PL51879B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano: 5.X.1966 51879 KI. 12p, 9 MKP C 07 d UOljbb UKD u^^^^^ Wlasciciel patentu: J. R. Geigy A. G. Bazyleja (Szwajcaria) Sposób wytwarzania nowych pochodnych imidazolu Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania nowych pochodnych imidazolu o wzorze ogólnym 1 w któ¬ rym R oznacza grupe hydroksylowa lub merkapto, Ri oznacza wodór, grupe metylowa, karboksylowa lub karboalkoksylowa, R2 oznacza reszte alkilowa o najwyzej 10 atomach wegla, reszte alkenyIowa, o najwyzej 6 atomach wegla, reszte cykloalkilowa, o najwyzej 7 atomach wegla, reszte a,ca-dwualko- ksyalkilenowa, o najwyzej 6 atomach wegla, grupe dwualkiloaminoalkilowa, zawierajaca lacznie naj¬ wyzej 10 atomów wegla, w której obie reszty alki¬ lowe razem z azotem moga tworzyc pierscien o 5—7 czlonach, grupe fenylowa lub fenyloalkilenowa o najwyzej 4 atomach wegla w reszcie alkilenowej, przy czyni grupa fenylowa i fenyloalkilenowa mo¬ ga miec jako podstawniki w pierscieniu atom chlo¬ rowca, grupe hydroksylowa, grupe cyjanowa, nitro¬ wa, aminowa, trójfluorometylowa, acetoksylowa, karboksylowa lub karboetoksylowa, nizsza reszte alkilotio lub nizsza reszte alkanoilowa o najwyzej 4 atomach wegla lub 1—3 nizszych reszt alkilowych lub nizszych reszt alkoksylowy.cn o najwyzej 4 ato¬ mach wegla i R3 oznacza reszte metylowa lub fe¬ nylowa.Zwiazki te dotychczas nie byly znane. Jak stwier¬ dzono posiadaja one wartosciowe wlasnosci far¬ makologiczne. Wykazuja dzialanie analgetyczne, uspakajajace i odprezajace miesnie oraz przeciw¬ goraczkowe i przeciwzapalne.Z W zwiazkach o wzorze 1 R2 oznacza reszte alki¬ lowa np. taka jak metylowa, etylowa, n-propyIo¬ wa, izppropylowa, n-butylowa, a-etylopropylowa, a-metylobutylowa, n-heksylowa lub m-oktylowa, 5 reszte alkenyIowa, przede wszystkim allilowa, resz¬ te cykloheksylowa, lub cykloheptylowa, reszte co,a)-dwualko(ksyallkilenowa, jak np. reszta dwu- metyloksyetylowa, ^,^-dwumetoksyetylowa, fl$- -dwuetoksyetylowa lub y,yHdwumetoksypropylowa, 10 reszte dwualkiloaminoaklilowa, jak np. reszta dwuv- metyloaminometylowa, dwuetyloaiminoetylowa, {$- -dwumetyloaminoetylowa, ^-dwuetyloaminoetyIo¬ wa, y-dwumetyloaiminopropylowa lub y-dwuetylo- aminopropylowa, jak i np. reszta N-^-pirolidynylo- 15 etylowa, /?ipiperydynoatylowa lub y-heksametylo- iminoetylowa, reszte fenyloalkilenowa jak np. reszta benzylowa, ^-fenyloetylowa, y-fenyloizopro- pylowa lub y-ienylopropylowa, lub reszte fenylowa.Reszty fenyloalkilenowa lub fenylowa moga miec 20 jeden z nastepujacych podstawników w pierscie¬ niu: chlorowiec, jak fluor, chlor lub broni, grupe hydroksylowa, cyjanowa, nitrowa, aminowa, trój- fluorometylowa, acetoksylowa, karboksylowa lub karboetyksylowa, nastepnie reszte alkilotio, zwla- 25 szcza reszte metylotio lub nizsza reszte alkanoilo¬ wa zwlaszcza reszte acetylowa.Wedlug wynalazku nowe zwiazki o wzorze ogól¬ nym 1 wytwarza sie polarnym rozpuszczalniku przez reakcje aminy o wzorze R2 — NH2, w którym 30 R2 ma wyzej podane znaczenie z formaldehydem 51879w» i a-izonitrozoketonem d wzorze ogólnym 2, w któ¬ rym R3 ma wyzej podane znaczenie, a R^ oznacza grupe metylowa lub karboalkoksylowa, przy czym reakcje prowadzi sie jednostopniowo i otrzymany zwiazek ewentualnie zmydla i odkarboksylowuje lub najpierw z aminy i formaldehydu uzyskuje sie zasade Schiffa, która nastepnie wprowadza sie w reakcje z a-izonitrozoketonem, badz mieszanine aminy o wzorze R2—NH2, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie, formaldehydu i a-izonitroketo- niu o wzorze ogólnym 2, w którym R^ ma wyzej podane znaczenie traktuje sie reagentem oddaja¬ cym jon wodosiarczkowy i otrzymany zwiazek o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza grupe mer- kapto ewentualnie zmydla i odkariboksylowuje, badz tez podstawiany izocyjanian o wzorze ogól¬ nym R2—N=C=0, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie wprowadza cie w rekacje z aminoalka- nolem o wzorze 3, w którym R'3 ma wyzej podane znaczenie, a otrzymany produkt reakcji w którym R oznacza grupe hydroksylowa, a Ri oznacza wodór poddaje utlenieniu.Reakcje prowadzi sie w polarnym rozpuszczalni¬ ku jak, na przyklad w nizszym alkanolu lub aceto- nitrylu. Formaldehyd wprowadza sie w postaci wodnego roztworu lub jako paraformaldehyd.Jako reagent oddajacy jon wodorosiarczkowy stosuje sie takie zwiazki jak siarkowodór, siarczki metali alkalicznych 1 metali ziem alkalicznych, zwlaszcza siarczek sodowy, siarczek potasowy, siar¬ czek wapniowy i siarczek amonowy.Otrzymane wyzej opisanymi sposobami zwiazki o wzorze ogólnym 1, w którym Ri oznacza nizsza grupe karboalkoksylowa, przeprowadza sie w razie zyczenia przez zmydlenie grupy karboalkoksylowej a nastepnie pnzez pirolize otrzymanych 2-hydroksy- lub 2-merkapto-4-karboksyimidazoli w zwiazki, o wzorze ogólnym 1 w którym R, R2 i R3 maja wyzej podane znaczenie zas Ri oznacza wodór.W celu poddania hydrolizie estrów o wzorze ogól¬ nym 1 korzystnie zawiesza sie je ewentualnie roz¬ puszcza w wodnych roztworach wodorotlenków metali alkalicznych. Pirolize otrzymanych w ten sposób pochodnych 4-karbcteyimidazoli mozna pro¬ wadzic przez bezposrednie ogrzewanie ich do tem¬ peratury topnienia lub w obecnosci wysokowrza- cych trzeciorzedowych amin, jak np. chinoliny, jako rozcienczalnika i jako katalizatora metalti np. spro¬ szkowanej miedzi.Zwiazki o wzorze ogólnym 1, w którym R ozna¬ cza grupe hydroksylowa, a Rx oznacza wodór otrzy¬ muje sie przez wprowadzenie w reakcje izocyja¬ nianu, o wzorze ogólnym Ra—N=C=0, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie z a-aminoalkanolem, o wzorze ogólnym 3, w którym R3 posiada wyzej podane znaczenie i nastepnie poddanie produktu reakcji utlenieniu.Reakcja izocyjanianiu z a-aminoalkanolem za¬ chodzi w obojetnym, bezwodnym, organicznym roz¬ puszczalniku takim jak np. benzen, toluen, eter me¬ tylowy lub czterowodorofuran w temperaturze .po¬ kojowej lub w lekko podwyzszonej temperaturze.Produkt reakcji poddaje sie nastepnie utlenianiu Oppenauera.Jako katalizatory w tej reake^ znajda z^to- sowanie alkoholany glinu na grzykSad izCtfiWiylan glinu.Jako srodka utleniajace i (albo) rozpuszczalniki 5 stosuje sie mieszaniny obojetnych organicznych rozpuszczalników, takich jak naprzyklad benzen, toluen lulb ksylen z wrzacymi ketonami, zwlaszcza z cykloheksanonem.Nowe zwiazki o wzorze ogólnym i moga tworzyc 10 sole z nieorganicznymi i organicznymi kwasami, takimi jak kwas solny, kwas bromowodorowy, kwas siarkowy, kwas fosforowy, kwas metanosul- fonowy, kwas etanodwusulfonowy, kwas /?-hydro- ksyetanosulfonowy, kwas octowy, kwas burszty- 15 nowy, kwas fumarowy, kwas maleinowy, kwas jablkowy, kwas winowy, kwas cytrynowy, kwas benzoesowy, kwas salicylowy i kwas migdalowy.Czesc z wytworzonych soli jest rozpuszczalna w wodzie. 20 Nastepujace przyklady wyjasniaja blizej wyna¬ lazek bez ograniczania jego zakresu. Temperatury podane sa w stopniach Celsjusza.Przyklad I. 31,4 g roztworu formaldehydu 25 38 procentowego i 38,7 g p-anizydyny miesza sie w 40 ml etanolu i ogrzewa do wrzenia pod chlod¬ nica zwrotna w ciagu V« godziny. Mieszanine ozie¬ bia sie i dodaje jednorazowo 50 g estru izonitrozo- acetylooctowego w 40 ml etanolu. Mieszanie kon- so tynuuje sie w ciagu dalszych 8 godzin ogrzewajac do wrzenia pod chlodnica zwrotna po czym mie¬ szanine oziebia sie i krystaliczny osad odciaga sie na lejku Buchnera, przemywa eterem i przekry- stalizowuje z etanolu lub mieszaniny metanolu 35 i wody (wegiel aktywny). Otrzymuje sie I-(p-meto- ksyfenylo)-2^hydroksy-4-karboetoksy-5-metyloimi- dazol, o temperaturze topnienia 188—190°. Wydaj¬ nosc wynosi 70—80°/o.W analogiczny sposób wytwarza sie 40 l-(p-chlorofenylo)-2-hydroksy-4-karboe)toksy-5- -metyloimidazol o temperaturze topnienia 215—217°, l-fenylo-2-hydroksy-4-karboetoksy-5-metyloimi- dazol, o temperaturze topnienia 188—189°, 1-(o-metoksyfenylo)-2-hydroksy-4-karboetoksy- 45 -5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 185—' —190°, l-dp-mettylofenylo)-2-hydroksy-4^ariboetoksy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 200— —202°, 50 l-(3,,4,,5,-trójmetoksyfenylo)-2-hydroksy-4-karbo- etoksy-5nmetyloimidazol, o temperaturze topnienia 173—175°, l-cykloheksylo-2-hydroksy-4^karboetoksy-5-me- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 190—192°, 55 1Hn-butylo-2-hydroksy-4Hkarboetoksy-5-metylo- imidazol, o temperaturze topnienia 90—101°, 1- {p - dwuetyloaminoetylo)-2-hydroksy-4-karbo- etoksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnie¬ nia 79—80°, 60 l-(p-acetokisyfenylo)-2^hyd:roksy-4-karboetoksy- -5Hmetyloimidazol, o temperaturze topnienia 242— 244°, l-(o^chlorobenzylo)-2-hydroksy-44carboeitoksy-5- metyloimidazol, o temperaturze topnienia 200—202° os (rozklad),51879 l-(p-tr6jfluorometylofenylo)-2-hydrokBy-4-'karbo- etaksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 251—25J°, 1-(p-acetylofenylo)-24iydroksy-4^karboetoksy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 203— —205°, l-(p-eft0ksyfenylo)-2-hydroksy-4-ikariboetoiksy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 185— —186°, l-(p-fluorofenylo)-2-hydroksy-4-tkarboetoiksy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 206— —207°, 1-(p-metylotiofetiylo)-2-hydroksy-4-kariboetoksy- -5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 202— —205°, l-(p-cyjanofenylo)-2-ihydro,ksy-4^karboetoksy-5- -metyloiimidazol, o temperaturze topnienia 237— —239°, Chlorowodorek 1 -[/?-(N-heksametelenoimino)-ety- lo]-2-hydrokisy-4-ikarboetokisy-5-metylormidazolu, o temperaturze topnienia 243—245° (rozklad), Chlorowodorek 1 -[/?-(N^pirolidyno)-etylo] -2-hy- droksy-4-karboeto!ksy-5-metyloimidazolu, o tempe¬ raturze topnienia 237—238° (rozklad), 1- (3, 4- dwuetylofeinylo)-2-hydroksy-4Hkarboeto- ksy-5-metyloinndazol, o temperaturze topnienia 193^195°, 1-(p-karboetoksyfenylo) -24rydroksy-4-karboeto- ksy-5-meityloimidazol, o temperaturze topnienia 184^186°, l-(^,/?-dwumetoksyetylo)-2-hydroksy-4-karboeto- ksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 106—107°, l-(p-metylofeinyloetylo)-2-hydroksy-4-karboeto- ksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 146—147°, 1-(p-metoksyfenyloetylo)-2-hydroksy-4-karboeto- ksy-5^metyloimidazol, o temperaturze topnienia 129—130°, l-cyklopentylo-2Hhydroksy-4-karboetoksy-5-me- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 149—151°, l-allilo-2-hydroksy-4-karboetoksy-5-metyloimi- dazol, o temperaturze topnienia 125—126°, l-(m-metylofenylo)-2-hydroksy-4-karboetoksy-5- -metyloiimidazol, o temperaturze topnienia 209— —212°, l-(3,,4,,5,-trójmetokisyfenylo)-2-hydroksy-4-karbo- etoksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 263—265°, l-(m-fluorofenylo)-2-hydroiksy-4-karboetok!sy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 185— —188°.Przyklad II. 31,4 g roztworu formaldehydu 37 procentowego i 38,7 g p-anizydyny miesza sie z 40 ml etanolu i miesza mechanicznie w ciagu 5—10 minut w temperaturze pokojowej. Nastepnie doda¬ je sie roztwór 50 g estru kwasu izonitrooctowego w 60 ml etanolu i otrzymana mieszanine miesza sie dalej w ciagu 8 godzin, ogrzewajac do wrzenia pod chlodnica zwrotna.Mieszanine reakcyjna podaje sie obróbce jak w przykladzie I, po czym otrzymuje sie podobny pro¬ dukt. Temepratura topnienia 188—190°, wydajnosc 65Vo. 15 W analogiczny sposób otrzymuje sie l-(m-nitro- fenylo) -2-hydroksy-44sarboetOksy-5-metyloimida- zol, o temperaturze topnienia 228—229°.Przyklad III. Mieszanine 50 g estru kwasu 5 izomitrozooctowego, 31,4 g roztworu formaldehydu 37 procentowego i 38,7 g p-anizydyny w 45rflj eta¬ nolu ogrzewa sie do wrzenia w ciagu 8 godzin pod chlodnica zwrotna. Po oziebieniu wydziela sie na¬ tychmiast produkt kondensacji, kttfry odciaga sie 10 na lejku Buchnera i przekrystalizowuje z mieszani¬ ny etanolu i wody, po czym otrzymuje sie produkt podobny do otrzymanego w przykladzie I. Tem¬ peratura topnienia 188—190°, wydajnosc wynosi 75%.W analogiczny sposób otrzymuje sie , 1 -(p-hydroksyfenylo)-2-hydroksy-4-karboetoksy- -5Hmetyloimidazol, o temperaturze topnienia 204° (rozklad), 1-(p-metoksybenzylo)-2-hydroksy-4-karboetoksy- -5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 140— —141,5°.Przyklad IV. 108 g l-(p-metoksyfenylo)-2- -hydroksy-4-karboetoksy-5-metyloimidazolu roz- 25 puszcza sie w 2 200 'ml 3n NaOH i ogrzewa w ciagu 12 godzin pod chlodnica zwrotna. Nastepnie roz¬ twór traktuje sie weglem aktywnym i saczy przez warstwe ziemi okrzemkowej („Speedex"). Przesacz starannie zobojetnia sie 5nHCl, osad odciaga na 30 lejku Buchnera i dokladnie przemywa woda. Wy¬ dajnosc jest ilosciowa. Surowy 1-(p-metoksyfeny¬ lo)-2-hydroksy-4-karboksy-5-metyloimidazol, top¬ nieje w temperaturze 241—243° (rozklad). Mozna go przekrystalizowac z mieszaniny etanolu i wody lub 35 z butanolu. Topnieje wówczas w temperaturze 252° z rozkladem.W analogiczny sposób wytwarza sie l-(p-chlorofenylo)-2-hyd!roksy-4^karbokisy-5Hme- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 277° (roz- 40 klad), l-fenylo-2-hydroksy-4-karboksy-5-metyloimida- zol, o temperaturze topnienia 244—245°, 1-(p-metoksybenzylo)-2-hydroksy-4-karboksy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 235°, 45 l-n-butylo-2-hydroksy-4-karboksy-5Hmeltyloimi- dazol, o temperaturze topnienia 198—199°, l-(p-metylofenylo)-2-hydroksy-4-karboksy-5-me- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 2fil°, l-cykloheksylo-2-hydroksy-4-karboksy-5nmetylo- 50 imidazol, o temperaturze topnienia 210° (rozklad), l-(/? -dwuetyloamjinoetylo) -2-hydroksy-4-karbo- ksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 202—203° (rozklad), l-(p-hydroksyfenylo)-\2-hydroksy-4^karboksy-5- 55 -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 278— —279° (rozklad), 1 - (o - chlorobenzylo) -2-hydroksy-4-kar(boksy-5- -metyloimidazol, o teimperaturze topnienia 243— —244° (rozklad), 60 1 - (p - acetylofenylo) -2Hhydroksy-4^karboksy-5- -metyloimidazol, o temperaturze topnienia 242— —244° (rozklad), 1-(p-etoksyfenylo) -2-hydroksy-4-karboksy-5-me- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 240—241° 65 (rozklad),7 l-(p-£luorofeiiylo)-2-hyidr^ksy-4-karboksy-5-me- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 239—240°, l-te-trójinttóro(rti^ylof«flylo)-2*hydr^sy^4-karbo ksy-5-metyloittiidafc61, o temperaturze topnienia 267—268° (rozklad), 1 - ^nmeityldti6fenylo^-2-hy4rokBy-4-karbó^ -rnetyióimidazol, o temperaturze topnienia 247— —$48° (rozkiad), " ; i^3,4-4wuitó -5-mfetylóiniidazol, ó teit^peraturze topnienia i4$— —24^ (rozklad), l-(/?,^-dwui^ -5-metyjoiimidazol, o temperaturze topnienia l&$— 196° (rozklad), ' 1 - cykloperityiO)-2-hydrofcsy-4-karboksy-5-mety- loiniidazol, o temperaturze topnienia 190—191°, 1 - (p^arboksyf€nylo)-2-5iy'droksy-4-kariboksy-5- -metyloimidazo^ o temperaturze topnienia 266— —267° (rozklad), l-(im-metylofenylo)-2-hydroksy-4-kariboksy-5-me- tyloimidazol, o temperaturze topnienia 215—216° (rozklad) l-(m-£luorofenylo)-2-hydroksy-44carboksy-5-me- tyloimidazOj, o temiperaturze topnienia 220° (roz¬ klad).Przyklad V. 22,2 g l-(p-metoksyfeny!o)-2-hy- drOkisy-4-kanbokisy-5-metyloimidazolu rozpuszcza sie w 200 ml swiezo przedestylowanej chinoliny i dodaje lyzke isproszkowanej miedzi, po czym mie¬ szanine ogrzewa sie w ciagu 2 godzin do wrzenia pod chlodnica zwrotna, a nastepnie odsacza na go¬ raco. Chinoline odpedza sie w prózni (12 mm Hg), a pozostalosc rozpuszcza w chloroformie. Roztwór chloroformowy przemywa sie starannie 3nH2S04, a nastepnie woda, po czym suszy nad Na2S04. Roz¬ puszczalnik odpedza sie w prózni i pozostalosc prze- krystalizowuje pare razy z etanolu. Po ostatniej krystalizacji z etanolu otrzymuje sie 7,3 g l-(p-me- toksyfenylo)-2-hydroksy-5-metyloimiidazolu, w po¬ staci blyszczacych igiel, o temperaturze topnienia 195—lSf6°.W analogiczny sposób otrzymuje sie l-fenylo-2-hydroksy-5-metyloimidazOl, l-(m-niatrofen3do)-2-hydiixkisy-i5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 205—208°.Przyklad VI. 5 g l-(p-chlorofenylo)-2-hydro- ksy-4-kair;boksy-5-meityloimidazolu ogrzewa sie w kapieli metalowej 7 minut do temperatury 277°.Wystepuje silne wydzielanie sie C02, które nastep¬ nie szybko zmniejsza sie. Produkt w trakcie ozie¬ biania natychmiast krystalizuje. Po przekrystalizo- waniu z etanolu otrzymuje sie 3 g 1-(p-chlorofeny- lo)-2-hydrofesy-5-metyloimidazolu, o temperaturze topnienia 185—186°.W analogiczny sposób otrzymuje sie 1 - (o-chlorofenylo)-2-hydroksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 198—199°, l-(pHmetoksybenzylo)-2-hydroksy-5-metyloimida- zol, o temperaturze topnienia 202—203°, l-n-butylo-2-hydroksy-5-metyloimidazol, o tem¬ peraturze topnienia 96—98°, l-(p-metylofenylo)-2-hydroksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 190—192°, 1-cykloheksylo-2-hydtoksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 200°, 51879 8 1 - (^-dwuetyloaminoetylo)-2-hydroksy-5-meitylo- imiriazol, ó temperaturze topnienia 86—88*, l-(|-hydi^kfiyfenylo)-2-hydilo(k5yn5-metyloimida- zol o temperaturze topnienia 282—284° (rozklad), 5 1- (o-chlór<)fenylo)-2^ydfoJksy-BHmetyloimidazol, o temperaturze topnienia 208—211° (rozklad), l-(p-acetylofenylo)-2-hydroksy-5-metyloimidazol, o temperaturze topnienia 210—212°, l-(p-etoksyfenylo)-24iydroksy-5-metylpimidazol, 10 o temperaturze topnienia 189—191°, 1 -(tt-etylopr

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania nowych pochodnych imida- zolu, o wzorze ogólnym 1, w którym R oznacza gru- 50 pe hydroksylowa lub merkapto, Ri oznacza wodór, grupe metylowa, karboksylowa lulb karboalkoksy- lowa, R2 oznacza reszte alkilowa o najwyzej 10 atomach wegla, reszte alkenylowa o najwyzej 6 atomach wegla, reszte cykloalkilowa, o najwyzej 55 7 atomach wegla, reszte et^co^dwualkoksyalikilenowa o najwyzej 6 atomach wegla, grupe dwualkilo- aminoalkilowa zawierajaca razem najwyzej 10 ato¬ mów wegla przy czym obie reszty alkilowe moga tworzyc ewentualnie podstawiony pierscien 1-piro- 60 lidynylowy, 1-piperydynowy lub 1-szesciometyleno- iminowy, dalej grupe fenylowa lub fenyloalkileno- wa, o najwyzej 4 atomach wegla w reszcie alkile- nowej, przy czym grupa fenylowa i grupa fenylo- alkilenowa moga posiadac jako podstawniki pier- is scienia atom chlorowca, grupe hydroksylowa, cyja-11 51879 12 nowa, nitrowa, trójfluoroimetylowa, acetoksylowa, karboksylowa lub karboetoksylowa, nizsza reszte alkilotio lub nizsza reszte alkanoilowa o najwyzej 4 atomach wegla lub 1—3 nizszych reszt alkilo¬ wych lub .nizszych reszt alkoksylowych o najwy¬ zej 4 atomach wegla, R3 oznacza reszte metylowa lub fenylowa znamienny tym, ze formaldehyd i pierwszorzedowa amine, o wzorze ogólnym R2— — NH2, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie wprowadza sie w reakcje w rozpuszczalniku polar¬ nym z a-izonitrozoketoinem o wzorze ogólnym 2, w którym IV onzacza reszte metylowa lub karbo- alkoksylowa, a R3 ma wyzej podane znaczenie, przy czym reakcje prowadzi jedinoistopniowo, lub najpierw z pierwszorzedowej aminy R2 — NH2 i formaldehydu wytwarza isie zasade Schiffa, nastep¬ nie zasade te wprowadza sie w reakcje z a-izoni- 10 15 trozoketoneim, a otrzymany zwiazek w którym R oznacza grupe hydroksylowa ewentualnie zmydla sie i odkarbotosylowuje badz mieszanine formalde¬ hydu, pierwszorzedowej aminy o wzorze ogólnym R2 — NH2 i a-izonitrozoketonu, o wzorze ogólnym 2, przy czym R^ i R2 maja wyzej podane znaczenie, traktuje sie reagentem oddajacym jon wodoro- siarczkowy i otrzymany zwiazek o wzorze ogólnym 1 w którym R oznacza grupe merkapto ewentualnie zmydla i odkarboksylowuje, badz tez podstawiony izocyjanian, o wzorze ogólnym R2 — N = C = 0, w którym R2 ma wyzej podane znaczenie, wprowa¬ dza sie w reakcje z a-aminoalkanolem, o wzorze ogólnym 3 w którym R3 ma wyzej podane znacze¬ nie i otrzymany produkt reakcji w 'której R ozna¬ cza grupe hydroksylowa, a Ri oznacza wodór pod¬ daje utlenieniu. Y^* ./ WZÓfi R,-C-C-Rl 3 11 11 * 0 MOH WZCrZ HZN-CHZ-CH-B3 OH wzór3 Dokonano Irzech poprawek .lOTLi- I Urzedu Poiantowego l ift&teHtoetfttsKsliltj hkmj ZG „Ruch" W-wa, zam. 866-66, naklad 260 egz PL