Przedmiotem wynalazku jest sttosób wytwa¬ rzania wulkanizowanych elastomerów o do¬ brych wlaictwtfsCiaCh methaflfczriych, z linio¬ wych zasadniczo beztKteta^idwydi póiiniefów i fcofwifmerów ct-olefiil6w, w s«tte*Ó1ndsici Ko- poltaerów propyteitu i (albo) butenu satmych z soba i (albo) z etylenem.Awsctfidne korzysci wynikajace ze stosowania sposobu wedlug wynalazku wyitifcdft z mogJi- wosci otrzymania zadowalajacych Wyników prostsza metoda, niz dotad to bylo mozliwe.Wytwarzanie Imtowyefr, zaWadfnfcztt bezposta¬ ciowy***, wy*o*c^stet^Owy^ polimerów' d- ofctftaów i IwpdttmeYów d^fcftfldw* sa«fy<5h ze salsa s (aftetf z etylem*!! i ptmmmtfte tfth produktów, w s^zcgólnttfcf kc^olhtSer^w-Wul- kAPiizcwran^ prtSrfdkty opls*ntf we wczeiuiej- szyeh patentach, ttft przyklad liniowe, zasadhkato bez#c*t«elb- w'e polimery otrzymywane przez póiinieryzacje monomerów olefinów lub mieszanin monomerów w óbeciidtó katalizatorów, ótrsymywahycn ze zwiazków metalu przejsciowego, w noSci zwiazków tytanu i wanadu i ancilÓtfUnWycft, ffiózria wulkanizowac za pomo¬ ce fóznych s$ostibovJf opaftycn na wjnrowa- dzattitf róznycn gn* funtóyiriycfi do ntffcro- cz^feczki hit przez szczepienie w niej róz¬ nych zwtsjzfeów, fctófe rrióga hy6 pStiEMywb* wane za £onicfca mechanizmu rodrifltowetfo, pb cz^rm nastefruje zwyltfy pfoces wulkaniza¬ cji.Ta*fe piofcesy prowadzace do wytwtóiriia wull£a^ówanycn pwxiukt(iw, podajacych centfe* wfalcswofci, wyczuja niedogodnosci ity- nikajace z kilku «tadiów procesu i stotowttiia Hcznych reagentów co sprawia, ze sa one skom¬ plikowane 1 kosztowne.Stwierdzono, ze w odpowiednich warunkach mozna: otrzymywac wulkanizowane elastomery z linipwych zasadniczo bezipostaciowych poli¬ merów ¦ a-olefinów i kopolimerów a-olefinów samych ze soba i (albo) z etylenem, przez dzia¬ lanie w stosunkowo wysokich temperaturach tylko inicjatorami rodnikowymi. Przez inicja¬ tory rodnikowe rozumie sie zwiazki zdolne do termicznego rozkladu z utworzeniem w pierw¬ szym stadium wolnych rodników. Mechanizm tej wulkanizacji mozna wytlumaczyc (patrz za¬ laczony rysunek) zakladajac, ze rodniki utwo¬ rzone przez termiczny rozklad inicjatora (1), powoduja przez odciagniecie atomów wodoru, przewaznie zwiazanych z atomami 3-rzedowego wegla tworzenia sie pobudzonych rodników w lancuchach kopolimeru (2), które to rodniki kolej¬ no wysycaja sie nawzajem, prowadzac w ten sposób do utworzenia wiazan wegla z weglem miedzy lancuchami i przez to do wulkanizacji (3).Czasem dodatkowo oprócz tych reakcji za¬ chodza innego rodzaju reakcje rodnikowe. Sa one niepozadane poniewaz nie prowadza do utworzenia chemicznych wiazan pomiedzy cza¬ steczkami polimeru, lecz zuzywaja inicjator nie dopuszczajac do uzycia go w mechanizmie po¬ przecznego wiazania.Takimi reakcjami sa na przyklad rozklad ini¬ cjatora spowodowany przez jego wlasne rodniki lub przez rodniki wzbudzone w polimerze, re¬ akcja pomiedzy dwoma rodnikami inicjatora lub przylaczenie rodnika polimeru do rodnika inicjatora z utworzeniem trwalych zwiazków, ponadto moze zdarzyc sie ze czasteczka polime¬ ru zostaje rozszczepiona w miejscu, w którym rodnik zostaje wzbudzony, dajac w rezultacie ^rozpad polimeru. fl Idealne warunki omawianej wulkanizacji ma¬ ja miejsce wówczas, gdy rozklad termiczny ini¬ cjatora na rodniki nastepuje w temperaturze 7eo najmniej 130°C, w której polimer lub ko- "Jiolimer nabywa dostatecznego stopnia plastycz¬ nosci do jednorodnego rozprowadzenia inicjatora "Stf formie i gdy na kazdy utworzony rodnik przypada wzbudzony rodnik w polimerze."^ Jak juz wspomniano, zaleznie od warunków cireakcji i rodzaju uzytego inicjatora moga cza¬ dem zachodzic wtórne reakcje obnizajace „wy¬ dajnosc tworzenia sie wiazan poprzecznych'*.¦ If!lPrzez „wydajnosc tworzenia sie wiazan po¬ przecznych" rozumie sie stosunek stopnia do¬ swiadczalnego tworzenia sie wiazan poprzecz- chrySh do teoretycznego. Pierwszy (I. O. Flory, " l7,J¥inciples of Polymer Chemistry", 1953, str. 45a) wyraza sie ta czescia jednostek monome- rycznych, która rzeczywiscie bierze udzial w tworzeniu wiazan poprzecznych, podczas gdy drugi stanowi wartosc tej samej frakcji, przyj¬ mujac, ze inicjator zachowuje sie idealnie to jest zakladajac, ze obecnosc kazdego potencja¬ lu rodnika w inicjatorze powoduje tworzenia sie pobudzonego rodnika w polimerze i ze te wszystkie pobudzone rodniki lacza sie parami tworzac mostki poprzecznych wiazan.Zdolnosc inicjatora wulkanizowania polime¬ rów zalezy wskutek tego od róznych czynni¬ ków, sposród których glównymi sa: temperatu¬ ra rozkladu, to jest temperatura w której ini¬ cjator zaczyna tworzyc rodniki z widoczna szybkoscia, szybkosc rozkladu w danej tempe¬ raturze i w koncu zdolnosc do reakcji utwo¬ rzonych rodników w odniesieniu do zwiazków pochodzacych od nich.Tak wiec nie wszystkie inicjatory sa zdolne do dawania wulkanizowanych produktów przez reakcje z polimerami. Udowodnione, ze niektó¬ re z nich takie jak siarczki i polisiarczki sa nieskuteczne. Inne zwiazki takie jak zwiazki azowe, które wytwarzaja prócz zwiazków utwo¬ rzonych przez pierwszy rozklad zwiazki gazo¬ we, nie moga byc stosowane poniewaz powo¬ duja powstawanie pecherzyków. Z drugiej strony organiczne nadzwiazki sa zdolne do po¬ wodowania poprzecznych wiazan polimerów, wytwarzajac wulkanizowane produkty, posia¬ dajace dobre wlasciwosci mechaniczne, pod wa¬ runkiem, ze w temperaturze ksztaltowania, szybkosc rozkladu nie jest tak wysoka, aby wywolywac przewulkanizowaiiie.Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania wulkanizowanych produktów z linio¬ wych zasadniczo bezpostaciowych polimerów a- olefinów lub kopolimerów a-olefinów samych ze soba i (lub) z etylenem, polegajacy na mie¬ szaniu polimeru lub kopolimeru z ograniczo¬ nym nadzwiazkiem i ogrzewaniu do temperatu¬ ry 130—180°C.Korzystnie tym nadzwiazkiem organicznym jest nadtlenek alkilowy, alkiloarylowy lub ary- lowy albo nadester.Wsród tych zwiazków znajduja sie na przy¬ klad nadtlenki benzoilu i ftalilu, dwunadbenzo- esan III rzed. butylu, dwunadbursztynian-, dwunadmaleinian-, lub dwunadftalan III rzed. butylu, 2,2'-bis-(III rzed. butylonadtleno)-butan i szczególnie nadtlenki III rzed. alkilów lub alkiloarylów, na przyklad nadtlenki III rzed. amylu, III rzed. butylu lub kumylu, jak i zwiaz¬ ki nadtlenowe, powstajace przez podstawieniew tych ostatnich jednego lub kilku atomów wodoru innymi atomami lub grupami, np. chlo¬ rem, grupami chlorosulfonowymi albo wolnymi lub zobojetnionymi grupami sulfonowymi, któ¬ rych obecnosc znacznie obniza lotnosc w po¬ równaniu z lotnoscia zwiazków nie podstawio¬ nych.Korzystnie jest stosowac nadzwiazek w ilosci 0,5—10*/q w stosunku do ciezaru polimeru lub kopolimeru.Cecha charakterystyczna wynalazku jest, ze mozna dodawac siarke, selen lub telur oraz ich mieszaniny, lub zwiazek o charakterze chinonu, taki jak p-benzochin, O^-dwubenzoilo-p-chino- nodwuoksym i p-nitrozofenol do mieszaniny i w ten sposób uzyskiwac znaczne zwiekszenie wydajnosci tworzenia sie wiazan poprzecznych podczas wulkanizacji. Korzystne jest dodawanie tych zwiazków w ilosci 0,1—3°/o w stosunku do wagi polimeru lub kopolimeru.To powoduje w praktyce w porównaniu z wulkanizacja przeprowadzana z samym tylko nadzwiazkiem, godne uwagi polepszenia wszyst¬ kich mechanicznych wlasciwosci produktu, w szczególnosci wytrzymalosci na rozciaganie i sklonnosci do trwalego odksztalcania. Ponad¬ to siarka w zaleznosci od stosowanego stezenia ma wplyw przyspieszajacy lub opózniajacy pro¬ ces wulkanizacji.Obecnosc siarki lub innych aktywatorów u- mozliwia takze uzywanie mniejszych ilosci nad¬ tlenków, w celu otrzymania wulkanizowanych produktów, o danych wlasciwosciach.Zaobserwowano, ze przez dodawanie tych ak¬ tywatorów, a w szczególnosci siarki, mozna o- trzymywac korzystne wyniki z niektórymi ko¬ polimerami, które prawdopodobnie z powodu budowy, zaleznej na przyklad od wysokiej za¬ wartosci propylenu lub niskiego ciezaru cza¬ steczkowego, daja niska wydajnosc wiazan po¬ przecznych, jesli dziala sie samym tylko nad¬ zwiazkiem.Nie jest latwym podanie wyjasnienia mecha¬ nizmu reagowania tych aktywatorów jednakze przypuszcza sie, ze zapobiegaja one niektórym ubocznym reakcjom, a sprzyjaja glównej reak¬ cji tworzenia sie wiazan poprzecznych, w któ¬ rej biora czynny udzial. To, ze siarka na przy¬ klad uczestniczy w reakcji wulkanizowania o- kazalo sie z faktu, ze znaczna ilosc uzytej siar¬ ki zostaje chemicznie zwiazana w polimerze i nie mozna jej ekstrahowac rozpuszczalnikami.Dodanie wulkanizacyjnych inicjatorów rodni¬ kowych (oraz ewentualnie siarki i innych ak¬ tywatorów) do polimeru i nastepnie ogrzewanie wystarcza do spowodowania powstawania wiazan poprzecznych, lecz w nieobecnosci wypelniaczy wzmacniajacych otrzymuje sie produkty o nis¬ kiej wytrzymalosci na rozciaganie. Wedlug wy¬ nalazku korzystne jest dodawanie sadzy lub in¬ nych wypelniaczy w ilosciach dajacych sie po¬ laczyc z kopolimerem, azeby otrzymac optymal¬ ne wlasciwosci mechaniczne.Ilosc dodawanego nadzwiazku waha sie, jak juz podano, od 0,5 do 10°/o wagowych, podczas gdy dodatek siarki lub zwiazku chinonu wynosi okolo 01—3°/o. Najbardziej nadajacymi sie polime¬ rami sa zasadniczo bezpostaciowy propylen i po- libuten, a najbardziej nadajacymi sie kopolime¬ rami sa kopolimery zawierajace do 80°/o molo¬ wych etylenu, przy czym reszte stanowi propy¬ len, buten lub ich mieszaniny.Nastepujace przyklady wyjasnia wynalazek.W tych przykladach badania na rozciaganie wulkanizowanych produktów prowadzone we^ dlug ASTM D 412, na próbkach typu C, otrzy¬ mywanych z arkuszy 100X100X1 mm przez poddawanie tych próbek naprezeniu z szybkos¬ ci rozsuwania uchwytów 500 mm na minute.Oznaczenie odksztalcenia trwalego przeprowa¬ dzono na próbkach o uzytecznej rozciagliwosci 5 mm, które utrzymywano pod naprezeniem przy 200°/o-owym wydluzeniu przez 1 godzine, nastepnie uwalniano od naprezenia i po 1 mi¬ nucie oznaczono ich dlugosc.Wspólczynnik sprezystosci jest wartoscia na¬ prezenia przy 300°/o-owym wydluzeniu.Stopien przenikania oznaczono przez specz¬ nianie próbek w czterochlorku wegla w tempe¬ raturze 30°C, az do osiagniecia równowagi i o- bliczenia objetosciowego stosunku pecznienia wedlug nastepujacego wzoru: ciezar pochlonietego rozpuszczalnika SD = 14- . ciezar suchego polimeru gestosc suchego polimeru gestosc rozpuszczalnika Przyklad I. 100 czesci kopolimeru etyleno- wo-propylenowego o ciezarze czasteczkowym 677000, zawierajacego 65°/o molowych propylenu wymieszano w mieszalniku walcowym z 30 czesciami sadzy SRF (semireinforenig furnace), 2 czesciami siarki i 5 czesciami nadbenzoesanu III rzed. butylu w 5 czesciach ftalanu dwuok- tylu.Produkt wulkanizowany w prasie w tempera¬ turze 150°C przez 25 minut posiadal nastepu¬ jace wlasciwosci: _ 3 _wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm* 104 wydluzenie przy zerwaniu % 400 wspólczynnik sprezystosci, przy 300%- owym wydluzeniu 50 trwale odksztalcenie % przy 200% 3 Przyklad II. 100 czesci kopolimeru etyle- nowo-propylenowego o ciezarze czasteczkowym 270000 i zawartosci 40% molowych propylenu, zmieszano z 50 czesciami sadzy SFR, 2 czescia¬ mi siarki i 5 czesciami nadbenzoesanu III rzed. butylu w 5 czesciach ftalanu dwuoktylu. Mie¬ szanina wulkanizowana w prasie, w tempera¬ turze 150°C przez 25 minut posiadala nastepu¬ jace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 150 wydluzenie przy zerwaniu % 340 wspólczynnik sprezystosci przy 300°/o kg/cm* 95 trwale odksztalcenie % przy 200% 12 Przyklad III. 100 czesci takiego samego kopolimeru jak w przykladzie I, zmieszanych z 32 czesciami sadzy SFR, 0,5 czesciami siarki i 2 czesciami nadbenzoesanu III rzed. butylu, wulkanizowanego w prasie w temperaturze 150°C przez 25 minut otrzymujac produkt o na¬ stepujacych wlasciwosciach: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm* 95 wydluzenie przy zerwaniu °/o 400 wspólczynnik przy 300°/o kg/cm2 46 trwale odksztalcenie przy 200% °/o 13 Przyklad IV. 100 czesci kopolimeru etyle- nowo-propylenowego z przykladu II, zmiesza¬ no z 50 czesciami sadzy SFR i 4 czesciami nad¬ benzoesanu III rzed. butylu i nastepnie wulka¬ nizowano w temperaturze 160°C przez 20 mi¬ nut otrzymujac produkt o nastepujacych wlas¬ ciwosciach: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 85 wydluzenie przy zerwaniu % 350 wspólczynnik sprezystosci przy 300% kg/cm2 65 trwale odksztalcenie przy 200% % 22 PrzykladV. 100 czesci kopolimeru,zawiera¬ jacego 45% molowych etylenu, 40% molowych propylenu i 15% molowych butanu -1, o ciezarze czasteczkowym 180000 zmieszano z 30 czesciami sadzy SRF, 2 czesciami siarki i 5 czesciami nad¬ benzoesanu III rzed. butylu we ftalanie dwume- tylu, a nastepnie wulkanizowano w temperatu¬ rze 160°C przez 30 minut, otrzymujac w ten spo¬ sób produkt o nastepujacych wlasciwosciach: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 112 wydluzenie przy zerwaniu % 410 wspólczynnik sprezystosci przy 300% kg/cm2 60 trwale odksztalcenie przy 200% % 10 Przyklad VI. Etylenowo-propylenowy ko¬ polimer z przykladu II wulkanjzownano z nadtlenkiem benzoilu, stosujac na 100 czesci kopolimeru: nadtlenku benzoilu czesci 2 2 siarki czesci 2 2 w temperaturze O0C 150°C 150°C przez minut 20 20 Tak otrzymane produkty posiadaly naste¬ pujace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 36 36 wspólczynnik sprezystosci przy300% „ 25 — wydluzenie przy zerwaniu % 440 240 trwale odksztalcenie przy 200% % 43 14 stopien specznienia 9,8 5,1 rzeczywisty stopien wytworzenia sie wiazan poprzecznych 0,14 0,61 teoretyczny stopien wytworzenia sie wiazan poprzecznych 0,58 0,58 wydajnosc tworzenia sie wiazan poprzecznych % 24 105 Przyklad VII. Ten sam kopolimer wulka¬ nizowano z nadbenzoesanem III rzed.butylu, uzywajac na 100 czesci polimeru: nadbenzoesanu 2 2 2 2 2 siarki — 0,5 — — — p-benzochinonu — — 1 — — 0,0'dwubenzoilo-p- chinono-dwuoksymu — — — 3 — p-nitrozofenolu — — — — 0,6 w temperaturze 0°C 150°C 150 150 150 150 przez minut 20 20 20 20 20 20 Otrzymane produkty posiadaly nastepujace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 23 20 24 19 16 wydluzenie przy zerwaniu % 550 400 320 300 300 wspólczynnik sprezystosci przy 300% 12 15 22 19 16 trwale odksztalcenie przy 200% % 31 10 14 14 11 stopien specznienia 7,5 5,3 4,7 5,1 5,0 rzeczywisty stopien wytworzenia sie wiazan poprzecznych 0,26 0,58 0,74 0,62 0,66 teoretyczny stopien wytworzenia sie wiazan poprzecznych 0,72 0,72 0,72 0,72 0,72 wydajnosc tworzenia sie wiazan poprzecznych % 36 80 102 86 92 Przyklad VIII. 100 czesci kopolimeru ety- lenowo-propylenowego o ciezarze czasteczko¬ wym 190000, zawierajacego okolo 60% molo¬ wych propylenu, zmieszano z 50 czesciami — i —krzemionki, 1,2 czesciami siarki, 4 czesciami nadtlenku benzoilu i 4 czesciami fosforanu trójoktylu, po czym mieszanine wulkanizowa¬ no w temperaturze 150°C przez 20 minut.Otrzymano produkt o nastepujacych wlasci¬ wosciach: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 150 wydluzenie przy zerwaniu °/o 640 wspólczynnik przy 300% kg/cm2 40 trwale odksztalcenie przy 200% % 18 Przyklad IX. 100 czesci kopolimeru etyle- nowopropylenowego o ciezarze czasteczkowym 350000 i zawartosci 30°/o molowych propylenu, zmieszano z 45 czesciami sadzy ISAF (infer- mediate super abrasion furnace), 1 czescia siar¬ ki i 4 czesciami nadtlenku kumylu.Wulkanizowany produkt (w temperaturze 155°C przez 30 minut) posiadal nastepujace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 230 wydluzenie przy zerwaniu °/o 510 wspólczynnik sprezystosci przy 300°/o-owym wydluzeniu kg/cm1 110 trwale odksztalcenie przy 200% % 7 Przyklad X. 100 czesci kopolimeru z po¬ przedniego przykladu zmieszano z 45 czesciami sadzy HAF (High abrasion furnace), 1 czescia siarki i 5 czesciami nadtlenku III rzed. butylu.Wulkanizowany produkt . (w temperaturze 155°C przez 45 minut), posiadal nastepujace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm1 270 wydluzenie przy zerwaniu % 530 wspólczynnik sprezystosci przy 300°/o-owym wydluzeniu kg/cm8 100 trwale odksztalcenie przy 200% % 7 Przyklad XI. 100 czesci kopolimeru etyle- nowppropylenowego, zawierajacego 57% molo¬ wych propylenu o ciezarze czasteczkowym 175000 zmieszano z 50 czesciami sadzy HAF i 4 czesciami nadtlenku kumylu. Po wulkanizacji w prasie w temperaturze 155°C przez 30 mi¬ nut, produkt wykazywal nastepujace wlasci¬ wosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 150 wydluzenie przy zerwaniu % 410 wspólczynnik sprezystosci przy 300% kg/cm2 94 trwale odksztalcenie przy 200% •/• 12 Przyklad XII. 100 czesci kopolimeru etyle- nowo-butenowego, o przecietnym ciezarze cza¬ steczkowym 720000 i zawartosci 40% molowych butenu zmieszano z 40 czesciami sadzy SRF, 2 czesciami siarki i 3 czesciami nadbenzoesanu III rzed. butylu.Mieszanine wulkanizowano w prasie przez 20 minut w temperaturze 150°C.Wulkanizowany produkt posiadal nastepu¬ jace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozcia¬ ganie kg/cm2 99 wydluzenie przy zerwaniu % 430 wspólczynnik sprezystosci przy 300% kg/cm2 43 trwale odksztalcenie przy 200% % 4 Przyklad XIII. 100 czesci bezpostaciowego polipropylenu o przecietnym ciezarze czastecz¬ kowym 560000, zmieszano z 50 czesciami sadzy HAF i meszanine utrzymywano w prasie przez 2 godziny w temperaturze 160°C.Nastepnie produkt zmieszano w walcarce z 0,35 czesciami siarki i 3 czesciami nadtlenku kumylu.Wulkanizacje przeprowadzono w prasie w temperaturze 155°C przez 30 minut.Wulkanizowany produkt posiadal nastepuja¬ ce wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 171 wydluzenie przy zerwaniu % 850 wspólczynnik sprezystosci przy 300% kg/cm2 46 trwale odksztalcenie przy 200% % 21 Przyklad XIV. 100 czesci bezpostaciowego polibutenu o przecietnym ciezarze czasteczko¬ wym 70000 zmieszano z 50 czesciami sadzy HAF, 1 czescia siarki i 4 czesciami nadtlen¬ ku kumylu.Mieszanine te wulkanizowano w prasie przez 30 minut w temperaturze 150°C. Otrzymany produkt posiadal nastepujace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie kg/cm2 125 wydluzenie przy zerwaniu % 750 wspólczynnik sprezystosci przy 300% kg/cm2 37 trwale odksztalcenie przy 200% % 25 Przyklad XV. 100 czesci kopolimeru etyle- nowo-propylenowego, o zawartosci 55% molo¬ wych propylenu i o przecietnym ciezarze cza¬ steczkowym 210000, zmieszano z 50 czesciami sadzy HAF, 0,35 czesciami siarki i 3 czesciami nadtlenku III rzed. butylu, w którym cztery atomy wodoru zostaly podstawione przez chlor.Mieszanine wulkanizowano w prasie w temr peraturze 160°C przez 45 minut, otrzymujackg/cm1 250 500 kg/cm2 112 •/• 10 nastepujace wulkanizowany produkt o nastepujacych wla¬ sciwosciach: wytrzymalosc na rozciaganie wydluzenie przy zerwaniu wspólczynnik sprezystosci przy 300% trwale odksztalcenie przy 20 Przyklad XVI. 100 czesci kopolimeru z po¬ przedniego przykladu miesza sie z 50 czescia¬ mi sadzy HAF, 0,5 czesciami siarki i 4 czescia¬ mi nadtlenku III rzed. butylu, w którym 1 atom wodoru zostal podstawiony przez grupe SOtCL Mieszanina po wulkanizacji w temperaturze 155°C przez 45 minut posiadala wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie wydluzenie przy zerwaniu wspólczynnik sprezystosci przy 3Q0*/o trwale odksztalcenie przy 200% -°/o 15 Przyklad XVII. 100 czesci kopolimeru z przykladu IX zmieszano z 50 czesciami sadzy HAF, 1 czescia selenu i 4 czesciami nadtlen¬ ku kumylu.Po wulkanizacji w temperaturze 155°C przez 30 minut otrzymany produkt posiadal naste¬ pujace wlasciwosci: wytrzymalosc na rozciaganie wydluzenie przy zerwaniu wspólczynnik sprezystosci przy 300% trwale odksztalcenia kg/cm* 185 600 kg/cm2 75 8. kg/cm2 % 197 440 kg/cm2 •/o 119 10 PL