PL50595B1 - - Google Patents

Description

50595 KI Opublikowano: 15.1.1966 mkp cosf i|V/;-: ^TiTToTTF; UKD Wspóltwórcy wynalazku: mgr Daniela Zielinska, mgr inz. Jerzy Jawor¬ ski, mgr inz. Zbigniew Roszkowski Wlasciciel patentu: Instytut Tworzyw Sztucznych, Warszawa (Polska) Sposób zmiekczania polichlorku winylu i Wynalazek dotyczy sposobu zmiekczania poli¬ chlorku winylu przy uzyciu rozcienczalnika, jako jednego ze skladników mieszanki zmiekczajacej.Przez wprowadzenie zmiekczaczy do polichlorku winylu uzyskuje sie elastyczne produkty, noszace nazwe plastyfikatu lub miekkiego PCW, znajdu¬ jace szerokie zastosowanie w technice i w zyciu codziennym. Zmiekczacze dziela sie na pierwszo- rzedowe o wiekszej zdolnosci rozpuszczania poli¬ meru i drugorzedowe o odpowiednio mniejszej zdolnosci rozpuszczania. Do pierwszorzedowych naleza glównie niektóre estry jak ftalany i fosfo¬ rany, a do drugorzedowych miedzy innymi chloro¬ wane parafiny, oraz niektóre estry. Oddzielna gru¬ pe stanowia rozcienczalniki, które same nie dzia¬ laja na polimery nawet w podwyzszonych tempe¬ raturach. Do tej grupy naleza rózne weglowodory aromatyczne, inne cykliczne i mieszane z lancu¬ chami alifatycznymi (alifatyczno-aromatyczne) oraz niektóre estry.Male dodatki rozcienczalników do zmiekczaczy pierwszorzedowych wplywaja nieznacznie na wlas¬ nosci otrzymywanych plastyfikatów, natomiast ze wzgledu na niska cene z reguly obnizaja koszt wyrobu. Stosowanie rozcienczalników w postaci weglowodorów aromatycznych innych cyklicznych i alifatyczno-aromatycznych, jako dodatków do zmiekczaczy estrowych jest znane w przemysle przetwórczym polichlorku winylu.Mozna wymienic szereg nazw handlowych tego rodzaju produktów jak: Iranolin PDL 18, Dutrex c5, Weichmacher HB-40, Neolene 220, Vulkanol B, Solvaloid C, Panoflex PX-2, Mobilsol, Lipinol T, Jako rozcienczalnik mozna równiez stosowac al- kilcbenzen, zwiazek alkiloaromatyczny, otrzymy¬ wany jako pólprodukt do wytwarzania srodków zwilzajacych (opis patentowy polski nr 42669).Sposób wedlug wynalazku polega na zastosowa¬ niu w mieszankach PCW zawierajacych zmiekcza¬ cze pierwszorzedowe rozcienczalnika w postaci produktu ubocznego z syntezy alkilobenzenów zwanego kerylobenzenem II. Zasadniczymi sklad¬ nikami kerylobenzenu II sa weglowodory alifa¬ tyczno-aromatyczne z rodnikiem alifatycznym o dlugosci lancucha od Ci0 do C15 oraz dwoma lub wiecej rodnikami arylowymi. Kerylobenzen II otrzymuje sie z produktów petrochemicznych, a mianowicie z nafty KB, która jest z kolei miesza¬ nina n-parafin, izcparafin i naftenów.Temperatura wrzenia kerylobenzenu II, pod nor¬ malnym cisnieniem wynosi 300—410°C. Jest to produkt zblizony do alkilobenzenów, jednakze te ostatnie zawieraja jeden rodnik benzenowy lub naftalenowy i jeden lub dwa rodniki alifatyczne.Surowcem do otrzymywania alkilobenzenów sa syntetyczne n-parafiny otrzymywane metoda Fi- scher-Tropscha. Temepratura wrzenia alkiloben¬ zenów wynosi od 150—230°C. 5059550595 Kerylobenzen II wedlug wynalazku stosuje sie jako rozcienczalnik w mieszankach' PCW w ilosci do 30% w stosunku do masy zmiekczacza i roz¬ cienczalnika, zaleznie od rodzaju uzytego zmiek¬ czacza. Szczególnie zalecane jest stosowanie kery- lobenzenu II z plastyfikatorami o zlej odpornosci na niskie temperatury. Dodatkowe zalety wyka¬ zuje kerylobenzen II w przetwórstwie past, daje mianowicie wyroby o zwiekszonej twardosci i nie- lepiacej sie powierzchni, a proces starzenia pasty przebiega znacznie wolniej.Zmiekczony PCW zawierajacy kerylobenzen II nadaje sie szczególnie do produkcji artykulów technicznych, tasm transporterowych, wykladzin podlogowych, izolacji elektrycznych oraz wyrobów z past, otrzymanych metoda powlekania i ma¬ czania.Przyklad I. Na walcarce zzelatynizowano przy temperaturze walców 165—160°C w ciagu 10 minut mieszanke o nastepujacym skladzie: 60 g PCW, 28 ml ftalanu dwu-2-etyloheksylu i 12 ml kerylobenzenu II. Otrzymano folie o grubosci 0,5 mm, która posiadala nastepujace wlasnosci: Wytrzymalosc na rozciaganie w kG/cm2 196 Modul*przy 100°/o wydluzeniu w kG/cm2 96 Wydluzenie wzgledne przy zerwaniu w °/o 295 Odpornosc na niskie temperatury w CC —40 Wypacanie nie wypaca sie Ekstrakcja wodna w°/o 0,44 Lotnosc w% 0,20 Folia bez kerylobenzenu na samym ftalanie dwu-2-etyloheksylu (w ilosci 40 ml) posiadala na¬ stepujace wlasnosci: Wytrzymalosc na rozciaganie w kG/cm2 162 Modul przy 100% wydluzeniu w kG/cm2 59 Wydluzenie wzgledne przy zerwaniu w % 2949 Odpornosc na niskie temperatury w °C —30 Wypacanie nie wypaca sie Ekstrakcja wodna w% 0,28 Lotnosc w% 0,17 W analogiczny sposób wykonano folie zastepu¬ jac uzyty w mieszance kerylobenzen II alkiloben- 15 20 zenem. Otrzymana folia posiadala nastepujace wlasnosci: Wytrzymalosc na rozciaganie w kG/cm-' 200 Modul przy 100% wydluzeniu w kG/cm2 72 5 Wydluzenie wzgledne przy zerwaniu w % 338 Odpornosc na niskie temperatury w °C —35 Wypacanie nie wypaca sie Ekstrakcja wodna w% 0,67 Lotnosc w% 0,57 10 Przyklad II. 50 g polichlorku winylu, 41 g ftalanu dwu-2-etyloheksylu i 9 g kerylobenzenu II umieszczono w mozdzierzu i za pomoca tluczka utarto na paste w ciagu 1k godziny. Analogicznie przygotowano paste skladajaca sie z 50 g poli¬ chlorku winylu i 50 g ftalanu dwu-2-etyloheksylu.Otrzymane w powyzszy sposób pasty wykazaly nastepujace wlasnosci.Lepkosc pasty bez kerylobenzenu II wynosila 830 cP w 45°C, podczas gdy lepkosc pasty z kery- lobenzenem II wynosila 675 cP w 45°C. Lepkosc w temperaturze 45°C po 1, 2, 3, 4, 5-cio godzinnej próbie na starzenie wynosila odpowiednio dla mie¬ szanek bez kerylobenzenu II: 1520, 2200, 2750, 2827, 3100 cP dla mieszanki zawierajacej keryloben¬ zen II: 895, 1020, 1065, 1230, 1250 cP.Stosunek lepkosci pasty po 4-godzinnej próbie na starzenie w temperaturze 45CC do lepkosci po¬ czatkowej w tej temperaturze wyraza sie liczbami: 3,4 dla mieszanki bez kerylobenzenu II i 1,8 dla mieszanki zawierajacej kerylobenzen II. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób zmiekszania polichlorku winylu za po- 35 moca mieszaniny estru jako zmiekczacza z weglo¬ wodorem alifatyczno-aromatycznym jako rozcien¬ czalnikiem, znamienny tym, ze jako rozcienczal¬ nik stosuje sie produlit uboczny z procesu syntezy alkilobenzenów zwany kerylobenzenem II, którego 40 glównym skladnikiem sa weglowodory alifatycz- no-aromatyczne zawierajace w czasteczce rodnik alifatyczny o dlugosci lancucha od Ci0 do Ci5, oraz dwa lub wiecej rodniki arylowe. .25 Z. G.„Ruch" W-wa zam. 1539-65 naklad 270 egz. PL