Przedmiotem niniejszego wynalazku jest lacz¬ nik zawiasowy do laczenia pasów pednych lub tasm przenosników, zlozony z dwóch szeregów elementów wygietych w ksztalcie litery U, któ¬ rych ucha sa wzajemnie polaczone za pomoca osi przegubowych, przy czym kazdy rzad elementów jest przymocowany siodlowo do konca pasa lub tasmy.Dazenie do polepszenia jakosci tasm przenosni¬ ków i tendencje do zmniejszania ich grubosci wiaza sie równoczesnie z poszukiwaniami laczni¬ ków o odpowiednio podwyzszonej zywotnosci.Wystepujace na tasmach przenosników bezposred¬ nio w miejscu zamocowania elementów zawiaso¬ wych objawy zmeczenia materialu powoduja 15 przedwczesne zrywanie, a objawy te sa wynikiem zgrubienia powstajacego na koncach tasm wsku¬ tek zamocowania na nich zawiasów lacznika, na których montuje sie zgarniacz.Lacznik bedacy przedmiotem niniejszego wyna¬ lazku rózni sie od znanych laczników zawiaso¬ wych tym, ze utworzone przez kazdy z jego ele~ mentów ramiona, — majace postac widelek, w których calkowicie lub czesciowo osadzone sa ele¬ menty mocujace — maja rózna dlugosc i zapew- 25 niaja pelna gietkosc tasmy przy przejsciu przez bebny napedowe, krazki dociskajace i kierujace jak równiez polepszone wejscie koncówek zawia¬ sów w material tasmy.To wnikniecie w material tasmy jest w pelni 30 20 mozliwe, gdyz elementami mocujacymi sa przy¬ kladowo dwuramienne gwozdzie majace postac skobli, których jedna czesc laczy górny lub dol¬ ny koniec kazdego elementu zawias z tasma prze¬ nosnika, natomiast druga czesc skobla po wbiciu go i wprowadzeniu w otwór górnej czesci ele¬ mentu albo czesciowo laczy przedluzenie tego ele¬ mentu, które to polaczenie zluzowuje sie przy uruchomieniu, albo tez za pomoca innego dowol¬ nego laczenia wchodzi bezposrednio w tasme prze¬ nosnika. Równoczesnie ten sam skobel laczy dol¬ ne ramie elementu, wskutek czego polaczenie to ma duza gietkosc i poddaje sie przy wystepowa¬ niu uderzen obciazeniowych w napedzie.Powyzsze cechy powoduja to, ze lacznik zawia¬ sowy do pasów lub tasm wedlug niniejszego wy¬ nalazku umozliwia doskonale polaczenie tasm przenosnika, charakteryzujace sie nieznana do¬ tychczas zywotnoscia i odpornoscia na zerwanie.Wynalazek jest przykladowo wyjasniony na ry¬ sunku, na którym fig. 1 — przedstawia element lacznika w widoku perspektywicznym z góry, fig. 2 — ten sam element w widoku z dolu, fig. 3 — widok z góry na polaczenie zlozone z kil¬ ku elementów osadzonych na obydwu koncach tasmy przenosnika i wzajemnie ze soba zwiaza¬ nych za pomoca osi przegubowej, fig. 4 — pola¬ czenie jak na fig. 3 w widoku z dolu, fig. 5 — przekrój przez polaczenie w polozeniu, w którym znajduje sie ono na krazku napedowym w trak- 5280552805 cie napedu, a fig. 6 — odmiane rozwiazania elementu lacznika zawiasowego wedlug wynalaz¬ ku w widoku perspektywicznym z góry.W przedstawionym na fig. 1 widzianym z góry elemencie lacznika jego górna czesc a jest krót¬ sza od czesci dolnej b. Przy mocowaniu tego ele¬ mentu na tasmie dolne ramie b uklada sie rów¬ nolegle do spodniej strony tasmy podczas gdy ramie górne a przyjmuje polozenie nachylone do ramienia dolnego b, wskutek czego umozliwia za¬ cisniecie tasmy i czesciowe wnikniecie w jej ma¬ terial. Do polaczenia elementu zawiasowego lacz¬ nika z tasma sluzy element lacznikowy majacy postac skobla d, który wsadza sie w górne ramie elementu, a nastepnie przez nacisk na jego prze¬ slo e wbija sie skobel w ten sposób, ze jego ostrze f wchodzi w otwór h elementu zawiaso¬ wego, a po przebiciu tasmy przenosnika w otwór h' dolnego ramienia tego elementu, a nastepnie zewnetrzny koniec tego ostrza zawija sie pod tym ramieniem.Uzyty przy wbijaniu skobla nacisk powoduje, ze przeslo e i konce ostrzy fig powoduja wnik¬ niecie górnego ramienia elementu zawiasowego w górna powierzchnie tasmy, co uzyskuje sie cze¬ sciowo juz przez rózna dlugosc ramion tego ele¬ mentu.Z fig. 2, na której element zawiasowy widziany jest od dolu widoczna jest róznica dlugosci jego ramion oraz rowki m i n, w które wchodza ostrza f i g skobla.Na fig. 3 — przedstawiajacej w widoku z góry polaczenie tasmy za pomoca elementów zawiaso¬ wych wedlug wynalazku widoczne sa krótsze ra¬ miona a tych elementów oraz sposób osadzenia skobli mocujacych. Ostrza f tych skobli przecho¬ dza najpierw przez ramiona a elementów zawia¬ sowych a nastepnie przez tasme k, podczas gdy ich ostrza g wchodza bezposrednio w tasme k.Elementy przymocowane do tasmy k sa wzajem¬ nie polaczone za pomoca osi przegubowej j prze¬ chodzacej przez utworzone przez te elementy ucha.Fig. 4 przedstawia to samo polaczenie tasmy w widoku z dolu i uwidacznia wychodzace z otworów h' i i' ostrza skobla, które wygiete sa we wzajemnie przeciwnych kierunkach. 10 15 20 30 45 Fig. 5 pokazuje natomiast przekrój przez po¬ laczenie wzdluz osi tasmy, z którego widac, ze górne ramiona elementów zawiasowych sa nachy¬ lone wzgledem dolnych w ten sposób, ze wnikaja w material tasmy.Fig. 6 przedstawia inny przyklad rozwiazania elementu polaczenia zawiasowego wedlug wyna¬ lazku, którego krótsze ramie jest przedluzone za pomoca czesci a', aby ulatwic prowadzenie ostrza g, skobla d w trakcie jego wbijania. Ta czesc a' polaczona z ramieniem a elementu za pomoca waskiego przeselka 1 moze byc po wbiciu skobla d lub tez pózniej przy uruchamianiu przenosnika oddzielona od elementu zawiasowego, przy czym po uderzeniu odlamanie nastapi oczywiscie w miejscu najwezszego przekroju 1. PL