Pierwszenstwo: 26 lutego 1959 r.dlazastrz. 1 i 2; 22 kwietnia 1959 r. dla zastrz. 5; 29 stycznia 1960 r. 'dla zastrz. 3 i 4 (Wielka Brytania) Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania materialu elektrofotograficznego, skladajacego sie z podkladu i warstwy fotoprzewodzacej, za¬ wierajacej organiczna substancje polimeryczna fótoprzewodzaca wzglednie skladajacej sie z tej substancji.Znane sa materialy elektrofotograficzne, skladajace sie z podkladu i warstwy fotoprze¬ wodzacej, zawierajacej jako foltopólprzewodnik substancje nieorganiczna jak selen lub tlenek cynku lub substancje organiczna jak antracen, benzydyna lub heterocykliczny zwiazek okres¬ lonego typu.Stwierdzono, ze mozna otrzymac material *) Wlasciciel patenUu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa Paul Maria Cassiers, Rene Maurice Hart, Jean Marie . Nys i Józef Frans Willems. elektrofotograficzny o szczególnie korzystnych wlasciwosciach, który mozna stosowac w naj¬ bardziej róznorodnych metodach reprodukcji elektrofotograficznej, jesli do wytwarzania warstwy fioitoprzewodzacej uzyje sie zwiazków polimerycznych zawierajacych wzglednie skla¬ dajacych sie z powtarzajacych sie w zwiazkach* polimerycznych grup, dzieki kjtórytm polimer mógl powstac, a odpowiadajacych wzorowi ogólnemu 1, w którym A oznacza pojedyncze wiazanie lub dwuwartosciowy rodnik orga¬ niczny, jak np. -CH2-, -O-OO-, -CH^-CH^-COO-* -CO-, ^CH2-CHCH3-0-CO-, -OH2-eH2-00- -QH4-, -^CHj-Cgl^-; R i R' = kazde, aitóm wodoru lub nizszy rodnik alkilowy, np. rodnik metylowy; Z — atom siarki lub pojedyncze wiazanie; Z' — grupe metynowa lub altom azo¬ tu; Qi i Q2 — lacznie, atomy niezbedne dó zamkniecia pfierscienia aromatycznego; Qz i Q4— lacznie, altomy niezbedne do zanikniecia pierscienia aromatycznego.Typowy, jakkolwiek nie wyczerpujacy wy¬ kaz polimerów winylowych wzglednie kopo¬ limerów, zawierajacych wzglednie skladaja¬ cych sie z grup, odpowiadajacych wyzej poda¬ nemu wzorowi ogólnemu 1 nadajacych sie do wytwarzania imaiterialu elektrofotograficznego wedlug niniejszego wynalazku, wyszczególnio¬ no ponizej: A. Polimery winylowe: poli (9-metakrylylooksyfluioren) poli (N-akrylilofenotiazyna) poli [N-i(beta-aJkrylilooksyetylo)-fenotiazyna] poli [N-2-akryinooksypropyl]o)-fenotiazyna] poli (N-aHiUokarbazol) poli (N-2nmetakiiylilooksypropylokarbazol) poli tN-(2-p-winylobenzoiloetylo)-karbazol] poli (N-2-akrylilooksy-2-metylo-N-etylokarba- -ZOl) poli (N-propenylokarbazol) poli (N-winylokarbazol) poli [N-(aikryiilo)-karbazol] poli [4-winykKN-karbazylo)-toluen! B. Kopolimery winylowe, zwlaszcza kopolime¬ ry zawierajace winylokarbazol: % molowy N-winylo¬ karbazolu kopolimer N-winylokarbazolu i chlorku winylidenu 85,4 kopolimer N-winylokarbazolu i eteru 3,3,5-trójmetyloizonónylowego 93 kopolimer N-winylokarbazolu i octanu winylu 88,6 kopolimer N-winylokarbazolu i octanu propenylowego 94,5 kopolimer N-winylokarbozolu i steary¬ nianu winylowego 37,5 kopolimer N-winylokarbazolu i alkry- •4anu metylu 67,6 kopolimer N-winylokarbazolu i akry- -lanu etylu 41 inicjowany kopolimer N-iWinylokarba- .-zolu i akrylanu etylu 90,3 polimer emulsyjny N-winylokarbaaolu i akrylanu etylu 94,5 kopolimer N-winylokarbazolu i akry¬ lanu n-butyHu 58,3 kopolimer N^winylokairibazolu i akry- -lanu 2-etyloheksylu 51,6 kopolimer N-winylokarbazolu i afcry- lil0«oksyetylo-2-etyloaminy 76,6 kopolimer N-winylokarbazolu j winylo- cynamonianu 92,5 kopolimer N-winylokarbazolu i meta- -krylanu metylu 62,7 kopolimer N-winylokarbazolu i meta- -krylanu izobutylu 51,8 kopolimer N-winylokarbazolu i meta- krylanu iaurylu 77,4 kopolimer N-winylokarbazolu i meta- krylilooksyertylodwuetyioaminy 9,7 kopolimer N-winylokarbazolu i akrylo¬ nitrylu 88 kopolimer N-winylokarbazolu i dwu- - (2chloroetylo)-winylofosfonianu 82,4 kopolimer N-winylokarbazolu i sty¬ renu 49 inicjowany kopolimer N-winylokarba¬ zolu i polistyrenu 27,3 kopolimer N-winylokarbazolu i winy- -lonaftalenu 47,1 kopolimer N-winylokarbazolu i antra- -cenu (9, 10) 91,5 kopolimer N-winylokarbazolu i 2-winy- -lopirydyny 31,8 kopolimer N-winylokarbazolu i 4-winy- -lopirydyny 32,4 kopolimer N-winylokarbazolu i N-wi- -nylopirolddonu 69,1 trójpolimer N-winylo|karbazolu, akry- -lonitrylu i styrenu 20 inicjowany kopolimer trójpolimeru chlorku winylu, octanu winylu i aliko- -holu winylowego z N-winylokarbazo- -lem 29,4 inicjowany kopolimer itrójpolimeru < chlorku winylu, octanu winylu i bez- - wodnika kwasu maleinowego z N-wi- nylokarbazolem 55,1 Wymienione wyzej polimery winylowe i ko¬ polimery moga byc wytwarzane za pomoca jednego ze znanych sposobów polimeryzacji, np. przez polimeryzacje perelkowa wzglednie emulsyjna lub przez polimeryzacje w roztwo¬ rze, przy czym inicjowanie polimeryzacji moze sie odbywac za pomoca wolnych rodników wskutek powstawania ich jonów lub przez pro¬ mieniowanie npl swiatlem aktynowym. Sto¬ pien polimeryzacji nie jest tu decydujacy i mo¬ ze sie wahac w szerokich granicach. W odnie¬ sieniu do kopolimerów sklad grup, odpowiada¬ jacych wzorolwi ogólnemu 1, nie jest decydu¬ jacy i, jaik to wyikazano w powyzszym wyka¬ zie, ilosc N-winylokarbazolu, zawartego w ko- - 2 -polimerach, moze sie wahac pomdedzy 10—95%, w zaleznosci od wlasciwosci zwiazków uzy¬ tych do wytwairzania kopolimerów oraz poza¬ danych wlasciwosci elekitrotfotograficznych i (lub) mechanicznych wytwarzanego materia¬ lu. Najlepsze wyraiki uzyskuje sie pirzy za¬ wartosci winylokarbazolu pomiedzy 40—90%.Otrzymywanie niektórych polimerów i kopo¬ limerów, wyszczególnionych w powyzszym wy¬ kazie, opisano przykladowo ponizej; kopoli¬ mery i polimery otrzymuje sie metoda podobna do ogólnie znanych metod polimeryzacji. i. Otrzymywanie poli (N-alkilokarbazoIu) przez polimeryzacje w roztworze, przy inicjo¬ waniu za pomoca wolnych rodników: N-alkilokarbazol, otrzymany wedlug La- vy'ego, Mjonatsh. Chemie 33 (1911) 482, posia¬ dajacy punkt topnienia 57—58° C, polimery¬ zuje sie przez 30-godzftnne ogrzewanie w tem¬ peraturze 140°C, w obecnosci 4% nadtlenku trzeciorzed butylu. Otrzymany polimer wytra¬ ca sie w heksanie i oczyszcza przez rozpusz¬ czenie w chlorku metylenu i wytracenie w heksanie. 2. Otrzymywanie poli (N-propenyloifcarbazolu) przez polimeryzacje w roztworze inicjowana jonami: Najpderw przygotowuje sie amddek sodowy przez zmieszanie w 10-liltrowej kolbie 5 1 bez¬ wodnego cieklego amoniaku z 115 g rozdrob¬ nionego sodu metalicznego przy uzyciu jako katalizatora 1 g sproszkowanego Fe(NOz)z'9H,0 wedlug AJ. Vogel: „Practical Organie Syn- thesis", 1956 str. 197. Nastepnie dodaje sie 855 g karbazolu i odparowuje amoniak wflcraplajac 3750 cm3 bezwodnego toluenu. Mieszanine ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna przez 2 go¬ dziny, studzi db temperatury pokojowej i wkrapla 675 om3 roztworu tlenku propylenu w 1 250 cm3 toluenu. Mieszanine te ogrzewa sie przez dalsze 2 godziny pód chlodnica zwrotki^, studzi i wlewa do okolo 5 1 wody o tempera¬ turze 0°C. Mieszanina reakcyjna rozdziela sie na dwie warstwy, z których dolna zawiera krystaliczny betaoksyprofryiokarbazióL Pi 12 godzinnym odstaniu temperatura topnienia od¬ dzielonego ibeta-óksypropylokarfoazolu wynosi 120—121 °C. Produkt ten ponownie przemywa sie wóda az doJ reakcji obojetnej/ przekrysta- lizOwuje z rrueszariiny skladajacej sie z 2 500 cni? etanolu oraz #DÓ cm* wódy, a w koncu su¬ szy w ciagu 12 godzin w suszarce owiewówejf w temperaturze 110°C.W naczyniu reakcyjnym o pojemnosci 5 1 ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna mieszanine skladajacego sie z 1 350 g pieciotlenku fosforu i 1 350 g bezwodnego benzenu i dodaje sie do niej przez Vi godziny cieply roztwór 270 g be- ta^oksypropylokaiibazolu4, w 1 350 om3 bezwod¬ nego benzenu. Otrzymana w ten s|xsób nie- biesko-zielomfcawa paste ogrzewa sie w ciagli póltorej godziny pod chlodnica zwrotna. Mie¬ szanine reakcyjna studzi sie nastepnie do tem¬ peratury pokojowej i wprowadza 'do nadmiaru heksanu. Utworzony osad odsacza sie i suszy.Suchy proszek wsypuje sie, mieszajac, do wo¬ dy, a otrzymana zawiesine alkalizuje powoli za pomoca wodorotlenku sodu. Po 1 godzinie mie¬ szania utworzony osad odsacza sie i przeplu¬ kuje woda i etanolem. Osad ten, skladajacy si$ przede wszystkim z poli (N-propenylokarbazo- lu), oczyszcza sie przez rozpuszczenie w ben¬ zenie, przesaczenie i wytracenie w metanolu. 3. Otrzymywanie poli (N-winylokarbazolu) a) przez polimeryzacje emulsyjna za pomoca inicjowania wolnymi rodnikami: Do 100 cm3 wody dodaje sie przy temperatu¬ rze 90CC 30 g N-winylokarbazolu, przepuszcza¬ jac jednoczesnie azot i mieszajac. Nastepnie dodaje sie kolejno 2,5 g Adjuponu (zwiazku 0 wzorze 2-siarczanu laurylosodowego — produ¬ kowanego przez firme Adjubel N.V.) oraz 0,15 g nadsiarczanu potasu. Temperatura mieszaniny reakcyjnej wzrasta gwaltownie. Po zakoncze¬ niu reakcji egzotermicznej utrzymuje sie mie¬ szanine w ciagu 3 godzin w temperaturze 97°C. po czym studzi sie ja i odsacza gotowy pro¬ dukt: b) przez polimeryzacje w roztworze, inicjo¬ wana przez tworzace sie jony: 1) przy uzyciu jako katalizatora pieciotlenku fosforu: Do roztworu 30 g N-winylokarbazolu w 75 cm3 benzenu dodaje sie stopniowo, mieszajac 4?5 g pieciotlenku fosforu. Reagujaca mieszanine nalezy mieszac przez \ godziny w temperatu¬ rze 70°C, po czym nalezy przelac do heksanu.Po odsaczeniu utworzonego osadu suszy sie go i stopniowo wsypuje do wody. Mieszanine zlekka alkalizuje sie wodorotlenkiem sodu'.Otrzymany w ten sposób poli (N-winyloitarfba- zól), po odsaczeniu, przemyciu wodi^, wysusze¬ niu, oczyszcza sie przez rozpuszczenie w1 cnlór- - 3* -ku metylenu, odsaczenie i stracenie w aceto¬ nie. 2) przy uzyciu jako katalizatora kwasu siar¬ kowego: Do roztworu 20 g N-winylokarbazolu zawie¬ szonego w 100 cm3 toluenu, oziebionego do — 5°C, clodaje sie, dokladnie mieszajac, kropla¬ mi roztwór skladajacy sie 5 cm5 kwasu siarko¬ wego zawieszonego w 20 cm3 toluenu. Tempera¬ tura wzrasta wówczas raptownie do 35°C. Po oziebieniu do — 5°C i mieszaniu az do osiagnie¬ cia tej temperatury przez 1 godzine mieszani¬ ne reakcyjna zadaje sie 50 cm3 toluenu i miesza ponownie przez idalsze 2 godziny. Otrzymany niebieski [Lepki roztwór przelewa sie do hek¬ sanu, a utworzony osad suszy, przemywa wo¬ da i nastepnie suszy pod próznia. Polimer oczyszcza sie przez rozpuszczenie w benzenie, odfiltrowanie i stracenie metanolem. 4. Otrzymywanie kopolimeru akrylanu etyiu i N-winylokarbazolu: a) przez polimeryzacje emulsyjna, przy uzy¬ ciu wolnych rodników jako inicjatora: Roztwór 2 g Adjuponu i 100 cm3 wody ogrze¬ wa sie do temperatury 70°C mieszajac rów¬ noczesnie i doprowadzajac azot. Otrzymany roz¬ twór zaidaje sie 35,7 g winylokarbazolu i 4,6 g akrylanu etylu i 400 mg nadsiarczanu potasu.Temperatura roztworu wyrasta wówczas do 80°C, po czym nalezy ja obnizyc do 70°C. Po reakcji egzotermicznej ogrzewa sie roztwór po¬ nownie do 75°C przez okres 2 1/2 godziny.Otrzymana eimulsje zadaje sie 130 cm3 aceto¬ nu, a utworzony osad przemywa woda i me¬ tanolem oraz suszy. b) przez polimeryzacje roztworu przy uzyciu wolnych rodników jako inicjatora: Roztwór skladajacy sie z 29,74 g N-winylo- kanbazolu, 6,26 g akrylanu etylu, 200 mg azo- -dwu-dzobutyronitrylu i 160 cm3 benzenu wol¬ nego od tiofenu, ogrzewa sie przez 8 godzin w atmosferze azotu przy temperaturze 80°C. Po rozcienczeniu chlorkiem metylenu i wytraceniu w metanolu, uzyskuje sie 34,3 g polimeru. Ozna¬ czona w benzenie o temperaturze 25°C (lepkosc wynosi 0,38 d l/g. 5. Otrzymywanie kopolimeru metakrylanu metylu i N-winylokarbazolu przez polimeryza¬ cje w roztworze z zastosowaniem wolnych rod¬ ników jako inicjatora: W 250 cm3 kolbie z trzema szyjkami i chlod¬ nica zwrotna ogrzewa sie roztwór, skladajacy sie z 12,5 g N-winylokarbazolu, 7,5 g meta¬ krylanu metylu, 10.0 .cm3 benzenu i 120 mg azo-dwu-izobutyroniitrylu, w ciagu 20 godzin w temperaturze 75°C i równoczesnie doprowa¬ dzajac azot. Ostudzona mase rozciencza sie chlorkiem metylenu i przelewa do metanolu.Otrzymany osad przeimywa sie metanolem, od¬ sacza i suszy. 6. Otrzymywanie kopolimeru metakrylana izobutylu i N-winylokarbazolu przez polimery¬ zacje w roztworze: Roztwór skladajacy sie z 1.2,7 g metakrylanu izobutylu, 17,3 g N-winylokarbazolu, 150 mg azo^dwu-izoibutyronitryilu i 75 cm3 benzenu wolnego od tiofenu, ogrzewa sie w atmosferze azotu przez 6 godzin w temperaturze 75°C.Nastepnie rozciencza sie roztwór 60 cm3 chlor¬ ku metylenu i przelewa do nadmiaru metano¬ lu. Otrzymany osad odsacza sie, przemywa me¬ tanolem i suszy. Uzyskano N% : 3,76, to zna¬ czy 51,8 mol % N-winylokarbazolu. 7. Otrzymywanie inicjowanego kopolimeru winylokarbazolu i acetalu aldehydu butylowe- go z alkoholem poliwinylowym iprzez polime- ryzaóje roztworu przy zastosowaniu wolnych rodników jako inicjatora: Roztwór skladajacy sie z 10 g Pioloformu (znak towarowy dla acetalu aldehydu butylo- wego z alkoholem poliwinylowym firmy Wac- ker-Ohemie GmbH), 20 g N-winylokarbazolu i 0,2 g azo-dwu-iziobutyronitrylu w 11 g cyklo- heksanoinu ogrzewa sie w ciagu 24 godzin w atmosferze azotu w temperaturze 75°C. Mase reakcyjna rozpuszczona w 150 cm3 chlorku me¬ tylenu straca sie metanolem. Otrzymany osad przemywa sie metanolem i suszy.Material elektrofotograficzny wytwarza sie za pomoca rozmaitych sposobów powlekania podkladu warstwa fotoprzewodzaca.W praktyce wskazane jest, aby substancje polimeryczne kazda z osobna, badz lacznie z innymi dodatkami, jak opisano dalej, naj¬ pierw rozpuszczac wzglednie dyspergowac w odpowiednim rozpuszczalniku organicznym np. w ibenzenie,. acetonie, chlorku metylenu, diok¬ sanie, 'dwumetyloformamidzie lub eterze mo¬ ttometylowym glikolu wzglednie w mieszaninie dwóch lub wiecej takich rozpuszczalników.Otrzymany w ten sposób roztwór wzglednie dyspersje rozprowadza sie jednolicie na po¬ wierzchni odpowiedniego nosnika, np. za po¬ moca wirowania, rozpylania* smarowania wzglednie nawarstwiania, utworzona warstwe suszy sie w taki sposób, aby. na, powierzchni - 4 -nosnika utworzyla sie jednolita warstwa foto- przewodzaca. Nalezy podkreslic, ze wynalazek nie ogranicza sie do stosowania substancji po¬ limerycznych w postaci prepolimerów; mozna np. monomery lub imieszaniny monomerów z polimerami nanosic na przeznaczona do po¬ krycia powierzchnie i polimeryzowac, konden- sowac lub laczyc przez wytworzenie mostków in situ za pomoca jakiejkolwiek ze znanych w chemii polimerów metody.Grubosc warstw fotoprzewodzacych nie jest rozstrzygajaca i moze sie wahac w szerokich granicach w zaleznosci od wyboru i wymogów kazdego pojedynczego przypadku. Dobre wy¬ niki uzyskano z warstwami fotoprzewodzacy- mi o grubosci 1—20 mikronów, a zwlaszcza 3— 10 mikronów. Warstwy zbyt cienkie nie po- siadaja wystarczajacej zdolnosci izolacyjnej, podczas gdy warstwy zbyt grube wymagaja dluzszego czasu naswietlania.Okazalo sie, ze warstwy fotoprzewodzace skladajace sie przede wszystkim z substancji polimerycznych, które zawieraja wzglednie skladaja sie z powtarzajacych sie grup w opi¬ sanym wyzej wzorze ogólnym 1 scisle przyle¬ gaja do podkladów, na które zostaly naniesio¬ ne.W sklad warstwy fotoprzewodzacej moga byc wprowadzone równiez zwiazki, które podwyz¬ szaja wzrost czulosci ogólnej i(lub) czulosci na elektromagnetyczne promienie z okreslonej czesci widma.Odpowiednimi zwiazkami, podwyzszajacymi czulosc sa np. barwniki arylometanowe jak np: Violet Fuchsine (CI. 42 510), Bleu Verda- tre (CI. 689), Vert Solide Nouveau 3 B (CI. 42 025), Erythrosine 2 Na (CI. 773), Rhodamine B 500 Rhodamine 6 GDN (CI. 45 160), Auramin (CI. 41000), Pyronin G (CI. 45 005); barwniki poli- metynowe jak np. zwiazek o wzorze 3, barw¬ niki azowe jak np. Eriochrome Blue Black R (zwiazek o wzorze 4), barwniki azometynowe jak nip.: bis (p-dwumetyiloamino-benzalazyna, barwniki karbonylowe jak: Chloranil, Solvay Ultra Blue B, zielen cyjaninoalizarynowa GWA (CI. 61.590), zwiazki policykliczne jak: nitro- pirol, N, N*-dwu-(beta-naftyio)-p-fenyilodwu- amina, fenantren, antracen, acenaftol, barwni¬ ki flatocyjaninowe jak: Segnale high Turauoi- se NB, (CI. 74160), zwiazki heterocykliczne jak: N, N'-:nadchloran pentametyleno-bis (bea- zotiazolu), substancje nieorganiczne jak: nad¬ siarczan amonu, bromian potasowy i cyinian kobaltu (CaO . SnOz).Zwiazki te stosuje sie w ilosci 0,1—5% w stosunku do ciezaru polimerycznych substan¬ cji fotoprzewodzacych.W warstwie fotoprzewodzacej moga znajdo¬ wac sie równiez i inne zwiazki polimeryczne jak w [przykladach II i IV, które nadaja war¬ stwie fotoprzewodzacej wymagane wlasciwos¬ ci. Do polimerów stosowanych do wytwarzania warstwy fotoprzewodzacej mozna dodawac plastyfikatory, jak ftaian dwubutylu, ftaian dwumetylu, ftaian dwumetyiloglikolu, fosfo¬ ran trójkrezylu, fosforan trójfenylu, monokre- zylodwufenylofosforan, w ilosci 10—30% poli¬ meru. Mozna stosowac i inne dobrze znane w technice powlekania domieszki, jak równiez pigmenty j czynniki, które wplywaja na lep¬ kosc, starzenie, stalosc cieplna, utlenianie i(lub) polysk. Przy wyborze tych domieszek pierw¬ szenstwo nalezy dac tym substancjom, które zbytnio nie zmniejszaja opornosci warstwy fo¬ toprzewodzacej w ciemnosci.Do produkcji materialu elektrofotograficzne¬ go wedlug wynalazku stosuje sie jako nosnik dla warstwy fotoprzewodzacej, przewodzaca elektrycznosc plyte, wzglednie folie albo plyte lub folie izolacyjna powleczona warstwa prze¬ wodzaca elektrycznosc. Jako plyte, folie lub warstwe przewodzaca elektrycznosc nalezy ro¬ zumiec taka plyte, folie lub warstwe, której opornosc wlasciwa jest mniejsza niz opornosc warstwy fotoprzewodzacej i wynosi na ogól mniej niz 109 Ohm/cm.Najlepiej do tego celu nadaja sie podloza o opornosci mniejszej niz 105 Ohm/cm. Najle¬ piej nadajacymi sie do tego celu plytami izo¬ lacyjnymi sa plyty szMane, które powlega sie warstwa przewodzaca np. przezroczysta war¬ stwa tlenku srebra, zlota lub cyny przez od¬ parowanie pod próznia.Najlepiej nadajacymi sie do tego celu folia¬ mi izolacyjnymi sa filmy z wielkoczasteczko¬ wych syntetycznych substancji o wysokiej opornosci wlasciwej, jak poliester, polistyren, polietylen, ester celulozy lub folie papierowe o wysokiej opornosci wlasciwej. Folie izolacyj¬ ne nalezy pokrywac warstwa przewodzaca jak folia metalu, warstwa ze sproszkowanego me¬ talu z mozliwie najmniejsza iloscia zdysper- gowanego srodka wiazacego lub cienka war¬ stwa hydrofilowa, zawierajaca hygroskopijny i(lub) zwiazek antystatyczny i hydrojfilowe spoi¬ wo. - 5 -Jako hygroskopijne i(lub) antystatyczne zwiazki nadaja sie np. gliceryna, glikol, gliko¬ le polietylenowe, chlorek wapnia, octan soda, produkty kondensacji kwasu maleinowego i glikoli polietylenowych, amidy kwasu cytry¬ nowego, oksypropylomonolaurynian sacharozy, czwartorzedowe zwiazki amoniowe, jak Anti- statin LF, który jesit mieszanina skladajaca sie z 36,5% siarczanu l-winylo-3nmetyloimidazo- lowego, 11% siarczanu poii(l-winylo-3-metylo- imidazoloweigo) i 52,5% wody, Arauad 16, któ¬ ry jest mieszanina skladajaca sie z 90% chlor¬ ku heksadecylotrójmetyloamoniowego, z 6% chlorku amonowego oiktadecylotrójmetyloa- momiowego i z 4% chlorku oktadecynylotrój- metyloamoniowego, Ethoauad 18/25, który jest zwiazkiem wedlug wzoru 5, w którym x -|- y t= 15, Zelec NK, który jest sola aminowa lio- filowego fosforanu alkilowego wedlug wzoru 6, w którym X oznacza atom wodoru albo gru-# pe etoksylowa, y = 3 — x, x = l albo 2, a = 1, 2 albo 3, b = 3 — a, Victavet 12, bedacy zwiaz¬ kiem wedlug wzoru 8, w którym R oznacza reszte kwasów tluszczowych otrzymywanych przez uwodornienie loju, a x -|- y = 50.Jako srodków hydrofilowyeh wiazacych uzy¬ wa sie zelatyny, kleju, alkoholu poliwinylowe¬ go, matylocelulozy, karboksytmetylocelulozy, siarczanu celulozy, wodoroftalanu celulozy, oc- tanosiarczanu celulozy, oksyetylocelulozy, kwa¬ su poliakrylowego lub koloidalnego dwutlenku krzemu. W celu uzyskania doskonalej przy¬ czepnosci pomiedzy warstwa hydrofilowa a hy¬ drofobowa folia polimeryczna mozna pokryc folie polimeryczna jak to opisano w niemiec¬ kim opisie patentowym nr 975 629 — filmy po¬ liestrowe — odpowiednia warstwa.Odpowiednimi plytami przewodzacymi sa plyty z aluminium, cynku, miedzi, cyny, zela¬ za i olowiu.Jako folie przewodzace mozna stosowac fil¬ my z substancji polimerycznyeh o niskiej opor¬ nosci wlasciwej jak np. filmy poliamidowe lub folie papierowe o niskiej opornosci wlasciwej.Dobre wyniki uzyskuje sie stosujac folie pa¬ pierowe zawierajace hygroskopijne i (lub) an¬ tystatyczne substancje. Wskazane jest, aby te hygroskopijne i(lub) antystatyczne substancje wlaczane byly do folii papierowych w czasie produkcji samego papieru, badz przez bezpos¬ rednie dodanie ich do masy papierowej, badz -przez jej nastepne potraktowanie przed lub po kalandrowaniu folii papierowych. Sub¬ stancje te mozna równiez wlaczac do folii papierowych pokrywajac surowy papier kom¬ pozycja zawierajaca substancje hygroskopijne i(luib) antystatyczne wraz z wyzej opisanym hy- drofilowym srodkiem wiazacym.Stwierdzono równiez, ze szczególnie dobre wyniki da'je stosowanie folii papierowych o niskiej opornosci wlasciwej, pokrytych warstwa substancji polimerycznej aby uzyskac gladka powierzchnie i zapobiec wsiakaniu roz¬ puszczalnika w którym jest rozpuszczona sub¬ stancja fotoprzewodzaca. Warstwa ta nie po¬ winna jednakze zapobiegac przenikaniu elek¬ tronów z naswietlonych czesci obrazu podczas promieniowania. Odpowiednimi warstwami sa np. warstwy o grubosci 2—10 mikronów i skla¬ dajace sie z jednego lub wiecej zwiazków wiel¬ koczasteczkowych jak np. zywice naturalne jak damara, zywica elemi, guma arabska, guma manilska i sandaraka; woski mikrokrystalicz¬ ne; modyfikowane substancje naturalne jak dwuoctan celulozy i trój octan celulozy, aceto- maslan celulozy, etyloceluloza, stearynian ety¬ locelulozy lub inne pochodne celulozy, polie¬ ster pentaerytrytu lub inne modyfikowane zywice kalafoniowe, zywice poliestrowe, polimery jak polietylen, polistyren i ko^ polimery styrenu, octanu poliwinylu i kopoli¬ mery octanu winylowego, poliwinyloacetale formaldehydu, acetaldehydu, aldehydu ma¬ slowego, estry kwasu poliakrylowego i estry kwasu polimetakrylowego oraz zywice kuma¬ ronowo-indenowe; polikondensaty jak gliptale i inne poliestry gliceryny, zywice alkidowe, estry glikolu polietylenowego, poliestry gliko¬ lu dwuetylenowego, zywice formaldehydowe i zywice silikonowe. W razie potrzeby mozna jeszcze dodawac plastyfikatory jak np. ftalan dwubutylu, ftalan dwumetylu, ftalan dwume- tyloglikolu, fosforan trójkrezylu, fosforan trój- fenyiu i fosforan dwufenylokrezylu itd. Oprócz zwyklych gatunków papieru mozna nadto sta¬ sowac syntetyczne gatunki papieru takie jak to np. wytwarza sie z wlókien poliestrowych, z wlókien poliamidowych, lub wlókien nylono¬ wych wzglednie wlókien pollakrylonitrylowych.Przed pokryciem takiej folii papieru warstwa fotoprzewodzaca wskazane jest, aby folia byla impregnowana substancjami zwiekszajacymi jej przewodnosc, jak np. polikaprolaktaim, po¬ liester 2, 5-dwu(p-oksyfenylo)-l, 3, 4-oksadia^ zolu i l-chloro-3-aminobenzeno-4;, 6-dwusul- fochlorku, mieszany poliamid otrzymany z szesciometylenodwuaniiny kaprolaktamu, - 6kwasu adypinowego i kwasu sebacynowego, amid kwasu N-metylenopoiiheksametylenaady- pinowego lub ultramid 1 C.Material elektrofotograficzny otrzymany spo¬ sobem wedlug wynalazku mozna stosowac w najrozmaitszych technikach, opartych na na¬ swietlaniu i naladowaniu ladunkiem elektro¬ statycznym w warstwie lub na warstwie foto- przewodzacej.Elektrostatyczne naladowanie warstwy foto- przewodzacej mozna przeprowadzic znanymi w elektrografii metodami na przyklad przez po¬ tarcie gladkim materialem przez potarcie ma¬ terialem o wysokiej opornosci elektrycznej jak np. walcem pokrytym polistyrenem, przez wy¬ ladowanie znane jako zjawisko korony, przez kontakt lub wyladowanie kondensatora. -Ladu¬ nek dodatni, skierowany oa strone odwrotna materialu fotograficznego, daje mniej wiecej ten sam wynik co ladunek ujemny od strony przedniej.Material elektrofotograficzny wystawiony jest nastepnie obrazkowo na odpowiednie promie¬ niowanie elektromagnetyczne, przy czyni na¬ promieniowane czesci warstwy ulegaja obraz¬ kowo wyladowaniu, tworzac utajony obraz elektrofotograficzny. Ten utajony obraz elek¬ trofotograficzny przeobraza sie nastepnie w obraz widzialny badz na tym samym ma¬ teriale elektrofotograficznym, na którym pow¬ stal wzglednie na materiale, na który utajony obraz elekrofotograficzny zostal przekazany na przyklad droga zastosowania metody opisa¬ nej w belgijskim opisie patentowym nr 529 234.Ta metoda polega na przekazaniu utajonego obrazu elektrofotograficznego z jednego ma¬ terialu elektrofotograficznego na inny z jedna przynajmniej powierzchnia izolujaca. Ten dru¬ gi material przybliza sie bezposrednio do ma¬ terialu elektrofotograficznego, wlacza pole elek¬ tryczne miedzy oba materialy w ten sposób, ze obraz elektrostatyczny przenosi sie na drugi material; materialy te rozdziela sie nastepnie, a przeniesiony utajony obraz wywoluje za po^ moca wywolywacza.Przetworzenie pierwotnego wzglednie prze¬ kazanego obrazu utajonego w obraz widzialny moze sie dokonywac wedlug jednej ze znanych w elektrofotografii metod, przy czym znajdu¬ ja zastosowanie elektrostatyczne przyciaganie wzglednie odpychanie bardzo drobnych czaste¬ czek kolorowych substancji znajdujacych sie w proszku lub w sproszkowanej mieszaninie, w elektrolitycznie izolujacym plynie (np. w pos¬ taci zawiesiny) lub w gazie (np. w postaci de- rosolu) wzglednie drobnych bardzo kropli ply¬ nu kolorowego, które znajduja sie na przyklad w elektrycznie izolujacym plynie (np. w formie dyspersji) lub w gazie (nip. w postaci aerosolu).Przy odpowiednim wyborze znaków ladun¬ ku, wywolywacza w proszku wzglednie w ply¬ nie, uzyskac mozna w dowolny sposób nega¬ tywowa lub pozytywowa kopie z kazdego ory¬ ginalu. O ile material do kopiowania oraz wy¬ wolywacz sproszkowany wzglednie w plynie beda nosily te same znaki ladunku, proszek przylgnie tylko do rozladowanych pól i otrzy¬ ma sie kopie, której wartosc obrazkowa zgodna bedzie z oryginalem (pozytyw/pozytyw). Gdy ladunek materialu bedzie sie róznic od ladun¬ ku proszku wzglednie plynu wywolywacza, od¬ nosne wartosci obrazkowe beda odwrócone (ne¬ gatyw/pozytyw).Obok wywolywania wedlug ogólnie znanych w elektrofotografii metod mozna z powodzeniem stosowac inne jeszcze sposoby. Jednym z nich to uwidacznianie utajonego obrazu elektrosta¬ tycznego przez wywolywanie za pomoca prosz¬ ku przyciaganego elektrostatycznie, a który po¬ lega na tym, ze w niepokrytycli miejscach na powierzchni nosnika, na którym ten chwilowy obraz powstal lub na który zostal przeniesiony, nastepuja zmiany tego rodzaju, ze po usunie¬ ciu proszku powstaje widoczny obraz. (Wylo¬ zone niemieckie zgloszenie patentowe nr 1114 832).W przypadku uzycia proszku kolorowego dla uwidocznienia utajonego obrazu, otrzymany obraz widzialny moze ibyc, jesli tego zachodzi potrzeba, utrwalony wedlug jednej ze znanych w elektrofotografii metod, np. przez ogrzewa¬ nie, lub przekazany na inny nosnik, np. we¬ dlug metody opisanej w (belgijskim opisie pa¬ tentowym nr 488.552 i na nim utrwalony. Ten opis patentowy podaje sposób przenoszenia obrazu, wytworzonego za pomoca proszku na nosnik. Przy tym sposobie nosnik kontaktuje sie z obrazem i zalacza miedzy nie pole elek¬ tryczne. W ten sposób obraz zostaje przenie¬ siony na nosnik, po czym rozdziela sie nosnik od plyty z obrazem, a obraz utrwala przez ogrzewanie.Wynalazek niniejszy nie jest w zadnym ra¬ zie ograniczony do jakiegokolwiek szczególne¬ go sposobu postepowania pod wzgledem zasto¬ sowania nowych materialów elektrofotograficz¬ nych, a sposoby naswietlania, metoda ladowa¬ nia, przekazywanie (o ile takie zachodzi), me- - 7 -toda wywolywania i metoda utrwalania, jak równiez uzyte do tych sposobów materialy mo¬ ga byc dostosowane w zaleznosci od potrzeby.Materialy 'elektrofotograficzne otrzymane sposobem wedlug wynalazku moga byc stoso¬ wane w sposobach reprodukcji, w których znaj¬ duja zastosowanie rózne rodzaje promieniowa¬ nia, zarówno elektromagnetyczne jak i jadro¬ we. Z tego powodu nalezy podkreslic, ze mimo, iz wynalazek odnosi sie do sposobów obejmu¬ jacych naswietlanie, okreslenie „elektrofotogra- fia", wystepujace w opisie i w zastrzezeniach patentowych nalezy rozumiec szeroko, obejmu¬ je ono ibowiem zarówno kserografie jak i kse- roradiografie.Nastepujace przyklady wyjasniaja niniejszy wynalazek, nie ograniczajac jego zakresu.Przyklad I. Podklad z papieru aluminiowe¬ go o gramaturze 60 g/m2, pokryty folia alu¬ miniowa, posiadajaca grubosc 30 mikronów po¬ krywa sie warstwa o nastepujacym skladzie: poli (N-propenylokarbazol), sporza¬ dzony jak wyzej opisano 10 g Bleu Zapon Solide 3 G — barwnik oksazynowy wedlug wzoru 9 12 mg chlorek metylenu 80 cm3 tetrahydrofuran 20 cm3 Wysuszona warstwa posiada grubosc 5 mi¬ kronów i przylega bardzo dobrze do podkla¬ du. Otrzymany w ten sposób material otrzymu¬ je ladunek ujemny wedlug zjawiska korony o napieciu 7 500 Volt i poddany jest naswietleniu przez negatywowy mikrofilm. Liniowe 4-krot- ne powiekszenie wymaga 2,5 sek. czasu na¬ swietlenia. Utajony obraz staje sie widzialny przez rozpylenie sproszkowanego wywolywacza, skladajacego sie z 100 czesci perelek szklanych i 5 czesci proszku barwiacego, spreparowanego przez mielenie w mlynie kulowym, w ciagu 4-ch godzin, 2 g smoly, 5 g kalafonii i 1,5 g sadzy, oraz ogrzaniu, przy jednoczesnym mieszaniu, w naczyniu ze stali nierdzewnej, dopóki ma¬ sa nie bedzie jednorodnie stopiona. Po wystu¬ dzeniu poddaje sie skrzepla mase ponownemu zmieleniu w mlynie kulowym dopóty, dopóki co najmniej 80% ziarn nie przejdzie przez si¬ to o oczkach 50 mikronów. Ten drobny proszek barwiacy miesza sie nastepnie z perelkami szManyani w stosunku 5 : 100. Otrzymany obraz jest trwaly, ostry i wyrazny.Przyklad II. Podklad papieru o gramatu¬ rze 70 g/m2 pokrywa sie warstwa barytu, za¬ wierajaca na 10 czesci siarczanu baru 1 czesc zelatyny i 1 czesc gliceryny- Po kalandrowaniu warstwa barytowa posiada grubosc 10 mikro¬ nów. Material ten pokrywa sie nastepnie przez zanurzenie w roztworze: poli (N-propenylokarbazol) (spo¬ rzadzony jak wyzej opisano) 6 g „VINYLITE" (znak towarowy trójpoli- meru chlorku winylu, octanu wi¬ nylu i alkoholu winylowego firmy Union Carbide and Carbon, New York) 4 g chlorek metylenu 100 cm3 roztwór Rhodamine B 500 C. J. 45170 (1%-owy) w dwumetyloformami- dzie 10 cm5 Po wysuszeniu warstwa posiada grubosc 9 mikronów. Po naladowaniu ujemnym za pomo¬ ca zjawiska korony, warstwa elektrofotogra¬ ficzna naswietlana jest reflektograficznie przy uzyciu dwustronnie drukowanego oryginalu.Do tego celu niezbedny jest czas naswietlania 3 sekund przy uzyciu zródla swiatla o mocy 100 Watt i przy odleglosci 10 cm. Otrzymany obraz utajony wywoluje sie za pomoca prosz¬ ku opisanego w przykladzie I. Otrzymany od¬ wrócony obraz przenosi sie w znany sposób elektrostatycznie na folie papieru pismiennego i utrwala przez wystawienie tegoz papieru na 10 sekund na pary trójchloroetylenu. Otrzymu¬ je sie mocny i czytelny obraz pozytywu.Przyklad III. Podklad papierowy o grama¬ turze 90 g/m2, pokryty warstwa octanu poliwi¬ nylowego grubosci 4 mikronów, pokrywa sie przez zanurzenie w roztworze o nastepujacym skladzie: poli (N-propenylokarbazol), sporza¬ dzony jak wyzej opisano 150 g chloroform i i roztwór Induline Scarlet C.J. 50080 (1%-owy) w dwumetyloformamidzie 22 cm3 Po szybkim wysuszeniu ogrzanym powie¬ trzem grubosc warstwy wynosi 7 mikronów. Po naladowaniu ujemnym za pomoca zjawiska ko¬ rony o wysokim napieciu, naswietla sie otrzy¬ many material przy uzyciu dwustronnie dru¬ kowanego papieru przez 4 sekundy 100 Watto- wa zarówka z odleglosci 10 om. Wywolywanie otrzymanego obrazu utajonego przeprowadza sie przez powierzchowne zwilzenie naswietlo¬ nej warstwy elektrofotograficznej dyspersja 1 g BELLACOLOUR BLUE (znak towarowy dla niebieskiego atramentu drukarskiego, pro- - 8 -dukowanego przez firme Janecke und Schnee- mann K. G. Druckfarbenfabrik, Hannover) w nafcie. Otrzymany obraz jest bardzo ostry i mocny.Przyklad IV. Folie aluminiowa pokrywa sie warstwa o nastepujacym skladzie: poli (N-propenyloikanbazol) sporza¬ dzony jak wyzej opisano 5 g KOSTAL.IT CAM (znak towarowy dla trój polimeru chlorku winylu, octanu winylu i bezwodnika kwasu maleinowego firmy Farbwerke Hoechst A. G. Frankfurt 5 g RHODAMINE B 10 mg chlorek metylenu 100 cim3 Po wysuszeniu warstwa posiada grubosc 5 mikronów i przylega równiez bardzo scisle do podkladu gdy material jest poddawany mocne¬ mu zginaniu. Material ten laduje sie ujem¬ nie za pomoca zjawiska korony i naswietla przez 1 sekunde przez diapozytyw 100 Wattowa zarówka z odleglosci 10 cm. Elektrostatyczny utajony obraz wywoluje sie przez posypanie sproszkowana mieszanina o skladzie nastepu¬ jacym: 100 czesci pylu zelaznego i 6 czesci barwnika TONER P 648 opisanego na stronie 11 belgijskiego opisu patentowego nr 535 951.Otrzymuje sie mocny pozytywowy obraz ory¬ ginalu. Po utrwaleniu tegoz obrazu pod wply¬ wem ciepla, usuwa sie naswietlone czesci obra¬ zu za pomoca mieszaniny zlozonej z 6 czesci octanu etylu i 4 czesci acetonu. Po nawilzeniu powierzchni aluminium roztworem 1 g wodo¬ rotlenku sodu i 1 g soli sodowej kwasu etyle- nodwuaminoczterooctowego w 100 cm3 wody, otrzymuje sie plyte offsetowa gotowa do za¬ mocowania w maszynie offsetowej.Przyklad V. Folie z MYLAR'u (znak towa¬ rowy dla poliestrowego filmu z tereftalanu po¬ lietylenowego firmy E. I. du Pont de Nemours) o grubosci 20 mikronów i pokryta, przez odpa¬ rowanie pod próznia, filmem aluminiowym o grubosci 2 mikronów powleczono przez nawal- cowanie roztworu o nastepujacym skladzie: poli (N-propenyloikarbazol) sporza¬ dzony jak wyzej opisano 12 g chlorek metylenu 100 cm3 jodku l-etyao-4-(beta-)3 N-etylokarba- zylo(-winylo)-chinoliny 20 mg Pokrywanie odbywa sie z szybkoscia 8 m/min. Dzieki intensywnemu suszeniu stru¬ mieniem ogrzanego powietrza unika sie zbyt gwaltownej korozji filmu Mylar przez rozpusz¬ czalnik warstwy nanoszonej! Warstwa wysu¬ szona posiada grubosc 7 mikronów. Po nalado¬ waniu ujemnym czas naswietlania wynosi 1,2 sekund przy uzyciu lampy 100 Watt z odleglos¬ ci 10 cm. Przez wywolanie za pomoca proszku, opisanego w przykladzie IV, otrzymuje sie mocna reprodukcje oryginalu.Przyklad VI. Folie aluminiowa, naniesiona na podklad papierowy, nawarstwia sie przez zanurzenie w roztworze o nastepujacym skla¬ dzie: poli (N-alilokarbazol), sporzadzony jak wyzej opisano 5 g HOSTALIT CAM wedlug skladu poda¬ nego w przykladzieIV 5 g chlorek metylenu 100 cms roztwór 1%-owy Rhodamin C. J. 45 170 w dwumetyloformamidzie 1 cm3 Warstwa wysuszona posiada grubosc 8 mi¬ kronów. Po naladowaniu ujemnym za pomoca zjawiska korony, poddaje sie material naswie¬ tleniu w ciagu 2,5 sekundy przez przezroczys¬ ty oryginal przy uzyciu lampy 100 Watt z odle¬ glosci 10 cm. Po naproszkowaniu proszkiem barwiacym w znany sposób otrzymuje sie wy¬ razna reprodukcje.Przyklad VII. Powierzchnie pustego wew¬ natrz walca aluminiowego piaskuje sie zlekka piaskownica, dokladnie odtluszcza i pokrywa warstwa o nastepujacym skladzie: monomer N-winylokarbazolu 200 g chlorek metylenu 1000 cm3 azo-bis-izobutyroinitryl 2 g Po wysuszeniu walca wstawia sie go do pie¬ ca w atmosferze azotu. Temperature wzrasta¬ jaca w ciagu dwóch godzin do 120—130°C nale¬ zy utrzymac iprzez 15 godzin. Warstwa otrzy¬ manego polimeru posiada gnubosc 5 mikronów.Po ostudzeniu walec nadaje sie znakomicie ja¬ ko" nosnik obrazu w elektrofotograficznych aparatach do kopiowania, po czym obraz moze byc, po naladowaniu, projektowany, wywolany i przeniesiony na odpowiedni material odbior¬ czy.Przyklad VIII. Postepuje sie w taki sam sposób jak w przykladzie VII, z ta jednak róz¬ nica, ze zamiast pustego wewnatrz walca alu¬ miniowego, stosuje sie gladka folie aluminio¬ wa. Nalezy podkreslic, ze otrzymana w ten sposób in situ przez polimeryzacje warstwa poli (N-winylokarbazolu) na folii aluminiowej _ 9 _przylega do tej ostatniej tak scisle, ze folie te mozna ostro zginac bez szkody dla fotoprze- wodzaoej warstwy, podczas, gdy, w podobnych okolicznosciach nastepuje jej uszkodzenie, gdy gotowy ipolimer nanosi sie na folie aluminiowa.Przyklad IX. Podklad papierowy o grama¬ turze 90 g/m2 pokrywa sie warstwa barytu, zawierajaca 10 g siarczanu baru na m2. Nastep¬ nie pokrywa sie cztery paski (A, B, C i D) te¬ goz ipapieru roztworem 10 g poli (N-winylo¬ karbazolu) w 100 cm3 chlorku metylenu, przy czym dla kazdego paska stosuje sie poli (N-wi- nylokarbazol) innego pochodzenia.Pasek A: LUVICAN M 170 (-znak towarowy dla poli (N-winylokarbazolu), firmy Badische Anilin-u.Soda-Faforik A. G.Pasek B: Poli ,(N-winylokar,bazol), wytworzony droga wyzej opisanej polimeryzacji emulsyjnej.Pasek C: Poli (N-winylokarbazoi), wytworzony droga wyzej opisanej polimeryzacji w roztworze przy Uzyciu jako katalizatora pieciotlenku fosforu.Pasek D: Poli (N-winylokarbazol), wytworzony droga wyzej opisanej polimeryzacji w roztworze przy uzyciu kwasu siarkowego jako katalizatora.Kazdy z tych pasków otrzymuje nastepnie naladowanie ujemne za pomoca zjawiska koro¬ ny o- wysokim napieciu, po czym jest naswie¬ tlony przez diapozytyw przy normach czaso¬ wych, wahajacych sie pomiedzy 1 sekunda a 5 sekundami, przy uzyciu lampy 100 Wattowej z odleglosci 10 cm.Obrazy utajone staja sie widzialne po za¬ stosowaniu wywolywacza sproszkowanego,, o- pisanego w przykladzie IV, a utrwala sie je przy pomocy ciepla.Dla pasków C i D minimalny czas naswietla¬ nia wynosil tylko 1,5 sek. podczas gdy paski A i B naswietlac trzeba bylo przez minimum 5 minut.Przyklad X. Podklad papierowy o gramatu¬ rze 90 g/im2 pokrywa sie warstwa barytu, za¬ wierajaca 10* czesci siarczanu baru, 1 czesc ze¬ latyny i 1 czesc gliceryny. Po wysuszeniu po¬ krywa sie material przez zanurzenie w roztwo¬ rze o nastepujacym skladzie: kopolimer N-winylokarlbazolu i akry¬ lanu etylowego, otrzymanego przez wyzej opisana polimeryzacje w roztworze 10 g RHODAMINEB 10 mg chlorek metylenu 70 cm* toluen 30 cmf Warstwa1 posiada, po wysuszeniu, grubosc 8 mikronów. Otrzymany rriaterial naladowuje sie ujemnie stosujac zjawisko korony o wysokim napieciu, po czym przeprowadza sie projekcje obrazu przez mikrofilm na warstwe elektro¬ fotograficzna. Do 4-krotnego powiekszenia li¬ niowego wymagany czas naswietlenia wynosi 1 minute i 75 Wattowej lampy. Utajony obraz staje sie widzialny przez zastosowanie miesza¬ niny sproszkowanej, skladajacej sie z 100 czes¬ ci pylu zelaza i 5 czesci nastepujacego proszku barwiacego: 5 czesci kalafonii, 2 czesci smoly j 2 czesci sadzy homogenizuje sie przez dwie godziny w mlynie kulowym, ogrzewa, miesza¬ jac, az utworzy sie jednolita masa, po czym studzi sie i miele dopóty, dopóki co najmniej 80% drobno zmielonych czastek nie bedzie po¬ siadalo wymiarów mniejszych niz 150 mikro¬ nów. Otrzymany obraz jest bardzo mocny i wy¬ razny.Przyklad XI. Podklad papierowy o grama¬ turze 90 g/m2 pokrywa sie warstwa roztworu1 o nastepujacym skladzie: kopolimer N-winylokarbazolu i akry¬ lanumetylu 90 g chloroform 1000 cm* Brilliant Glacier Blue (C. J. 42,140) 0,35 g po czym suszy sie go raptownie. Warstwa posia¬ da, po wysuszeniu grubosc 8 mikronów. Otrzy¬ many material naladowuje sie ujemnie przy zastosowaniu zjawiska korony o napieciu 400 V i naswietla przez 2 sekundy lampa 100 W z od¬ leglosci 10 cm przez diapozytyw. Uzyskany o- braz utajony wywoluje sie nastepnie droga za¬ nurzenia materialu przez. 2 sekundy w dys¬ persji 1 g Bellacolor Blue (nlieibiesikiego atra¬ mentu podanego w przyklaldzie III), w 11 heksa¬ nu, przy czyni otrzymuje sie mocna kopie ory¬ ginalu.Przyklad XII. Podklad papierowy o gra¬ maturze 90' g/m* z warstwa barytu 10 g/m2 po¬ krywa sie jeszcze warstwa roztworu o nastepu¬ jacym skladzie: kopolimer N-winylokarbazol i n-akrylan butylu 12 g chlorek metylenu 100 cm* Bleu basiaue pour Cuir ^N 2 B Wedlug wzoru 10 (barwnik oksazynowy) 50 nig - fo -Po szybkim wysuszeniu lampami podczerwo¬ nymi, warstwa posiada grubosc 7 mikronów.Z tym materialem nawarstwionym postepuje sie w ten sam sposób, jak w przykladzie I, przy czym czas naswietlania 2,5 sek. pozwala uzyskiwac zadawalajaca kopie oryginalu.Te same wyniki jak w przykladzie XII osia¬ ga sie, jesli stosuje sie nastepujace kombina¬ cje kopolimerów i barwników uczulajacych: Przyklad XIII. Kopolimer N-winylokarba- zolu i akrylonitrolu; Rhodamine G.Przyklad XIV. Kopolimer N-winylokarba- zolu i octanu izopropenylowego Bleu Ba- siaue pour Cuir N 2 B jak w przykladzie XII.Przyklad XV. Inicjowany kopolimer N-wi¬ nylokarbazolu i trój polimeru chlorku winy¬ lu, octanu winylowego i bezwodnika kwa¬ su maleinowego; Brilliant Glacier Blue.Przyklad XVI. Inicjowany kopolimer N-wi¬ nylokarbazolu i poliakrylanu etylu 1-ami- noantrachinon.Przyklad XVII. Inicjowany kopolimer N-wi¬ nylokarbazolu i trójpolimeru chlorku wi¬ nylu, octanu winylowego i winyloalkoholu czterocyjanoetylen.Przyklad XVIII. Kopolimer N-winylokar¬ bazolu i eteru 3, 3*, 5-trójmetyloizononylo- wego, Monastral Fast Green GS powder. wedlug wzoru 11.Przyklad XIX. Kopolimer N-winylokarba- zolu i cynamonianu winylu, Rhodamine 6 GH extra.Przyklad XX. Kopolimer N-winylokarba- zolu i metakrylan laurylu, Rhodamine B.Przyklad XXI. Inicjowany kopolimer N-wi¬ nylokarbazolu i polistyrenu, Victoria Blue Przyklad XXII. Kopolimer N-winylokarba¬ zolu i stearynianu winylu, Monastral Fast Blue BVS Paste.Przyklad XXIII. Kopolimer N-winylokar¬ bazolu i N-winylopirolidonu, Rhodamine B.Przyklad XXIV. Podklad papierowy foto¬ graficzny z warstwa barytu pokrywa sie wars¬ twa roztworu o nastepujacym skladzie: kopolimer N-winylokarbazolu i akry¬ lanu etylowego, otrzymanego przez wyzej opisana polimeryzacje emulsyjna 10 g chlorek metylenu 100 cm8 Warstwa posiada .po wysuszeniu 8 mikronów grubosci i ma wyglad matowy, co predestynu¬ je ten material elektrofotograficzny do stoso¬ wania w zakresie reprodukcji dokumentów. Po naladowaniu ujemnym za pomoca zjawiska ko¬ rony naswietla sie otrzymany material re~ flektograficznie. Uzywa sie do tego celu 100 W lampy z odleglosci 10 cm; naswietla sie w cza¬ sie 4 sekund. Uzyskany obraz utajony staje sie widzialny po naniesieniu proszku skladajacego sie z 100 czesci sproszkowanego zelaza i 5 czes¬ ci barwnika Toner 648, który podano w przy¬ kladzie IV. Otrzymany obraz proszkowy prze¬ nosi sie nastepnie w znany sposób elektrosta¬ tycznie na papier pismienny i utrwala go na nim dzialajac strumieniem ogrzanego powietrza.Otrzymana kopia jest wyrazna i czytelna. Przez dodanie do powyzszego roztworu 15 mg Bleu Zapon Solide 3 G barwnika wedlug wzoru 9 mozna skrócic o polowe czas naswietlania.Przyklad XXV. Podklad papierowy z wars¬ twa barytu pokrywa sie warstwa roztworu o nastepujacym skladzie: inicjowany kopolimer N-winylokarbazolu i acetalu aldehydu maslowego z alko¬ holem poliwinylowym 10 g 1-chloroantrachinon 0,1 g chlorek metylenu 100 cm* Warstwa wysuszona posiada grubosc 7 mi¬ kronów. Postepujac podobnie jak w przykla¬ dzie XXIV material ten daje bardzo wyrazna kopie po naswietleniu go w ciagu 3 sekund.Przyklad XXVI. Podklad papierowy foto¬ graficzny o gramaturze 120 g/m2 z warstwa ba¬ rytu pokrywa sie jeszcze warstwa roztworu o nastepujacym skladzie: kopolimer metakrylanu i izobutylu sporzadzonego jak wyzej opisano 10 g chlorek metylenu 100 cm8 Nile Blue BB barwnika oksazynowego wedlug wzoru13 10 mg Wysuszona warstwa posiada grubosc 8 mi¬ kronów. Po naladowaniu przy uzyciu 100 Wat- towej lampy z odleglosci 10 cm czas naswietla¬ nia dla otrzymania kopii przezroczystego ory¬ ginalu wynosi 3 sekundy. Wywolywanie na¬ swietlonego materialu odbywa sie jak w przykladzie X.Przyklad XXVII. Podklad papierowy z war¬ stwa barytowa pokrywa sie warstwa roztwo¬ ru o nastepujacym skladzie: kopolimer metylometakrylanu i N-wi¬ nylokarbazolu sporzadzono jak wy- - 11 -zej opisano 90 g chlorek metylenu 900 cm3 dioksan 100 cms roztwór 1%-wy Rhodamine B w glikolu metylowym 20 cm* Po wysuszeniu otrzymuje sie gladka warstwe c grubosci 7 mikronów. Po naladowaniu na¬ swietla sie te warstwe przez 5 sekund lampa wolframowa 100 Wattowa z odleglosci 30 cm przez negatyw. Po wywolaniu przez naproszko- wanie uzyskuje sie wyrazna kopie.Przyklad XXVIII. Podklad papierowy z warstwa barytowa pokrywa sie warstwa roz¬ tworu o nastepujacym skladzie: polistyren EH (znak towarowy kopo¬ limeru styrenu, akrylonitrylu i N-wi¬ nylokarbazolu stosunek 50 : 30 : 20 w %% molowych) 10 g chlorek metylenu 100 cm8 Po wysuszeniu otrzymuje sie warstwe o szczególnie dobrych wlasciwosciach mecha¬ nicznych i elektrofotograficznych (np. wytrzy¬ malosc na rozciaganie oraz czulosc), które znacznie przewyzszaja wlasciwosci warstw otrzymanych przy zastosowaniu mieszaniny, skladajacej sie z 40% polistyrenu, 30% polia- krylonitrylu i 20% poli (N-winylokarbazolu). PL PL