Znane sa juz rozdzielacze magnetyczne o kilku miejscach rozdzielczych, utworzo¬ nych z kilku biegunów magnetycznych, o- sadzonych na wspólnym rdzeniu w ten sposób, iz leza one na obwodzie dwu kól spólsrodkowych i polowa ich laczy sie z jednym — polowa zas druga — z drugim koncem rdzenia magnetycznego. Wszystkie te bieguny wzbudza przytern jedna obej¬ mujaca rdzen cewka, a sa cne rozmieszczo¬ ne w ten sposób, ilz kazda para biegunów róznoimieininych lezy po obu stronach wspól¬ nego, piensctemia kotwicowego, obracajace¬ go sie miedzy biegunami. W ten wiec spo¬ sób kazda para biegunów tworzy dwa miej¬ sca rozdzielcze, z których jedno powstaje miedzy biegunem zewnetrznym i pierscie¬ niem, drugie zas — miedzy tym ostatnim i biegunem wewnetrznym, Pierscien kotwi¬ cy obraca sie przytem nie na ruchomej osi srodkowej, jak zwykle przy rdzeniach pierscieniowych, lecz na krazkach, które winny zabezpieczac go od wahan bocznych.Okolicznosc ta moze jednak wywolac przy wyrobieniu sie lozyska obrót mimosrodowy pierscienia wzgledem powierzchni biegu¬ nów, poczem pola rozdzielcze beda wyka¬ zywaly rózna szerokosc i rozdzielanie sa¬ mo wypadaloby nierównomiernie. Przy powiekszaniu mimosrodowosci moze sie zdarzyc, iz jeden z biegunów zetknie sie z pierscieniem i zahamuje go calkowicie.Poniewaz w rozdzielaczach podobnych materjal zostaje przyciagany do pionowych boków pierscienia, wiec nie mozna ich bu¬ dowac w postaci rozdzielaczy strefowychi Materjal przesypujacy sie zgóry nadól przez szczeliny pola magnetycznego mocnoprzylega nietylko do pierscienia, lecz i do biegunów, wieznie w szczelinie pola i utrud- nliiai rozdWelanie. Linje sil w miejscach roz¬ dzielczych przebiegaja wpoprzek kotwicy od bieguna N do bieguna S. Wytworzenie strumienia plynacego przez kotwica od jednego miejsca rozdzielczego do drugie¬ go, i strefy obojetnej miedzy temi ostatnie- mi, staje sie niemidzliiwiemi, gdyz miedzy biegunem zewnetrznym i wewnetrznym dwu sasiednich miejsc rozdzielczych linje sil przebiegaja w kierunkach przeciwnych i wzajemnie sie znosza* Znane sa równiez rozdzielacze magne¬ tyczne, których wszystkie bieguny wzbu¬ dzane zapomoca wspólnej cewki srodko¬ wej polaczone sa z jednym koncem rdze¬ nia magnetycznego, podczas gdy drugi ko¬ niec tegoz polaczony jest magnetycznie z wirujaca ponad biegunami kotwica strefo¬ wa, która jednoczesnie odgrywa dla tych ostatnich role wspornika. Poniewaz w roz¬ dzielaczach tego rodzaju wzdluz obwodu kola rozmieszczone sa kolejno obok siebie tylka samie bieguny jedinoimienne, malerjal tedy przyciagniety do kotwicy tylko z tru¬ dem daje sie od niej oddzielic, kotwica nie traci bowiem magnetyzmu w miejscach miedzy biegunami.W rozdzielaczu, stanowiacym przed¬ miot wynalazku niniejszego, w k&zdem z miejsc rozdzielczych umieszcza sie tylko jeden biegun i ponad nim sama przez sie znana jedna kotwice, wspólna przynaj¬ mniej dla dwu biegunów, wskutek czego kazde z miejsc rozdzielczych utworzone jest z jednego bieguna i kotwicy.Bieguny sasiednich miejsc rozdzielczych polaczone sa z przeciwnemi koncami wzbudzanego przez wspólna cewke rdze¬ nia magnetycznego. Bieguny wiec sasied¬ nich miejsc rozdzielczych maja znaki prze¬ ciwne. Wszystkie bieguny dzialaja na jed¬ na i te sama powierzchnie wspólnej ko¬ mory.Linje sil miedzy biegunami, znaj dujace- mi sie w miejscach sasiednich, przebiegaja pnzez obwód! kotwicy1 lub wzdluz tejze.Budowa podobna wykazuje w porówna¬ niu ze wspomnianemi powyzej zalety na¬ stepujace: daje sie zastosowac zarówno do rozdzielaczy pierscieniowych jak i do roz¬ dzielaczy, których miejsca rozdzielcze rozmieszczone sa kolejno wzdluz linji pro¬ stej, t. j. do rozdzielaczy tasmowych o kil¬ ku miejscach rozdzielczych i wspólnym przenosniku tasmowym. Rozdzielacze pier¬ scieniowe i tasmowe o takiej budowie moz¬ na wykonywac w postaci strefowych. Po¬ niewaz w kotwicy powstaja obok siebie bieguny o znakach przeciwnych, wskutek czego miedzy dwoma biegunami zawsze znajduje sie miejsce, w którem sila magne¬ tyczna równa sie zeru, materjal przeto, przylegajacy w tych miejscach, latwo sie daje oddzielic. Rozdzielacz, stanowiacy przedmiot wynalazku niniej szego, wyka¬ zuj e, w porównaniu z rozdzielaczami zna- nemi o biegunach laczonych naprzemian z koncami wspólnego rdzenia magnetyczne¬ go, te wyzszosc, iz rozdzielanie jest do¬ kladniejsze i skuteczniejsze, ponadto zas budowa jego jest prostsza i lzejsza, a wiec przy jednakowej ilosci miejsc rozdziel¬ czych wymaga mniejszego nakladu ko¬ sztów.Fig. 1 i 2 zalaczonego rysunku wyobra¬ zaja roadWelaez pferscfewkwwy zbudowany w postaci rozdzielacza strefowego w prze¬ kroju podluznym i w widoku zgóry, a fig* 3 i 4 — czesc dolna i górna rozdzielacza w widokach zboku i zgóry.Rdzen magnetyczny 2 (fig. 1), wzbu¬ dzany przez cewke 1, opatrzony jest bie¬ gunami 3, w postaci nadlewów lub pola- czonemi w inny odpowiedni sposób. Na rdzeniu magnetycznym 2 spoczywa czesc górna 4 magnesu, którego bieguny 5 roz¬ mieszczone sa na obwodzie kola w ten spo¬ sób, iz na biegunie dodatnim jednego z konców rdzenia magnetycznego miesci sie biegun ujemny drugiego konca rdzenia ma- — 2 —gnetycznegó, tworzac w ten sposób szereg biegunów róznomiennych. Ponad bieguna- miii wiruje wlspólna idllal nich wszystkich ko¬ twica, skladajaca sie z tairczy 6 i pierscieni kotwicowych 7. • Materjal wsypuje sie do leja 8, skad po stozku 9 i blachach kierowniczych 10 sply¬ wa pod pierscienie kotwicowe 7 ustawione naprzeciwko biegunów na takiej wysoko¬ sci, iz pierscien wewnetrzny lezy od bie¬ gunów najdalej, wskutek czego moze przy¬ ciagac maitetfjal o naijwiekszeij sile magne¬ tycznej, podczas gdy pierscien zewnetrzny umieszczony blizej zgrezów przyciaga ma¬ terjal o mniejszej sile magnetycznej. Cza¬ steczki nieprzyciagniete wchodza przez skrzynke 11.Poniewaz miedzy kazdym biegunem dodatnim i ujemnym w kotwicy musi po¬ wstac miejsce nienamagnesowane, wiec w miejscach tych czaisteczJcii, przyciagniete przez poszczególne pierscienie strefowe kotwicy, odgrywaja sie i gromadza oddziel¬ nie strefami.Fig. 5, 6 i 7 uwidaczniaja strefowy roz¬ dzielacz tasmowy, zbudowany stosownie do wynalazku niniejszego. Fig. 5 wyobra¬ za przekrój podluzny, fig, 6 — widok zgó- ry, a fig. 7 — widok zboku przyrzadu.Na rdzeniu 2 wzbudzanym przez cew¬ ke 1 osadzone sa bieguny 3. Czesc górna 4 magnesu dzwiga bieguny 5. Bieguny jedne¬ go konca magnesu sa wzgledem biegunów konca przeciwnego przesuniete w ten spo¬ sób, iz tworza razem pary biegunów róz- moibiielninych. Ponad1 kaizda para biegunów umieszczona jest kotwica strefowa 12, pod która przebiega przenosnik tasmowy 13, odprowadzajacy obrabiane tworzywo.Twiorzywo to wsypuje sie w postaci zgrezów do skrzynek 14, skad splywa wpoprzek pod przenosnik, przechodzac ponad biegu¬ nami w ten sposób,, iz materjal magnetycz¬ ny zostaje przez przenosnik odprowadzo¬ ny do skrzynek 15, a czesc niemagnetycz¬ na zgrezów splywa do skrzynek 16. Biegu¬ ny rozmieszczone sa w danym wypadku w dwu szeregach w ten sposób, iz kazda para biegunów pracuje z jednym wspólnym przenosnikiem. Mozna jednak zbudowac magnes wzbudzany w czesci srodkowej w ten sposób, ze wszystkie bieguny znajda sie w jednym szeregu i utworza pary bie¬ gunowi róinioimlennych.Wynalazek niniejszy daje sie zastoso¬ wac do rozdzielaczy pracujacych tak na mokro, jak i na sucho. PL