PL53028B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 07.111.1962 Wielka Brytania Opublikowano: 29.IV.1967 I 53028 KI. 12 o, 1/02 MKP C07c UKD l\oo Wlasciciel patentu: The British Petroleum Company Limited, Londyn (Wielka Brytania) Sposób wyodrebniania weglowodorów aromatycznych z mieszanin weglowodorów Wynalazek dotyczy sposobu wyodrebniania we¬ glowodorów aromatycznych z mieszanin weglowo¬ dorów zawierajacych równiez weglowodory niena¬ sycone typu dwuolefin i monoolefin. Jak wiadomo, z mieszanin weglowodorów zawierajacych weglo¬ wodory aromatyczne i niearomatyczne mozna wy¬ dzielic weglowodory aromatyczne przez ekstrakcje rozpuszczalnikowa. Stwierdzono, ze korzystnie jest przed ekstrakcja usunac z mieszaniny przynajmniej czesc zawartych w niej olefin, co mozna osiagnac przez selektywne ich uwodornienie w obecnosci katalizatora, zwlaszcza molibdenianu kobaltowego.Jednakze mieszaniny weglowodorów otrzymane przez krakowanie frakcji ropy naftowej zawieraja zazwyczaj skladniki zywicotwórcze, które szkodli¬ wie wplywaja na dzialanie wielu katalizatorów stosowanych przy uwodornianiu, a zwlaszcza na dzialanie molibdenianu kobaltowego.Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze su¬ rowiec zawierajacy glównie weglowodory aroma¬ tyczne i monoolefiny oraz niewielka ilosc zywico- twórczych dwuolefin wprowadza sie w zetkniecie w temperaturze 50—250°C i w obecnosci wodoru z katalizatorem zawierajacym jako skladnik za¬ sadniczy 2—50% wagowych elementarnego niklu osadzonego na nosniku, wskutek czego znaczna czesc dwuolefin przeksztalca sie w monoolefiny, a nastepnie w stadium usuwania olefin przeprowa¬ dza sie surowiec lub jego frakcje i wodór nad katali¬ zatorem uwodornienia, korzystnie zawierajacym 10 19 molibdenian kobaltowy, w temperaturze od 150 do 480°C, wskutek czego znaczna czesc monoolefin za*- zawartych w surowcu zostaje przeprowadzona w weglowodory parafinowe. Z uzyskanej tym sposo¬ bem mieszaniny weglowodorów zawierajacej tylko weglowodory parafinowe i aromatyczne mozna la¬ two wyodrebnic w znany sposób weglowodory aro¬ matyczne. Proces ten mozna prowadzic okresowo lub w sposób ciagly.Wedlug wynalazku stosuje sie korzystnie jako produkt wyjsciowy benzyne, otrzymana przez kra¬ kowanie w obecnosci pary wodnej frakcji wrzacych w temperaturach 50—250°C otrzymanych z desty¬ lacji ropy naftowej. Temperatury krakingu dla otrzymania benzyny odpowiedniej do stosowania w sposobie wedlug wynalazku wynosza ' powyzej 593°C, korzystnie 593—760°C, przy cisnieniu 1— 5,25 kG/cm2. Zawartosc siarki w benzynie powinna wynosic 0,005—0,2% wagowych.Wedlug wynalazku stosowac mozna równiez frak¬ cje pochodzaca z destylacji benzyny suroweij otrzy¬ manej przez krakowanie wobec pary wodnej, w której przewazaja weglowodory o 6—8 atomach wegla. Sa to przewaznie weglowodory aromatyczne i monoolefiny o malej ilosci zywicotwórczych dwu¬ olefin. Frakcje te wprowadza sie w zetkniecie w temperaturze 50—250°C w obecnosci wodoru z ka¬ talizatorem zawierajacym jako skladnik podstawo¬ wy 2—50% niklu osadzonego na obojetnym nosniku.Nikiel ten znajduje sie glównie w postaci elemen- 530283 53028 4 tarnej i powoduje on przemiane wiekszej czesci zywicotwórczych dwuolefin w monoolefiny. Otrzy¬ many produkt albo bezposrednio albo po rozdesty- lowaniu na frakcje przeprowadza sie w tempera¬ turze 150—480°C w obecnosci wodoru nad kataliza¬ torem uwodorniania (np. molibdenianem kobalto¬ wym), wskutek czego niemal wszystkie monoolefi¬ ny przeksztalca;]a sie w weglowodory parafinowe.Produkt koncowy zawiera glównie weglowodory Aromatyczne i parafinowe. Z mieszaniny tej mozna 'laty/o wyodrebnic zwiazki aromatyczne.* W razie potrzeby, surowa benzyne uzyskana z krakingu w obecnosci * pary wodnej frakcji po¬ chodzacych z destylacji ropy naftowej poddaje sie uwodornieniu dla usuniecia czesci skladników zy¬ wicotwórczych jeszcze w stadium poprzedzajacym destylacje, a nastepnie uzyskana z destylacji waska frakcje poddaje sie dalej uwodornieniu nad kata¬ lizatorem niklowym w celu usuniecia pozostalych skladników zywicotwórczych.Wedlug wynalazku mozna oddzielnie doprowa¬ dzac wodór do kazdego stadium uwodorniania w celu latwiejszego regulowania reakcji. W tym celu wodór doprowadza sie z malym nadmiarem w sto¬ sunku do ilosci stechiometrycznej, potrzebnej do rozlozenia zwiazków zywicotwórczych. Surowiec zmieszany z wodorem przeprowadza sie nastepnie nad katalizatorem niklowym. Jezeli stosuje sie znaczny nadmiar wodoru, wówczas wymagana tem¬ peratura reakcji jest nizsza niz w przypadku, gdy ilosc wodoru jest bliska stechiometrycznej.Mozna równiez od razu cala ilosc wodoru wyma¬ ganego dla obu stadiów uwodorniania przepuszczac wraz z surowcem nad katalizatorem niklowym, a otrzymany produkt z pierwszego stadium uwo¬ dornienia razem z nadmiarem wodoru przepuszcza sie nastepnie nad katalizatorem w stadium usuwa¬ nia olefin.Wytwarzanie katalizatora niklowego i jego akty¬ wowanie mozna przeprowadzac za pomoca naste¬ pujacych metod.Katalizator wytwarza sie przez nasycenie obojet¬ nego nosnika roztworem wodnym soli niklu, np. azotanu niklawego. Nosnik stosuje sie najcze¬ sciej w postaci granulek lub tabletek dowolnych rozmiarów otrzymywanych ze zmielonego nosnika.Po nasyceniu nosnika katalizator suszy sie. W tej postaci katalizator mozna przechowywac przez dlu¬ gi okres czasu bez rozkladu. Przed uzyciem katali¬ zator aktywuje sie przez ogrzewanie w celu rozlo¬ zenia soli niklu. W przypadku stosowania azotanu niklawego ogrzewanie prowadzi sie w temperatu¬ rze 500—550°C, przy czym otrzymuje sie nikiel w postaci tlenku. Ostateczna aktywacje katalizatora, przez redukcje tlenku do metalicznego niklu pro¬ wadzi sie w strumieniu wodoru lub gazu zawiera¬ jacego wodór o cisnieniu 1—15 kG/cm2 w tempera¬ turze 150—600°C. Czas procesu zalezy od tempera¬ tury. W przypadku stosowania jako nosnika sepio- lituv (pianki morskiej]') aktywowanie katalizatora trwa 16 godzin, w temperaturze 500°C pod cisnie¬ niem atmosferycznym, jednakze nawet stosowanie temperatury wyzszej od 600°C nie dziala szkodliwie na sepiolit.Mozna równiez wytwarzac katalizator przez zmie¬ lenie suchego mrówczanu niklawego ze sproszko¬ wanym nosnikiem i nastepnie stabletkowanie otrzymanej mieszaniny. Zaleta tego sposobu jest to, ze mrówczam niklawy redukuje sie bezposrednio 5 do niklu bez posredniego stadium tlenkowego w srodowisku nieutleniajacym, np. w strumieniu gazu obojetnego lub wodoru w temperaturze 150^300°C.W temperaturze 250°C proces ten prowadzi sie 4 godziny. Sposób ten jest korzystny ze wzgledu na to, ze nie ma potrzeby ogrzewania duzych ilosci ka¬ talizatora do temperatury 500°C lub jeszcze wyz¬ szej.Wreszcie katalizator mozna wytwarzac przez sto¬ sowanie rozpuszczalnego w wodzie zwiazku kom¬ pleksowego, utworzonego przez rozpuszczenie mrówczanu niklawego w amoniaku. Kompleks ten przy ogrzewaniu rozklada sie dajac z powrotem mrówczan niklawy. Za pomoca tego rozpuszczal¬ nego w wodzie zwiazku kompleksowego mozna wy¬ twarzac katalizatory osadzone na nosniku ze zwiaz¬ ków nierozpuszczalnych w wodzie, takich jak mrówczan niklawy. Zwiazek taki rozpuszcza sie najpierw w amoniaku, a otrzymanym roztworem nasyca sie nosnik w postaci granulek lub tabletek.Katalizator nastepnie suszy sie i aktywuje w spo¬ sób wyzej opisany. Po redukcji katalizator nikla¬ wy nie powinien sie stykac z powietrzem, gdyz mo¬ ze wtedy nastapic spontaniczne utlenienie tego ka¬ talizatora.Jak podano wyzej aktywowany katalizator zawie¬ ra 2-^50% elementarnego niklu w stosunku do cal¬ kowitego ciezaru katalizatora. Odpowiednim kata¬ lizatorem do przerobu surowca zawierajacego siar¬ ke sposobem wedlug wynalazku jest nikiel osadzo¬ ny na nosniku w postaci: tlenku glinu, krzemionki, kredy lub zelu krzemionkowego. Najkorzystniej¬ szym katalizatorem jest jednak nikiel osadzony na sepiolicie zawierajacy 2—20% niklu. Inny ko¬ rzystny katalizator zawiera okolo 33% niklu i oko¬ lo 3% kobaltu osadzonych na nosniku z krzemianu glinowego. Odpowiednim katalizatorem jest równiez nikiel Kuhlmana.Stosowane w pierwszym i drugim stadium proce¬ su reaktory moga byc izotermiczne lub adiabatycz¬ ne. W procesie prowadzonym sposobem wedlug wy¬ nalazku cieplo reakcji jest znaczne. Jezeli stosuje sie reaktory adiabatyczne w jednym lub obu sta¬ diach procesu, pozadane jest regulowanie tempe¬ ratury w obu stadiach uwodorniania oraz zawra¬ canie czesci cieklego produktu z drugiego stadium do pierwszego stadium uwodorniania.Proces uwodorniania ponad katalizatorem niklo¬ wym prowadzi sie w temperaturze 50—250°C, przy czym mozna stosowac cisnienie atmosferyczne, albo wyzsze lub nizsze od atmosferycznego. Zwykle po¬ zadane jest prowadzenie procesu w fazie cieklej i odpowiednio do tego dobiera sie wlasciwe cisnie¬ nie. Absorpcje wodoru utrzymuje sie na poziomie okolo 63 m3/m3.Glównymi skladnikami substancji zywicotwór¬ czych sa zwykle dieny, które w trakcie uwodornie¬ nia przeprowadza sie w monoolefiny.Uwodornianie mozna prowadzic za pomoca gazu skladajacego sie z wodoru i skladników obojetnych.Gdy wystepuja w gazie skladniki obojetne, gaz po- 19 20 25 30 35 40 45 50 55 6053028 winien zawierac co najmniej 25% molowych wo¬ doru, a mianowicie 25—90% molowych wodoru.W procesie uwodornienia mozna stosowac gazy od¬ lotowe otrzymywane przy krakowaniu produktów naftowych z uzyciem katalizatora platynowego.W sposobie wedlug wynalazku mozna stosowac te¬ go rodzaju gaz zawierajacy 70% molowych wodoru i 30% molowych metanu. Mozna do tego celu sto¬ sowac równiez gazy odlotowe pochodzace z kra- kingu weglowodorów w obecnosci pary wodnej, ga¬ zy odlotowe pochodzace z krakingu katalitycznego i gazy z odwodorniania weglowodorów.Stadium usuwania olefin nalezy prowadzic w obecnosci katalizatora skladajacego sie z tlenku kobaltu i tlenku molibdenu osadzonych na nosniku, najlepiej tlenku glinowym. Katalizator powinien zawierac 1—10% tlenku kobaltowego CoO i 5—40% trójtlenku molibdenu M0O3. Katalizator taki sto¬ suje sie w nastepujacych warunkach reakcji: Cisnienie Szybkosc przeplywu (weglowodorów w stosunku do katalizatora) 90—1440 m3/m3 Ilosc recyrkulujacego gazu (w stosunku do surowca weglowodorowego) Zazwyczaj absorpcja wodoru w tym stadium procesu wynosi okolo 45 m3/m3 surowca.Otrzymany produkt koncowy stanowiacy miesza¬ nine weglowodorów parafinowych i zwiazków aro¬ matycznych nadaje sie juz do dalszego przerobu metoda ekstrakcji rozpuszczalnikiem, np. za pomo¬ ca glikolu dwu lub trójetylenowego w celu uzyska¬ nia ekstraktu o wysokiej zawartosci zwiazków aro¬ matycznych.Sposób wedlug wynalazku wyjasniaja blizej na¬ stepujace przyklady nie ograniczajac zakresu wy¬ nalazku.Przyklad I. Jako produkt wyjsciowy w pierwszym stadium uwodorniania stosowano frak¬ cje C6-C8 benzyny uzyskanej z krakingu wobec pa¬ ry wodnej otrzymana w nastepujacych warunkach: rope naftowa o ciezarze wlasciwym d15 = 0,767 i gra nicach temperatur wrzenia 79°—198°C poddano kra- kingowi w urzadzeniu do krakingu wobec pary wodnej przyjmujac stosunek wagowy pary do ropy 0,45 :1 w temperaturze przy wylocie z wezownicy 709°C. Stabilizowana benzyna miala nastepujace wlasciwosci: ,15 Ciezar wlasciwy d15 Destylacja: Poczatek destylacji w raturze 5% destyluje do 10% 50% 0,817 tempe- 45°C 64°C 72°C 138°C 10 15 8—41 kg/cm2 0,5—8 jednostek obje¬ tosciowych na jednostke obje¬ tosciowa kata¬ lizatora na go¬ dzine 35 40 50 55 90% Koniec destylacji w tempera¬ turze Zawartosc siarki Zawartosc zywic Zawartosc zywic po 120 min. starzenia w 100°C wobec tlenu Zawartosc zywic po 240 min. starzenia w 100°C wobec tlenu Okres indukcjji Liczba bromowa Wskaznik dienowy 178°C 207°C 0,029% wago¬ wych 15 mg/100 ml* 28 mg/100 ml* 176 mg/100 ml* 285 min. ** 86,3 4,67 * Oznaczenie wedlug ASTM D 873-571 (Ameri¬ can Society for Testing Materials).** Wedlug ASTM D 525-55.Frakcje C6-C8 otrzymano za pomoca destylacji na czternasto-pólkowej kolumnie ciaglej przy stopniu deflegmacji okolo 2 :1. Wyniki analizy frakcji C6-C8 podane sa w tabeli 1. Frakcje te przeprowadzano w sposób ciagly razem z wodorem nad katalizato¬ rem o nastepujacych wlasciwosciach: Katalizator: wodorotlenek niklu z dodatkiem wo¬ dorotlenku kobaltu na nosniku z krzemianu glino¬ wego (w poczatkowym stadium procesu nastepuje redukcja wodorotlenków do metali).Wyniki analizy chemicznej (% wagowe w przeli¬ czeniu na substancje trwala w 510°C) Niklu Kobaltu Zelaza SiOz — 33,1 — 2,95 — 0,22 — 14,0 Warunki reakcji oraz analiza surowca i otrzy¬ manego produktu podane sa w tabeli 1.Po 393 godzinach pracy katalizatora predkosc przeplywu gazu podwyzszono do 103 m3/m3 wodo¬ ru. Wskaznik dienowy pozostawal zadowalajacy mimo spadku temperatury reakcji do 147°C. Pro¬ dukt otrzymany w okresie od 0 do 260 godziny prze¬ puszczono razem ze swiezym wodorem nad katali¬ zatorem o nastepujacej charakterystyce: Rodzaj katalizatora: tlenki kobaltu i molibdenu na nosniku z tlenku glinu.Wyniki analizy chemicznej (% wagowe w przeli¬ czeniu na substancje trwala w 550°C) CoO M0O3 Na — 2,54 — 15,7 — 0,029 Warunki procesu i wyniki analizy produktu w trakcie przeplywu od 18 do 375 godziny sa podane w tabeli 2. Zawartosc dienów okreslano za pomoca „wskaznika dienowego*, opisanego szczególowo w brytyjskim opisie patentowym nr 660,155. Metoda ta opiera sie na zalozeniu, ze azotan rteciowy w srodowisku kwasnym reaguje ze sprzezonymi die- nami tworzac nierozpuszczalny zwiazek komplekso¬ wy, który mozna usunac przez odfiltrowanie.Poniewaz dieny sprzezone posiadaja silna absorp¬ cje w nadfiolecie przy dlugosci fali 2350 A wiec53028 róznice absorpcji wykazywane przez próbke przed i po wyplukaniu azotanem rteciowym stanowia miare zawartosci sprzezonych dienów. Plukanie próbki azotanem rteciowym usuwa jednak równiez styren, a ze posiada on takze zdolnosc absorpcji przy 2350 A, wiec nalezy wprowadzic odpowiednia poprawke dla styrenu. Jak wiadomo, zdolnosc absorpcji styrenu przy 2350 A jest 1,3 razy wieksza niz przy 2580 A, a poniewaz dieny sprzezone nie posiadaja absorpcji w tym zakresie widma, wiec róznica w zdolnosci absorpcji przy 2580 A próbki przemywanej i nieprzemywaneg umozliwia wpro¬ wadzenie poprawki na udzial styrenu w zdolnosci absorpcji próbki przy 2350 A.| Okres przeplywu (w godz.) Cisnienie w Kg/cm2 Szybkosc przeplywu weglowodorów w jed¬ nostkach objetosciowych w stosunku do jednostki objetosciowej katalizatora obj./obj./godz.Ilosc gazu przy jednorazowym przeplywie w m3/H2/m3 weglowodorów Srednia temperatura zloza katalizatora w°C Pochlonieto wodoru w m3/m3 weglowodorów Dana kontrolne 15 Ciezar wlasciwy d15 Zawartosc siarki % Liczba bromowa Wskaznik dienowy Wskaznik dienowy, (z uwzgled¬ nieniem poprawki na styren) Zwiazki aromatyczne Benzen Toluen Etylobenzen m-Ksylen p-Ksylen 1 o-Ksylen Surowiec 0,8172 0,023 42,4 5,35 4,54 | 16,3 15,6 2,1 6,0 2,9 4,6 | Tabela | 74—83 32,55 2,0 74 96 64 0,8102 — 32,0 0,84 1,26 — ' — — — — 1 155—164 32,55 2,0 51 132 42 0,8130 — 29,2 0,45 0,95 15,6 15,2 4,4 5,9 2,9 4,4 321^330 32,55 2,0 78 154 50 — — — — 16,3 15,6 4,5 6,1 3,1 4,4 | | 224—393 32,55 '2,0 72 154 63 — 24,7 0,10 0,42 — — — — — | | 493—503 32,55 2,0 103 149 92 — 27,3 0,11 0,34 15,1 14,7 4,8 5,9 3,0 4,4 1 Tabela Okres przeplywu (w godzinach) Srednia temperatura zloza katalizatora °C Cisnienie Kg/cm2 Szybkosc przeplywu weglowodorów w jednostkach obje¬ tosciowych w stosunku do jednostki objetosciowej ka¬ talizatora na godzine Ilosc recyrkulujacego gazu m3/m3 weglowodorów Pochlonieto wodoru m8/m3 weglowodorów 2 | 18—27 416 32,55 2,0 146 42 Dane kontrolne | f 15 Ciezar wlasciwy d15 Zawartosc siarki w % Liczba bromowa Wskaznik dienowy Wskaznik dienowy z poprawka na styren Zwiazki aromatyczne Benzen Tpleun Etylobenzen p-Ksylen m-Ksylen o-Ksylen | 0,7965 0,0014 i 0,4 0,1 0,2 16,1 15,5 4,9 6,0 3,1 4,4 | 81—90 416 32,55 2,0 154 36 0,8078 0,0001 0,8 0,01 0,01 15,2 14,9 4,9 5,9 3,0 4,3 | | 216—225 416 32,55 2,0 153 32 0,8086 0,0001 0,3 i 0,01 0,01 14,8 14,9 5,0 5,9 3,0 3,9 1 | 361—370 416 32,55 2,0 152 43,5 | 0,8065 0,0001 0,03 0,01 0,01 15,5 15,3 5,0 5,8 3,0 4,49 53028 10 Przyklad II. Frakcje ropy naftowej o ciezarze 15 wlasciwym d 15 = 0,71 i wrzaca w granicach 42°- —153°C przepuszczano przez urzadzenie do krako¬ wania wobec pary wodnej z doprowadzeniem pary w stosunku do ropy jak 0,39 :1 i przy temperaturze przy wyjsciu z urzadzenia 73Ó°C. Otrzymano ben¬ zyne o nastepujaej charakterystyce: Destylacja: 4j2°C 52°C 151,5°C 187°C 0,018% wagowych Foczatek destylacji 5% destyluje do 90% destyluje do Koniec destylacji Zawartosc siarki Zawartosc zywic (wg ASTN D 873—571) 15 mg/100 ml Zawartosc zywic po 120 min. starzenia wobec 02 w 100°C 33 mg/100 ml Zawartosc zywic po okresie 240 min starzenia wobec 02 147 mg/100 ml 10 15 288 min 61,8 4,9 w 100°C Okres indukcji (wedlug ASTM D 525—55) Liczba bromowa Wskaznik dienowy Otrzymana benzyne przeprowadzano nastepnie wraz z gazem zawierajacym wodór nad katalizato¬ rem niklowym na nosniku z sepiolitu zawierajacym 10% wagowych niklu.Warunki reakcji byly nastepujace: Cisnieniereakcji 32,2 Kg/cm2 20 25 Srednia temperatura zloza katali- n tycznego 106°C Szybkosc przeplywu gazu w sto¬ sunku do katalizatora 1,75 jednostek objetosciowyeh/jedno¬ stke objetosciowa/godzine Szybkosc recyrkulacji 211 m3/m3 Szybkosc koncowego przeplywu gazu 52,5 m3/m3 Analiza gazu z koncowego prze¬ plywu Wodoru 73,3% molowych Metanu 25,3% molowych Otrzymany produkt poddano dwustopniowej de¬ stylacji w celu otrzymania frakcji Cg—C7. Pozostale frakcje stosowano do produkcji benzyny silnikowej.Oddzielona frakcje C6—C7 przeprowadzono nastep¬ nie razem z gazem zawierajacym wodór nad katali¬ zatorem niklowym osadzonym na sepiolicie, zawie¬ rajacym 10% wagowych niklu. Warunki reakcji i da¬ ne kontrolne dotyczace przeplywu surowca i pro¬ duktu koncowego w okresie od 636 do 641 godziny przeplywu i od 1395 do 1400 gdziny przeplywu po¬ dane sa w tabeli 3.Otrzymany w ten sposób produkt przeprowadzano razem z wodorem nad katalizatorem skladajacym sie z tlenków kobaltu i molibdenu na tlenku gli¬ nowym o skladzie podanym w przykladzie I. Wa-^ runki reakcji i dane kontrolne produktu w okresie 169—178 i 265—274 godziny podane sa w tabeli 4.Tabela 3 Godziny przeplywu Cisnienie w reaktorze Kg/cm2 Srednia temperatura zloza katalizatora °C Szybkosc przeplywu weglowodorów w stosunku do katalizatora w jednostkach objetosciowyeh/jednostke objetosciowa/godzine Ilosc gazu w koncowym przeplywie m3/m3 Zawartosc wodoru w koncowym przeplywie w % molowych 636—641 29,3 104 2,0 25,4 1 12 1395—1400 29 106 1,97 - 30,8 12,6 | Zuzycie wodoru w m3/m3 weglowodorów | 4,5 | 9,2 Dane kontrolne | Surowiec | Produkt | Surowiec | Produkt 15 Ciezar wlasciwy d15 Poczatek destylacji °C Koniec destylacji °C Zawartosc siarki w % Liczba bromowa Wskaznik dienowy Wskaznik dienowy (z poprawka na styren) Zawartosc benzenu % Zawartosc toluenu % 0,7602 67 119 0,015 40,2 0,54 0,31 24,4 11,9 1 0,7590 65 115 0,015 39,2 0,04 0,05 24,2 1U 0,7637 66 121 0,018 43,7 0,47 0,28 24,4 12,1 0,7619 65 124 0,016 37,8 0,03 0,04 24,7 12,3 1 Tabela 4 1 Katalizator * Tlenki kobaltu i molibdenu na nosniku z tlenku glinowego 1 Godziny przeplywu | 169—178 1 Cisnienie w reaktorze w Kg/cm2 Srednia temperatura katalizatora °C Szybkosc przeplywu w stosunku do katalizatora w jednostkach obje¬ tosciowych/jednostke objetosciowa/godzine 32,55 341 2,02 265—274 32,55 341 2,0 |11 53028 12 Katalizator Ilosc recyrkulujacego gazu m3/m3 Zuzycie wodoru m3/m3 weglowodorów Dane kontrolne produktu 15 Ciezar wlasciwy djg Zawartosc siarki % Liczba bromowa Zawartosc benzenu % Zawartosc toluenu % Tlenki kobaltu i molibdenu na nos¬ niku z tlenku glinowego 153 39,8 0,7582 0,0010 0,7 24,7 12,8 153 46,8 ] 0,7567 0.0001 0,5 25 13,1 | Nizej podany przyklad ma charakter porównaw¬ czy i nie dotyczy procesu prowadzonego sposobem wedlug wynalazku. Jako produkt wyjsciowy stoso¬ wano surowa, wolna od butanu benzyne uzyskana z krakingu wobec pary wodnej o nastepujacej cha¬ rakterystyce: .15 Ciezar wlasciwy d 15 Destylacja Poczatek destylacji 5% destyluje do 90% destyluje do Koniec destylacji Zawartosc zywic Zawartosc zywic po starzenia wobec 02 Zawartosc zywic po starzenia wobec 02 Okres indukcji (wgx 525—55) Wskaznik dienowy 120 min w 100° 240 min w 100° ASTM D 0,778 46°C 62?C 170°C 203°C 3 mg/100 ml (wg ASTM D 873—57 T 31 mg/100 ml 82 mg/100 ml 340 min 4,63 Surowiec zmieszany z wodorem przeprowadzono nad katalizatorem skladajacym sie z tlenków ko¬ baltu i molibdenu opisanym w przykladzie 1.Warunki procesu sa nastepujace: Cisnienie wlotowe w reakto¬ rze 8—8,75 Kg/cm2 Temperatura 260°C Szybkosc przeplywu weglo¬ wodorów w stosunku do katalizatora 2 jednostki obje¬ tosciowe/jednost¬ ke objetosciowa/ /godzine Ilosc gazu recyrkulujacego wm3/m3 360—450 Zawartosc wodoru w zawra¬ canym gazie (wolny od H2S) Zuzycie wodoru wynosilo poczatkowo 25 30 33 40 45 92—95% moli 28,8 m3/m3, lecz po 336 godzinach spadlo nagle do zera. W trak¬ cie procesu az do jego zakonczenia róznica cisnien przy przejsciu przez zloze katalizatora szybko wzra- 50 55 60 65 stala. Badanie reaktora wykazalo, ze w strefie pod¬ grzewania wstepnego, przed zlozem katalizatora, nastapilo zablokowanie; katalizator byl pokryty po¬ limerem, który prawdopodobnie spowodowal zaha¬ mowanie procesu uwodorniania. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Claims (1)

1.