Obuwie wykonanie na zwyklych kopy¬ tach posiada te wade, ze przy stapaniu przytlacza sie czesto nazielwnatrz, gdyz sto¬ pa posiada daznosc do wysuniecia sie poza krawedz podeszwy, poniewaz sztywny na¬ pletek trzyma ja mocno. Srodkowa linja podeszwy buta nie pokrywa .sie zupelnie z srodkowa linja spodu koipyta. To przyczy¬ nia sie do nierównomiernego zuzycia sie po¬ deszwy i obcasa.Powyzsza wade stamamo sie usunac przez szczególne uksztaltowanie kopyta, miano* wicie takie, zeby tylna czesc srodkowej lii- nji) tworzyla pewien kat z jej czescia przed¬ nia. Jednakowoz w uzywanych dotychczas kopytach, punkt przeciecia dbu czesci tej Klnij a jest falszywie polozony, jako zbyt wy¬ suniety naprzód, przyczem wsipomniany kat bywa tez niiekiiedy za maly.Niniejszy wynalazek polega na tem, ze punkt przeciecia srodkowej linji tylnej cze¬ sci kopyta z linja srodkowa przedniej cze¬ sci kopyta lezy mniej wiecej w trzeciej tyl¬ nej czesci kopyta i ze kat zawarty miedzy temi linjami wynosi okolo 10°. Oprócz tego przekrój tylnej czesci kopyta jest inny ni* zwykle, gdyz masa drzewa powinna byc równomiernie rozdzielona po obu stronach linji srodkowej.Fig. 1 i 2 przedstawiaja czesciowy szkie¬ let nogi. Fig. 3 przedstawia przekrój tylnej czesci kopyta, mniej wiecej wzdluz linji a — a fig. 4, przyczem ksztalt zwyklego ko¬ pyta oznaczono linja przerywana. Fig. 4 przedstawia podeszwe kopyta podlug wy¬ nalazku. Fig. 5 przedstawia widok kopyta zgóry.Szkielet stopy tworzy sklepienie, opie-rajade sle iia piecie i na przedniej czesci, przyczem przyjmuje sie, ze przy chodzeniu stopa toczy sie po linji, laczacej mntej wie¬ cej srodek piety z srodkiem wielkiego pal¬ ca. Ta linja jest teoretyczna podstawa kon¬ strukcji kopyta. W rzeczywistosci jednak dzialanie szkieletu nogi nie jest prostie, gdyz wystepuja tu dzialania dzwignUowe.Jedna z tych dzwigni przedstawiono na fig. 1, druga nja fig. 2.Golen opiera sie kosci skokowej 1 i to z prawej strony (fig. 1), kosc skokoiwa opielra sie znowfuz na kosci ladkowatej 2, na trzech kosciach klinowych 3 i na trzech kosciach srodkowych 4 tej polowy stopy, która lezy po" wewnetrznej stronie. Do kosci1 srodko¬ wych dlochodza kosci trzech palców, lecz one w dzwiganiu ciezaru ciala nie biora wiekszego udzialu. Trzy kosci' klinowe 3 i trzy kosci srodkowe 4 tworza poprzeczne sklepienie, które opiera sie na drugiej dzwi¬ gni (fig. 2), tworzacej sklepienie podluzne, skladajace sie z kosci pietowej 5, z kostki 6 i z obu zewnetrznych kosci! srodkowych 7, do których znowu dochodza palce. Golen /, jak wskazuje fig. 2, opiera sie nai kolsci pietowej, której tylna czesc opiera sie na podeszwie i dzwiga iprzytem kosc skokowa.Zewnetrzna dzwignia (fig. 2) zapobiega w ten sposób zalamaniu sie wewnetrznej, skle¬ pionej dzwigni1 (fig. 1)* Aby to podpieranie bylo mozliwe, zewnetrzna dzwignia przyci¬ skana do wewnetrznej, powinna ustawiac sie na ziemi mozdiwib prosto. Tylna czesc o- buwia musi zatem byc dostosowania do dzia¬ lania kosci pietowej, wobec czego tylna czesc kopyta musi byc odchylona wzgledem przedniej okolo 10°, przyczem plunkt zala¬ mania powinien lezec poza koscia skokowa.Odchylenie musi byc skierowane naze- wmatrz. Opisane powyzej zasady wplywa¬ ja na zasadniczy ksztalt kopyta, uwidocz^ niony ma fig. 4. Przedlnia linja srodkowa 9, przeprowadzona przez punkty pirzepolowiie- nia linij poprzecznych, jest odchylona w ptankcSe m n&zewnatrz tak, ze srodkowa li¬ nja 10 tylnej czesci podeszwy 8 kopyta tworzy z przedluzeniem linji 9 kat okolo 10°. Z tego powstaje na wewnetrznej stro¬ nie buta uwypuklenie 11, a na zewnetrznej stronie wglebienie 12. Na fig. 5 wskazano równiez srodkowa linje 9, która z linja 10 tworzy kat okolo 10°, przyczem obie linje przecinaja sie w punkcie m, ponad koscia skokowa. Punkt m lezy pomiedzy druga i tylna,trzecia czescia dlugosci calego kopyta.Przekrój kopyta powinien byc cokolwiek inny, niz zwykle. Linje przerywane (lig, 3) wskazuja, ze przekrój ten byl w dotychczas uzywanych kopytach od1 wewnatrz wypu¬ kly, a od zewnatrz, wklesly, wobec czego wieksza masa drzewa lezala po stronie we¬ wnetrznej linji srodkowej 10. W rzeczywi¬ stosci jednak, chcac osiagnac naturalne po¬ lozenie piety, trzeba drzewo rozdzielic rów¬ nomiernie po obu stronach linji srodkowej tak, jak przedstawiono na fi(g. 3 Hnja pelna.Od wewnatrz powinno byc wglebienie, a od zewnatrz wypuklosc, wiec odiwrotnie jak bylo dotad. PL