Pierwszenstwo: Opublikowano: 25.VI.1968 55233 KI. ll&,: T/02 MKP C09d 5 JQ2 UKD Twórca wynalazku: dr inz. Mieczyslaw Maciejewski Wlasciciel patentu: Politechnika Warszawska (Katedra Technologii Two¬ rzyw Sztucznych), Warszawa (Polska) Sposób wytwarzania antykorozyjnego zdzieralnego tworzywa powlokowego Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarza¬ nia antykorozyjnego zdzieralnego tworzywa po¬ wlokowego, majacego zastosowanie jako srodek zabezpieczajacy wyroby metalowe przed korozja i uszkodzeniami mechanicznymi w warunkach transportu i magazynowania. Tworzywo powloko¬ we wedlug wynalazku naklada sie na powierzch¬ nie przedmiotów metoda zanurzania w stopionej masie o temperaturze okolo 140—200°C. Operacja ta trwa kilka sekund.Znane dotychczas zdzieralne tworzywa powlo¬ kowe o wlasnosciach antykorozyjnych oparte by¬ ly poczatkowo glównie na woskach lub substan¬ cjach bitumicznych. Nie odznaczaly sie one jednak dobrymi wlasnosciami mechanicznymi i cieplnymi.Znacznie lepszymi pod tym wzgledem okazaly sie masy zdzieralne, opracowane w pózniejszym okre¬ sie w oparciu o pochodne celulozy, polistyren i polietylen. Wspólna wada wszystkich mas anty¬ korozyjnych jest mala przezroczystosc powlok; co w znacznym stopniu utrudnia obserwacje zakon¬ serwowanych przedmiotów. Okresowa kontrola skutecznosci ochrony przed korozja mozliwa jest w tym przypadku dopiero po usunieciu powloki z powierzchni wyrobu.Istotna cecha mas antykorozyjnych jest wypa- canie sie produktów oleistych podczas tworzenia sie powloki, dzieki czemu powstaje miedzy po¬ wierzchnia metalu i powloka zasadnicza dodatko¬ wa blonka Aochronna z oleju. Zabezpiecza ona 10 15 20 30 przedmiot metalowy przed korozja w przypadku uszkodzenia powloki stalej. Nie jest jednak ko¬ rzystnym zjawiskiem, gdy produkty olejowe wy- pacaja sie równiez na zewnatrz powloki zasadni¬ czej. Mamy z tym do czynienia w procesie two¬ rzenia sie powlok ze stosowanych dotychczas an¬ tykorozyjnych etylocelulozowyeh mas zdzieralnych jak równiez z mas polietylenowych. Masy poli¬ styrenowe i masy polietylenowo-parafinowe na¬ leza do mas suchych, dlatego tez stanowic moga tylko drugorzedny material ochronny i nie zacho¬ dzi koniecznosc porównywania ich z masami za¬ wierajacymi produkty oleiste..Poza tym podstawowa wada wszsytkich zna¬ nych mas antykorozyjnych jest stosunkowo niska górna granica temperatury stosowania powlok, nie przewyzszajaca 70°C.Opracowanie sposobu wytwarzania antykorozyj¬ nego zdzieralnego tworzywa powlokowego wedlug wynalazku poprzez otrzymanie takiego tworzywa w oparciu o zmiekczony polipropylen mialo na celu usuniecie omówionych powyzej ujemnych cech znanych dotychczas tego rodzaju materialów.Masy polipropylenowe, szczególnie na podstawie polipropylenu zawierajacego wiecej niz 5% frakcji ataktycznej, daja powloki calkowicie przezroczy¬ ste. Powloki z tych mas naleza do typu powlok wydzielajacych produkty olejowe. Róznia sie one jednak od dotychczas znanych powlok zdzieral¬ nych tym, ze produkty olejowe wypacaja sie tyl- 552333 ko w jednym kierunku i to w kierunku po¬ wierzchni chronionej. Zewnetrzna powierzchnia powloki jest sucha i nie brudzaca, podczas gdy wydzielone substancje oleiste tworza wymagana dodatkowa blonke ochronna na powierzchni me¬ talu. Jest to nieoczekiwana i bardzo korzystna wlasciwosc polipropylenowego #zdzieralnego two¬ rzywa powlokowego.Mase zdzieralna wedlug wynalazku charakte¬ ryzuje równiez wysoka granica temperatury sto¬ sowania powlok, przewyzszajaca temperature 100°C. Dzieki temu polipropylenowe powloki zdzieralne mozna stosowac nie tylko do ochrony przedmiotów metalowych podlegajacych dzialaniu czynników atmosferycznych, lecz takze dzialaniu niektórych srodowisk procesów chemicznych prze¬ biegajacych w temperaturze okolo 100°C.Sposób wytwarzania antykorozyjnego zdzieral- nego tworzywa powlokowego polega na rozpusz¬ czeniu polipropylenu w zmiekczaczach lub w mie¬ szaninie zmiekczaczy z substancjami pomocniczy- •mi w temperaturze podwyzszonej. Zawartosc po¬ lipropylenu w tworzywie powlokowym wg wyna¬ lazku wynosi do 60% w stosunku do mieszaniny polipropylen — plastyfikator.Pod okresleniem zmiekczacze nalezy rozumiec substancje powszechnie stosowane do zmiekczania tworzyw sztucznych, zwlaszcza wysokowrzace estry kwasów karboksylowych, i wielokarboksylowych, jak równiez estry kwasu weglowego, plastyfika¬ tory polimeryczne (oligomery lub telomery styre¬ nu, zywice. kumaronowoindenowe modyfikowane fenotenT^produkty kondensacji-zwiazków aroma¬ tycznych i formaldehydu, poliadypiniany, polise- bacyniany), chlorowana parafina, chlorowany dwufenyl, chlorowane polifenyleny, etery alkilo- arylowe i ich pochodne, alkilonaftaleny. Plasty¬ fikatory wystepuja tutaj ^JeTlfioczesnie jako sub¬ stancje zmiekczajace polipropylen oraz jako czyn¬ nik tworzacy dodatkowa blonke ochronna na po¬ wierzchni metalowej, analogicznie do oleju mine¬ ralnego w masach etylocelulozowych.Do substancji pomocniczych zalicza sie oleje ro¬ slinne, mineralne^ syntetyczne, parafine, cerezyne, antyutleniacze, sole kwasów organicznych, inhi- bitory korozji, polimery syntetyczne, zywice, wo- skir^ Sklad mieszaniny zaleznie od przeznaczenia mo¬ ze zmieniac sie w szerokim zakresie: polipropylen ponizej 60 czesci wagowych oleje 0—50 czesci wagowych 4 parafina 0—50 czesci wagowych zmiekczacze 10—99 czesci wagowych substancje pomocnicze 0—50 czesci wagowych Najkorzystniej jest stosowac mase, w której lacz¬ na zawartosc polipropylenu i zmiekczaczy wynosi co najmniej 50% calosci mieszaniny.Przyklad I. Do reaktora laduje sie 15 kg polipropylenu oraz 85 kg ftalanu butylowego i przy stalym lub okresowym mieszaniu zawartosc ogrzewa sie w temperaturze okolo 140—200°C. Po calkowitym rozpuszczeniu polipropylenu mase wy¬ ladowuje sie do specjalnych pojemników i studzi do temperatury pokojwej. Powstaly produkt ma postac bloku.Przyklad II. Do reaktora laduje sie 20 kg oleju parafinowego, 20 kg polipropylenu i 1 kg oktylofenolu. Zawartosc ogrzewa sie w tempera¬ turze 100°C az do calkowitego rozpuszczenia poli¬ propylenu, a nastepnie wyladowuje do mieszalnika i w temperaturze ponizej 80°C uciera z 59 kg fta¬ lanu butylowego. Powstaje produkt w postaci pa¬ sty, latwy do dozowania w procesie konserwacji wyrobów metalowych.Przyklad III. Do reaktora laduje sie 15 kg oleju parafinowego, 10 kg ftalanu butylowego, 20 kg polipropylenu i 1 kg oktylofenolu. Zawartosc ogrzewa sie w temperaturze 140° az do calkowi¬ tego rozpuszczenia polipropylenu, a nastepnie wy¬ ladowuje do mieszalnika i w temperaturze poni¬ zej 80°C uciera z 5 kg oleju parafinowego i 49 kg ftalanu butylowego. Powstaje produkt w postaci pasty.Przyklad IV. 79 kg ftalanu butylowego, 1 kg oktylofenolu i 20 kg polipropylenu sproszko¬ wanego uciera sie w mieszalniku w temperaturze ponizej 80°C. Otrzymuje sie produkt w postaci pasty. PL PL