PL43525B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy sposobu odzyskiwania cyn- cego cynk. Dzieki temu wydzielaja sie pary ku z materialów cynkonosnych, zawierajacych cynku. Ponad poziomem roztopionego zuzla glównie zwiazki tlenkowe oraz pewna ilosc siar- wdmuchuje sie powietrze wtórne, sluzace do ki. Dotyczy on zwlaszcza sposobu odzyskiwania calkowitego spalania tlenku wegla na dwutle-v cynku metalicznego z cynkonosnych zuzli hut- nek wegla oraz do utleniania par cynku do niczych, np. otrzymywanych z pieców szybo- tlenku cynku, pary cynku po ochlodzeniu tych wyeh do wytapiania olowiu. gazów, zbiera sie w oslonie skad odzyskuje sie Wedlug znanego sposobu zwykle wdmuchuje je w^ fP080"3- W ^m P^dku P™™e cal- sie sproszkowany wegiel w strumieniu powie- sowita ilosc zawartego w zuzlu olowiu zostaje trza, wzietego w ilosci wystarczajacej do spa- j*wmee wyparowana i zebrana razem z tlen- lania paliwa, do roztopionego zuzla zawieraja- iem cy u* . Wedlug innego znanego sposobu stosuje sie *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca cieplo elektrotermiczne topnienia zuzla odpro- wynalazku jest John Lumsden. wadzanego z pieca szybowego. Wieksza czesccynku zawartego w zuzlu ulatnia sie 1 skrapla w postaci cieklego metalu. Gazy tworzace sie wedlug tego sposobu zawieraja zasadniczo pary cynku i tlenek wegla. Cynk z takiej mieszani¬ ny gazowej moze byc odzyskany przez skrapla¬ nie jego par w pewnej liczbie znanych skrapla¬ czy.Przedmiotem wynalazku jest odzyskiwanie cynku metalicznego z zawierajacych cynk zuzli hutniczych, szczególnie z zuzla z pieca szybo¬ wego, sluzacego do wytapiania olowiu procesem pirometalurgicznym.Wynalazek oparty jest na waznych pewnych wlasciwosciach termodynamicznych zuzli wy¬ plywajacych z pieca szybowego do topienia olo¬ wiu. Glówne skladniki takich zuzli stanowia: tlenek zelaza, wapno, krzemionka i tlenek cyn¬ ku oraz nieznaczna ilosc olowiu. Wlasciwosci takich-zuzli mozna okreslic, gdy przyjmie sie, ze zawieraja one ladunki atomowe, a kationy sa np. Fe2+, Fe8+, Zn2+ i Pb2+, natomiast anio¬ ny &a O2— i S2—. Zachodza tu pewne równo¬ wagi wazne dla wynalazku, które mozna wyra¬ zic w sposób nastepujacy: Pb2+ + S2 Pb S (gaz), (1) Pb*+ + O2- + CO (gaz) = Pb (ciekly) + C02 (gaz), Zn2+ + O2- + CO (gaz) = Zn (gaz) + C02 (gaz), (3) 2Fe2+ + CO2 (gaz) = 2Fe8+ + CO (gaz) + O2-, (4) Fe2+ + 2Fe3+ + 402- = Zn Fe*04 (stale), (5) Zn2+ + 2Fe*+ + 402- = Zn Fe*0* (stale), (6) Reakcja (1) wskazuje, ze w danej temperaturze preznosc gazowego siarczku olowiu ponad zuzlem jest proporcjonalna do produktu stezen jonów olowiu i siarki. Równanie (2) wskazuje, ze gdy stosunek CO*: CO w gazie zmniejszy sie poni¬ zej pewnej wartosci, wówczas jony olowiu w zu¬ zlu zostana zredukowane do olowiu metaliczne¬ go. Dlatego przy danej calkowitej zawartosci olowiu w zuzlu preznosc gazowego siarczku olo¬ wiu ponad powierzchnia zuzla winna byc stala tak dlugo, az stosunek CO*: CO jest dosc wy¬ soki, abjr zapobiec redukcji olowiu metaliczne¬ go. Równanie (3) wskazuje, ze stezenie par cyn¬ ku w gazach jest odwrotnie proporcjonalne do wartosci stosunku C02: CO oraz proporcjonalne do stezenia jonów cynkowych.Równanie (4) wskazuje, ze stosunek jonów zelazowych do jonów zelazawych, zawartych w roztworze jest proporcjonalny do pierwiastka kwadratowego z zawartosci stosunku CO*: CO.Równanie (5) wskazuje, ze przy wystarczaja¬ cym utlenianiu zelaza do tlenku zelazowego mozna osiagnac punkt, w którym nastepuje od¬ dzielanie magnetytu od roztworu. Równanie (6) wskazuje, ze przy obecnosci wystarczajacej ilos¬ ci zelaza ferrytowego zelazocynk moze byc stra¬ cony; zelazocynk tworzy z magnetytem staly roztwór. O ile wiec stosunek CO*: CO wzrosnie ponad pewna wartosc, wówczas oddziela sie sta¬ ly roztwór zelazocynku od magnetytu.Przy wartosci stosunku OO2: CO, wynosza cej ponad wartosc przy których oddziela sie magnetyt, dalsze zwiekszenie tego stosunku po¬ woduje zmniejszenie zawartosci zredukowanego cynku. Zatem ulatnianie sie siarczku olowiu przy minimalnej zawartosci cynku reguluje sie przez regulowanie stosunku CO*: CO tak, aby jego wartosc byla zblizona do wartosci, przy której nastepuje oddzielanie magnetytu. W ta¬ kich warunkach mozna usunac prawie calkowi¬ ta ilosc olowiu w postaci jego siarczki bez spo¬ wodowania dalszej redukcji cynku. Przy wy¬ twarzaniu nizszego stosunku CO*: CO w ga¬ zach moze nastapic redukcja i ulatnianie sie cynku.Stwierdzono, ze jezeli sproszkowane paliwo weglowe razem z powietrzem w ilosci wystar¬ czajacej do spalania wegla na mieszanine ga¬ zowa, zawierajaca tlenek i dwutlenek wegla (stosunek CO*: CO najlepiej równy 0,4—1,2, wdmuchuje sie do roztopionego zuzla zawiera¬ jacego cynk, otrzymanego z pieca szybowego do wytapiania olowiu, a wytwarzane gazy sa do¬ prowadzane do natryskowego skraplacza olo¬ wianego, to nastepuje redukcja wiekszej ilosci cynku zawartego w zuzlu i skroplenie go na metal ciekly. Jednak pewna czesc par cynku zo¬ staje w skraplaczu zamieniona na zuzel. Ulat¬ nia sie przy tym, praktycznie biorac, calkowita ilosc olowiu, lecz stwierdzono, ze im wieksza jest zawartosc olowiu w zuzlach, tym gorsza jest skutecznosc skraplania.Stwierdzono nastepnie, ze przy niskiej za¬ wartosci olowiu w zuzlach, uzyskuje sie dobra skutecznosc skrapllania, gdy sprosizkowane pa¬ liwo zawiera koks przy malej zawartosci wodo¬ ru. Ponadto otrzymuje sie tym gorsza skutecz¬ nosc skraplania im wiecej zawiera wodoru uzy¬ wany wegiel bitumiczny lub podobne inne pa¬ liwo.Wynalazek dotyczy sposobu odzyskiwania cyn¬ ku metalicznego z zawierajacego cynk roztopio¬ nego zuzla mailo zawierajacego olowiu. Do roz¬ topionego zuzla wdmuchuje sie sproszkowane paliwo weglowe o malej zawartosci wodoru przy doprowadzaniu powietrza w ilosci wystar¬ czajacej do tworzenia sie mieszaniny tlenkui dwutlenku wegla; zachodzi tu redukcja i ulat¬ nianie sie cynku zawartego w zuzlu, przy czym pary cynku sa nastepnie skraplane na cynk me¬ taliczny.Wedlug takiego sposobu odzyskiwania cynku metalicznego z zuzla jest pozadane, aby cynk, który nie zostal odzyskany w stanie metalicz¬ nym byl doprowadzany z powrotem do urzadze¬ nia w celu odzyskania go nastepnie w postaci metalicznej. Cynk, który uchodzi ze skraplacza, moze byc odzyskany przez wymywanie woda; tak odzyskany cynk w postaci sproszkowanej zawiera duza ilosc olowiu; zuzle tworzace sie w skraplaczu równiez zawieraja olów. Stwier¬ dzono, ze gdy przerabiane zuzle zawieraja takie produkty olowiano-cynkowe, to skutecznosc skraplania staje sie gorsza. Im wiecej tworzy sie produktów olowiano-cynkowych, tym wie¬ ksza czesc cynku znajdujacego sie w obiegu wraca z powrotem do przerabianych zuzli przy dalszym pogarszaniu sie skutecznosci skrapla¬ nia. Nie jest korzystne doprowadzanie z powro¬ tem do pieca produktów ubocznych w celu od¬ zyskania zawartego w nich cynku.Jeden ze sposobów przezwyciezenia powyz¬ szych trudnosci polega na tym, ze takie ubocz¬ ne produkty olowiano-cynkowe dodaje sie do materialów .wsadowych pieca 'szybowego, slu¬ zacego do wytapiania olowiu. W takim piecu olów jest odzyskiwany w postaci metalicznej, a cynk otrzymuje sie w postaci zuzla nadaja¬ cego sie do przeróbki.Jest wiec korzystniej cynkowe odpady zuzlo¬ we zawierajace równiez i olów, poddawac spie¬ kaniu razem-z koncentratami olowiu zawieraja¬ cymi cynk w celu wytworzenia spieków, które laduje sie do pieca szybowego, sluzacego do wytapiania olowiu; olów metaliczny razem z zuzlem zawierajacym cynk o malej zawartos¬ ci olowiu odprowadza sie z pieca szybowego.Ten roztopiony zuzel poddaje sie przeróbce spo¬ sobem wedlug wynalazku w celu odzyskania za¬ wartego w nim cynku metalicznego.Stwierdzono, ze gdy przerabiany zuzel wy¬ kazuje duza zawartosc olowiu, to olów moze byc oddzielony przez wdmuchiwanie do zuzli sproszkowanego materialu weglistego razem z iloscia powietrza, wystarczajaca w przyblize¬ niu do spalania wegla na dwutlenek wegla.Wynalazek dotyczy równiez sposobu odzyski¬ wania cynku z roztopionych zuz.li zawierajacych cynk, wedlug którego zuzle wpierw przedmu¬ chuje sie sproszkowanym paliwem weglowym zmieszanym z ppwietrzem wzietym w takiej ilosci, aby wytwarzaly sie gazy utleniajace w celu usuniecia olowiu i/siarki. Nastepnie zuzle przedmuchuje sie sproszkowanym paliwem we¬ glowym o ma!ej zawartosci wodoru przy uzydiu powietrza w takiej ilosci, aiby tworzyly sie gazy stosunkowo redukcyjne w celu zredukowania cyniku i usuniecia go w postaci metalicznych par cynku.Korzystnie jest, gdy paliwo (które moze za¬ wierac tylko sam wegiel lub wegiel i wodór jako glówne skladniki palne) jest wdmuchiwa¬ ne w zawierajace cynk zuzle przy uzyciu po¬ wietrza w ilosci wystarczajacej do calkowitego spalania wodoru na pare wodna, a wegla — na dwutlenek wegla. Zuzle po takiej obróbce do¬ prowadza sie do innego pieca, w którym wdmu¬ chuje sie sproszkowany koks lub inne paliwo weglowe ubogie w zawartosc wodoru do roz¬ topionych zuzli przy uzyciu ilosci powietrza wystarczajacej do spalarnia wegla na gaz za¬ wierajacy wiecej tlenku wegla niz dwutlenku wegla. Tworzace sie gazy doprowadza sie do olowiowego skraplacza rozpryskowego. Uzys¬ kuje sie korzystne warunki odzyskiwania cynku metalicznego.Glównym celem obróbki zuzli gazami utle¬ niajacymi jest usuniecie olowiu; wystepuje tu olów w postaci gazowego siarczku olowiu, sta¬ nowiacy glówny powód malej skutecznosci skra- landa cynku podczas jego redukcji i ulatnianiu sie z zuzli. Przy zuzlach typowych, zwykle po¬ czatkowa zawartosc w nich olowiu jest mniej¬ sza, niz potrzebna do utworzenia siarczku olo¬ wiu z siarka znajdujaca sie w zuzlach. Jakkol¬ wiek siarka jest eliminowana co najmniej w ilosci równowaznej chemicznej ilosci usuwanego olowiu, to jednak znaczna czesc siarki pozostaje w zuzlach, podczas gdy usuwanie olowiu jest prawie calkowite. Po obróbce usuwania olo¬ wiu zcstaje wyeliminowany glówny czynnik wplywajacy niekorzystnie na skutecznosc skra¬ plania i przy procesie ulatniania cynku tworza sie inne zwiazki siarki niz siarczek olowiu. Do¬ datek olowiu do zuzli dziala silnie katalitycznie na usuwanie siarki.W celu uzyskania dalszego polepszenia sku¬ tecznosci skraplania, niekiedy jest korzystne dodanie do roztopionych zuzli podczas obróbki ich gazami stosunkowo utleniajacymi, pewnej ilosci odpadów zawierajacych tlenek olowiu lub innych odpadów olowionosnych o malej zawar¬ tosci siarki. Stwierdzono, ze przy dodaniu olo¬ wiu do zuzla w chwili gdy zawartosc w nim olo¬ wiu odpowiada wagowo czterokrotnej zawar¬ tosci w nich siarki, usuwanie olowiu moze byc dokonane prawie calkowicie; dalsze dodawanie — I —olowiu przy korzystnych warunkach usuwania siarki powoduje, ze staje sie mniej skuteczne usuniecie olowiu.Gdy do roztopionych zuzli hutniczych wdmu¬ chuje sie sproszkowany koks przy uzyciu po¬ wietrza w ilosci wystarczajacej do tworzenia sie gazów zawierajacych tlenek i dwutlenek wegla, to glównymi skladnikami takich gazów sa azot, tlenek wegla, dwutlenek wegla i pary cynku. Jednak stwierdzono, ze rózne skladniki zuzla sa w pewnym stopniu unoszone przefc gazy.Stwierdzono równiez, ze pewne takie skladni¬ ki sa unoszone w gazach w postaci czastek cie¬ czy, natomiast inne skladniki sa zawarte w ga¬ zach w postaci par lub zwiazków chemicznych.Ponadto stwierdzono dalej, ze czastki zuzla unoszone w gazach mozna w znacznym stopniu zatrzymac przed skraplaczem w znany sposób, np. za pomoca specjalnej przestrzeni, znajdu¬ jacej sie nad kapiela zuzlowa w miejscu, gdzie szybkosc ruchu gazów nie jest zbyt duza, aby umozliwic opadanie takich czastek z powrotem do zuzla lub tez przez umieszczenie filtru kok¬ sowego na drodze przeplywu gazów albo przez spowodowanie naglej zmiany kierunku przeply¬ wu gazów wzglednie przez kombinacje tych za¬ biegów. Skladnik! opuszczajace kapiel zuzlowa w postaci par nie moga byc jednak usuniete przez taka obróbke. Gdy zanieczyszczenia pary dosiegna skraplacza, to zostaja one zamienione na stale zwiazki, dzialajace jako zarodniki do tworzenia sie pylu i zmniejszaja skutecznosc skraplania cynku metalicznego.Trzy skladniki wyparowujace z kapieli zuzlo¬ wej glównie stanowia olów, krzem i siarke. Nie jest dokladnie okreslona postac lotna tych skladników, lecz jest prawdopodobne, ze gdy produkty gazowe zawieraja znaczne ilosci tlen¬ ku i dwutlenku wegla, olów jest wyparowywa¬ ny czesciowo w postaci metalicznej i czescio¬ wo postaci siarczku; gdy paliwo zawiera duzo wodoru, wystepuje tworzenie sie pary krzemu i siarki oraz pewna iilosc siarczku wodoru.Sposób przeróbki zuzli wedlug wynalazku w celu usuniecia z nich olowiu i siarki przepro¬ wadza sie w takich warunkach, aby gazowe produkty spalania paliwa zawieraly wiekszy stosunek dwutlenku wegla do tlenku wegla, niz jest stosowany przy nastepujacej redukcji cyn¬ ku z zuzli. W celu zapobiezenia w pierwszym stadium procesu redukcji duzej ilosci cynku jest konieczne wytwarzanie gazów, zawierajacych tak wysoki stosunek dwutlenku wegla do tlen¬ ku wegla, aby odpowiednia zawartosc w zuzlu tlenku zelaza zostala utleniona z tlenku zelaza¬ wego na zelazowy. Znaczy to, ze paliwo winno byc zasilane z taka iloscia powietrza, potrzeb¬ nego do calkowitego spalania lub tez nieco z wieksza iloscia powietrza niz potrzebne jest do calkowitego spalania, lecz produkty gazowe moga zawierac pewna ilosc tlenku wegla (i wo¬ doru) bez zawartosci wolnego tlenu. Praktycz¬ nie biorac, górna granica zawartosci tlenu wzgle¬ dem wartosci stosunku CO2/CO winna byc nie¬ duza i jest niekorzystne miec gazy utlenione wystarczajaco do tworzenia stalego magnetytu lub zelazocynku. Przy górnej granicy zawar¬ tosci tlenu, usuwanie cynku z zuzla jest zaha¬ mowane oraz usuwanie siarki staje sie przy¬ spieszone przy zmniejszonym stosunku CO2/CO; w tym przypadku usuwanie olowiu nie jest bar¬ dzo skuteczne. Ogólnie biorac, jest wiec ko¬ rzystnie prowadzic proces mozliwie w poblizu tej górnej granicy zawartosci tlenu. Przy prze¬ róbce typowych zuzli utlenianie magnetytu roz¬ poczyna sie prawdopodobnie gazem powstalym przy 97% spalenin wegla (to znaczy przy sto¬ sunku CO2/CO wynoszacym 94:6 i stosunku H2O/H2 — 97 :3). Stwierdzono, ze w celu wy¬ tworzenia takiego gazu nalezy paliwo dopro¬ wadzac z wieksza iloscia powietrza, niz jest wymagana do calkowitego spalania wegla na dwutlenek wegla, a wodoru na pare wodna.W celu wytworzenia korzystnych warunków obróbki ze wzgledu na unikanie usuwania cyn¬ ku, nalezy doprowadzac powietrze w ilosci co najmniej wystarczajacej do spalania calkowitej ilosci wegla na dwutlenek wegla i calkowitej iloloi wodoru na pare wodna Przy przeróbce szczególnego rodzaju zuzli zakres w jakim mu¬ si byc zwiekszony stosunek powietrze/paliwo moze byc okreslony przez znalezienie stosunku powietrze/paliwo, przy którym nastepuje utle¬ niacie magnetytu oraz utrzymujac stosunek po- wieitrze/paliwo np. 5'% ponizej wartosci kry¬ tycznej.Ogólnie biorac, tworzenie magnetytu zaczyna sie wówczas, gdy stosuje sie powietrze w ilos¬ ci równej okolo 1,1 krotnie ilosci potrzebnej do uzyskania calkowitego spalania calkowitej ilos¬ ci paliwa. Ogólnie zaleca sie stosowac powietrze w nadmiarze 5% ilosci powietrza potrzebnej dó calkowitego spalania paliwa na dwutlenek we¬ gla i wodoru na pare wodna; posiada to taka korzysc, ze zawsze zapewnia ponowne tworze¬ nie sie magnetytu i nie zachodzi znaczne ulat¬ nianie cynku* Stwierdzono przy prowadzeniu pieca szybo¬ wego do wytapiania olowiu, ze przy materialach -i-wsadowych o zbyt duzej zawartosci olowiu stwa¬ rza sie niekorzystne warunki pracy pieca. Przy przeróbce bogatych koncentratów olowiu stwier¬ dzono, ze konieczne jest dodanie do materialów wsadowych pewnych materialów rozcienczaja¬ cych, np. pewnej ilosci zuzli czesto granulowa¬ nych.Przy piecach szybowych do wytapiania olo¬ wiu w zastosowaniu do przetapiania koncen¬ tratów olowianych, zawierajacych cynk tworza sie zwykle zwaly zuzla cynkowego. Jezeli pie¬ ce takie stosuja sposób wedlug wynalazku, to jako material rozcienczajacy materialy wsado¬ we takich pieców moga stanowic stare zuzle cynkonosne. Zatem sposób wedlug wynalazku umozliwia odzyskiwanie cynku metalicznego za¬ wartego w koncentratach olowianych oraz z zu¬ zla zawierajacego cynk, uzywanego jako doda¬ tek rozcienczajacy.Przyklad. Gdy przerabiany zuzel otrzy¬ muje sie z pieca w stanie roztopionym oraz pa¬ liwo do usuwania z zuzli olowiu i siarki stano¬ wi wegiel o malej zawartosci wodoru, wówczas potrzebna zawartosc wegla (O) w paLwo wy¬ nosi zwykle 3—6% ciezaru zuzla. Gdy uzywa¬ ne paliwo zawiera wodór i wegiel, to ilosc wy¬ magana paliwa, moze byc obliczona jako równo¬ waznik wartosci kalorycznej ilosci wegla przy górnej granicy jego zuzycia.Przy takiej przeróbce usuwa sie prawie cal¬ kowita ilosc olowiu wraz z pewna iloscia siar¬ ki. Usuniecie calkowitej ilosci olowiu czyni moz¬ liwe prowadzenie nastepnego stadium procesu, polegajacego na redukcji cynku, zapewniajac przy tym dobra skutecznosc skraplania cynku; olów w polaczeniu z siarka stanowi najbardziej szkodliwy czynnik skutecznosci skraplania; siar¬ ka przy braku olowiu dziala mniej skutecznie.Przy stosowaniu paliwa z wystarczajaca iloscia powietrza do calkowitego spalania, to ilosc siar¬ ki usunietej jest w pewnym nadmiarze do rów¬ nowaznej chemicznie ilosci olowiu; wskazuje to, ze prawdopodobnie wieksza czesc olowiu, ulat¬ nia sie w postaci siarczku olowiu oraz pewna ilosc siarki utlenia sie w innej postaci. Przy zwiekszeniu wartosci stosunku powietrze/pali¬ wo nastepuje zwiekszenie ilosci par siarki i dwu¬ tlenku siarki. Glówna zaleta sposobu w zwiaz¬ ku z oddzieleniem magnetytu jest ta, ze staje sie mozliwe latwiejsze usuniecie siarki z prze¬ rabianych zuzli.Korzystnie jest wprowadzac do gazów opusz¬ czajacych przerabiana kapiel zuzlowa powietrze w nadmiarze w celu przeksztalcenia siarczku olowiu na siarczan olowiu, a inne zwiazki siarko¬ we na dwutlenek siarki. Te gazy moga byc kie¬ rowane do palenisk kotlowych w celu wykorzy¬ stania ich ciepla utajonego do podgrzewania pa¬ ry, po czym doprowadza sie je do odpylacza w celu oddzielenia czastek siarczanu olowiu, zawierajacych tylko mala ilosc tlenku cynku.Nastepnie gazy poddaje sie plukaniu (woda przy ewentualnym dodatku alkalii, np. wapna) w ce¬ lu usuniecia z nich dwutlenku siarki. Czesc tych gazów moze byc wdmuchiwana wraz z powie¬ trzem z powrotem do kapieli zuzlowej; ulatwia to usuwanie siarki z zuzli przy spalaniu danej ilosci paliwa.Roztopiony zuzel/ po usunieciu z niego olo¬ wiu i czesciowo siarki, doprowadza sie do dru¬ giego pieca. Do tego pieca wdmuchuje sie w strumieniu powietrza sproszkowane paliwo we¬ glowe przy takiej ilosci powietrza, aby produk¬ ty spalania byly przystosowane do redukcji cyn¬ ku zawartego w zuzlu; cynk zawarty w takich gazach moze byc skroplony w skraplaczach olo-. wianych. Uzywane paliwo winno byc ubogie w zawartosc wodoru, gdyz tworzaca sie para wodna wplywa na skraplanie cynku. Odpowied¬ nim weglem jest wegiel krótkoplomienny, koks lub antracyt. Ogólnie biorac, ilosc powietrza wdmuchiwanego ze sproszkowanym paliwem winna wynosic 60—70°/o ilosci powietrza wyma¬ ganego do calkowitego spalania. Poczatkowe produkty spalania redukuja cynk oraz czescio¬ wo redukuja tlenek zelazowy do 'tlenku.zelaza¬ wego zawartego w zuzlu. W gazach opuszcza¬ jacych skraplacz stosunek objetosciowy CO*:CO wynosi najlepiej 0,4—1,2.W zastosowaniu do przerabianego zuzla, za¬ wierajacego 17—18% cynku wymagana ilosc wegla (C) wynosi ogólnie 18—25°/o w stosunku do ciezaru przerabianego zuzla.Pozostalosci zawierajace olów — cynk, otrzy¬ mywane ze skraplacza i pluczki wodnej, zwykle dodaje sie do materialów wsadowych pieca szy¬ bowego do wytapiania olowiu. O ile takie po¬ zostalosci zawieraja malo siarki, to mozna je dodawac do zuzla przed jego odolowieniem i od¬ siarczeniem stosunkowo utlenionym gazem. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób odzyskiwania cynku metalicznego z roztopionych zuzli zawierajacych cynk i o malej zawartosci olowiu, znamienny tym, ze do zuzli wdmuchuje sie sproszkowane pa¬ liwo weglowe o malej zawartosci wodoru przy uzyciu powietrza w ilosci wystarcza¬ jacej do tworzenia sie mieszaniny dwutlen¬ ku i tlenku wegla, umozliwiajaca redukcje _ 5 —i ulatnianie sie cynku zawartego w przera¬ bianych zuzlach, przy czym tworzace sie pa¬ ry cynku skrapla sie na cynk metaliczny. ft. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pyl cynkowy ze skraplacza spieka sie razem z koncentratami olowiu, zawierajacymi cynk, w postaci spieków, które dodaje sie do ma¬ terialów wsadowych pieca szybowego do wy¬ tapiania olowiu, z którego otrzymuje sie olów metaliczny razem z zuzlem zawieraja¬ cym cynk i o malej zawartosci olowiu i wy- kraplajacy z pieca szybowego, który podda¬ je sie przeróbce sposobem wedlug wynalaz¬ ku w celu odzyskania cynku metalicznego. 3. Sposób wedlug zastrz, 1, znamienny tym, ze do zuzli wdmuchuje sie mieszanine sprosz¬ kowanego paliwa weglowego i powietrza wzietego w takiej ilosci, aby powstawal gaz stosunkowo utleniony w celu usuniecia olo¬ wiu i siarki, po czym wdmuchuje sie taka mieszanine paliwa o malej zawartosci wo¬ doru i powietrza przy takiej jego ilosci, aby tworzyl sie gaz stosunkowo redukcyjny w ce¬ lu redukcji cynku i usuniecia go w postaci par cynku metalicznego. 4. Sposób wedlug zastrz. 3, znamienny tym, ze paliwo zawierajace tylko wegiel lub wegiel i wodór jako glówne skladniki palne, wdmu¬ chuje sie do roztopionych zuzli zawieraja¬ cych cynk razem z powietrzem w ilosci wy¬ starczajacej do zapewnienia calkowitego spa¬ lania wodoru na pare wodna, a wegla na dwutlenek wegla, po czym zuzle po takiej przeróbce doprowadza sie do drugiego pieca, w którym sproszkowany koks (lub inne pa¬ liwo weglowe o malej zawartosci wodoru) wdmuchuje sie do roztopionych zuzli przy ilosci powietrza wystarczajacej do spalania wegla na gazy, zawierajace wiecej tlenku wegla niz dwutlenku wegla, które doprowa¬ dza sie do skraplacza olowianego. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, w zastosowaniu do roztopionych zuzli cynkonosnych, pochodza¬ cych z pieca szybowego do wytapiania olo¬ wiu, znamienny tym, ze najpierw sproszko¬ wane paliwo weglowe wraz z powietrzem za¬ wierajacym tlen w ilosci wystarczajacej do spalania wegla na dwutlenek wegla i pewnej ilosci wodoru zawartego wa paliwie na pare wodna wdmuchuje sie do roztopionych zuzli, wskutek czego nastepuje wyparowanie wie¬ kszej ilosci olowiu i malej ilo:ci cynku, po czym sproszkowane paliwo weglowe o malej zawartosci wodoru razem z powietrzem, za¬ wierajacym ilosci tlenu wystarczajacej co najmniej do spalania wegla na tlenek wegla, lecz niewystarczajacej do spalania wegla na mieszanine skladajaca sie z równej objetos¬ ciowo ilosci tlenku i dwutlenku wegla, wdmu¬ chuje sie do roztopionych zuzli, wskutek cze¬ go cynk zawarty w zuzlach zostaje zreduko¬ wany i wyparowany, a gazy zawierajace pa¬ ry cynku kieruje sie do skraplacza w celu odzyskania cynku metalicznego. 6. Sposób wedlug zastrz. 5, znamienny tym, ze gazy zawierajace cynk doprowadza sie do kontaktu z roztopionym olowiem w celu skro¬ plenia cynku metalicznego hamujac utlenia¬ nie sie cynku za pomoca dwutlenku wegla. 7. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze pary olowiu i cynku powstale podczas wste¬ pnej przeróbki zuzli paliwem weglowym, od¬ zyskuje sie z gazów i doprowadza z powro¬ tem do materiajów wsadowych pieca szybo¬ wego do wytapiania olowiu. 8. Sposób wedlug zastrz. 6, znamienny tym, ze materialy ze skraplacza zawierajace cynk nie odzyskany w postaci metalu podczas skraplania gazów cynkonosnych oraz zawie¬ rajacych równiez olów, dodaje sie do mate¬ rialów wsadowych pieca do wytapiania olo¬ wiu w celu odzyskania zawartego w nich cynku. Metallurgical Processes Limited The National Smelting Company Limited Metallurgical Development Company Zastepca: mgr inz. Adolf Towpik rzecznik patentowy P.W.H. wzór jednoraz. zam. PL/Ke, Czst. zam. 1692 26. 5. 60. 100 egz. Al pism. ki. 3. PL