Pierwszenstwo: Opublikowano: 20. IX. 1968 551 KI. 81 e, 1 MKP B65g UKD #/i '*VZo Wspóltwórcy wynalazku: inz. Tadeusz Bialowas, mgr inz. Wojciech Ko¬ walski Wlasciciel patentu: Centralny Osrodek Badawczo-Projektowy Górnictwa Odkrywkowego Przedsiebiorstwo Panstwowe, Wroc¬ law (Polska) Przenosnik tasmowy z bocznymi linami nosnymi Konstrukcja przenosników z tasma wsparta na dwóch bocznych linach nosnych, sklada sie z szere¬ gu podpór ustawionych na pontonach, które pola¬ czone sa linami nosnymi. Na tych linach zawieszone sa krazniki nosne, podtrzymujace górny ciag tasmy, natomiast dolny ciag tasmy, tworzacej petle, pod-, trzymywariy jest na ^raznikach' zawieszonych na lancuchach lub wieszakach do lin nosnych, wzgled¬ nie na kraznikach zamocowanych na dolnej czesci podpory.Montaz tych przenosników jest trudny ze wzgle¬ du na koniecznosc wczesniejszego scislego ustalenia dlugosci zwisów lin. Polozenie liny zalezy od wiel¬ kosci sily napinajacej, od oddzialywania na nia ze¬ stawów kraznikowych i sposobu nadawania nosiwa na przenosnik.Znane dotychczas przenosniki maja liny nosne przeznaczone do wypelniania dwóch funkcji: usta¬ lenia ram wsporczych i podtrzymywania górnych zestawów krazników nosnych. Montaz tak wyko¬ nanych przenosników jest trudny iw efekcie uzys¬ kuje sie konstrukcje malo stateczne, które ulegaja czestym awariom.Podpory zaczynaja sie kolysac i wyrabiaja sobie naturalne lozysko osiadajac coraz glebiej w grun¬ cie.Po zaglebieniu sie do pewnej glebokosci nastepu¬ je unieruchomienie podpory w podlozu i wówczas na skutek dzialania zmiennych sil wzdluznych — podpory ulegaja zniszczeniu. 10 15 20 25 80 2 Celem niniejszego wynalazku jest zwiekszenie ' statecznosci podpór i odciazenie glównego ukladu » ciegien.Istot? wynalazku polega na zastosowaniu dwóch ukladów ciegien, z których jeden przeznaczony jest do ustalania polozenia podpór, a drugi do zawie- ' szenia górnych zestawów krazników nosnych.Przenosnik wedlug wynalazku sklada sie z pod¬ pór osadzonych na fundamentach. Podpory ustalo- * ne sa za pomoca ukladu skladajacego sie z dwóch . ciegien, które przeprowadzone sa wzdluz trasy przez górne czesci tych podpór i zakotwione po obu stronach przenosnika.Drugi uklad, do zawieszenia krazników, utworzo¬ ny jest z dwóch par ciegien i zawieszony jest rów¬ niez na podporach.Na jednej parze ciegien tego ukladu zawieszc sa górne zestawy krazników nosnych7a^ rzace te pare rozpiete- sa na podporach i ramach posrednich. Ramy te wspieraja sie swymi dolnymi czesciami na dOviatkowych ciegnach, które sa rów¬ niez przeprowadzone przez podpory.-Ciegna zestawów nosnych krazników zawieszone sa za pomoca wahaczy do podpór, natomiast dodat¬ kowe ciegna, podtrzymujace ramy posrednie od spodu, zamocowane sa do górnej czesci podpór.Odmianawynalazku polega na tym, ze obie pary ciegien zarówno przeznaczonych do podtrzymywa¬ nia zestawów krazników jak i ciegien wsporczych, 5538555885 3 na których wsparte sa ramy posrednie, zawieszone sa za pomoca wahaczy na podporach.Na ramach posrednich osadzone sa krazniki dol¬ ne, podtrzymujace tasme w jej dolnym przebiegu — miedzy podporami.Wszystkie ciegna ukladów nosnych sa niezalez¬ nie kotwione po obu koncach trasy przenosnika.Zastosowane wahacze odciazaja podpory od bez¬ posredniego dzialania sil wzdluznych, powstajacych przy nadawaniu nosiwa na tasme, oraz powoduja tlumienie tych sil przez wprowadzenie w ruch wahadlowy tasmy górnej w przenosniku wykona¬ nym wedlug wynalazku, natomiast calego ukladu tasmy — w odmianie tego przenosnika.Zaleta rozwiazania jest znaczne zwiekszenie sztywnosci konstrukcji przenosnika w stosunku . do znanych przenosników, przy jednoczesnym za¬ chowaniu zdolnosci do tlumienia obciazen dyna¬ micznych.Przedmiot wynalazku zostal przedstawiony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok przenosnika z boku. fig, 2 — jego przekrój poprzeczny, fig. 3-odmiane prze¬ nosnika w widoku z boku, a fig. 4 — przekrój pop¬ rzeczny tej odmiany.Na fundamentach 1 ustawione sa w okreslonych rozstawach podpory 2 podtrzymywane glównymi ciegnami 3, które zakotwione sa na obu koncach trasy. Na odcinkach miedzy podporami 2 zawie¬ szone sa dodatkowe posrednie ramy 4, zawierajace dolne krazniki 5. Ramy 4 podpieraja ciegna 6, podtrzymujace zestawy nosnych krazników 7 i wsparte sa na dodatkowych ciegnach 8, które przechodzac przez górne czesci podpór 2, podtrzy¬ muja posrednie ramy 4 od dolu. Ciegna 6 zawie¬ szone sa na wahaczach 9 do. podpór 2. Odmiana przenosnika, przedstawiona na fig. 3 i 4 ma obie pary ciegien 6 i 8 podwieszone na wahaczach 9 do podpór 2. 10 15 25 PL