16.VII.1963 dla zastrz. 1, 3, 4 i 5 Niemiecka Republika Federalna Opublikowano: 30.IV.1969 57208 i/ KI. »31c, 1/01 MKP E06 b UKD Twórca wynalazku wilhelm Hachtel, Wurttemberg (Niemiecka Repu- wlasciciel patentu: blika Federalna) Karnisz z tworzywa sztucznego Przedmiotem wynalazku jest karnisz z tworzywa sztucznego.Nowoczesna architektura wnetrz wymaga zasto¬ sowania karniszy o dwu lub wiecej biezniach za¬ gietych na zewnetrznych koncach. Czasami nie¬ zbedne jest podzielenie jednej biezni na dwie. Ze wzgledu na powszechnosc stosowania takich kar¬ niszy, wymaga sie od nich prostoty konstrukcji i obnizenia kosztów wytwarzania.Znane dotychczas karnisze z tworzywa sztuczne¬ go z lukowo przebiegajacymi biezniami (przy czym jak zaznaczono luki te maja znajdowac sie zarów¬ no na koncach karniszy, jak i w ich srodku) wy¬ konywane byly z masywnej ksztaltki z wyfrezo- wanymi rowkami wedlug opracowanego szablonu.Sposób ten byl oczywiscie nieekonomiczny, to¬ tez starano sie, by bieznia w przewazajacej czesci wykonana byla wedlug linii prostej. Naturalnie ograniczalo to ich wszechstronnosc zastosowania.Niemozliwe bylo produkowanie karniszy z biez¬ niami lukowymi sposobem tloczenia poniewaz nie¬ mozliwe jest tloczenie naroznika, jak równiez nie¬ mozliwe jest wykonanie zachodzacych na siebie dwóch rowków.Próbowano wykorzystac w czesci lukowej — kar¬ nisz bylby przy tym podzielony na dwie zewnetrz¬ ne czesci lukowe oraz prosta czesc srodkowa — czesc tloczonych karniszy prostych o znacznie wiek¬ szej szerokosci. Bieznie w srodkowej prostej czesci karnisza wykonywane juz byly przez tloczenie, co 10 15 20 30 znacznie obnizylo koszty produkcji karniszy. Czesci z biezniami krzywoliniowymi jednakze w dalszym ciagu frezowano, co bylo czywiscie ; drogie i nie¬ ekonomiczne. Dodatkowa wada takicn karniszy by¬ lo klopotliwe laczenie czesci lukowych z czesciami srodkowymi.Celem wynalazku jest usuniecie opisanych po¬ wyzej wad i niedogodnosci znanych karniszy, w których kierunek prowadzenia biezni nie stanowil¬ by istotnego problemu ekonomicznego, nie podno¬ szac jednoczesnie kosztów wytwarzania.Zgodnie z wynalazkiem opracowano nowa kon¬ strukcje karniszy, dostosowujac do niej technolo¬ gie wykonania. Nowa konstrukcja karniszy polega na podzieleniu karnisza na dwie czesci: górna i dolna w plaszczyznie w zasadzie równoleglej do powierzchni karnisza. Wykonanie takiego karnisza nie przedstawia zadnych trudnosci o ile wykony¬ wany on bedzie sposobem wtryskiwania.W tego rodzaju karniszach odcinek srodkowy wraz z odcinkami lukowatymi moze byc zarówno w górnej jak i w dolnej czesci karnisza wykona¬ ny w jednym odcinku. W pewnych warunkach jed¬ nak przez oddzielne wtryskiwanie i nastepnie la¬ czenie czesci srodkowych z czesciami lukowatymi mozna uproscic wyrób karniszy róznych dlugosci lub z róznorodnymi czesciami lukowatymi. Górna i dolna czesc karnisza sa polaczone ze soba za po¬ moca zeber i zlobków w ksztalcie wypustów i row¬ ków a nastepnie razem sklejone. 5720857208 3 4 Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony na ry¬ sunkach, na których fig. 1 przedstawia karnisz wy¬ konany w jednym odcinku w widoku od dolu, fig. 2 — karnisz z oddzielnie zamocowanym odcin¬ kiem srodkowym w widoku od dolu po rozlaczeniu tych czesci, fig. 3 — karnisz z odcinkiem srodko¬ wym, skladajacym sie z kilku czesci w widoku od dolu, fig. 4 — karnisz uwidoczniony na fig. 3 — skladajacy sie z górnej i dolnej czesci, które zesta¬ wione sa z róznej liczby odcinków podluznych, w widoku od tylu, fig. 5 — szczegól polaczenia od¬ cinka lukowatego z odcinkiem srodkowym na fig. 2 w zwiekszonej skali i widoku od dolu, fig. 6 — zlacze pokazane na fig. 5 w przekroju podluznym, fig. 7 — zlacze pokazane na fig. 5, po rozdzieleniu czesci w przekroju podluznym, fig. 8 — dwuczes¬ ciowa odmiane karnisza w przekroju poprzecznym, fig. 9 — odmiane konca i czesci lukowatej kar¬ nisza w widoku od dolu, fig. 10 — nasadke do czesci lukowatej z fig. 9 w widoku od dolu, fig.. 11 — czesc lukowata z fig. 9 polaczona z nasadka z fig. 10 w widoku od dolu, fig. lla — zatyczke mocujaca koncówki karnisza w widoku od dolu i w przekroju pionowym, fig. 12 — czesc lukowa¬ ta z fig. 9 polaczona z nasadka z fig. 10 w prze¬ kroju poprzecznym i w widoku od czola z czes¬ ciowym wyrwaniem, fig. 13 — kombinowany kar¬ nisz z czescia lukowata i dolaczonym prostym od¬ cinkiem w widoku od dolu, fig. 14 — koncówke prostego karnisza z fig. 13 w widoku od dolu, fig. 15 — czesc lukowata z koncówka dolaczonego kar¬ nisza w widoku w kierunku XIV na fig. 13, fig. 16 — dalsza odmiane czesci lukowatej z nasadka katowa w widoku od dolu, fig. 17 — nasadke ka¬ towa w widoku od dolu, fig. 18 — czesc lukowa¬ ta karnisza w widoku od góry i czesciowym wyr¬ waniem, fig. 19 —" czesc lukowata z fig. 18 w prze¬ kroju poprzecznym, fig. 20 — uksztaltowanie kra¬ wedzi koncowych czesci lukowatej z fig. 18 i 19 (dla polaczenia z czesciami sasiednimi), a fig. 21 — przyklad skrócenia czesci lukowatej z fig. 18 do 20.Karnisz wedlug wynalazku sklada sie w zasa¬ dzie z prostego odcinka przechodzacego na swych koncówkach w czesci lukowate i jest wedlug wy¬ nalazku w calosci wykonany przez wtrysk. Przy tym korzystnie wtryskuje sie tylko jeden znor¬ malizowany odcinek karnisza w calosci o stoso¬ wanej w praktyce dlugosci, na przyklad 100— 150 cm, jak to uwidoczniono na przykladzie kar¬ nisza 1 na fig. 1.W przypadku dluzszych karniszy wtryskuje sie dwa odcinki 2, 3 karnisza, z których kazdy odpo¬ wiada pod wzgledem ksztaltu i wielkosci na przy¬ klad polowie odcinka znormalizowanego, zas mie¬ dzy te odcinki 2, 3, które w tym przypadku sluza jako koncówki, wprowadza sie równiez, oddzielnie uformowany, najczesciej prosty, srodkowy odci¬ nek 4. Przy skladaniu karnisza odcinki te sa ze soba polaczone.W przykladzie przedstawionym na fig. 2 i 3 mniej wiecej w polowie szerokosci zakonczen od¬ cinków 2, 3, karnisza pomiedzy znanymi biezniami dla zaczepów zaslon (fig. 5, 6, 7) wykonane sa po jednym wystajacym laczniku 5 kazdy o grubosci wynoszacej polowe grubosci sciany karnisza na tych odcinkach, przy czym naprzeciw lacznika 5 jednego odcinka znajduje sie w sasiednim odcinku karnisza odpowiednie wybranie 6. Zlacze powstaje przez nalozenie na siebie takich dwóch laczników 5 5 nalezacych do sasiadujacych ze soba odcinków karnisza. Laczniki 5 maja w widoku z góry ksztalt pólkolisty (fig. 2). Odpowiednio równiez wybrania 6, w które wchodza laczniki 5, sa pólkoliste.Jakkolwiek okragly ksztalt laczników ulatwia skladanie elementów, mozna jednak oczywiscie stosowac równiez trójkatne badz czworokatne lacz¬ niki i wybrania. Zalozone na siebie nawzajem laczniki 5 (fig. 6) mocuje sie razem za pomoca wkretu lub sruby z nakretka. Wokól otworu na srube mozna wykonac pierscieniowe zgrubienie 8 albo kanciaste zgrubienie 8*, które wzmacnia i usztywnia lacznik 5.Podczas gdy dla karniszy wszystkich dlugosci mozna stosowac jednakowe koncowe odcinki 2, 3, to czesci srodkowe wytwarza sie na przyklad o dlugosci 10 cm badz wielokrotnosci 10-ciu cm, to znaczy zaleznie od potrzeby o dlugoci 10, 20, 30, 40 ... 100, 110, 120 cm itd. Mozna tego dokonac w ten sposób, ze srodkowe czesci wytwarza sie przez wtrysk w formie dzielonej miedzy podluznymi koncami srodkowej czesci, która to forma uksztal- towuje na zewnetrznych koncach laczniki 5 czesci srodkowej, podczas gdy miedzy wewnetrznymi koncami mozna wstawic kazdorazowo odpowiednie czesci wydluzajace i polaczyc je z koncami formy w sztywna calosc.Dla utworzenia niezbednych dla rolek i slizgów wsporników prowadnic 9 i komór 10 wraz z pod¬ cieciami, karnisz 1 wzglednie kazdy z trzech od¬ cinków 2, 3, 4 sklada sie z górnej czesci 11 i dolnej czesci 12 (fig. 8), których plaszczyzna podzialu przebiega równolegle do powierzchni karnisza. Na powierzchniach podzialu przewidziano na obu czes¬ ciach 11, 12 na przemian zlobki. 13 i zebra 14, któ¬ re umozliwiaja dokladne dopasowanie obu tych czesci przy montazu.Górna czesc 11 i dolna czesc 12 wykonuje sie korzystnie w calosci, przy czym oznaczone na fig. 8 przerywanymi kreskami nakladki 15 przy dolnej czesci sluza tylko jako element pomocniczy przy wtryskiwaniu i nastepnie zostaja odciete w celu utworzenia otwartych biezni.Oczywiscie mozna równiez wykonac dolne czes¬ ci 12 w kilku pojedynczych czesciach lub odcin¬ kach, które to czesci odpowiadalyby elementom zaznaczonym ciagla kreska na fig. 8.Górna czesc 11 i dolna czesc 12 (fig. 2 i 3) sa ze soba zamocowane srubami 17 rozmieszczonymi na calej dlugosci karnisza. Równiez sruby 7 na styku odcinków 2, 3, 4 karnisza sa wykorzystane do mo¬ cowania obu czesci 11, 12 i moga równiez sluzyc do przytwierdzenia do sufitu.Zarówno górne czesci 11 jak i dolne czesci 12 trzech odcinków 2, 3, 4 karnisza sa miedzy soba polaczone od czola za pomoca laczników 5 i wy- bran 6. Pomiedzy górna czescia i dolna czescia karnisza zbudowanego z odcinków koncowych i odcinków srodkowych wstawia sie na przyklad w wybraniu zwykle grubszej górnej czesci 11 usztyw¬ niajaca wkladke z metalowej tasmy, która biegnie 15 20 25 30 35 40 45 50 55 095 57208 6 co najmniej przez proste czesci odcinka karnisza oraz dla lepszego polaczenia równiez przez styki.Na bocznych wzdluznych sciankach karnisza na górnej lub dolnej czesci utworzone sa listwy 19, 20, majace na zewnatrz zgrubienie na przyklad w ksztalcie trapezu lub jaskólczego ogona, z których jedna, na przyklad listwa 19 sluzy do nasuniecia wyposazonej w odpowiednie wyzlobienie podpory 21 dla listwy 22. Listwa 22 ma równiez zlobki, w które moze byc wsunieta przykrywa 23. Inna bocz¬ na listwa 20 moze byc wyposazona lub polaczona z wystepem, który daje sie sprezyscie dociskac od dolu do sufitu.Oczywiscie mozna równiez miedzy koncowe od¬ cinki 2, 3 karnisza 1 wstawic odcinki srodkowe, skladajace sie z kilku odcinków prostych, zwiaza¬ nych na przyklad za pomoca laczników. Czesc srodkowa górnej czesci 11 karnisza moze przy tym byc zlozona z mniejszej liczby odcinków niz czesc dolna i na odwrót. Równiez koncowe odcinki 2, 3 górnej czesci i dolnej moga byc róznej dlugosci.W ten sposób osiaga sie przy skladaniu karnisza, ze miejsca laczenia sasiednich odcinków w górnej i dolnej czesci karnisza sa wzgledem siebie prze¬ suniete, co zwieksza wytrzymalosc karnisza i po¬ zwala ewentualnie zrezygnowac z wkladek usztyw¬ niajacych.Tego rodzaju karnisz jest przedstawiony na fig. 4, gdzie górna czesc 11 sklada sie z dwóch podluz¬ nych odcinków 25 o wygietych zewnetrznych kon¬ cówkach 26, podczas gdy dolna czesc zlozona jest z trzech srodkowych odcinków 27 i dwóch wygie¬ tych koncówek 28.Na fig. 9 przedstawiono srodkowy odcinek 29 karnisza, do którego przylega lukowaty odcinek 30. Lukowaty odcinek moze z kolei sluzyc, podob¬ nie jak w poprzednich przykladach wykonania, jako koncówka karnisza, przy czym dla osiagnie¬ cia wiekszego odstepu karnisza od muru moze on miec jeszcze proste przedluzenie 31, które sluzy jako boczna przykrywa karnisza. Zaleznie od po¬ trzeby moze byc ona skrócona przez obciecie. Prze¬ dluzenie 31 moze byc jednak równiez dluzsze (fig. 10), tak ze tworzy ono boczna czesc przebiegajaca pod katem na przyklad 90° do frontowej czesci karnisza, która to czesc boczna moze podtrzymy¬ wac czesc zaslony poprowadzonej wokól naroza muru.Podczas gdy na fig. 2 i 3 zagiete koncówki maja az do konca te sama szerokosc, to lukowaty od¬ cinek '30 zweza sie ku swemu koncowi albo ku swemu przedluzeniu 31, przy czym to przedluzenie ma dalej równa szerokosc. Takie uksztaltowanie lukowatego odcinka 'daje powazne oszczednosci miejsca i materialu. Karnisz na fig. 9 ma jedyna bieznie 32 w dolnej czesci, która na koncu luko¬ watego jodcinka 30 zawiera otwór 33 dla wprowa¬ dzenia zaslony i z drugiej strony tego otworu w miejscu 32 prowadzi dalej do przedluzenia 31.Otwór 33 mozna zamykac za pomoca zwyklej za- tyczki albo — jak na fig. 11 — za pomoca specjal¬ nej mocujacej zatyczki 34, która moze sluzyc jako zwykle zamkniecie albo równiez do zamocowania konca zaslony.Tego rodzaju mocujaca koniec zatyczke 34, uksztaltowana jako element obrotowy, przedsta¬ wiono na fig. lla w polozeniu obróconym o 90° w widoku z dolu i w osiowym pionowym prze- 5 kroju.Zatyczka sklada sie z walca o prostokatnym wglebieniu, którego jedna ze scian wykrojona jest w celu utworzenia szczeliny 36. Zatyczka 34 (fig. 12) znajduje sie pomiedzy plyta 37, tworzaca gór¬ na czesc karnisza, i — tworzaca dolna jego czesc — plyta 39 ze zlobkami 40, w które wsuniete sa swo¬ bodne konce zeber 38) i zaklejane. Za pomoca znajdujacego sie u dolu kolnierza 41 wsparta ewentualnie przez czopowe odsadzenie na swej górnej stronie zatyczka 34 obraca sie w otworze 33 w dolnej czesci karnisza, powodujac w poloze¬ niu przedstawionym na fig. lla przesuniecie wspor¬ nika 42 z biezni 32 do wglebienia 35 zatyczki.Przy tym wspornik 42 wchodzi swa rolka 43 badz slizgiem na wystajacy we wglebieniu 35 ogranicznik 44 sciany zatyczki o ksztalcie stopnia albo zeba. W ograniczniku 44 wybrane jest podluz¬ ne korytko 45, w które wchodzi ramie 46 napro¬ wadzonego uchwytu 42 zaslony. Przez przekrece¬ nie mocujacej koniec zatyczki 34 szczelina 36 za¬ tyczki wchodzi w polozenie naprzeciw krawedzi otworu 3'3 i uchwyt 42 zostaje" zabezpieczony przed wypadnieciem lub wysunieciem sie z zatyczki i z karnisza.Dla latwiejszego poslugiwania sie obrotowym zamknieciem przewidziano dwa lezace naprzeciw siebie wyciecia 47, które umozliwiaja obrót przy uzyciu jako narzedzia monety albo srubokreta.Dzieki zebrom 38 (fig. 12) utworzone zostaly w karniszu trzy podluzne komory. W obrebie srod¬ kowej komory wycieta jest w dolnej czesci plyty 39 bieznia 32. W obu pozostalych komorach utwo¬ rzona jest na plycie górnej czesci lukowatego od¬ cinka 30 prostopadla tulejka 48, w która wchodzi znajdujacy sie na plycie dolnego lukowatego od¬ cinka czop 40, w celu lzejszego dopasowania gór¬ nej i dolnej czesci oraz dla wzmocnienia calosci.Oczywiscie, w tym przykladzie wykonania zebra 38 i ewentualnie tulejki 48 moga byc utworzone równiez na dolnej czesci karnisza, zas zlobki 40 i ewentualnie czopy 49 na górnej czesci.Polaczenie srodkowego odcinka 29 z lukowatym odcinkiem 30 karnisza jest nastepujace. Lukowa¬ ty odcinek 30 w kierunku poprzecznym na szero¬ kosci b (fig. 9 i 11) na stykajacym sie koncu jest tak wykonany, a plyty 37 i 39 górnej i dolnej czesci od wewnatrz tak uksztaltowane na grubosc, ze lukowaty odcinek ze srodkowym odcinkiem, którego plyty górnej i dolnej czesci od zewnatrz sa na odpowiedni wymiar sciete na grubosc, sa ze soba polaczone na ksztalt wypustu i wpustu i na nakrywajacym sie odcinku b wzajemnie skle¬ jone.Plyty 37 i 39 górnej i dolnej czesci (fig. 11) sa poszerzone na zewnetrznej i wewnetrznej krawe¬ dzi karnisza poza boczne zebra 38 przez skrajny kolnierz 50. Kolnierze te sa na zewnatrz pogru¬ bione w ten sposób, ze zgrubienia górnej i dolnej czesci w ksztalcie walka lub jaskólczego ogona sa nawzajem do siebie zwrócone. Takie uksztaltowa- 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 V7 nie krawedzi umozliwia w prosty sposób pózniej¬ sze poszerzenie przygotowanych karniszy przez na¬ suniecie nasadki 51 z Jednej strony karnisza.Fig. 10 przedstawia tego rodzaju nasadke, która mocowana jest po zewnetrznej stronie dla posze¬ rzenia lukowatego odcinka 80 \(fig. 9). Wewnetrzna strona nasadki 51 ma te sama krzywizne, co zew¬ netrzna strona lukowatego odcinka. Nasadka (fig. 12) skladajaca sie równiez z plyty górnej oraz plyty dolnej z zebrami i zlobkami, ma na wew¬ netrznej krawedzi, zwróconej do lukowatego od¬ cinka 80 w pewnej odleglosci od tej krawedzi, zewnetrzny kolnierz 52, który takze pogrubia sie na zewnatrz, przy czym zgrubienia górnej i dolnej czesci sa od siebie odwrócone i przy nasadzaniu na karnisz zaczepiaja za zgrubienia skrajnych kol¬ nierzy 50 karnisza, tworzac stale polaczenia (fig. 11 i 12).Na zewnetrznej stronie nasadki 51 przewidzia¬ no poszerzajace sie na zewnatrz róznego ksztaltu wystepy 53, 54, sluzace do zawieszenia zaslony lub urzadzenia podtrzymujacego taka zaslone lub tp.Podobnie uksztaltowana nasadke naklada sie rów¬ niez na srodkowy odcinek 29 karnisza, a polacze¬ nie obu nasadek ze soba nastepuje w podobny sposób jak przy samym karniszu.Na fig. 13 przedstawiono srodkowy odcinek 55 o trzech biezniach 56, 57, 58, z którym laczy sie lukowaty odcinek 59 z przedluzeniem 60, wzgled¬ nie przedluzeniem 60* jako boczna czescia kar¬ nisza. Polaczenie srodkowego odcinka z lukowa¬ tym odcinkiem jest uksztaltowane jak na fig. 9 do 12. Srodkowa bieznia 57 siega tylko na krótka odleglosc w lukowaty odcinek 59 i konczy sie w nim na otworze 61, podczas gdy obie bieznie 56 i 58 przechodza przez lezace na przejsciu lukowa¬ tego odcinka 59 w przedluzeniu 60 otwory 62, 63 siegajac do przedluzenia 60. Wszystkie otwory 61, 62, 63 moga by c ' przystosowane do zwyklych za- tyczek albo zaopatrzone w mocujace zatyczki 34.Stosownie do przejscia trzech biezni w dwie, lukowaty odcinek 59 zweza sie ku przedluzeniu 60, które dalej ma te sama zwezona szerokosc. Od¬ cinki 55, 59 mozna równiez poszerzyc po zewnetrz¬ nej stronie przez nasadke 51 jak na fig. 9 i 11 i do tego celu sluza boczne laczace kolnierze 66 (fig. 13).Jezeli do tego rodzaju karnisza równolegle do przedniej jego strony ma byc zawieszone wiecej rzedów zaslon niz to w karniszu przewidziano, wtedy mozna zastosowac zamkniety prosty wklad karnisza. Tego rodzaju wklad karnisza (fig. 13 i 14) sklada sie z jednolitej lub dzielonej w kierun¬ ku wzdluznym srodkowej czesci 64, zaopatrzonej na obu koncach w koncowe odcinki 65.Czesc srodkowa i koncowe odcinki wkladu kar¬ nisza sa tak dobrane, ze na przyklad w polaczeniu wykonanym podobnie jak na fig. 9—12 — przez sklejenie koncowych kolnierzy 66, wchodzacych wzajemnie na siebie wypustów i zlobków, moga byc wsuniete w wolne miejsca pomiedzy odcinka- mf 55, 59 karnisza i przedluzeniami 60 i przytwier¬ dzone za pomoca odpowiednich skrajnych kolnie¬ rzy 67, 68 zgrubionych w przeciwnym kierunku 8 lub wchodzacych nawzajem w siebie na ksztalt wypustów i rowków (fig. 13).Wklad karnisza skladajacy sie z czesci 64, 65 ma piec biezni 69 70, 71, 72, 73, z których obie 5 bieznie 69, 70 wzglednie bieznie 72, 73, lezace bli¬ zej zewnetrznych krawedzi wkladu karnisza, pro¬ wadza do wspólnego otworu 74 wzglednie 76, pod¬ czas gdy srodkowa bieznia 71 konczy sie otworem 75., ..:.., io Oczywiscie, ze rozmieszczenie biezni moze byc równiez inne, na przyklad wszystkie bieznie moga prowadzic kazda do wlasnego otworu lub tez moze byc zastosowana inna kombinacja. Otwory 74, 75, 76 wkladu karnisza 64, 65 sa tu zamkniete mocu- 15 jacymi konce zatyczkami 34.Wklad karnisza 64, 65 sklada sie równiez z gór¬ nej i dolnej czesci, polaczonych ze soba za pomoca zeber i zlobków (fig. 15) w przypadku potrzeby za- M stosowania wkladu karnisza o ograniczonej dlu¬ gosci lub o mniejszej liczbie biezni, wzdluz linii podzialu 77 lub 78 równolegle do wewnetrznych zeber.Czesto pozadane jest zastosowanie karnisza o prostokatnych koncówkach. Dla wyeliminowania koniecznosci wykonywania w tym celu specjalnych odmian karnisza, mozna na stosowanych jako kon¬ cówki, znajdujacych sie na skladzie lukowatych' odcinków karniszy, umiescic na zewnetrznej stro¬ nie katowe nasadki 79, jak to pokazano na fig. 16 na przykladzie karnisza o srodkowym odcinku 80 i lukowatym odcinku 81.Katowa nasadka ma wysokosc karnisza i skla¬ da sie z czesci dolnej i górnej, które moga byc polaczone ze soba za pomoca bocznych scian na¬ sadki korzystnie przez sklejenie. Obrys katowej nasadki 79 przebiega po zewnetrznej stronie pod katem prostym. Naroza sa zaokraglone. Po wew¬ netrznej stronie obrys przebiega po luku, odpowia¬ dajacym zewnetrznej krzywiznie lukowatego od¬ cinka 81.Przy tym plyta górnej i dolnej czesci po zakrzy¬ wionej stronie nasadki scieta jest w obrebie kra¬ wedzi na mniejszej grubosci w ksztalcie stopnia 82, za pomoca którego nasadka moze byc wsunieta na ksztalt wypustów i zlobków miedzy skrajne kolnierze 83 lukowatego odcinka 81 i razem skle¬ jone. Na zewnetrznej stronie katowej nasadki 79 utworzone sa podobne skrajne kolnierze jak na karniszu dla nasadzenia zaslony lub firanki.W dolnej plycie katowej nasadki przewidziano korzystnie otwór 84 dla przyjecia kolnierza mocu¬ jacej zatyczki 34, wsadzonej przed sklejeniem ka¬ towej nasadki 79. W zatyczke mocujaca wsuniety 55 jest osiowo od zewnatrz uchwyt zamocowany na zewnetrznym koncu zaslony lub w poblizu tego konca. Wsuniecie to umozliwiane jest przez spre¬ zynowanie ramion uchwytu o ksztalcie haka.Uchwyt ten przytrzymuje sie przekrecajac 'zatycz- eo ke, jezeli pozadane jest uzyskanie prostego albo prostokatnego, zgietego wokól naroza czola zaslo¬ ny. Karnisz moze przy tym miec jedyna lub wiele dowolnie usytuowanych biezni, a lukowaty odci¬ nek moze miec jednakowa szerokosc lub zwezac 65 sie jak na fig. 16. /57208 10 W wielu przypadkach, na przyklad na podda¬ szach i wykuszach skosnie do siebie ustawionych scianach, dla dopasowania karnisza do scian, po¬ miedzy proste odcinki kamiszy mozna wstawiac odcinki lukowe, których koncowe krawedzie two¬ rza ze soba kat inny niz 90°. Na fig. 18 przedsta¬ wiono lukowaty odcinek 85, który latwo dopaso¬ wujac mozna stosowac dla dowolnych katów pd 1 do 90°, Taki lukowaty odcinek ograniczony wewnetrznie i zewnetrznie lukami kola o dlugosciach luków 90°, ma korzystnie na dolnej stronie delikatne, biegnace przez cala szerokosc i zbiegajace sie ku srodkowi krzywizny lukowatego odcinka, wklesle lub wypukle linie 86, które dziela luk na 90 czesci odpowiadajacych pojedynczym stopniom. W ten sposób lukowaty odcinek moze byc obciety doklad¬ nie pod zadanym katem bez koniecznosci stoso¬ wania urzadzen pomiarowych.Ten lukowaty odcinek (fig. 19) sklada sie z plaskich czesci górnej i czesci dolnej, z których jedna — w przytoczonym przykladzie górna — jest wyposazona w zebra 89, które wchodza w zlobki 90 drugiej czesci i sa z nia Wklejone. Zebra 89 i zlobki 90 przebiegaja równolegle do luków ograni¬ czajacych lukowaty odcinek. Po obu czolowych stronach lukowatego odcinka wystaja poza niego sciete od wewnatrz na grubosc o ksztalcie stopnia pozbawionego zeber czesci plyty górnej i dolnej, tworzac koncowy kolnierz 91, za pomoca których lukowaty odcinek mozna nasunac na sasiadujacy z nim odcinek karnisza o zmniejszonej wysokosci i skleic z nim.Przy zmniejszaniu tego lukowatego odcinka ob¬ cina sie go tak, aby przy katach mniejszych niz 90° czesc srodkowa byla tak wycieta, zeby mozna bylo uzyskac pozadana dlugosc luku. W powsta¬ lych detalach, w wybraniach profilu sa wsadzone i wklejone laczace czopy 95 (fig. 21). Czopy sa za¬ krzywione stosownie do ksztaltu lukowatego od¬ cinka i moga byc zamocowane w przeciwleglej czesci za pomoca poprzecznych przetyczek 97 badz przez wklejenie.W ten sposób zostaja utrzymane polaczenia kon¬ cowe dla przytwierdzenia do sasiedniego odcinka.Zebra 80 (fig. 19) sa tak rozdzielone, ze pomiedzy kazdymi dwoma zebrami plyta dolnej czesci 88 ma na zewnetrznej stronie wybrania 92, które tworza miejsca do wylamania lub wciecia biezni. Odste¬ py zeber 89 sa tak dobrane, ze odpowiadaja one zwyklym odstepom pomiedzy zlobkami karnisza.Umozliwia to skladanie odcinków karnisza o jed¬ nej lub wiekszej ilosci biezni z lukowatym odcin¬ kiem 85 i dalsze prowadzenie w nim zlobków w pozadanych miejscach.Lukowaty odcinek 85 ma taka szerokosc, by mógl byc dostosowany do wszystkich lub wiekszosci sto¬ sowanych w praktyce szerokosci karnisza, przez proste obciecie zbednej czesci w ksztalcie luko¬ watego paska równoleglego do podluznych zeber.Ten lukowaty odcinek (fig. 19) jest wyposazony na wewnetrznej i zewnetrznej krawedzi skrajne¬ go kolnierza 93 w zgrubienia, stopnie itp. dla na¬ sadzenia oslony, uchwytu oslony lub odpowiedniej nasadki. 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 65 Oczywiscie przyklady wykonania w przedstawio¬ nym opisie i na rysunkach moga byc w szczegó¬ lach zmienione lub ze soba laczone w ramach istoty ninieiszego wynalazku. Tak na przyklad za¬ miast tworzywa sztucznego mozna stosowac do wykonania karnisza inny odpowiedni material np. aluminium. PL