PL55203B1 - - Google Patents

Description

08.XI.1965 Stany Zjednoczone Ameryki Opublikowano: 15.VL1968 55203 KI. 30 a, 8/07 MKP A6lb UKD Mt\AQj- Wlasciciel patentu: AMP Incorporated Harrisburg, Pennsylvania (Stany Zjednoczone Ameryki) Przyrzad chirurgiczny do podwiazywania naczyn krwionosnych oraz sposób podwiazywania tych naczyn Podczas operacji chirurgicznej zostaje przecie¬ tych niekiedy bardzo wiele naczyn krwionosnych wskutek ciecia dokonanego w ciele pacjenta. Cho¬ ciaz ciecie powoduje równiez rozciecie wielkiej liczby naczyn kapilarnych, to jednak ich krwawie¬ nie ustaje w sposób naturalny dzieki krzepnieciu krwi. Natomiast naczynia krwionosne o wymiarach znacznie wiekszych niz srednica naczyn kapilar¬ nych nie zasklepiaja sitf samorzutnie w sposób naturalny i wobec tego powinny byc zamkniete w sposób sztuczny. Zwykly sposób zamykania przecietych naczyn krwionosnych polega na pod- wiazywaniu recznym za pomoca podwiazki (liga- tury), na przyklad z katgutu lufo Innego materialu, zawiazywanej ciasno na przecietym naczyniu. Ob¬ ciety koniec naczynia krwionosnego, które ma byc podwiazane, jest chwytany za pomoca szczypczy- ków chirurgicznych, znanych pod nazwa hemosta- tu, które bedac zacisniete zamykaja koniec naczy¬ nia krwionosnego. Naczynie krwionosne wyciaga sie nastepnie przy pomocy hemostatu, tak iz for¬ muje sie stozek ciala, po czym wykonuje sie wia¬ zanie na naczyniu krwionosnym, a nastepnie he- mostat rozluznia sie i zdejmuje. Wobec koniecz¬ nosci wykonania wezla, znana metoda wiazania pochlania duzo czasu i wymaga wielkiej zrecz¬ nosci, jezeli naczynie krwionosne ma byc zamknie¬ te w spoósb niezawodny.Pn^rzad do podwiazywania wedlug wynalazku zawiera element zaciskowy, przez którego otwory 10 15 20 25 30 2 przewleka sie podwiazke z chirurgicznego ma¬ terialu wiazacego dla uformowania kluczki zacis¬ kowej, która moze byc zacisnieta na przecietym naczyniu krwionosnym, podlegajacym zamknieciu, przy czym po zacisnieciu kluczki pierwsza czesc podwiazki dociska inna jej czesc do elementu za¬ ciskowego w sposób trwaly uniemozliwiajacy roz¬ luznienie kluczki.Poniewaz podwiazka moze byc zamocowana na naczyniu krwionosnym po prostu przez ciagnienie podwiazki odpada czynnosc zawiazywania, tak iz dzieki przyrzadowi Wedlug wynalazku czas po¬ trzebny na zamkniecie naczynia krwionosnego jest znacznie skrócony, a czynnosc tamowania krwi jest znacznie uproszczona.W celu lepszego zrozumienia wynalazku ponizej omówiona jest przyklad wykonania, przedstawio¬ ny na zalaczonym rysunku. Fig. 1 przedstawia widok z góry pierwszej odmiany przyrzadu do podwiazywania, fig. 2 — widok z przodu przyrza¬ du zastosowanego do zamkniecia wielu naczyn krwionosnych, fig* 3—5 przedstawiaja widoki z gó¬ ry innych odmian przyrzadów do podwiazywania, fig. 6 przedstawia przekrój wzdluz linii VI—VI na fig. 5, fig. 7—10 przedstawiaja widoki z góry dalszych odmian przyrzadów do podwiazywania i fig. li przedstawia widok z przodu przyrzadu wedlug fig. 10, zastosowanego do zamkniecia wie¬ lu naczyn krwionosnych* W niniejszym opisie wyrazenia „górny" i „dol- 552033 ny" oraz „góra" i „dól" sa uzyte jedynie w odnie¬ sieniu do figur, pokazanych na rysunku.Ponizej nastepuje omówienie fig. 1 i 2. Przy¬ rzad do podwiazywania zawiera element zacisko¬ wy 1 w ksztalcie tarczy z syntetycznego materialu, np. nylonu, albo ze stali nierdzewnej z otworami 2—4, rozmieszczonymi w poblizu obwodu. Pod¬ wiazka 5 z katgutu ma rozszerzony swobodny ko¬ niec 6, na przyklad zawiazany na supelek o sred¬ nicy wiekszej niz srednica kazdego otworu i prze¬ chodzi od spodu elementu zaciskowego przez otwór 4 i w dól przez otwór 3, tak iz powstaje petla 7, lezaca na górnej powierzchni elementu 1, przy czym podwiazka 5 tworzy kluczke 8 i prze¬ chodzi przez otwór 2 w poprzek górnej powierzch¬ ni elementu 1 i ponizej petli 7.Gdy przyrzad wedlug fig. 1 ma byc nalozony na naczynie krwionosne, podlegajace podwiazaniu, to konce hemostatu przepuszcza sie przez kluczke 8, chwyta sie nim naczynie podlegajace zamknieciu razem z otaczajacym je cialem i wyciaga sie tak, iz cialo tworzy stozek 10 (fig. 2). Nastepnie opusz¬ cza sie kluczke 8 w dól wzdluz konca narzedzia tak, aby otoczyla naczynie krwionosne, przy czym element zaciskowy 1 przylega do jednej strony stozka ciala. Drugi swobodny koniec 9 podwiaz¬ ki 5 ciagnie sie tak, aby kluczka 8 zacisnela sie na naczyniu krwionosnym (fig. 2) i zamknela je przez docisk. Chociaz naczynie krwionosne dazy do rozszerzenia sie i rozluznienia kluczki 8, to jednak powoduje to tylko mocne zacisniecie petli 7 i docisniecie lezacej pod petla 7 czesci podwiazki do górnej powierzchni elementu 1. Kluczka 8 jest w ten sposób zacisnieta w polozeniu zamkniecia na naczyniu krwionosnym ,tak iz naczynie to jest podwiazane w sposób niezawodny.Gdy podwiazka jest wykonana z bawelny lub jedwabiu, które ulegaja wygladzeniu pod nacis¬ kiem i wskutek tego moga przesuwac sie odcinek podwiazki wspóldzialajacy przez tarcie z elemen¬ tem zaciskowym powinien byc dluzszy niz odcinek z katgutu, który nie ulega wygladzeniu tak jak podwiazki wspomniane wyzej.Przyrzady do podwiazywania, w których pod¬ wiazka moze byc z bawelny lub jedwabiu sa przedstawione w kilku odmianach na fig. 3—8.Przyrzad do podwiazywania przedstawiony na fig. 3 stanowi element zaciskowy 11, .który ma otwory przelotowe 12 i 13, rozmieszczone we wza¬ jemnych odstepach katowych o 180° oraz sred¬ nicowo przeciwlegle szczeliny 14 i 15, umieszczone w odstepie katowym 90° w stosunku do otworów.Wewnetrzny koniec szczelin 14 i 15, liczac w kie¬ runku promieniowym jest rozszerzony, i ma ksztalt luku. Podwiazka 16 ma rozszerzony koniec swobodny 17 tak, iz nie moze przejsc przez szcze¬ line 14, przy czym ten koniec znajduje sie wedlug fig. 3 pod elementem zaciskowym. Podwiazka przebiega od swobodnego konca 17 przez szcze¬ line 14 w poprzek górnej powierzchni elementu za¬ ciskowego i w dól przez szczeline 15, tak iz two¬ rzy petle 18 miedzy dwiema szczelinami. Pod ele¬ mentem zaciskowym podwiazka tworzy kluczke 19 i nastepnie przechodzi przez otwór 12 i pod petla 18. Przyrzad wedlug fig. 3 jest uzywany 55203 4 w taki sam sposób jak przyrzad wedlug fig. 1, przy czym petla 18 zapobiega rozwarciu kluczki 19 pod dzialaniem rozszerzania sie naczynia krwio¬ nosnego gdy drugi swobodny koniec 20 podwiazki 5 zostal podciagniety tak, aby kluczka 19 zacisnela naczynie krwionosne. Zastosowanie szczeliny za¬ miast otworów ulatwia laczenie Dodwiazki z ele¬ mentem zaciskowym. MozUwosc^^punlecia sie podwiazki ze szczelin moze byc zmntejszona przez 10 takie uformowanie szczelin, zeby t»rzebiegaly na ukos w stosunku do obwodu elementu zacisko¬ wego i w kierunkach przeciwnych jak pokazano na fig. 4.Wedlug fig. 5 i 6 element zaciskowy zawiera rowek 21, przebiegajacy miedzy szczelinami i mie¬ szczacy w sobie pod spodem precik 22, pod któ¬ rym lezy czesc podwiazki, przebiegajaca miedzy otworami, przy czym czesc podwiazki przebiega¬ jaca miedzy szczelinami (petla) przechodzi ponad precikiem 22 tak, iz czesc podwiazki pod preci- 20 kiem 22 jest dociskana do rowka przez precik 22 pod dzialaniem petli, gdy kluczka jest zacisnieta.W urzadzeniu do podwiazywania wedlug fig. 7 element zaciskowy ma cztery otwory 24—27. Roz¬ szerzony swobodny koniec 29 podwiazki lezy po- 25 nizej elementu zaciskowego. Od swobodnego kon¬ ca 29 podwiazka przechodzi w góre przez otwór 26 i w dól przez otwór 25, tworzac petle 30 na gór¬ nej powierzchni elementu zaciskowego. Podwiazka tworzy kluczke 31 ponizej elementu zaciskowego 30 i przechodzi przez otwory 24 i 27 w poprzek gór¬ nej powierzchni elementu zaciskowego i ponizej petli 30. Gdy drugi swobodny koniec podwiazki zostanie pociagniety dla zacisniecia kluczki 31, to rozluznienie kluczki 31 jest uniemozliwione wsku- 35 tek dzialania petli 30, która dociska polozona ni¬ zej czesc podwiazki do elementu zaciskowego.Wedlug fig. 8 rozszerzony swobodny koniec 32 podwiazki lezy na górnej powierzchni elementu zaciskowego, przy czym podwiazka przechodzi 40 przez otwór 33 tworzac kluczke 34 i jest przepusz¬ czona w dól przez otwór 35 tak iz tworzy petle 36, przebiegajaca miedzy otworem 35 oraz innym otworem 37 w poprzek górnej powierzchni ele¬ mentu zaciskowego, przy czym podwiazka prze- 45 biega od spodu elementu zaciskowego w góre przez otwór 38 wzdluz górnej powierzchni elementu za¬ ciskowego i ponizej petli 36. W ten sposób gdy kluczka 34 zostala zacisnieta na naczyniu krwio¬ nosnym przez pociagniecie drugiego swobodnego so konca 39 podwiazki, wówczas daznosc naczynia krwionosnego do rozszerzania sie powoduje to, ze petla 36 dociska znajdujaca sie nizej czesc pod¬ wiazki do elementu zaciskowego. Poniewaz pod¬ wiazka jest zagieta pod ostrym katem na krawe- 55 dzdach otworów 37 i 38 odmiana wedlug fig. 8 nie nadaje sie w przypadku gdy podwiazka jest katgut.Przyrzad do podwiazywania w zastosowaniu do podwiazek z nylonu jest przedstawiony na fig. 9—11. Poniewaz nylon ma mniejszy wspólczynnik 60 tarcia niz katgut, bawelna lub jedwab, korzystnie jest jezeli podwiazka jest zabezpieczona przed skutkami rozszerzania sie naczynia krwionosnego przez docisniecie podwiazki do elementu zacisko¬ wego kilkoma petlami podwiazki po zacisnieciu 65 kluczki na naczyniu krwionosnym. /55203 Jak przedstawiono na fig. 9 element zaciskowy ma cztery otwory 40—43, a podwiazka, której po¬ wiekszony swobodny koniec 44 znajduje sie na górnej powierzchni elementu zaciskowego prze¬ biega od swobodnego konca 44 w dól przez otwór 5 43, tworzac pierwsza petle 45 ponizej elementu za¬ ciskowego, nastepnie podwiazka przebiega w góre przez otwór 42, w poprzek górnej powierzchni ele¬ mentu zaciskowego tworzac druga petle 46, i w dól przez otwór 41, tworzac kluczke 46 ponizej 10 2. elementu zaciskowego i dalej ponad petla 45 w góre przez otwór 40 i ponizej petli 46. Gdy klucz¬ ka jest zacisnieta na naczyniu krwionosnym przez pociagniecie drugiego swobodnego konca 47 pod¬ wiazki, to daznosc naczynia krwionosnego do roz- 15 szerzania sie powoduje to, ze obydwie petle 45 3. i 46 dociskaja czesci podwiazki miedzy petlami 45 i 46 oraz element zaciskowy mocno do siebie.Wedlug fig. 10 i 11 przyrzad zaciskowy ma otwo¬ ry 48,49,50 i 51, podwiazka natomiast ma rozsze- 2o rzony swobodny koniec 52 i przebiega od swo¬ bodnego konca 52 w dól przez otwór 51, tworzac 4* pierwsza, petle 53 .ponizej elementu zaciskowego miedzy otworami 51 i 50. Po przejsciu w góre przez otwór 50 podwiazka tworzy druga petle 54 & na górnej powierzchni elementu zaciskowego mie¬ dzy otworami 49 i 50, dalej podwiazka przechodzi w dól przez otwór 49 i tworzy kluczke 55, która 5- przechodzi miedzy petla 52 i elementem zacisko¬ wym, a nastepnie podwiazka przebiega w 'góre ^ przez otwór 48 i ponizej petli 54. Gdy drugi swo¬ bodny koniec 56 podwiazki zostanie pociagniety dla zacisniecia kluczki 55 na naczyniu krwionos¬ nym, jak pokazano na fig. 11, petle 53 i 54 do¬ ciskaja podwiazke odpowiednio do dolnej i gór- 85s nej powierzchni elementu zaciskowego, jak to widac najlepiej na fig. 11. Stozek wyciagniety z ciala ma na ffg. 11 oznaczenie 57. 6.Materialy podwiazkowe jakie tu moga byc uzyte nie sa ograniczone do materialów wymienionych 40 wyzej. Element zaciskowy i sposób zadzierzgniecia podwiazki na elemencie zaciskowym nalezy do- 7. bierac odpowiednio do wspólczynnika tarcia ma¬ terialu podwiazkowego oraz jego wrazliwosci na zerwanie w miejscach ostrych zagiec. Element 45 zaciskowy moze byc wykonany z innego materialu niz syntetyczne materialy plastykowe, na przyklad 8. ze stali nierdzewnej. Element zaciskowy moze byc np. wykonany z zelatyny, która moze byc wchlo¬ nieta przez organizm ludzki. W praktyce element w zaciskowy ma bardzo male wymiary, np. jego srednica wynosi okolo 1 mm albo jest zawarta miedzy 1 i 2 mm. Element zaciskowy moze miec ksztalt inny niz kolowy, chociaz ksztalt kolowy jest najlepszy. Powierzchnia elementu zacisko- w wego moze byc schropowacona dla polepszenia wspóldzialania ciernego miedzy elementem za¬ ciskowym i podwiazka. PL PL

Claims (13)

1. Zastrzezenia patentowe 60 1. Przyrzad chirurgiczny do podwiazywania na- . czyn krwionosnych, znamienny tym, ze zawie¬ ra element zaciskowy (1), przez którego otwo¬ ry (2,3,4) jest przepuszczona podwiazka (5) 65 z chirurgicznego materialu podwiazkowego do uformowania kluczki zaciskowej (8), która za-« ciskana jest na przecietym naczyniu krwio¬ nosnym w celu zatamowania krwi, przy czym po zacisnieciu kluczki (8) na naczyniu krwio¬ nosnym pierwsza czesc (7) podwiazki (5) do¬ ciska druga czesc (9) podwiazki (5) do ele¬ mentu zaciskowego fil), zapobiegajac trwale rozluznieniu kluczki.

2. Przyrzad wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze jeden koniec (6) podwiazki jest zaczepiony na elemencie zaciskowym (1), a drugi koniec (9) jest przeznaczony do pociagniecia w Celu cias¬ nego zacisniecia kluczki (8) na naczyniu krwio¬ nosnym.

3. Przyrzad wedlug zastrz. 1—2, znamienny tym, ze pierwsza czesc (7) podwiazki tworzy petle przebiegajaca miedzy para otworów (3 i 4) w elemencie zaciskowym, przy czym petla do¬ ciska druga czesc (9) podwiazki do elementu zaciskowego (1).

4. Przyrzad wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze podwiazka tworzy jeszcze inna petle (46) albo (53), która po zacisnieciu kluczki (46) lub (45) na naczyniu krwionosnym dociska jeszcze inna czesc podwiazki do elementu zaciskowego, za¬ pobiegajac rozluznieniu kluczki.

5. Przyrzad wedlug zastrz. 1, 2 i 3, znamienny tym, ze element zaciskowy ma rowek (21) mieszczacy czesc zaciskowa (22), przy czym druga czesc podwiazki przebiegajaca miedzy czescia zaciskowa (22) i podstawa rowka (21) oraz pierwsza czesc podwiazki dociskaja czesc zaciskowa (22) do drugiej czesci podwiazki gdy kluczka zostala zaciagnieta na naczyniu krwio¬ nosnym, tak iz druga czesc jest docisnieta do podstawy rowka (21).

6. Przyrzad wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym, ze para otworów (14 i 15) jest utworzona przez pare srednicowo przeciwleglych szczelin w elemencie zaciskowym (11).

7. Przyrzad wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym, ze para otworów jest utworzona przez pare równoleglych szczelin, z których kazda prze¬ biega ukosnie w stosunku do obwodu elemen¬ tu zaciskowego.

8. Przyrzad wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze element zaciskowy stanowi tarcza majaca otwory (40—43) albo (48—51), które przebie¬ gaja miedzy powierzchniami tarczy i przez które jest przeciagnieta podwiazka, przy czym te otwory (40—43) albo (48—51) sa równo¬ miernie rozmieszczone wzgledem siebie i znaj¬ duja sie w poblizu obwodu tarczy, a pod¬ wiazka wykonana z nylonu tworzy pierwsza petle (45 albo 53), przebiegajaca miedzy pierw¬ szym otworem (43 albo 51) i drugim otworem (42 albo 50) i lezy na jednej stronie tarczy, a druga petla (46 lub 54), przebiegajaca mie¬ dzy drugim otworem (42 albo 50) i trzecim otworem (41 albo 49) lezy na drugiej stronie tarczy, natomiast konce kluczki (46 albo 55) przechodza przez trzeci otwór (41 lub 49) i czwarty otwór (40 lub 48), a mianowicie jeden koniec kluczki (46 albo 55) przebiega7 miedzy pierwsza petla (45 albo 53) i druga strona tarczy, i przez czwarty otwór (40 lub 48), ukladajac sie miedzy jedna strona tarczy i druga petla (46 lub 54), natomiast jeden ko¬ niec (44 lub 52) podwiazki lezy na drugiej stronie tarczy i ma wieksza powierzchnie przekroju niz pierwszy otwór (43 lub 51), tak iz jeden koniec jest zaczepiony w tarczy, na¬ tomiast drugi koniec (47 lub 56) podwiazki stanowi przedluzenie jednego konca kluczki (46 lub 55).

9. Przyrzad wedlug zastrz. 1—8, znamienny tym, ze element zaciskowy jest wykonany z nylonu lub stali nierdzewnej albo z substancji wchla¬ nianej przez organizm ludzki.

10. Przyrzad wedlug zastrz. 1—9, znamienny tym, ze powierzchnia elementu zaciskowego jest schropowacona dla polepszenia wspóldzialania ciernego miedzy podwiazka a elementem za¬ ciskowym.

11. Przyrzad wedlug zastrz. 1—10, znamienny tym, ze najwiekszy wymiar elementu zacisko¬ wego nie przekracza 2 mm.

12. Sposób podwiazywania przecietych naczyn krwionosnych, znamienny tym, ze podwiazka (5) z chirurgicznego materialu podwiazkowego jest przepuszczana przez szereg otworów (2, 3 i 4) w elemencie zaciskowym (1) dla utworze- 55203 a nia z podwiazki kluczki (8) i petli (7), prze¬ biegajacej miedzy dwoma otworami, tak mia¬ nowicie, ze jeden koniec (9) podwiazki jest przepuszczony miedzy petla (8) i elementem zaciskowym, a drugi koniec (6) podwiazki jest zaczepiony na elemencie zaciskowym (1), przy czym kluczke (8) zaklada sie tak, iz obejmuje naczynie krwionosne, a drugi koniec (9) pod¬ wiazki ciagnie sie dla zacisniecia kluczki (8) na naczyniu krwionosnym dla zatamowania krwi, przy czym petla (7) jest doprowadzana do dociskania czesci podwiazki do elementu zaciskowego (1), aby trwale zapobiec rozluz¬ nieniu kluczki.

13. Sposób wedlug zastrz. 12, znamienny tym, ze podwiazka z nylonu jest przepuszczona przez otwory (40—43), albo (48—51), dla uformowa¬ nia jeszcze innej petli (46) lub (54), przebie¬ gajacej miedzy dwoma otworami (41 i 42) albo (49 i 50), przy czym jeden koniec (47) lub (56) podwiazki jest przepuszczony miedzy ta inna petla (46) lub (54) i elementem zaciskowym, tak iz gdy jeden koniec (47) lub (56) podwiaz¬ ki ciagnie sie dla zacisniecia kluczki (46) lub (55) na naczyniu krwionosnym, to druga petla (46) lub (54) dociska inna czesc podwiazki do elementu zaciskowego dodatkowo, aby zapobiec rozluznieniu kluczki (46) lub (55).KI. 30 a, 8/07 55203 MKP A 61 b 5f—-^ F/g.2KI. 30 a, 8/07 55203 MKP A 61 b fy* WDA-1. Zara. 105. Nakl. 240 egz. PL PL