PL57192B1

PL57192B1 -

Info

Publication number: PL57192B1
Application number: PL108135A
Authority: PL
Inventors: Ralph Wilson Kenneth; Lee Hill Kenneth
Original assignee: Fmc Corporation
Filing date: 1965-03-31
Publication date: 1969-02-26

Description

16.11.1965 Stany Zjednoczone Ameryki Opublikowano: 31.111.1969 57192 KI. 45 1, 19/02 MKP fcofc 4&jo$ UKD Wspóltwórcy wynalazku: Kenneth Ralph Wilson, Kenneth Lee Hill Wlasciciel patentu: FMC Corporation, Nowy Jork (Stany Zjednoczone Ameryki) Sposób wytwarzania zwiazków chwastobójczych Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia zwiazków chwastobójczych o wzorze ogólnym 1, w którym R4 i R3 oznaczaja rodniki alifatyczne, R2 i R4 oznaczaja wodór lub rodnik alifatyczny, R5 oznacza wodór lub grupe metylowa, X oznacza tlen, przy czym Rt i R2 moga ewentualnie tworzyc pierscien heterocykliczny.Szczególnie korzystnym dzialaniem chwastobój¬ czym odznaczaja sie zwiazki o wzorze 2, w którym Rt i R3 oznaczaja ewentualnie nasycone rodniki alifatyczne o 1—6 atomach wegla o prostym lub rozgalezionym lancuchu lub rodniki cykliczne R2 i R4 oznaczaja atomy wodoru lub rodniki alifa¬ tyczne o 1—6 atomach wegla, nasycone lub niena¬ sycone, o lancuchu prostym lub rozgalezionym lub rodniki cykliczne, a R5 oznacza wodór lub metal.Podstawniki R4 i R2 moga ewentualnie tworzyc z atomem azotu pierscien heterocykliczny, przy czym pierscien ten moze równiez zawierac tlen.Zwiazkami o korzystnym dzialaniu chwastobój¬ czym wytwarzanymi sposobem wedlug wynalazku sa zwiazki o wzorze 3, w którym B^ i R2 ozna¬ czaja rodniki alifatyczne o 1—6 atomach wegla, cy¬ kliczny, o lancuchu prostym lub rozgalezionym, nasycony lub nienasycony, a R3 oznacza wodór, metyl lub etyl.Znane jest otrzymywanie karbaminianów przez reakcje amin i fenoli z fosgenem, chloromrówcza- nami, halogenkami karbamoilu i innymi sub¬ stancjami. Na przyklad, proces reakcji m-amino- 10 15 20 25 30 fenolu z izocyjanianem jest opisany przez M.J.Kolbezena, R.L. Metcalfa i T.R. Fukuto w J. Agr. and Food Chem, 2 (1954), str. 864—70. Acylowanie m-aminofenolu prowadzi sie metodami stosowa¬ nymi do wytwarzania amidów z halogenków acylu, na przyklad wedlug L.C. Raiforda i K. Alexandra w J. Org. Chem, 5 (1940), str. 300—312. Dobór rea¬ gentów oraz metody prowadzenia procesu zaleza oczywiscie od rodzaju produktu koncowego.Stwierdzono, ze 'Otrzymuje sie cenne zwiazki o dzialaniu chwastobójczym przedstawione wzorem 1, w którym Rt, R2, R3, R4, R5 i X maja wyzej podane znaczenie, jezeli pochodne aminofenolu lub ich sole, poddaje sie reakcji z halogenkami kar¬ bamoilu, badz tez z izocyjanianami w obecnosci katalizatora, badz tez pochodza aminofenolu pod¬ daje 'sie reakcji z fosgenem a nastepnie z amina pierwszo- lub drugorzedowa.Jako pochodne aminofenolu stosuje sie zwiazki o wzorze 4 lub 5, w których symbole Ri, R& R3, R4 i X maja wyzej podane znaczenie.Jezeli do reakcji stosuje sie pochodna amino¬ fenolu o wzorze 4 i izocyjanian alkilu o wzorze RiNOO, to jako katalizator tej reakcji uzywa sie na przyklad trójetyloamine, 1,4-dwuazadwucyklo (2,2,2)-oktan, dwuoctan dwubutylocynowy, dwu- chlorek dwubutylocynowy, dwubutylek dwudecy- lotiocynowy. W wyniku reakcji otrzymuje sie ester N-jednopodstawjonego kwasu karbamino- wego. 5719257192 «M*\ Wedlug wynalazku mozna równiez dzialac na pochodna aminofenolu o wzorze 4 lub jej sól, halogenkiem dwualkilokarbamoilu o wzorze R1R2NCOX/, w którym A i R2 maja wyzej po¬ dane znaczenie a X' oznacza atom chlorowca, zwlaszcza chlor, lub tez halogenkiem alkilokarba- moilu o wzorze RiNHCC^', w którym Rt i X' ma wyzej podane znaczenie. W pierwszym przy¬ padku otrzymuje sie estry N,Nniwupodstawionego kwasu karbaminowego, zas w drugim estry N-je¬ dnopodstawionego kwasu karbaminowego.Zgodnie z wynalazkiem mozna postepowac rów¬ niez w ten*Sposób, ze na zwiazek o wzorze 4, w v., ^l którym R^ R^ R5 i X maja wyzej podane zna- 4f*^ "ezenie. dziala sie fosgenem a nastepnie pierwszo- lub drugorzedowa amina o wzorach RjNH* lub R^NH, w których R± i R2 maja znaczenie poda¬ ne przy omawianiu wzoru 1. W pierwszym sta¬ dium tej reakcji wytwarza sie pod dzialaniem fos- genu odpowiedni ester kwasu chloromrówkowego m-ureidofenolu, zas w drugim stadium pod wply¬ wem pierwszorzedowej aminy tworzy sie N-jedno- podstawiony karbaminian m-ureidofenylu, a pod wplywem drugorzedowej aminy N,N-dwupodsta- wiony karbaminian m-ureidofenylu.Inny sposób wytwarzania zwiazków o wzorze 1, polega na poddawaniu reakcji pochodnej amino¬ fenolu o wzorze 5, w którym RA, R2 i R5 maja wyzej podane znaczenie z izocyjanianem alkilu o wzorach RiNCO lub R2NCO, w których Ri i R2 maja wyzej podane znaczenie, w obecnosci kata¬ lizatora.Wedlug wynalazku mozna równiez na pochodna animofenolu o wzorze 5 dzialac halogenkiem dwu¬ alkilokarbamoilu o wzorze R3R4NCOX', albo halo¬ genkiem alkilokarbamoilu o wzorze R3HN—COX', przy czym R3 i R4 maja znaczenie takie jak we wzorze 1 zas X' oznacza atom chlorowca, zwlaszcza chlor.Zgodnie ze sposobem wedlug wynalazku zwia¬ zek o wzorze 5, w którym R^ R2 i R5 maja zna¬ czenie takie jak we wzorze 1 poddaje sie reakcji z fosgenem a nastepnie z pierwszo- lub drugorze¬ dowa amina o wzorach R3NH2 lub R3R4 NH, w któ¬ rych R3 i R4 maja znaczenie podane przy omawia¬ niu wzoru 1. W pierwszym stadium reakcji to jest pod dzialaniem fosgenu tworzy sie karbaminian m-izocyjanatofenylu, który pod dzialaniem ami¬ ny przeksztalca sie w karbaminian m-ureidofe¬ nylu.Zwiazki wyjsciowe o wzorach 4 i 6, w których R2, R3, R4, R5 i X maja znaczenie takie jak we wzorze 1, otrzymuje sie jezeli poddaje sie reakcji m-aminofenol lub N-jednopodstawiony-m-amino- fenol z równomolowa iloscia izocyjanianu alkilo¬ wego lub tez jezeli na m-aminofenol dziala sie halogenkiem N-jednopodstawionego lub N,N-dwu- podstawionego karbamoilu w obecnosci akceptora kwasowego.Zwiazki wyjsciowe o wzorach 5 i 7, w których Ri, R2, i R5 maja znaczenie wyzej podane, wytwa¬ rza sie droga redukcji N-jednopodstawionych lub N,N-dwupodstawionych karbaminianów m-nitro- fenolu, które z kolei otrzymuje sie przez poddawa¬ nie reakcji m-nitrofenolu z izocyjanianem alkilo¬ wym lub halogenkiem N-jednopodstawionego lub N,N-dwupodstawionego karbamoilu.W przypadku wytwarzania zwiazków chwasto¬ bójczych o wzorze 3, w którym Ri i R2 oznaczaja 5 rodniki alifatyczne o 1—6 atomach wegla do re¬ akcji stosuje sie pochodna aminofenolu o wzorze 6, lub jej sól, przy czym R2 i R3 maja wyzej po¬ dane znaczenie, badz tez zwiazek o wzorze 7, w którym Ri ma wyzej podane znaczenie. 10 Dobór reagentów i warunków do syntezy które¬ gokolwiek ze zwiazków wytwarzanych sposobem wedlug wynalazku zalezy oczywiscie od struktury produktu, który ma byc wytworzony.Karbaminiany m-ureidofenylu stosuje sie w po- 15 staci mieszanin chwastobójczych wytwarzanych przez zmieszanie z tymi zwiazkami substancji po¬ mocniczych i nosników, stosowanych zwykle do ulatwienia dyspersji aktywnych skladników o za¬ stosowaniu rolniczym, takimi jak talk, glinki na- 20 turalne, ziemia okrzemowa, maczki z lupin orze¬ chów wloskich i nasion bawelny, oraz inne sub¬ stancje organiczne i nieorganiczne dzialajace jako nosniki srodka toksycznego, przy czym wielkosc czastek tych substancji jest mniejsza od 50 mi- 25 kronów. Sklad mieszaniny i sposób jej zastosowa¬ nia wynika z aktywnosci srodka. Aktywne zwiazki chwastobójcze stosuje sie, na przyklad w miesza¬ ninach majacych postac granulek o stosunkowo duzej wielkosci, proszku do rozpylania, proszku 30 zwilzalnego, koncentratów do emulgowania, roz¬ tworów, lub innych, zaleznie od sposobu stosowa¬ nia preparatu.Do zwalczania chwastów przed wzejsciem ro¬ slin mieszanine chwastobójcza stosuje sie zwykle 35 do opylania, opryskiwania lub w postaci granulek.W okresie po wzejsciu roslin stosuje sie zwykle opryskiwanie lub opylanie mieszanina chwastobój¬ cza. Preparaty takie zawieraja 0,5—95% wagowych, lub wiecej, skladnika aktywnego. Typowy prepa- 40 rat do opylania zawiera 1% wagowy karbaminianu m-ureidofenylu i 99% talku.Zwilzalne proszki wystepuja w postaci mialkich czastek dyspergujacych latwo w wodzie czy innym osrodku. Proszek taki stosuje sie badz w postaci 45 suchej, badz w postaci emulsji w wodzie lub innej cieczy. Typowymi nosnikami zwilzalnych proszków sa ziemia Fullera, glinki kaolinowe, krzemionki i inne wysoce absorbujace i latwo zwilzalne roz¬ cienczalniki nieorganiczne. Proszki takie zawie- 50 raja zwykle okolo 5—80% wagowych skladnika aktywnego w zaleznosci od absorbencji nosnika, oraz niewielka ilosc srodka zwilzajacego, dysper¬ gujacego lub emulgujacego. Korzystnie preparat zawiera na przyklad 80,8% wagowych karbaminia- 55 nu m-ureidofenylu, 17,9% wagowych glinki Pal- metto oraz 1% wagowy lignosulfonianu sodowego i 0,3% wagowy sulfonowanego poliestru alifa¬ tycznego jako czynników zwilzajacych.Innymi pozytecznymi preparatami do celów 60 chwastobójczych sa koncentraty do emulgowania wystepujace w postaci jednorodnych mieszanin cieklych lub pastowatych, dyspergujacych w wo¬ dzie lub innym osrodku, przy czym koncentraty te skladaja sie zasadniczo wylacznie z karbami- 65 nianu m-ureidofenylu z cieklym lub stalym sród-57192 kiem emulgujacym, albo zawieraja równiez ciekly nosnik, taki jak ksylen, ciezkie benzyny aroma¬ tyczne, izoforon i inne nielotne . rozpuszczalniki organiczne. Do celów chwastobójczych, koncentra¬ ty te dysperguje sie w wodzie lub innym cieklym osrodku i takim preparatem opryskuje sie dany te¬ ren. Procent wagowy skladnika aktywnego waha sie zaleznie od rodzaju zastosowania preparatu, przy czym na ogól preparat taki zawiera 0,5—95% skladnika aktywnego.Odpowiednimi do takich preparatów typowymi srodkami zwilzajacymi, dyspergujacymi lub emul¬ gujacymi sa na przyklad sulfoniany i siarczany alkilu i alkiloarylu oraz ich sole sodowe, alkohole wielowodorotlenowe, oraz inne dostepne w han¬ dlu srodki powierzchniowo czynne. Ilosc srodka powierzchniowo czynnego wynosi zasadniczo 1— 15% wagowych w stosunku do ilosci preparatu chwastobójczego.Innymi preparatami chwastobójczymi sa roztwo¬ ry srodka aktywnego w osrodku dyspergujacym, takim jak aceton, alkilowane naftaleny, ksylen i inne rozpuszczalniki organiczne. Preparaty gra¬ nulowane, w których srodek toksyczny naniesiony jest na stosunkowo grube czastki nosnika, maja szczególne zastosowanie do opylania. Poza tym, stosuje sie opryskiwanie sprezonymi preparatami, zwlaszcza aerozolami zawierajacymi zdyspergowa- ny w mialkiej postaci srodek aktywny, przez odpa¬ rowanie rozpuszczalnika o niskiej temperaturze wrzenia, takiego jak na przyklad freon.Ponizsze przyklady ilustruja wytwarzanie spo¬ sobem wedlug wynalazku oraz wlasciwosci i ak¬ tywnosc chwastobójcza typowych zwiazków chwa¬ stobójczych. Czesci i procenty oznaczaja czesci i procenty wagowe, o ile nie zaznaczono inaczej, a temperature podaje sie wszedzie' w stopniach Celsjusza.Przyklad I. Wytwarzania N^metylokarbami- nianu m-(3,3-dwumetyloureido)fenylu.Posredni 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwumetylo- mocznik wytworzono w nastepujacy sposób: roz¬ twór 22,9 czesci m-aminofenolu i 11,8 czesci chlor¬ ku dwumetylokarbamoilu w 200 czesciach 1,2-dwu- metoksyetanu pozostawiono na noc w temperatu¬ rze pokojowej, po czym rozcienczono te mase 100 czesciami wody, odsaczono i wyplukano osad woda.Po wysuszeniu w prózni, otrzymano 12 czesci su¬ rowego 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwumetylomocz- nika o temperaturze topnienia 198,5—200°C, a po przekrystalizowaniu tej substancji z acetonitrylu otrzymano czyste, biale brylki o temperaturze top¬ nienia 200—201°C.Dla Cg^NaO/j wyliczono: C —60,0; H — 6,7; N —15,5. stwierdzono: C —60,1; H —6,6; N —15,4.Do roztworu 18,0 czesci tego 3-{m-hydroksyfeny- lo)-l,l-dwumetylomocznika w 190 czesciach N-N- dwumetyloformamidu dodano 2—3 kropli trójety- loaminy, po czym wkroplono, mieszajac, 8,0 czesci izocyjanianu metylu, mieszano calosc przez 2 go- . dziny, po czym pozostawiono- mieszanine na noc w temperaturze pokojowej. Po usunieciu w prózni rozpuszczalnika i nadmiaru izocyjanianu metylu 10 15 20 25 35 40 45 50 55 60 65 oraz wyplukaniu osadu woda, odsaczeniu go i wy¬ suszeniu, otrzymano 20,1 czesci surowego N-me- tylokarbaminianu m-(3,3-dwumetyloireido) fenylu o temperaturze topnienia 150—157°C, która wzro¬ sla do 157,5—158,5°C po przekrystalizowaniu pro¬ duktu z etanolu.Dla CuHisNaOa wyliczono: C —55,68; H — 6,37; N —17,71. stwierdzono: C—55,33; H —6,36; N —17,49.Przedwzrostowa aktywnosc chwastobójcza N-me- tylo-karbaminianu m-(3^-dwumetyloureido) feny¬ lu wyznaczono jak nastepuje. W plaskich misach umieszczono na glebokosc 7,5 cm mieszanine gleby pylowo-piaszczystej i gleby piaskowej — slabo gliniastej w stosunku 1:1. Nastepnie w glebie tej na glebokosci 6—12 mm umieszczono nasiona szar¬ latu (Amaranthus retroflexus), gorczycy (Brassica juncea), palusznika krwawego (Digitaria san&uina- lis), prosta niemieckiego (SetarLa italica); lnu zwy¬ czajnego (linum usitatissimum), piaskowca (Cera- stium vulgatum) oraz salaty siewnej (Lactuca sa- tiva), jako reprezentantów szerokiego wachlarza gatunków roslinnych. Natychmiast po wysianiu nasion i podlaniu, spryskano glebe zwiazkiem chwastobójczym rozpuszczonym w mieszaninie acetonu z woda w ilosci podanej w tablicy I.Zarówno misy z gleba spryskana jak i próbki niespryskane umieszczono w cieplarni na okres 2—3 tygodni, po czym wyznaczono aktywnosc za¬ stosowanego srodka jako procent zniszczenia ro¬ slin w stosunku do próbek niespryskanych. Uzy¬ skane wyniki podano w tablicy I.Tabl] Gatunek rosliny Palusznik krwawy Len zwyczajny Proso niemieckie Gorczyca Piaskowiec Szarlat Salata siewna Lca I % zniszczenia roslin przy zastosowaniu zwiazku w ilosci 1,7 kg/ha 6,8 kg/h 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 Uderzajaca skutecznosc przy zredukowanej daw¬ ce 1,7 kg/ha wskazuje na niezwykle wysoka przed¬ wzrostowa aktywnosc stosowanego srodka chwa¬ stobójczego.Powzrostowa aktywnosc chwastobójcza N-me- tylokarbaminianu m-(3,3-dwumetyIoureidó) fenylu wyznaczono jak nastepuje. W sterylnej glebie pia- szczysto-gliniastej umieszczono nasiona kukurydzy (Zea mays), bawelny Gossypium hirsutum), orze¬ cha ziemnego (Arachis hypogaea), soi (Glycine max) i owsa (Avena sativa), na glebokosci okolo 2,5 cm, oraz nasiona lnu zwyczajnego (Linum usi¬ tatissimum), marchwi (Daucus carota), salaty siew¬ nej (Lactuca sativa), gorczycy (Brassica juncea), palusznika krwawego (Digitaria sanguinalis), szar-7 57192 i latu (Aimaranthus retroflexus) i chwastnicy jed¬ nostronnej (Echinochloa crusgalli), na glebokosci 6—12 mm.Po podlaniu pozostawiono nasiona na 2 tygodnie w cieplarni. Zachowujac kilka próbek niespryski- wanych,c reszte roslin spryskano roztworem N-me^ tylokarbaminianu m-(3,3-dwumetyloureido) feny¬ lu w mieszaninie wody i acetonu, przy czym ilosc mieszaniny acetonu z woda wynosila 378,5 litra/ha.Po 16 dniach policzono liczbe roslin niezniszczo¬ nych i wyznaczono procentowe zniszczenie w sto¬ sunku do próbek niespryskanych. Wyniki podano w tablicy II.Tablica II Rodzaj rosliny - Palusznik krwawy Gorczyca Salata siewna Len zwyczajny Szarlat Kukurydza Owies Orzech ziemny I Bawelna 1 Soja Chwastnica jednostronna Marchew % zniszczenia roslin przy zastosowaniu zwiazku w ilosci 1,7 kg/ha 95 100 100 100 100 0**) 100 80*) 100 100 90 100 6,8 kg/ha 100 100 100 100 100 0*) 100 100 100 . 100 100 100 **) rosliny uszkodzone, prawdopodobnie wyzdrowieja *) rosliny uszkodzone, prawdopodobnie nie wyzdro¬ wieja.Dane zamieszczone w tablicy II wykazuja nie¬ zwykla skutecznosc stosowanego srodka chwasto¬ bójczego w okresie powzrostowym, nawet przy ni- skidh dawkach tego srodka.Przyklady II — VIII ilustruja sposób wedlug wynalazku wytwarzanie zwiazków Ó róznych gru¬ pach karbaminianowych.Wlasnosci chwastobójcze tych zwiazków, wyzna¬ czone zostaly w taki sposób jak w przykladzie I, podano je w tablicach III i Itf.Przyklad II. Wytwarzanie N,N-dwumetylo- karbaminianu m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu.Sodowa sól 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwumety- lomocznika wytworzono jak nastepuje. Dó 54 g metanolanu sodowego w 900 ml metanolu dodano zawiesine 180 g. 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-ó!wume- tylomocznika w 900 ml metanolu, po czym odde¬ stylowano metanol w prózni, a uzyskany osad wy¬ plukano dwukrotnie benzenem.Do mieszanej zawiesiny 20,2 g sodowej soli 3-(m-hydroksyfenylo)- l,l-dwumetylomocznika w 150 ml bezwodnego acetonitrylu dodano 12,9 fenlor- ku dwumetylokarbamoilu i pozostawiono miesza¬ nine reakcyjna na kilka dni w temperaturze poko¬ jowej. Nastepnie usunieto stracony chlorek Bodo¬ wy przez odsaczenie, a przesacz odparowano do sucha w prózni. Po wyplukaniu stalej substancji woda, wysuszeniu jej i przekrystalizowamiu z to-* luenu, otrzymano N,N-dwumetylokarbaminian 5 m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu o temperaturze topnienia 122,5—123,5°C.Przyklad III. Wytwarzanie N-etylokarbami- nianu m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu. 10 Mieszanine 9,0 g 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwu- metylomocznika, 4,0 g izocyjanianu etylu i 5 kropli trójetyloaminy mieszano i ogrzewano przez 3 go¬ dziny w kapieli wodnej w temperaturze 70°C. Po przekrystalizowaniu surowej substancji, która ze- 15 stalila sie po ochlodzeniu, z etanolu, otrzymano N-etylokarbaminian m-(3,3-dwumetyloureido)-fe- nylu o temperaturze topnienia 143—144°C.Dla C12Hl7Ns03 wyliczono: C —57,35; H —6,82; N —16,72 *o stwierdzono: C —57,35; H —6,91; N —17,00.Przyklad IV. Wytwarzanie N-izopropylokar- baminianu m-(3,3-dwumetyloureido)fenylu.Postepujac jak w przykladzie I, 3-(m-hydroksy- 25 fenylo)-l,l-dwumetylomocznik poddano reakcji z izocyjanianem izopropylu, otrzymujac N-izopro- pylokarbaminian m-(3,3-dwumetyloureido)fenylu, który po przekrystalizowaniu z wodnego etanolu topil sie w temperaturze 164—164,5°C. 30 Dla C13H19N303 wyliczono: C —58,85; H — 7,22; N —15,84 stwierdzono: C —58,78; H —6,96; N —15,74.Przyklad V. Wytwarzanie N-izobutylokarba- 35 minianu m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu.Do mieszanego roztworu 11,4 g surowego chlóro- mrówczanu m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu w 200 ml octanu etylu wkroplono w temperaturze .pokojowej roztwór 6,8 g izobutyloaminy w 50 ml 40 octanu etylu, przy czym juz po wprowadzeniu pierwszych kilku kropli zaczela sie stracac stala substancja. Uzyskana mase mieszano w ciagu 2—3 godzin, a nastepnie odsaczono. Po wyplukaniu otrzymanego osadu woda w celu usuniecia chloro- 4S wodorku aminy i wysuszeniu, otrzymano 3,1 g produktu o temperaturze topnienia 177°—178°C^ Po przekrystalizowaniu tego produktu z etanolu, otrzymano czysty N-izobutylokarbaminian m-(3,3- dwumetyloureido)fenylu o temperaturze topnienia 50 184—185°C.Dla C14H21N303 wyliczono: C —60,19; H —7,58; N —15,04. stwierdzono: C —59,89; H —7,46; N —14,89. 55 Przyklad VI. Wytwarzanie N-III-rzed.-buty- lokarbaminianu m-(3,3-dwumetyloureido)fenylu.W malej kolbie Erlenmeyera umieszczono 9,0 g 3- (m-hydroksyfenylo)- 1,1- dwumetylomocznika, 5,35 g izocyjanianu III-rzed. butylu i 1,7 g dwu- 60 octanu dwubutylocyny. Reagenty te zmieszano, po czym zamknieto kolbe i ogrzewano ja w ciagu 24 godzin w kapieli wodnej o temperatufze 60—70°C. Po wyplukaniu mieszaniny heksanem, odsaczeniu jej i przekrystalizowaniu uzyskanej 65 substancji z octanu etylu, otrzymano 7,1 g N-II^-57192 10 rzed-butylokarbaniinianu m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu o temperaturze topnienia 163—164°C. Tem¬ peratura ta wzrosla do 169—169,5°C po dalszym dwukrotnym przekrystalizowaniu produktu.Dla C^HatNaOg wyliczono: C — 60,19; H — 7,58; N —15,04 stwierdzono: C —60,43; H —7,73; N —14,86 Przyklad VII. Wytwarzanie N-ellilokarba- minianu m-(3,3-dwumetyloureido)fenylu.Postepujac jak w przykladzie III, poddano reak¬ cji 3,3^m-hydroksyfenylo)-l,l-dwumetylomocznik z izocyjanianem allilu, w wyniku której otrzyma¬ no N-allilokarbaminian m-(3,3-dwumetyloureido) fenylu. Produkt ten topil sie w temperaturze 164—165°C po przekrystalizowaniu z wodnego eta¬ nolu.Dla G13H17N303 wyliczono: C —59,29; H —6,50; N —15,96 stwierdzono: C —59,04; H —6,19; N —15,89.Przyklad VIII. Wytwarzanie N-(l,l,3,3,-czte- rometylobutylokarbaminianu m-<3,3-dwumetylo- ureido)fenylu.Posredni chloromrówczan m-(3,3-dwumetylo- ureido)fenylu wytworzono jak nastepuje. Do 54 g metanolanu sodowego w 900 ml metanolu dodano zawiesine 180 g 3-(m-hydroksy-fenylo)-l,l-dwume- tylomocznika w 900 ml metanolu, po czym odde¬ stylowano metanol w prózni, a uzyskany osad wy- 10 15 20 25 plukano dwukrotnie benzenem. Otrzymano 20,2 g sodowej soli 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwumetylo- mocznika zawieszono w 300 ml octaini etylu, po NCzym ochlodzono te mieszanine do 0°C i mieszano szybko przepuszczajac fosgen przez barbotke z predkoscia 0,1 litra/min. w ciagu 26 minut i jed¬ noczesnie utrzymujac temperature w granicach 0^5°C. J Po zakonczeniu wprowadzania fosgenu, mieszano calosc przez nastepne pól godziny, a nastepnie od¬ saczono mieszanine reakcyjna w celu usuniecia nieprzereagowanej soli fenolowej i utworzonego chlorku sodowego. Po odparowaniu przesaczu do sucha w prózni, otrzymano 12,8 g surowego chlo- romrówczanu m-(3,3-dWumetylóufeido)fenylu o temperaturze topnienia 93—95°C. 12,8 g tego produktu rozpuszczono w 200 ml octanu etylu, po czym, mieszajac, wkroplono roz¬ twór 14,2 g 1,1,3,3-czterometylotoutyIoaminy w 50 ml octanu etylu. Mieszanine te mieszano przez noc, a nastepnie przez odsaczenie usunieto straco¬ ny chlorowodorek aminy. Po odparowaniu przesa¬ czu do sucha w prózni i trzykrotnym przekrysta¬ lizowaniu oleistego produktu z etanolu, otrzymano N-(l,l,3,3-czterometylobutylokarbaminian m-<3,3- dwumetyloureido)fenylu o temperaturze topnienia 125—126°C.Dla C18H29N303 wyliczono: C — 64,45; H — 8,72; N —12,53 30 stwierdzono: C —64,42; H —8,95; N —12,38.T a b 1 i c a III Przedwzrostowa aktywnosc chwastobójcza N-podstawionych i N,N-dwupodstawio- nych karbaminianów m-(3,3-dwualkiloureido)fenylu Rodzaj rosliny Palusznik krwa¬ wy r Len zwyczajny Niemieckie proso Gorczyca Piaskowiec Szarlat Salata siewna % zniszczenia roslin przy zastosowaniu 6,8 kg/ha zwiazku otrzymanego sposobem wedlug przykladów II | III | IV V 100 100 100 100 100 100 100 100 ;oo 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 VI | VII 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 100 VIII 90 100 25 100 100 100 .Tablica IV Powzrostowa aktywnosc chwastobójcza N-podstawionycn i N,N-dwupodstawionych karbaminianów m-(3,3-dwualkiloureido)fenylu Rodzaj roslin Palusznik krwawy Gorczyca Niemieckie proso Salata siewna Len zwyczajny Szarlat | Piaskowiec Chwastnica jednostronna % zniszczenia roslin przy zastosowaniu srodka otrzymanego II 1,7 kg/ha 95 95 100 100 100 — — — w przykladach II—VIII w ilosciach 1 IV 0,6 kg/ha 100 100 100 100 30 100 100 100 V 0,6 kg/ha 50 100 70 100 0 100 100 10 VI 0,6 kg/ha 100 100 100 100 90 100 100 100 VII 1,7 kg/ha 100 100 — 100 0 100 — 100 VIII 1,7 kg/ha ' 0 100 0 — 100 100 100 — 157192 1} Przyklady IX—XIV ilustruja synteze N-jedno- i N-N-dwupodstawionych karbaminianów jedno- alkiloureidofenylu. Wlasciwosci chwastobójcze tych zwiazków wyznaczone jak opisano w przy¬ kladzie I, podano w tablicach V i VI.Przyklad IX. Wytwarzanie N-metylokarba- minianu m-(3-metyloureido)fenylu.Do mieszanego roztworu 10,9 g m-aminofenolu i 3 kropli trójetyloaminy w 75 ml dioksanu wkra- plano 12,5 g izocyjanianu metylu, utrzymujac temperature 40°C przy pomocy kapieli wody z lo¬ dem. Wkrótce po zakonczeniu wkraplania wyosob¬ nila sie duza ilosc bialej woskowatej substancji.Po odsaczeniu mieszaniny, sproszkowaniu wyosob¬ nionej substancji i wyplukaniu jej heksanem, otrzymano 21,0 g brunatnego stalego surowego N^metylokarbaminianu m-(3-metyloureido) fenylu o temperaturze topnienia 157—160°C, która wzro¬ sla do 160—162°C po dwukrotnym przekrystalizo¬ waniu produktu z etanolu.Przyklad X. Wytwarzanie N-II-rzed. butylo- karbaminianu m-(3-metyloureido)fenylu.Posredni l-(m-hydrokisyfenylo)-3-netylomocznik wytworzono jak nastepuje.Do roztworu 22,25 g m-aminofenolu w 200 ml dioksanu skroplono 14,25 g izocyjanianu metylu.Po wyosobnieniu i wysuszeniu powstalego osadu, otrzymano 36,0 g 3-.(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwu- metylomocznika o temperaturze topnienia 140 — 141°C. Po przekrystalizowaniu z octanu etylu pro¬ dukt ten topil sie w temperaturze 141°C.Dla C8H10N2O2 wyliczono: C —57,83; H —6,07; N —16,86 stwierdzono: C —57,81; H —6,30; N—16,65 Mieszanine 16,6 g tego produktu, 9,9 g izocyja¬ nianu II-rzed. butylu i 5 kropli trójetyloaminy ogrzewano przez 2 godziny w temperaturze 60°C.Po ochlodzeniu, wyosobnieniu osadu przez odsa¬ czenie i przekrystalizowaniu go z etanolu, otrzy¬ mano produkt o temperaturze topnienia 194 — 195°C.Dla C13H19N303 wyliczono: C —58,85; H —7,22; N —15,84 stwierdzono: C —58,70; H — 7,21; N —15,58. 10 15 20 25 30 35 40 45 Przyklad XL Wytwarzanie N-etylokarbami- nianu m-(3-etyloureido)fenylu.Do roztwpru 27,3 g m-aminofenolu w 100 ml dioksanu dodano 18 g izocyjanianu etylu, po czym gotowano te mieszanine w ciagu 1 godziny. Po ochlodzeniu i odsaczeniu oraz^ wysuszeniu wykry¬ stalizowanego produktu, otrzymano 45,5 g surowe¬ go l-etylo-3-(m-hydroksyfenylo) mocznika o tem¬ peraturze topnienia 103—106°C. Po poddaniu tego produktu reakcji z izocyjanianem etylu otrzymano N-etylokarbaminian m-(3-etyloureido) fenylu, któ¬ ry po przekrystalizowaniu z mieszaniny cztero¬ chlorku wegla i octanu etylu topil sie w tempe¬ raturze 142,5—144°C.Przyklad XII. Wytwarzanie N-N-dwumetylo- karbaminianu m-(3^metyloureido) fenylu.Postepujac jak w przykladzie II, wytworzono sodowa sól l-(m-hydroksyfenylo)-3-metylomoczni- ka z l-(im-hydroksyfenylo)-3-metylomocznika i eta¬ nolami sodowego, który nastepnie poddano reakcji z chlorkiem dwumetylokarbamoilu otrzymujac N,N-dwumetylobarbaminian m-(3-metyloureido) fenylu. Po przekrystalizowaniu z benzenu, pro¬ dukt ten topil sie w temperaturze 119,5—120°C.Dla CuH^aOa wyliczono: C —55,73; H —6,37; N —17,70 stwierdzono: C —56,10; H —6,20; N —17,45 Przyklad XIII. Wytwarzanie N-metylokarba- minianu m-(3-propyloureido) fenylu.Postepujac jak w przykladzie X, wytworzono l-(m-hydroksyfenylo)-3-propylomocznik z m-ami¬ nofenolu i izocyjanianu propylu, a nastepnie pod¬ dano go reakcji z izocyjanianem metylu, w wyni¬ ku której otrzymano N-metylokarbaminian m-<3- -propyloureido) fenylu. Po przekrystalizowaniu z octanu etylu produkt ten topil sie w tempera¬ turze 140—142°C.Przyklad XIV. Wytwarzanie N-metylokarba- minianu m-(3-butyloureido) fenylu.Postepujac jak w przykladzie X, wytworzone l-butylo-3-(m-hydroksyfenylo)mocznik z m-amo- nofenolu } izocyjanianu butylu, a nastepnie pod¬ dano go reakcji z izocyjanianem metylu, w wy¬ niku której otrzymano N-metylokarbaminian m^(3-butyloureido) fenylu o temperaturze topnie¬ nia 133—138°C.Tablica V Przedwzrostowa aktywnosc chwastobójcza N-podstawionych i N,N-dwupodstawio- nych karbaminianów m-(3-alkiloureido) fenylu Rodzaj rosliny Palusznik krwawy Len zwyczajny Niemieckie proso Gorczyca Piaskowiec Szarlat ^ % zniszczenia roslin przy zastosowaniu 6,8 kg/ha zwiazku otrzymanego w przykladach IX 100 100 100 100 100 100 X 100 100 100 100 100 XI | XII | XIII 90 100 100 100 100 100 50 100 95 100 10G 100 25 95 20 100 100 100 XIV 100 30 . 100 100 100 5013 57192 Tablica VI 14 Powzrostowa aktywnosc chwastobójcza N-podstawionych i N-N-dwupodstawionych karbaminianów m-(alkiloureido) fenylu Rodzaj rosliny Palusznik krwawy Gorczyca Niemieckie proso Salata siewna.Szarlat Piaskowiec Wlosnica sina % zanieczyszczenia roslin przy zastosowaniu zwiazku otrzymanego w przykladach IX—XIV w ilosciach IX 4,5 kg/ha 95 100 100 100 100 X 3,4 kg/ha 100 100 100 100 100 XI 4,5 kg/ha 20 100 10 100 i 90 XII 4,5 kg/ha 75 100 95 100 100 i XIII 4,5 kg/ha 0 100 0 95 0 XIV 4,5 kg/ha 0 100 20 100 50 Przyklady XV—XXI ilustruja synteze innych zwiazków, miedzy innymi karbaminianów alkilo- ureidofenylu, podstawionych alkilem w pozycji 1,3-mocznika. Wlasnosci chwastobójcze tych zwiaz¬ ków, wyznaczone jak opisano w przykladzie I, po¬ dano w tablicach VII i VIII.Przyklad XV. Wytwarzanie N-metylokarba- minianu m-(l,3-dwumetyloureido) fenylu.Postepujac jak w przykladzie IX, przeprowadzo¬ no reakcje m-(metyloamino) fenolu z izocyjania¬ nem metylu, otrzymujac N-metylokarbaminian m-(l,3-dwumetyloureido) fenylu, który po przekry¬ stalizowaniu z wody topil sie w temperaturze 162—164°C.Przyklad XVI. Wytwarzanie cykloheksano- karbaminianu m-(3-metyloureido)-fenylu.Mieszanine 16,6 g l-(m-hydroksyfenylo)-3-me- tylomocznika, 12,5 g izocyjanianu cykloheksylu i 5 kropli trójetyloaminy ogrzewano w ciagu 1 godzi¬ ny w temperaturze 60°C. Po ochlodzeniu, wyosob¬ nieniu produktu przez odsaczenie i przekrystali- zowaniu go z wodnego etanolu, otrzymano cyklo- heksanokarbaminian m-(3-metyloureido) fenylu o temperaturze topnienia 187—188°C.Dla C15H2iN303 wyliczono: C —61,84; H —7,26; N —14,42 stwierdzono: C —62,04; H —7,16; N —14,23.Przyklad XVII. Wytwarzanie N-III-rzed. bu¬ tylokarbaminianu m-(3-metyloureido) fenylu.Postepujac jak w przykladzie X, przeprowadzo¬ no reakcje l-(m-hydroksyfenylo)-3-metylomoczni- ka z izocyjanianem III-rzed. butylu, otrzymujac N-III-rzed. butylokarbaminian m-(3-metylourei- do)fenylu, który po przekrystalizowaniu z meta¬ nolu topil sie w temperaturze 170—172°C.Dla C13H19N303 wyliczono: C —58,85; H —7,22; N —15,84. .stwierdzono: C —58,74; H —7,31; N —15,78.Przyklad XVIII. Wytwarzanie N-heksylokar- baminianu m-(3-metyloureido)fenylu.Mieszanine 16,6 g l-(m-hydroksyfenylo)-3-mety- lomocznika, 12,7 g izocyjanianu heksylu i 5 kropli trójetyloaminy ogrzewano w ciagu 2 godzin do 35 40 45 50 55 60 65 temperatury 60°C. Po ochlodzeniu, wyosobnieniu produktu przez odsaczenie i przekrystalizowaniu go z wodnego etanolu, otrzymano N-hefosylokarba- minian m-(3-metyloureido)fenylu o temperaturze topnienia 136,0—136,5°C.Dla C15H23N303 wyliczono: C —61,41; H —7,90; N —14,33. stwierdzono: C —61,62; H —7,92; N —14,22.Wytwarzanie N-(2-metoksy- m-(3,3-dwumetyloureido)-fe- Przyklad XIX. etylo)karbaminianu nylu.Postepujac jak w przykladzie VIII, przeprowa¬ dzono reakcje chloromrówczanu m-(3,3-dwumety- loureido)fenylu z 2-metoksyetyloamina, otrzymu- mujac N-(2-metoksyetylo)-karbaminian m-(3,3- dwumetyloureido)fenylu, który po przekrystalizo¬ waniu z octanu etylu topil sie w temperaturze 129—130°C.Dla C13H19N304 wyliczono: C —55,50; H —6,81. stwierdzono: C —55,79; H — 6,67.Przyklad XX. Wytwarzanie N-allilokarba- minianu m-(3-metyloureido)fenylu.Postepujac jak w przykladzie X, poddano reakcji l-(m-hydroksyfenylo)-3^metylomocznik z izocyja¬ nianem allilu otrzymujac N-allilokarbaminianv m-(3-metyloureido)fenylu, który po przekrystalizo¬ waniu z wodnego etanolu topil sie w temperatu¬ rze 148—149°C.Dla C12N15N303 wyliczono: C —57,81; H —6,06; N —16,85. stwierdzono: C —57,97; H — 5,94; N^ 16,87.Przyklad XXI. Wytwarzanie N-II-rzed. bu- tylokarbaminianu m-(3,3-dwumetyloureido)fenylu.Mieszanine 18,0 g 3-(m-hydroksyfenylo)-l,l-dwu- metylomocznika, 9,9 g izocyjanianu II-rzed. butylu i 5 kropli trójetyloaminy ogrzewano w ciagu 2 go¬ dzin w temperaturze 6-0°C. Po ochlodzeniu i wy¬ osobnieniu produktu przez odsaczenie, otrzymano N-II-rzed. butylokarbaminian m-<(3,3-dwumetylo- ureido)fenylu, który po przekrystalizowaniu z wod¬ nego etanolu topil sie w temperaturze 175—176°C.Dla C14H21N303 wyliczono: C —60,19; H — 7,58; N —15,04. stwierdzono: C —60,26; H —8,11; N —14,84.15 57192 16 Tablica VII Przedwzrostowa aktywnosc chwastobójcza karbaminianów m-ureidofenylu Rodzaj rosliny Palusznik krwawy Len zwyczajny Niemieckie proso Gorczyca Piaskowiec Szarlat Szczaw kedzierzawy Procent zniszczenia roslin przy zastosowaniu 6,8 kg/ha zwiazku otrzymanego XV i 100 100 80 100 100 100 — wedlug przykladów.¦XVI | XVII | XVIII | XIX 0 40 25 100 — — 100 100 100 100 100 100 — — 75 60 100 . 100 100 — 100 100 100 — 100 100 — XX 100 100 100 100 — — — XXI 100 100 100 100 100 100 — Tablica VIII Powzrostowa aktywnosc chwastobójcza karbaminianów m-ureidofenylu Rodzaj rosliny Palusznik krwawy Gorczyca Niemieckie proso Salata Len Szarlat Piaskowiec Chwastnica jednostronna Procent zniszczenia roslin przy zastosowaniu 6,8 kg/ha zwiazku otrzymanego wedlug przykladów.~ XV | XVI 70 100 100 100 100 100 100 60 100 100 100 95 XVII | XIX | XX 100 100 100 100 100 100 1 0 100 10 60 100 20 100 100 100 40 100 100 XXI 100 100 i 100 100 100 .Stosujac sposób wedlug wynalazku wytwarza sie równiez nastepujace zwiazki, które nadaja sie do stosowania w postaci mieszanin chwastobój¬ czych. 1. N-butylokarbaminian m-(3-metyloureido)fe- nylu 2. N-propylokarbaminian m-(3-metyloureido)fe- nylu . r • , 3. N-heksylokarbaminian m-(3,3-dwumetylourei- do)fenylu 4. N-neopentylokarbaminian m-{3,3-dwumetylo- ureido)fenylu 5. N-dwuizopropylokarbaminian m-<3-izopropy- lo-l-metylpureido)fenylu 6. N-metylokarbaminian m-(3-etyloureido)fe- nylu 7. N-2-propynylokarbaminian m-(3-irietylourei- do)fenylu 8. N,-2-propynylokarbaminian m-<3,3-dwumety- loureido)fenylu 9. N-butylokarbaiminian m-(3,3-dwumetylourei- do)fenylu 10. N-izopropylokarbaminian m-(3-metyloureido) fenylu 11. N-oktylokarbaminian m-(3,3-dwumetylourei- do)fenylu 12. N-etylokarbaminian m-(3-metyloureido)-fe- nylu 13. N-propylokarbaminian m-(3,3-dwumetylourei- do)fenylu 14. N-(2-metyloallilo)karbaminian m-(3,3-dwume- 35 tyloureido)fenylu 15. N-III-rzed. butylokarbaminian m-(l,3,3,-trój- metyloureido)fenylu 16. N-2-propynylokarbaminian m-(3,3-dwumetylo- 2-tioureido)fenylu 40 17. 4-morfolinokarboksylan m-(3,3-dwumetylourei- do)fenylu 18. N-etylokarbaminian m- amino)fenylu 19. 1-piperydynokarboksylan m-(3,3-dwumetylo- 45 ureido)fenylu 20. N-III-rzed. butylokarbaminian m-(3-III-rzed. butyloureido)fenylu 21. N^-dwumetylokarbaminian m-(3,3-dwuetylo- ureido)fenylu 50 22. N-metylokarbaminian m-(3,3-dwuetylo-2-tio- ureido)fenylu 23. cykloheksanokarbaminian m-(3,3-dwumetylo- ureido)fenylu 24. N,N-dwuoktylokarbaminian m-(3,3-dwumetylo- 55 ureido)fenylu 25. cyklopropanokarbaminian m-(3,3-dwumetylo- ureido)fenylu 26. N-izopropylokarbaminian m-(l,3-dwumetylo- ureido)fenylti 60 27. N-III-rzed. butylokarbaminian m-(3-butylo-3- metyloureido)fenylu 28. N-III-rzed. butylokarbaminian m-(3-izopropy- loureido)fenylu 29. N-III-rzed. butylokarbaminian m-(3,3-dwuety-r 65 loureido)fenylu17 30. N-UI-rzed. butylokarbaminian m-{3-allilourei- do)fenylu 31. N,N-dwu-IIrzed. butylokarbaminian m-(3,3- dwumetyloureido)fenylu 32. N-metylokarbaminian . m-(3-allilo-3-metylo- ureido)fenylu 33. N-izopentylokarbaminian m-(3-etylo-3-mety- loureido)fenylu 57192 18 34. N-izopropylqkarbaminian m-(3-cykloheksylo-3- metyloureido)fenylu 35. N-2-propynylokarba ureido)fenylu.W celu zilustrowania wlasnosci chwastobójczych niektórych sposród powyzszych zwiazków w tabli¬ cy IX pokazano przed i powzrostowa aktywnosc tych zwiazków.Tablica IX Rodzaj rosliny Palusznik krwa¬ wy Len Niemieckie pro¬ so Gorczyca Piaskowiec Szarlat Salata Chwastnica jed¬ nostronna Procent zniszczenia roslin przy zastosowaniu 6,8 kg/ha zwiazku Okres przedwzrostowy 8 100 — foo 100 100 100 100 — 17 | 21 100 100 100 100 100 100 — — 100 100 100 100 — 100 — 29 100 100 100 100 — — 100 — nr 1 Okres powzrostowy 4 — — 100 100 100 100 100 100 14 — — 100 100 100 100 100 100 22 95 100 100 100 — — 100 — Aktywnosc chwastobójcza opisanych powyzej 30 karbaminianów m-ureidofenylu jest oczywista, a jej stopien zalezy od rodzaju zwiazku w pew¬ nym stopniu od rodzaju rosliny, na której ma byc zastosowany. Dobór odpowiedniego zwiazku chwastobójczego dla danej rosliny jest wiec latwy. 35 Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz- 4. ku mozna mieszac innymi znanymi srodkami owa¬ dobójczymi, grzybobójczymi, nicieniobójczymi, srodkami regulujacymi wzrost roslin, nawozami mineralnymi i innymi chemikaliami stosowanymi 40 w rolnictwie, a takze stosowac jako skuteczne srodki wyjalawiajace glebe. 5. PL

Claims

Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania zwiazków chwastobójczych 45 o wzorze 1, w którym Ri i R3 oznaczaja rodni¬ ki alifatyczne, #R2 i R4 oznaczaja wodór lub rodnik alifatyczny, R5 oznacza wodór lub grupe metylowa, X oznacza tlen, przy czym RA i R2 6. moga ewentualnie tworzyc pierscien heterocy¬ kliczny, znamienny tym, ze pochodne aminofe- nolu poddaje sie reakcji z fosgenem a nastep¬ nie z amina pierwszo- lub drugorzedowa, badz tez pochodne aminofenolu poddaje sie reakcji z halogenkami karbamoilu lub izocyjanianami w obecnosci katalizatora. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze 7. pochodna aminofenolu o wzorze 4, w którym R3, R4, R5 i X maja znaczenie podane w zastrz. 1, lub jej sól, poddaje sie reakcji z izocyjania- 60 nem o wzorze RiNCO, w którym Ri ma znacze¬ nie podane w zastrz. 1, w obecnosci kataliza¬ tora. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze * 8. pochodna aminofenolu o wzorze 4, w którym 65 50 60 R3, R4, R5 i X maja znaczenie podane w zastrz. 1, lub jej sól poddaje sie reakcji z halogenkiem alkilokarbamoilu lub dwualkilokarbamoilu 0 wzorach R!NHCOX' lub R1R2NCOX', w któ¬ rych Ri i R2 maja znaczenie podane w zastrz. 1, a X' oznacza atom chlorowca, zwlaszcza chlor. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze na pochodna aminofenolu o wzorze 4, w którym R3, R4, R5 i X maja znaczenie podane w zastrz. 1 dziala sie fosgenem, a nastepnie pierwszo- lub drugorzedowa amina o wzorze RiNH2 lub RiR2NH, w których Rt i R2 maja znaczenie podane w zastrz. 1. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 5, w którym Rt, 1^ i R5 maja znaczenie podane w zastrz. 1, poddaje sie reak¬ cji z izocyjanianem alkilu o RxNCO lub R2NCO, w których R{ i R2 maja znaczenie podane w zastrz. 1, w obecnosci katalizatora. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 5, w którym R^ R2 i R5 maja znaczenie podane w zastrz. 1, poddaje sie reak¬ cji z halogenkiem alkilokarbamoilu lub dwu¬ alkilokarbamoilu o wzorach R3HNCOX' lub R3R4NCOX', w których R3 i R4 maja znaczenie podane w zastrz. 1, a X' oznacza atom chlo¬ rowca, a zwlaszcza chlor. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zwiazek o wzorze 5, w którym RA, R2 i R5 maja znaczenie podane w zastrz. 1, poddaje sie reak¬ cji z fosgenem a nastepnie z pierwszo- lub drugorzedowa amina o wzorach R3NH2 lub R3R4NH, w których R3 i R4 maja znaczenie jak w zastrz.

1. Sposób wedlug zastrz. 1—4, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazków chwasto-57192 19 bójczych, o wzorze 3, w którym Rt i R2 ozna¬ czaja rodniki alifatyczne o 1—6 atomów wegla a R3 oznacza wodór lub rodnik alifatyczny o 1—6 atomach wegla do reakcji stosuje sie zwiazek o wzorze 6, w którym R2 i R.» maja wyzej podane znaczenie lub jego sól. 20 Sposób wedlug zastrz. 1 i 5—7, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania zwiazków chwa¬ stobójczych o wzorze 3, w którym RL i R2 ozna¬ czaja rodniki alifatyczne o 1—6 atomach wegla, stosuje sie do reakcji zwiazek o wzorze 7, w którym Rt ma wyzej podane znaczenie. 0—C—N V N- v5 Wzór / A C— K II X o— o C—NC -N— K 0 R. R, K •R. R. Wzór 2 0 o—c- V ¦N- K H 0 Wzór 3 ¦H •n:KI. 45 1, 19/02 57192 MKP A 01 n OH -N—C—NC^ Wzór 4 0—C— N^ I \R2 NHR5 Wzór 5 OH /R2 NH C—N\ 2 II \r3 0 3 Wzór 6 0 o—c—nr. Ml Wzór 7 PL