Sposób mycia wegla o dowolnej wiel¬ kosci, lub innych podobnych materja- lów, przez wylaczne zastosowanie przy¬ rzadu o podnoszacym sie strumieniu, wy¬ róznia sie ze wzgledów nastepujacych: 1) Otrzymujemy naturalny podzial w zaleznosci od ciezaru przemywanego produktu w kanale zwanym „Couloir", w którym produkt jest porywany przez prad wodny. 2) Absolutnie doskonale i kolejne nagromadzenie materjalu o zadanym ga¬ tunku osiagamy przez zastosowanie sit klasyfikujacych, które stosowano wogóle przy myciu. 3) Przez uzycie biegnacego i pory¬ wajacego strumienia wody, w kanale o pradzie rosnacym i malejacym w apara¬ cie, bez uzycia wszelkich mecnanicznych srodkówpomocniczych, osiagamy doklad¬ ne mycie wszystkich gatunków wegla. 4) Podczas mycia mamy minimum tarcia w porównaniu do innych sposo¬ bów mycia.Na zalaczonym rysunku jest przedsta¬ wiony przyklad wykonania wynalazku, a mianowicie: Fig. 1 wyobraza widok calkowitego urzadzenia z odprowadzeniem pylu weglo¬ wego bezposrednio po wyjsciu z prze¬ dzialu sit klasyfikujacych; fig. 2.—plan tegoz urzadzenia; fig. 3—przekrój pionowy, przedstawia¬ jacy sito i aparatzpodnoszacym sie strumie¬ niem, odpowiednio do wynalazku, przezna¬ czonego do delikatnego pylu weglowego; fig. 4—widok calkowitego urzadzenia z odprowadzeniem pylu weglowego nakoncu kanalu, nazwanego „Couloir", gdzie odbywa sie przejscie wegla i oswo¬ bodzenie od lupka; fig. 5—widok tegoz urzadzenia.Dla pierwszego mycia sluzy aparat (a) do odprowadzania pylu weglowego, wy¬ chodzacego dzieki podnoszacemu sie pradowi przez (1)\ (2) jest to rynna dla dalszego przesylania wegla do nastep¬ nego Rheclevateur, przez którego otwór wylotowy (7) zostaje wydalony lu¬ pek. Na koncu rynny (3) odprowadza sie przemyty wegiel pierwszej jakosci, a na koncu rynny (4) tenze, lecz dru¬ giej jakosci. Przez otwór wyjsciowy (o) odprowadza sie wegiel zawierajacy lu¬ pek, a przez (6) lupek, który laczy sie z wychodzacym przez (7) lupkiem we wspólnej rynnie (8) wyobraza pompe, która wode uzyta do mycia odprowadza do zbiornika (6); (9) jest to rynna do¬ prowadzajaca wegiel, która zwykle cze¬ sciowo tworzy sito; (10) wyobraza ryn¬ ne (w przekroju) przez która wegiel od¬ chodzi; wegiel zostaje oswobodzony od pylu zapomoca przeznaczonego do tego celu aparatu. Drugie urzadzenie rózni sie od pierwszego tylko tern, ze sam aparat oraz rynna do odprowadzania py¬ lu weglowego, si umieszczone na koncu „Couloir'a", gdzie juz wegiel jest wolny od lupka. (11) jest to oddzielacz klasy¬ fikujacy, zaopatrzony w sita; (12) jest to rynna odprowadzajaca zanieczyszczenia. (13 i 14) sa otworami wylotowemi dla przemytego wegla. (16 i 18) sa to otwo¬ ry wyjsciowe dla lupka. (17) jest czescia rynny, która zawiera przemyty wegiel wraz z plynacym weglem. (19) jest pom¬ pa odprowadzajaca wode do zbiornika (b). (20) jest pozioma sciana, która ma od¬ dzielac ziarnka wegla, poruszajace sie po dnie kanalu, od pylu weglowego, któ¬ ry znajduje sie w wodzie, unoszac sie nad ta sciana.Uwaga 1-sza.Naturalna klasyfikacje, odpowiednio do ciezaru, mozna osiagnac przez odpo¬ wiednie pochylenie kanalu i przez regu- j lowanie predkosci strumienia wodnego, ^ który porywa materjal. Aparaty sa usta- j wione w odpowiednio zmieniajacych sie j odstepach, uzaleznionych od natury mi- l neralu i rozmiarów kawalków. Pierwszy j przyrzad jest ustawiony w odpowiednim j odstepie tak, ze najciezsze kawalki w tem . | miejscu poruszaja sie po kanale. Te ka¬ walki wpadaja wtedy do szpar aparatu i sa ostatecznie odprowadzone. Podno¬ szace sie pod stalem cisnieniem strumie¬ nie przeszkadzaja wpadaniu kawalków wegla, a oprócz tego pomagaja klasyfi¬ kacji kawalków, przechodzacych powyzej (oprózniajac szpary), oraz tych, które opuszczaja szpary; te ostatnie klebia sie w tem miejscu z poprzedniemi w stru¬ mieniu wody. Z tego wynika, ze pod¬ noszacy sie strumien zawsze o tyle sprzyja klasyfikacji,, o ile ta wskutek najmniejszej zwartosci usuwanych kawal¬ ków (które sie kolejno zmieniaja) jest trudniejsza. Drugi aparat musi byc usta¬ wiony w odpowiednim odstepie wzgle¬ dem innych, aby znów najciezsze kawalki ukladaly sie na dnie kanalu. Gdy prze¬ rabiany produkt zawiera lupek i czysty wegiel, to wegiel dochodzacy do konca kanalu jest juz zupelnie wolny od cza¬ steczek lupka, i przedstawia czysty to¬ war rynkowy. O ile przerabiane pro¬ dukty zawieraja kawalki o gestosci, która lezy miedzy gestoscia lupka, a czystego wegla, to czesto jest bardzo korzystnie ^ przydzielic je do klasy o mniejszej ja- ' kosci. W tym wypadku mniejsze ka¬ walki wydzielaja sie w pierwszych przy¬ rzadach glównego kanalu, który za¬ wiera nieobrobiony wegiel, podczas gdy nastepne aparaty, przez swe dolne otwo¬ ry wylotowe, usuwaja produkt, który be¬ dzie na nowo przemyty i który zawiera — 2. --slaby stosunek wegla i lupka, a bardzo duzo czasteczek lupka zawierajacych we¬ giel. Ten powtórnie przemywany pro¬ dukt jest traktowany, w ten sam sposób co i surowy produkt, w korycie polozo¬ nym nizej od poprzedniego. Koncowy produkt, po dojsciu do konca koryta, miesza sie z koncowym produktem gór¬ nego koryta „Couloir", który przedstawia srednia, jakosc w stosunku do produktu pierwszego koryta. Pierwszy aparat dru¬ giego „Couloi^a" wydala czastki lupka przez wewnetrzny wylot; cztery ostatnie aparaty wytwarzaja przez ten wylot lu¬ pek o duzej zawartosci wegla, który jeszcze sprzedaje sie.Uwaga 2-ga.Stopniowe nagromadzenie jest udo¬ skonalone dla wszystkich gatunków wegla, co dotychczas nie bylo urzeczy¬ wistnione przez zaden inny sposób przemywania, i to nagromadzenie w wy¬ nalezionym sposobie osiaga sie przez ustawienie aparatów w baterje i kaska¬ dy, co bylo opisane w 1-szej uwadze.W urzadzeniu bateryjnem kolejne na¬ gromadzenie jest równiez odpowiedniej¬ sze dla produktów o mniejszej gestosci, które sa pochwycone w „Couloir", niz dla gestszych, które oddziela sie przez dolne otwory aparatów. Nagromadze¬ nie mineralów w „Couloir", które sie uskutecznia zapomoca wydzielenia lupka, o pewnej jakosci, przez kazdy aparat, przedstawia te korzysc, ze jest ono za-' lezne tylko od zyczenia i pozwala osia¬ gnac zadana jakosc mineralu przez wla¬ czenie grupami pewnej zmiennej ilosci aparatów, bez potrzeby regulowania aparatów -znajdujacych sie ' w uzyciu.Daje to te przewage, ze w kazdym wy¬ padku mozna wydzielic maximum za¬ wartego lupka w najmniejszych kawal¬ kach wegla, có dotychczas osiagnac by- 6 mozna przy wyjatkowo racjonalnem nagromadzeniu. Sposób, przy którym odprowadza sie ciezsze produkty, odzna¬ cza sie tern, ze najpierw wydziela sie duze kawalki lupka, co osiagnac sie daje odpowiednio do sily ciezkosci. Ten sposób jest mniej skuteczny, gdy ka¬ walki wegla sa najwiekszej objetosci.Dolny otwór wylotowy odprowadza wiec kawalki lupka o róznej objetosci, która jest mniejsza od poprzednich dol¬ nych otworów, a ostatni otwór jest mniejszy od otworów w pierwszych aparatach i porywa ze soba, dzieki pod¬ noszacemu sie strumieniowi, równiez mniejsza ilosc wody. Z drugiej strony równiez sprzyja klasyfikacji, jak juz wy¬ zej bylo powiedziane, posuwanie sie pro¬ duktu w korycie i stopniowe powieksze¬ nie sie szybkosci strumienia, wywola¬ nej polaczeniem wszystkich podnosza¬ cych sie strumieni z poprzednim. Z tego wynika moznosc stopniowego zmniejsze¬ nia szybkosci podnoszacych sie stru¬ mieni w rynnach, co ma za zadanie: 1) dac moznosc oddzielania czastek, zawierajacych duzo lupku, i o bardzo malych wymiarach, az do 0,5 mm; 2) moznosc ograniczania szybkosci porywajacego pradu w „Couloir", daja¬ ca sie zastosowac w wiekszym stopniu do klasyfikacji w korytach odpadków czesci zawierajacych duzo lupka. Urza¬ dzenie kaskadowe nalezy stosowac dla ulatwienia stopniowego nagromadzenia w górnym kanale „Couloir", przyczem przy pomocy ostatnich aparatów tego „Couloir'aa, uskutecznia sie oddzielenie produktu wymytego ponownie w gór¬ nym kanale, a mianowicie dzieki bardzo znacznej redukcji szybkosci podnosza¬ cych sie strumieni. Redukcja ilosci wo¬ dy cyrkulujacej i wynikajace stad ko¬ rzysci urzadzenia kaskadowego sa: 1) moznosc oddzielania wegla róznej jakosci, 2)*moznosc utrzymania oddziele¬ nia w granicach mozliwie najwyzszej — 3 —dokladnosci, 3) redukcja ilosci cyrkulu- jacej wody (skutkiem przejscia do apa¬ ratów dolnego „Couloir'a" podnoszacych sie strumieni w rynnach o malym po¬ ziomym przekroju, ze wzgledu na aparaty górnego „Couloir'a" odpowiednio do naj¬ mniejszej szerokosci dolnego, 4) moznosc ograniczenia w odpowiednim stopniu szybkosci porywajacego strumienia w gór¬ nym „Couloir", przyczem zmienia sie podlug upodobania szybkosc podnosza¬ cych sie pradów w aparatach tego „Cou- loir'a", azeby osiagnac oddzielenie wegla zawierajacego lupek.Uwaga 3-cia.Ten sposób traktowania wegla jest umozliwiony przez nasza metode, dzieki doskonalosci, która zawdziecza tym apa¬ ratom; metoda ta, która, jak to bedzie opisane w innem miejscu, wymaga naj¬ mniejszej ilosci cyrkulujacej wody. Ta ilosc wody ma znaczenie i dla innych aparatów przemywajacych, zwlaszcza dla kategorji materjalu wielkosci od 0 do 50 mm; jedyna praca dla nagromadzenia, w naszym sposobie, i dla uskutecznienia mycia, jest praca potrzebna dla wpro¬ wadzenia wody w obieg, która to praca, w przeciwienstwie do wszystkich innych urzadzen, prócz tego krazenia wody, jest potrzebna dla uruchomienia myjacych aparatów, przy pomocy mechanicznych przyrzadów.Uwaga 4-ta.W wynalezionym sposobie w przy¬ rzadach niema tarcia pomiedzy kawal¬ kami, jak to ma miejsce w przyrzadach znajdujacych sie juz w uzyciu, w których wegiel i czesoi lupka sa poddane silnemu tarciu podczas calego przejscia przez aparat. Te tarcia sa jeszcze bardziej nie¬ przyjemne, gdy rozbite male czasteczki sprzyjaja tworzeniu mulu, obecnosc któ¬ rego szkodzi i przedstawia duze trudno¬ sci przy myciu wegla. Dla wydzielenia zanieczyszczen, które w surowym, a wiec nietraktowanym weglu, znajduja sie w wiekszej lub mniejszej ilosci, niniejsza metoda dla mycia materjalu o grubosci kawalków, np. 0,8 mm, posiada aparaty dla oddzielania nieczystego pylu weglo¬ wego. Te aparaty sa oparte na zasadzie aparatów pradowych o kilkakrotnie pod¬ noszacym sie strumieniu, ale których za¬ daniem jest oddzielanie kawalków, od pylu weglowego, który nie jest myty i zostaje odprowadzony na koncu apa¬ ratu z najmniejsza iloscia wody do od- stojnika. Grubszy wegiel, oczyszczony w ten sposób od pylu weglowego, zo¬ staje odprowadzony przez wewnetrzne wyloty w „Couloir", skad kieruje sie do aparatów myjacych. W dotychczas sto¬ sowanych aparatach, dla osiagniecia do¬ brych rezultatów, trzeba bylo najdrob¬ niejszy pyl weglowy, o srednicy 2—3 mm, przed myciem sortowac jeszcze na sitach; pyl ów dawal sie trudno myc i z tego powodu zwykle nie byl poddawany tej operacji. Niniejszy sposób, stosujacy aparaty z podnoszacemi sie strumieniami, pozwala na mycie czesci lupkowych, od 7, mm srednicy wzwyz, najlichszego ga¬ tunku handlowego (t. j. od 6 — 10 mm) w jednem urzadzeniu, jak to opisano wyzej. Zamiast wydzielac pobieznie za¬ nieczyszczenia zapomoca mycia, mozna zastosowac do tego celu urzadzenie nizej opisane. Opiera sie ono na zasadzie od¬ dzielania produktów w dwuch grupach, na koncu wCouloir'aa, gdzie sie oddzielaja czyste kawalki wegla, które osiadaja w dolnej czesci „Couloir'a", a pyl weglowy srednicy 2 — 3 mm unosi sie czesciowo wraz z woda. Zadanie polega na od¬ dzieleniu obydwóch otrzymanych grup przez prosta pozioma sciane, wzglednie rynne, której poziom znajduje sie powy¬ zej dna „Couloir'a". Oddzielenie to jest zalezne od kawalków, jakie sie daja otrzy- — 4 —mac z zanieczyszczona woda. Nastepnie pyl z woda doprowadza sie do szeregu Rhcclevateur dla pylu weglowego; pyl ten zostaje wprowadzony przez dolny otwór, a odprowadzony powyzej aparatu z woda. PL