Przedmiotem wynalazku sa nowe pochodne fenotiazyny o wzorze ogólnym 1, ich sole, czwartorzedowe pochodne amoniowe oraz spo¬ sób ich wytwarzania. W podanym wzorze X oznacza atom wodoru lub chlorowca albo rod¬ nik alkilowy, alkilohydroksylowy lub nizszy acylowy, cyjanowy, metylotio-, metanosulfony- lowy, dwUmetylosulfamidowy lub trójfluoro- metylowy. R oznacza atom wodoru lub rodnik metylowy, a Ri — nizszy rodnik alkilowy.Przez rodnik nizszy nalezy rozumiec rodnik o 1—4 atomach wegla.Te nowe pochodne mozna otrzymac wedlug wynalazku stosujac jeden z podanych nizej sposobów: 1. Kondensacja zdolnego do reakcji estru o ogólnym wzorze 2, w którym Y oznacza reszte zdolnego do reakcji estru, jak atom chlorowca lub reszte estru siarkowego albo sulfonowego z fenotiazyna, o wzorze ogól¬ nym 3.Reakcje mozna prowadzic w rozpuszczal¬ niku lub bez uzycia rozpuszczalnika, w obec¬ nosci lub nieobecnosci czynnika kondensu- jacego. Korzystanie jest stosowac rozpusz¬ czalnik z grupy weglowodorów aromatycz¬ nych (np. toluen lub ksylen), w obecnosci czynnika kondensujacego, najkorzystniej z grupy metali alkalicznych i ich pochodnych (jak np. wodorki, amidki, wodorotlenki, al¬ koholany, alkilo- lub arylo-metale), a zwla¬ szcza w obecnosci metalicznego sodu, amidku sodowego, sposzkowanego wodorotlenku so¬ dowego lub potasowego, wodorku litowego, trzeciorzedowego butylami sodowego, butylo- litu, fenylolitu. Najkorzystniej jest prowa¬ dzic reakcje w temperaturze wrzenia roz¬ puszczalnika. Korzystnie jest stosowac zdol-ny do reakcji ester pod postacia wolnej zasady w roztworze, np. w benzenie, w to- l»^ie4«^w ksylenie i podawac go do mie- szjadinjy^ "-zostalych reagentów, w której uzyta fenotiazyna moze sie znajdowac juz przynajmniej czesciowo pod postacia soli metalu alkalicznego. Reakcje mozna równiez prowadzic z sola zdolnego do reakcji estru, lecz w tym przypadku trzeba oczywiscie uzyc wiekszej ilosci czynnika kondensujacego, w celu zobojetnienia kwasu pochodzacego z uzytej soli. 2. Kondensacja zdolnego do' reakcji estru o ogólnym wzorze 4 z piperazyna o ogól¬ nym wzorze 5, przy czym reakcje prowadzi sie najkorzystniej w obojetnym srodowisku organicznym na przyklad w rozpuszczalniku takim jak alkohol.. 3. Kondensacja zwiazku piperazyny o ogól¬ nym wzorze 6 z haloidkiem alkanosulfo- nylu. 4. Rozklad przez ogrzewanie fenotiazyny o wzorze ogólnym 7. Rozklad ten prowadzi sie przez ogrzewanie do temperatury wyz¬ szej niz 100°C, najkorzystniej do tempera¬ tury 150° — 250°C. Nie przedstawia ko¬ rzysci prowadzenie reakcji w tempraturze jeszcze wyzszej, poniewaz produkty reakcji sa wówczas bardziej zabarwione.Reakcje mozna prowadzic bez rozpuszczal¬ nika lub w obojetnym rozpuszczalniku or¬ ganicznym o wyzszej temperaturze wrzenia, takim jak dwufenyl, tlenek dwufenylu, chi¬ nolina, slabe zasady lub o-dwuchlorobenzen.Fenotiazyny o ogólnym wzorze VII mozna otrzymac znanymi sposobami, na przyklad: dzialaniem haloidku (lub estru) kwasu 10-fe- notiazynylokarboksylowego na zwiazek o ogól¬ nym wzorze 8, dzialaniem odpowiedniej feno¬ tiazyny na pochodna o ogólnym wzorze 9, dzialaniem pochodnej o ogólnym wzorze 10 na piperazyne o wzorze 11.We wzorze (10) Y oznacza atom chlorowca, a pozostale symbole we wzorach (8), (9) i (11) maja znaczenie podane poprzednio.Nowe pochodne fenotiazyny otrzymane spo¬ sobem wedlug wynalazku posiadaja wlasci¬ wosci farmakodynaimiczne, zwlaszcza bardzo wazne wlasciwosci usmierzajace, znieczulajace i przeciwwymiotne. Toksycznosc ich jest sla¬ ba i praktycznie nie wywoluja one niepoza¬ danego dzialania ubocznego.Nowe pochodne fenotiazyny najlepiej stoso¬ wac do celów leczniczych pod postacia zasady lub soli, zawierajacych aniony terapeutycznie dopuszczalne, na przyklad chlorowodorków, siarczanów, winianów, maleinianów, fumaranów, metanosulfonianów lub etancdwusulfonianów.Podane nizej przyklady, nie ograniczaja wy¬ nalazku, wyjasniaja, jak mozna go przeprowa¬ dzic w praktyce.Przyklad I. 113 g 3-dwumetylosulfami- dofenotiazyny rozpuszcza sie w 1100 cm3 toluenu mieszajac i ogrzewajac pod chlodnica zwrotna.Na goraco dodaje sie w ciagu 5 minut 175 cm3 roztworu toluenowego, zawierajacego 63,2 g dwumetylofenylokarbinolanu sodowego. Nastep¬ nie dodaje sie w ciagu 15 minut 360 cm3 roz¬ tworu toluenowego, zawierajacego 96,2 g l-(3,-chloro(propylo(-4-)metanosulfonylo)-1pipera- zyny, po czym kontynuuje sie ogrzewanie pod chlodnica zwrotna i mieszanie w ciagu 5 go¬ dzin. Zimny roztwór przemywa sie 600 cm3 wody. Miesza sie roztwór toluenowy z 500 cm3 normalnego kwasu solnego. Chlorowodorek wy¬ traca sie w postaci lepkiej. Chlorowodorek za¬ daje sie 250 cm3 chloroformu i 120 cm3 nasy¬ conego roztworu weglanu potasowego. Po od¬ destylowaniu chloroformu, otrzymuje sie 190 g 3 -dwumetylosulfamido-10-[3'(4"-metanosulfony- lopiperazyno)-propylo]-fenotiazyny, która po oczyszczeniu za pomoca chromatografii na tlenku glinowym i po prziekrystalizowaniu w toluenie ma temperature topnienia 170°C.Przyklad II. Postepujac, jak w przy¬ kladzie I i stosujac jako produkt wyjsciowy 22,4 g 3-cyjanofenotiazyny, otrzymuje sie 14,1 g 3^cyjano-10-[3'-(4,,-metainKsulfonylo(pipe!razyno)- propylo]-fenotiazyny o temperaturze topnienia 166 — 168°C.Przyklad III. Do roztworu 8,8 g 3-cyja- no-10-(3,-piperazynopropylo)-fenotiazyny w 50 cm toluenu i 2,1 g bezwodnej pirydyny dodaje sie krople po kropli w ciagu 5 minut, miesza¬ jac 3 g metanosulfochlorku. Mieszanine rekcyj- na ogrzewa sie w ciagu 3 godzin na lazni wodnej. Dodaje sie 50 cm3 8%-ego roztworu wodorotlenku sodowego i 50 cm3 chloroformu.Dekantuje sie i wodna warstwe ekstrahuje dwukrotnie 20 cm3 chloroformu. Roztwór chlo¬ roformowy przemywa sie woda, suszy nad we¬ glanem potasowym i zageszcza pod próznia.Otrzymuje sie 9,5 g 3-cyjano-10-[3,-(4',-metano- sulfonylopiperazyno)-propylo] -fenotiazyny, która po przekrystalizowaniu w benzenie ma tempe¬ rature topnienia 165 — 168°C. ~ Przyklad IV. Do roztworu 17,9 g 3-chlo- ro-10-(3'-piperazynopropylo)-fenotiazyny w 120 cm3 toluenu i 4,2 g bezwodnej pirydyny do¬ daje sie w ciagu 5 minut mieszajac 6 g meta-nosulfochlorku. Odstawia sie na noc w tem¬ peraturze 20°C, a nastepnie ogrzewa na lazni wodnej w ciagu 2Va godziny. Dodaje sie 100 cm3 8°/o-ego roztworu wodorotlenku sodowego i 100 cm3 chloroformu. Przemywa sie woda, suszy nad weglanem potasowym i zageszcza pod próznia. Otrzymuje sie 20 g 3^chloro-10-[3'- (4"- metanosulfonylopiperazyno) -propylo] - feno¬ tiazyny, która po przekrystalizowaniu w alko¬ holu etylowym ma temperature topnienia 138°C.Przyklad V. Postepujac, jak w przykla¬ dzie IV i stosujac jako produkt wyjsciowy 1,9 g metanosulfochlorku i 6,5 g 3-dwumetylosulfami- do-10-(3'-piperazynopropylo)-fenotiazyny otrzy- muje sie 7,3 g 3-dwumetylosulfamido-10-[3,-(4"- metanosulfonylopiperazyno) - propylo] -fenatiazy- ny, która po przekrystalizowaniu w alkoholu metylowym ma temperature topnienia 166°C.Przyklad VI. Roztwór 3,43 g metanosul¬ fochlorku w 10 cm3 chloroformu dodaje sie w ciagu 5 minut do roztworu 8,1 g 10-(3'-pipe- razynopropylo)-fenotiazyny w 50 cm3 chloro¬ formu i 2,4 g bezwodnej pirydyny. Ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna, mieszajac w ciagu 5 godzin. Odstawia sie nastepnie do ostygniecia i wstrzasa dwukrotnie z 25 cm3 nasyconego roztworu weglanu potasowego. Przemywa na¬ stepnie 3-krotnie 20 cm3 wody i suszy nad weglanem potasowym. Zageszcza sie pod próz¬ nia i rozpuszcza w benzenie. Oczyszcza sie zia pomoca chromatografii w kolumnie z tlen¬ kiem glinowym. Frakcje przekrystalizowuje sie w 160 cm3 alkoholu etylowego. Otrzymuje sie 5 g 10-[3'-(4"-metanosulfonylopiperazyno)-pro- pylo]-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 120 — 122°C.Przyklad VII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 8,5 g 3-metylo-10-(3'-piperazynopylo)-feno- tiazyny oraz przekrystalizowujac wytworzony produkt' w benzenie i cykloheksanie, otrzymuje sie 8 g S-metylo-lO-l^-^-metanosulf onylopipe¬ razyno)-propylo]-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 121 — 123°C.Przyklad VIII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 8,8 g 3-etylo-10-(3,-piperazynopropylo)-fenotia- zyny i przekrystalizowujac produkt reakcji w alkoholu etylowym otrzymuje sie 7,5 g 3-ety- lo-10-[3'- (4"-metanosulfonylojpiperazyno)-prop^- lo]-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 131 — 133°C.Przyklad IX. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 10,6 g 3-metoksy-10-(3,-piperazynopropylo)-fe- notiazyny i 3,8 g metanosulfochlorku otrzymuje sie po przekrystalizowainiiU w alkoholu etylo¬ wym 6 g 3-metoksy-10-^-^"-metanosulfonylo¬ piperazyno)-propylo]-fenotiazyny, o temperatu¬ rze topnienia 118°C.Przyklad X. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 6 g 3-metanosulfonylo-10-(3'-piperazynopropylo) -fenotiazyny, otrzymuje sie po przekrystalizo¬ waniu w octanie etylowym i acetonie 5,1 g 3- metanosulfonylo-l 0-[3'-(4"-metanosulfonylopipe¬ razyno)-propylo]-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 180 — 182°C.Przyklad XI. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 15,3 g 3-izoprapoksy-10-(3'-piperazyinopropylo)- fenotiazyny i 5,45 g metanosulfochlorku, otrzy¬ muje sie 3^izopropoksy-10-[3'-(4"-metanosulfo- nylopiperazyno)npropylo]-fonotiazyne, której kwasny maleinian wytworzony w octanie etylu ma temperature topnienia 144 — 146°C.Przyklad XII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 7.4 g S-metylotio-lO-^-piperazynopropyloMeno- tiazyny i 2,5 g metanosulfochlorku, otrzymuje sie po przekrystalizowaniu w octanie etylowym 5.5 g 3-metylotio-10-[3,-(4,,-metanosulfonylopipe- razyno)-propylo] -fenotiazyny, o temperaturze topnienia 148°C.Przyklad XIII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI i stosujac jako produkt wyjsciowy 8,9 g 3-dwumetylosulfamido-10-(3,-piperazyno-2' -metylopropylo)-fenotiazyny, otrzymuje sie 3- dwumetylosulfaimido-10-[3,-(4,'-metanosulfonyro- piperazyno)-2,-metylopropylo]-fenotiazyne, któ¬ rej chlorowodorek wytworzony w alkoholu me¬ tylowym topnieje z rozkladem w temperaturze okolo 252°C.Przyklad XIV. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI z 19 g S-chloro-lO-^-piperazynopro- pylo)-fenotiazyny i 7,7 g etanosulfochlorku, po przekrystalizowaniu w alkoholu etylowym otrzy¬ muje sie 13,1 g 3-chloro-10-[3'-(4"-etanosulfony- lopiperazyno)-propylo]-fenotiazyny, o tempera¬ turze topnienia 93°.Przyklad XV. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI z 17,5 g 3-cyjano-10-(3,-piperazyno- propylo)-fenotiazyny i 6,4 g etanosulfochlorku, po przekrystalizowaniu w octanie etylowym, otrzymuje sie 13,5 g 3-cyjano-10-[3,-4"- etanosulfonylopiperazyno)-própylo]-ftenoitia:zyny, o temperaturze topnienia 128 — 130°C.Przyklad XVI. Postepujac, jak w przy¬ kladzie VI z 6,5 g 3-dwumetylosulfamido-10-(3'- — 3 —pipw»^noprcpyk))-fenotiazyny i 2 g etanosulfb- chlorku, po praekrystalizowaniu w alkoholu metylowym otrzymuje sie 3,3 g 3-dwumetylo- stilfamido-10-[3'- (4,,-eltanlasulfonylqpipeirazyno)- propylo]-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 119°C.Przyklad XVII. Roztwór 3,1 g metano- sulfoehlorku w 5 cm3 chloroformu dodaje sie w ciagu 15 minut do roztworu 9,9 g 3-trójfluo- rometylo-10-(3*^piiperazynctpropy^o) r-fenotiazyay w 50 cm* chloroformu i 2,1 g bezwodnej piry¬ dyny. Mieszajac, ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna w ciagu 2 godzin. Ostawia sie do ochlodzenia i nastepnie wytrzasa z 40 cm8 nasy¬ conego roztworu weglanu potasowego. Chloro¬ form oddestylowuje sie, a roztwór w benzenie, zawierajacym 25°/o cykloheksanu oczyszcza sie za pomoca chromatografii w kolumnie z tlen¬ kiem glinowym.Otrzymuje sie 10,5 g 3-trójfluorometylo-lO- [3»_ (4,'-metanosuifonylopiperazyno)-propyloJ -fe¬ notiazyny, która po przekrystalizowaniu w al¬ koholu etylowym ma temperature topnienia 157°C.Przyklad XVIII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XVII i stosujac jako produkt wyjscio¬ wy 12,& g 3-metylotio-10-(3,-piperazyno-2,-mety- lopropylo)-fenotiazyny i 3,8 g metanosulfochloT- ku; otrzymuje sie 8,6 g 3-metylotio-10-[3'-(4"me- tanosulfonylopiperazyno) - 2'-metylopropylO] - fe¬ notiazyny, o temperaturze topnienia 177°C.Przyklad XIX. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XVII i stosujac jako produkt wyjscio¬ wy 12,5 g 3-metanosulfonylo-10-(3'-piperazyno- 2,-metylcpropylo)-fenotiazyny i 3,8 g metano- sulfochlorku, otrzymuje sie 11,7 g 3-metanosul- ^onylo-10-[3,-(4,,-metano^ulfonylopipe^azyno)-2,- metylopropylo]-fenotiazyny, która po przekry¬ stalizowaniu w octanie etylowym ma tempera¬ ture topnienia 178°C.Przyklad XX. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XVII i stosujac jako produkt wyjscio¬ wy 10,8 g 3-chloro-10-(3'^piperazynopropylo)-fe- notiazyny i 6,6 g butanosulfobromku, otrzymuje sie po oczyszczeniu za pomoca chromatografii i po przekrystalizowaniu w alkoholu etylowym 8,£ "g 3-chloro-lQ-[3,-(4"-butanosulfonylopipera- zyno)-propylol-fenotiazyny, o temperaturze top¬ nienia 96°C.Przyklad XXI. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XVII i stosujac jako produkt wyjscio¬ wy 13 g 3-dwumetylosulfamido-10-(3'-piperazy- nopropylo)-fenotiazyny i 6,6 g butanosulfobrom¬ ku, otrzymuje sie po przekrystalizowaniu w alkoholu etylowym 11,6 g 3-dwumetylosulfa- mido-10-[3,-(4''-butaniOsulfonylopiperazyno)-pro- pylo]-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 136 — 138°C.Przyklad XXII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XVII i stosujac jako produkt wyjscio¬ wy 10,8 g 3-chloro-10-(3'Hpiperazynopropylo)-fe- notiazyny i 6,2 g propanosulfobromku, otrzy¬ muje sie po oczyszczeniu za pomoca chroma¬ tografii i po przekrystalizowaniu w alkoholu etylowym 7,5 g 3^chloro-10-[3,-(4"-propanosul- fonylopiperazyno)-propylo]-fenotiazyny, o tem¬ peraturze topnienia 112°C.Przyklad XXIII. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XVII i stosujac jako produkt wyjscio¬ wy 13 g S-dwumetylosulfaimido-lO-^-piperazy- noprapylo)-fenotiazyny i 6,2 g propanosulfo¬ bromku otrzymuje sie po oczyszczeniu za po¬ moca chromatografii i poprzekrystalizowaniu w alkoholu etylowym 10,6 g 3-dwumetylosulfa- mido-10 - [3' - (4^-propanosulfonyilppiperazynor propylol-fenotiazyny, o temperaturze topnienia 134°C.Przyklad XXIV. 1 g 3-chloro-10-(3'-(4"- metanosulfonylopiperazyno)-propoksykarbonylo] - fenotiazyny ogrzewa sie w ciagu jednej godziny do temperatury okolo 230°C pod cisnieniem l,n mm Hg. Przekrystalizowuje sie w alkoholu etylowym i otrzymuje 0,4 g S-chloro-lO-lSM^-me- tanosulfonjylopipdrazyno) Hpropyflo] -fenotiazyny, o temperaturze topnienia 138°C. 3-chloro-10-[3,-(4"-metanosulfonylopiperazyno) -propoksykarbonylo-fenotiazyne otrzymuje sie przez ogrzewanie 29,6 g chlorku kwasu 3-chlo- ro-10-fenotiazynylokarboksyloweigo, 25 g 1 -me¬ tanósulfonylo-4-(3,-hydroksypropylo)-pipe!razyny w butanonie i 1,4 g weglanu potasowego, pod chlodnica zwrotna w ciagu 18 godzin. Zagesz¬ cza sie pod próznia, rozpuszcza w 50 cm8 nasy¬ conego roztworu weglanu potasowego i 100 cm!J chloroformu. Zasade ekstrahuje sie 75 cmj 10%-ego kwasu solnego. Nastepnie Wydziela sie ja za pomoca weglanu potasowego i ekstra¬ huje chloroformem. Otrzymuje sie 21,5 g 3^chlo- ro-10-D3'-(4"-metanosulfonylopiperazyno)-propo- ksykarbonylo]-fenotiazyny, która po przekry¬ stalizowaniu w alkoholu etylowym ma tempe¬ rature topnienia 130°C.Przyklad XXV. Postepujac, jak w przy¬ kladzie XXIV i stosujac jako material wyj¬ sciowy 1 g 3-dwumetylosulfamido-10-[3,-(4"-me- tanosulfonylopiperazyno)~propoksykarbonyloj-fe- notiazyny, otrzymuje sie 0,4 g 3-dwumetylosul- famido-10 - [3'- (4"- mdtanosulfonylopiperazyno)- propylo]-fenotiazyny, która po przekrystalizo- — 4 —waniu w octanie etylu ma temperature topnie¬ nia 165 — 166°C. 3-dwumetylosuliamido-10-[3,-(4"-metanosul- fonylopiperazyno)-propoksykarbonylo]-fenotiazy- ne otrzymuje sie przez ogrzewanie pod chlod¬ nica zwrotna w ciagu 4 godzin 9 g chlorku kwasu 3-dwumetylosulfamido-10-fenotiazynylo- karboksylowego i 9 g l-metanosulfonylo-4-(3'- hydroksypropylo)-piperazyny w toluenie. Przez zwykle traktowanie i przekrystalizowanie w al¬ koholu etylowym otrzymuje sie 8,3 g 3-dwu- metylosulfamido-10-[3'-(4"-metanosulfonylopipe- razyno)^propoksykarbonylo]-fenotiazyny, o tem¬ peraturze topnienia 170 °C.Przyklad XXVI. 54 g 3-cyjano-10-[3'-(4M - metanosulfonylopiperazyno) -propyloksykarbo- nylo]-fenotiazyny i 5,4 g drobnoutluczonego szkla ogrzewa sie, mieszajac w ciagu 1 godziny w temperaturze okolo 200 °C, pod cisnieniem 1,5 mm Hg. Nastepnie dodaje sie 500 cm3 to¬ luenu i 150 cm8 normalnego kwasu solnego i mieszajac ogrzewa sie do temperatury okolo 80°C. Po zageszczeniu zdekantowanego toluenu odzyskuje sie 6,5 g 3-cyjanofenotiazyny. Wodny kwasny roztwór traktuje sie 20 cm? lugu so¬ dowego (d = 1,33) i wytraca sie oleisty chlo¬ rowodorek, który wytrzasa sie w temperaturze 50°C z 250 cm8 benzenu. Roztwór benzenowy dekantuje sie, oziebia i otrzymuje sie 28 g 3-cy- jano-10-[3'-(4',-metanosulfonylopiperazyno)-pro- pylo]-fenotiazyny, która po przekrystalizowaniu w benzenie ma temperature topnienia 166 — 168°C/ 3-cyjano-;10- [3'- (4"- metanosullfonylopiperazy- no)-propyloksykarbonylo]-fenotiazyne otrzymuje sie wlewajac roztwór 177,6 g l-(3'-hydroksypro- pylo)-4-metanosulfonylopiperazyny w 150 cm* chloroformu do cieplego roztworu 114,6 g chlor¬ ku 3-cyjano-lO-fenotiazynylokarbonylu w 500 cm3 toluenu. W ciagu godziny oddestylowuje sie chloroform, a nastepnie ogrzewa pod chlodnica zwrotna w ciagu 7 godzin. Po tym dodaje sie 400 era3 wody i 50 cm8 roztworu wodorotlenku sodowego (d = 1,33). Dekantuje sie i przemy¬ wa roztwór wodny benzenem. Warstwe orga¬ niczna wytrzasa sie z 500 cm3 normalnego kwa¬ su solnego. Dekantuje sie, dodaje do wodnego roztworu 75 cm3 roztworu wodorotlenku so¬ dowego (d = 1,33) i ekstrahuje zasade 500 cm? i dwukrotnie 250 cm8 octanu etylu. Po zagesz¬ czeniu otrzymuje sie 140 g 3-cyjano-10-[3*-(4"- metanosulfonylopiperazyno)-propyloksykarbony- lo]-fenotiazyny, która po, przekrystalizowaniu w octanie etylu ma temperature topnienia 162 — 163°C. PL