Opublikowano: 6. III. 1965 49189 KI.MKP UKD 38 f, 5 Twórca wynalazku: mgr inz. Jan Debiec Wlasciciel patentu: Zaklady Konstrukcyjno-Mechanizacyjne Przemyslu Weglowego Gliwice (Polska) weco Sposób zakladania obreczy wzmacniajacych na rury ze sklejki drewnianej oraz urzadzenie do stosowania tego sposobu Przedmiotem wynalazku jest sposób zakladania obreczy wzmacniajacych z tasmy stalowej na przedmioty cylindryczne jak odcinki rurociagów wentylacyjnych, pojemniki do przesylki sypkich chemikaliów itp. Ponadto przedmiotem wynalazku jest urzadzenie do zakladania wymienionych ob¬ reczy sposobem wedlug wynalazku.W znany sposób gotowe obrecze z tasmy sta¬ lowej spawane lub zgrzewane o wymaganym ob¬ wodzie wciaga sie na rure przy uzyciu znacznej sily, wykorzystujac przy tym elastyczna podatnosc sklejki drewnianej. Warunkiem powodzenia tego zabiegu jest zachowanie scislosci wymiarów. Jed¬ nakze w praktyce rozbieznosc zewnetrznych ob¬ wodów poszczególnych rur lub poszczególnych miejsc tej samej rury jest zbyt wielka. Na sku¬ tek tego przy wciaganiu obreczy o szablonowej wielkosci czesto zachodzi uszkodzenie rury, gdyz obrecz okazuje sie zbyt ciasna i wymaga zasto¬ sowania zbyt wielkiej sily do wprowadzenia jej na wlasciwe miejsce. W licznych zas przypad¬ kach obrecze leza zbyt luzno i nie spelniaja zadania elementów wzmacniajacych.Przedmiotem wynalazku jest sposób zakladania obreczy, który dopuszcza bardzo duza tolerancje zewnetrznego obwodu rury, na przyklad wyno¬ szaca ± 2,5%, zapewniajac w kazdym przypadku zalozenie obreczy sciskajacej rure z ta sama z góry przyjeta sila. 10 15 20 Wedlug wynalazku, rure ze sklejki obejmuje sie odcinkiem tasmy o koncach jeszcze nie polaczo¬ nych, a dopiero po jej obcisnieciu dookola rury, konce tasmy laczy sie tworzac obrecz, przy czym laczenia dokonuje sie na zimno ze wzgledu na styk z drewnem.Do laczenia tasmy w obrecz jedna koncówke odcinka tasmy z góry przygotowuje sie wycina¬ jac w niej otwór w srodku szerokosci tasmy i po dwa prostokatne wyciecia na krawedziach z kaz¬ dej strony. Wielkosc i polozenie wzajemne wyciec oraz otworu sa stale. Dlugosc odcinka tasmy jest tak dobrana, aby po obcisnieciu tasmy dookola rury i zalozeniu koncówek jednej na druga, ta¬ sma lezala podwójnie na dlugosci kilku centyme¬ trów. Koncówke przygotowana w opisany sposób, kladzie sie na zewnatrz. Wzdluz poprzecznych krawedzi wymienionych wyciec w tej koncówce nacina sie poprzecznie koncówke lezaca pod nia.Prostokatne fragmenty tasmy miedzy dwoma na¬ cieciami odgina sie na zewnatrz przez wyciecia w koncówce zewnetrznej i zwija sie, az do po¬ lozenia ich na powierzchni koncówki zewnetrznej czyli o 180°.Powstaje w ten sposób obrecz o koncach po¬ laczonych odgietymi fragmentami jednej kon¬ cówki, które umieszczone w wycieciach drugiej koncówki pracuja na scinanie przy dzialaniu na obrecz sil promieniowych od wewnatrz. 491893 49189 4 Urzadzenie wedlug wynalazku sklada sie z do¬ wolnej znanej prasy do odcinania z tasmy odcin¬ ków wymaganej dlugosci przy równoczesnym wykonywaniu w jednej koncówce tasmy bocznych wyciec oraz otworu srodkowego, z przyrzadu do obciskania odcinka tasmy na rurze oraz z prasy do laczenia konców odcinka tasmy, czyli do za¬ mykania obreczy.Przyrzad do obciskania stanowi lukowate od¬ cinki ceownika stalowego, których konce pola¬ czone sa sprezyna oraz zamkiem dzwigniowym do zaciskania. Jest to znany uklad wzorowany na przyklad na wiezbach narciarskich.Prasa do zamykania obreczy jest zaopatrzona w sworzen prowadzony, pod który podstawia sie otwór srodkowy w koncówce tasmy lezacej na zewnatrz, po obcisnieciu odcinka tasmy dookola rury i przy utrzymywaniu jej w tym stanie za pomoca przyrzadu do obciskania. Sworzen ten slu¬ zy do ulozenia tasmy w pozycji umozliwiajacej trafienie nozy we wlasciwe miejsca w celu wyko¬ nania naciec w koncówce lezacej pod spodem. Noze te maja przejsc poprzez wyciecia w koncówce zewnetrznej. Prasa zawiera cztery symetrycznie ustawione noze po obu stronach tasmy, które zbli¬ zaja sie ku sobie i dokonuja naciec. Ksztalt nozy jest dostosowany do równoczesnego odginania fragmentów tasmy zawartych miedzy dwoma po¬ przecznymi nacieciami.Tasma polaczona sposobem wedlug wynalazku w obrecz oraz przyklad urzadzenia wedlug wyna¬ lazku do zakladania obreczy na rury, przedstawia rysunek, którego fig. 1 przedstawia widok per¬ spektywiczny czesci obreczy obejmujacej zlacze, fig. 2 — widok przyrzadu do obciskania w kie¬ runku osiowym, fig. 3 — widok w kierunku pro¬ stopadlym do tasmy, a czesciowo przekrój istotnej czesci, czyli tak zwanej glowicy prasy.Tasma przedstawiona na fig. 1 ma typowy przekrój znanej tasmy stosowanej na obrecze wzmacniajace. Koncówka 1 pokrywa koncówke 2.Koncówka 1 zawiera wyciecia dokonane równo¬ czesnie z odcinaniem danego odcinka z ciaglosci tasmy, a mianowicie: cztery wyciecia 3 i otwór 4. Koncówka 2 jest przymocowana do koncówki 1 ponacinanymi poprzecznie odgietymi fragmen¬ tami 5.Przyrzad do obciskania tasmy (fig. 2) sklada sie z dwóch lukowatych odcinków 21, 22 ceownika stalowego, których dwa konce polaczone sa sprezynami 23, a drugie konce ukladem dzwignio¬ wym 24, 25 stanowiacym zamek, którego zamknie¬ cie polega na przegieciu dzwigni 25 poza martwy punkt ukladu. Element 24 stanowi prostokatna ramke z preta stalowego.W prasie do laczenia (fig. 3) umieszcza sie rure ze sklejki drewnianej 31 wraz z obciagnie¬ tym dookola niej odcinkiem tasmy, którego kon¬ cówki 1, 2 leza jedna na drugiej. Odcinek tasmy jest obcisniety urzadzeniem do obciskania, z któ¬ rego na fig. 3 widoczny jest jedynie przekrój dwóch boków ramki 24. prasa zawiera dwie pary nozy 32 zamocowanych uchylnie, które pod na¬ ciskiem zwierajacych sie szczek 33, uruchamia- 9 nych w dowolny znany sposób mechanicznie lub hydraulicznie, zblizaja ku sobie dolne konce nozy 32, stanowiace ostrza i nacinaja po dwa nacie¬ cia w tasmie lezacej pod spodem nie uszkadzajac sklejki drewnianej lecz jedynie przechodzac tuz nad jej powierzchnia. Aby zapewnic trafienie nozy do wyciec w górnej koncówce tasmy, konie¬ czne jest dokladne ustawienie przedmiotu obra¬ bianego w prasie. Takie ustawienie zapewnia wprowadzenie sworznia 34 do otworu 4 w tasmie.Sworzen 34, którego posuw jest ograniczony swo¬ rzniem 55, opuszcza sie pod dzialaniem sprezyny 36. Ksztalt nozy uwidoczniony na fig. 3 powoduje, ze wcinaniu sie ostrzy w brzegi tasmy towarzy¬ szy odginanie fragmentu zawartego miedzy wcie¬ ciami. PL