PL435514A1 - Sposób wytwarzania folii moletowanej - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania folii moletowanej. Rozwiązanie ma zastosowanie przede wszystkim przy wytwarzaniu grubszych folii, bądź membran budowlanych, dla których szczególnie ważna jest realizowana funkcja przeciwwilgociowa. Sposób wytwarzania folii moletowanej, w postaci przynajmniej dwuwarstwowej taśmy, polega na uzyskiwaniu taśmy dzięki metodzie koekstruzji masy poliolefinowej przygotowywanej poprzez wymieszanie składników podawanych do wytłaczarki ślimakowej (3), które to składniki po homogenizacji w wytłaczarce (3) są przeciskane przez głowicę (4) szczelinową o długości szczeliny zgodnej z szerokością wytwarzanej taśmy. Następnie po ekstruzji, gdy taśma znajduje się w fazie plastycznej, czyli w temperaturze przekraczającej temperaturę mięknienia, nanoszony jest na nią molet, czyli formowana jest struktura przestrzenna taśmy dzięki wykorzystaniu przynajmniej dwóch wałków moletujących (5) posiadających na obwiedni przenoszony na taśmę kształt moletu. Następnie taśma jest schładzana, po czym taśma jest brzegowana, czyli odcinane są nieliniowo prowadzone brzegi taśmy tak, aby pomiędzy liniami cięcia pozostawiona została taśma o szerokości S. Na koniec ewentualnie tnie się uzyskaną taśmę na pasy o szerokości D, gdzie S = n*D, gdzie ’n’ jest liczbą naturalną, przy czym dąży się do uzyskania finalnej grubości taśmy z zakresu od 200 µm do 1000 µm. Masa stopu poliolefinowego jest homogenizowana w temperaturze 180°C 250°C, a uzyskana z niej taśma jest moletowana w temperaturze 140°C - 210°C. Po wykonaniu na taśmie struktury przestrzennej w formie moletu, a przed operacją brzegowania, uprzednio wstępnie ustabilizowaną termicznie i strukturalnie taśmę wprowadza się w stan zaledwie lekkiego uplastycznienia ponownie, generatorem (12)  fal podczerwieni, za którym w linii biegu taśmy testuje się temperaturę taśmy, celem uzyskania i utrzymania na taśmie temperatury większej niż temperatura uplastyczniania, jednak nie więcej niż o 5°C, czyli pomiędzy 80°C a 90°C i nie dłużej niż na czas T2, po którym to szybko schładza się taśmę do ponownego przejścia w stan strukturalnie stabilny. Uzyskanie i utrzymanie taśmy w temperaturze uplastycznienia zapewnia się poprzez sprzężenie zwrotne testera temperatury (16) z generatorem (12) fal podczerwieni, gdzie tester (16) steruje mocą tego generatora (12). Taśmę przepuszcza się stycznie przez wibrujący element (14) o dwóch wypustach (15) wykazujących znikomą adhezję dla taśmy, gdzie każdy z nich wspiera całą szerokość taśmy i jest wprawiony w drgania o tej samej częstotliwości F, rzędu nie mniej niż 5 kHz i nie więcej niż 15 kHz, przy czym działanie wibracyjne przenosi się na biegnącą, zawieszoną w powietrzu pomiędzy wypustami taśmę, przez okres czasu T1 nie mniejszy niż 2 s, a korzystnie nie większy niż 10 s, z czego czas T2 jest krótszy niż czas T1. Wtórne uplastycznianie zmoletowanej taśmy, testowanie jej temperatury i wtórne szybkie schładzanie, korzystnie nadmuchem, także zachodzi pomiędzy wibrującymi wypustami (15).