temperaturze topnienia 118—120QC. Substancje wyjsciowa otrzy¬ muje sie w nastepujacy sposób: a) 27,5 g 2-amino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzo- tiazyny rozpuszcza sie w 150 ml bezwodnika octo¬ wego. Krystaliczny osad, wydzielajacy sie po krótkim okresie czasu przy samorzutnym wzroscie temperatury odsacza sie po kilku godzinach i prze¬ mywa eterem. Po przekrystalizowaniu z miesza¬ niny octanu etylu i eteru naftowego uzyskuje sie 25,6 g (81% wydajnosci teoretycznej) 2-acetyloami- no-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny w posta¬ ci bezbarwnych krysztalów o temperaturze topnie¬ nia 229—230°C. . b) Do 27,5 g 2-amino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l- -benzotiazyny w 100 ml pirydyny wkrapla sie, mieszajac i chlodzac lodem, 8,5 ml chlorku ace- 10 15 tylu. Miesza sie jeszcze w ciagu 30 minut w tem¬ peraturze 0°C i w ciagu 30 minut'.w temperaturze pokojowej, po czym wytraca sie zwiazek acety- lowy przez rozcienczenie woda w postaci bez¬ barwnego, osadu, który odsacza sie, przemywa woda, suszy i przekrystalizowuje z mieszaniny octanu etylu i eteru naftowego. Wydajnosc wy¬ nosi 29,2 g (92% wydajnosci teoretycznej) 2-acety- loamino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny o temperaturze topnienia 228 —229°C. c) Do roztworu 2,4 g lodowatego kwasu octo¬ wego w 20 ml acetonu wkrapla sie powoli, mie¬ szajac i chlodzac lodem, 4,2 g trójetyloaminy, a nastepnie 4,4 g chloromrówczanu etylu. Po 30 minutach równiez chlodzac Jodem, wkrapla sie roztwór 11,0 g 2-amino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l- : -benzotiazyny w 80 ml acetonu i miesza jeszcze w ciagu 1 godziny w temperaturze 0°C i w ciagu 2 godzin w temperaturze pokojowej. Krystaliczna pozostalosc po odparowaniu rozpuszczalnika pod próznia ekstrahuje sie wielokrotnie woda i po wysuszeniu przekrystalizowuje z mieszaniny octa¬ nu etylu i eteru naftowego. Uzyskuje sie 9,5 g (75% wydajnosci teoretycznej) 2-acetyloamino-4- -fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny o temperatu¬ rze topnienia 228—229°C.Przyklad II. 2-etyloamino-4-fenylo-5-chloro- -4H-3,l-benzotiazyna 25.4 g 2-acetyloamino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l- -benzotiazyny redukuje sie za pomoca 6,0 g wo¬ dorku litowo-glinowego w mieszaninie 300 ml bezwodnego eteru i 150 ml bezwodnego benzenu.Po 4-godzinnym ogrzewaniu' pod chlodnica zwrot¬ na przerabia sie mieszanine reakcyjna dalej, jak opisano w przykladzie I. Po przekrystalizowaniu z mieszaniny benzenu i eteru naftowego uzyskuje sie 18,5 g 2-etyloamino-4-fenylo-5-chloro-4H-3,l- -benzotiazyny o temperaturze topnienia 108— —110°C.Produkt wyjsciowy otrzymuje sie w nastepu¬ jacy sposób: 27.5 g 2-amino-4-fenylo-5-chloro-4H-3,l-benzo- tiazyny zalewa sie 150 ml bezwodnika octowego i przeprowadza w roztwór przez ostrozne ogrze¬ wanie na lazni parowej. Mieszanine reakcyjna pozostawia sie na noc w temperaturze pokojowej i odsacza krystaliczny osad. Po przekrystalizowa¬ niu z benzenu uzyskuje sie 29,0 g (92% wydaj¬ nosci teoretycznej). 2-acetyloamino-4-fenylo-6-chlo- 50 ro-4H-3,l-benzotiazyny w postaci bezbarwnych krysztalów o temperaturze topnienia 197—198°C.Przyklad III. 2-benzyloamino-4-fenylo-6-chlo- ro-4H-3,l-benzotiazyna. 55 19,0 g 2-benzoilo-4-fenylo-6-chlQro-4H-3,l-benzo- tiazyny redukuje sie za pomoca 3,0 g wodorku litowo-glinowego w 500 ml. bezwodnego eteru przez 3-godzinne ogrzewanie pod chlodnica zwrot¬ na. Po dalszym przerobieniu analogicznie do 60 przykladu I i przekrystalizowaniu surowego pro¬ duktu z eteru naftowego uzyskuje sie 13,0 g (70% wydajnosci teoretycznej) 2-benzyloamino-4-fenylo- -6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny w postaci bezbarw¬ nych krysztalów o temperaturze topnienia 107— 65 —109°C. 35 40G0119 Substancje wyjsciowa otrzymuje sie w naste¬ pujacy sposób: 27,5 g 2-amino-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzo- tiazyny poddaje sie reakcji z 13,5 g chlorku ben¬ zoilu sposobem opisanym w przykladzie I i uzys¬ kuje sie 30,0 g (79% wydajnosci teoretycznej) 2- benzoiloamino-4-fenylo-6-chloro - 4H - 3,1-benzojtia- zyny w postaci bezbarwnych krysztalów o tem¬ peraturze topnienia 184—186°C (po przekrystali- zowaniu z mieszaniny octanu etylu i eteru nafto¬ wego).Przyklad IV. 2-(3'-piperydynopropylo-)-ami- no-4-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyna.Do zawiesiny 3,5 g wodorku litowo-glinowego w 175 ml bezwodnego eteru wkrapla sie miesza¬ jac i chlodzac lodem, roztwór 21 g 2-(3'-piperydy- nopropionylo)-amino-4-fenylo-6 - chloro - 4H - 3,1- -benzotiazyny w 175 ml bezwodnego benzenu. Po 2-godzinnym ogrzewaniu mieszaniny reakcyjnej pod chlodnica zwrotna przerabia sie ja dalej, jak ¦ opisano w przykladzie I i uzyskuje sie 17,5 g (87% wydajnosci teoretycznej) 2-(3'-piperydynopro- pylo-) - amino - 4 - fenylo - 6 - chloro - 4H - 3,1 - -benzotiazyny w postaci prawie bezbarwnego ole¬ ju; szczawian topi sie w temperaturze 210—211°C.Substancje wyjsciowa otrzymuje' sie'"w nastejpiu- jacy sposób: Do roztworu 27,5 g 2-amino-4-fenylo-6-chloro- -4H-3,l-benzotiazyny i 14 g kwasu /?-chloropropio- nowego w 200 ml czterowodorofuranu wkrapla sie mieszajac roztwór 27 g dwu(cykloheksylo) karbo- dwuimidu w 200 ml czterowodorofuranu. Miesza¬ nine reakcyjna miesza sie w dalszym ciagu przez noc w temperaturze pokojowej, po czym usuwa sie wytracony dwu(cykloheksylo) mocznik przez odsaczenie. Po zageszczeniu przesaczu pod próznia przekrystalizowuje sie pozostalosc z mieszaniny benzenu i eteru naftowego, uzyskujac 26,5 g 2-(/?- -chloropropionylo)-amino-4-fenylo-6-chloro - 4H - -3,1-benzotiazyny w postaci bezbarwnych krysz¬ talów o temperaturze topntenia 147—149°C. 22 g uzyskanej 2-(/?-chloropropionylo)-amino-4- -fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny ogrzewa sie 5 do wrzenia mieszajac pod chlodnica zwrotna w ciagu 8 godzin z 12 g piperydyny w 350 ml bez¬ wodnego toluenu. Po ochlodzeniu przesacza sie roztwór toluenowy i przemywa sie go woda, a na¬ stepnie suszy nad siarczanem sodowym. Po usu- 10 nieciu rozpuszczalnika pod próznia w temperatu¬ rze 60°C pozostaje 24 g 2-(3,-piperydynopropiony- lo)-amino-4.-fenylo-6-chloro-4H-3,l-benzotiazyny w postaci jasnozóltego oleju; szczawian topi sie w temperaturze 188—189°C. 15 PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania pochodnych 4H-3,1-benzo¬ tiazyny o wzorze ogólnym 1, w którym R ozna¬ cza rodnik alkilowy, alkenylowy, aryloalkilowy 20 lub niskoczasteczkowa grupe dwualkiloaminoalki- , , Iowa, przy czym w tej ostatniej grupie grupa dwualkiloaminowa moze tworzyc pierscien, ewen¬ tualnie poprzez atom tlenu lub siarki lub przez grupe iminowa podstawiona grupa metylowa lub 25 benzylowa a Ri i R2 sa jednakowe lub rózne i oznaczaja atomy wodoru lub chlorowca oraz grupy metoksylowe, trójfluorometylowe lub ni¬ trowe, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze ogól¬ nym 2, w którym Ri i R2 maja podane powyzej 30 znaczenie, a R4 bz/ikcza rodnik alkilowy, alkeny¬ lowy, arylowy, aryloalkilowy, chlorowcoalkilowy lub niskoczasteczkowa grupe dwualkiloaminowa, która moze takze tworzyc pierscien, jak to opisa¬ no przy omawianiu znaczenia R, redukuje sie za pomoca kompleksowych wodorków metali, a w przypadku, gdy R4 oznacza grupe chlorowcoalki- lowa, poddaje sie zwiazek o wzorze ogólnym 2 przed redukcja lub po redukcji grupy acylowej reakcji z dwualkiloaminami, które ewentualnie sa 40 takze zamkniete w pierscien, jak to opisano /iprzy-, omawianiu znaczenia podstawnika R. 35 rKI. 12 p, 4/01 60119 MKP C 07 d WZÓR 1 N^ /NH-CO-R. WZÓR 2 ZG „Ruch" W-wa, zam. 64-70, nakl. 230 egz. PL PL