Najdluzszy czas trwania patentu do 31 stycznia T940 r.Wynalazek niniejszy stanowi dalsze rozwiniecie patentu Nr 1491, a wyróznia sie przedewszystkiem znacznie nizszemi kosztami budowy i oszczednoscia czasu.Istota niniejszego wynalazku polega na tern, ze proponowane w patencie Nr 1491 usztywnienia poprzeczne podluznych od¬ cinków przekroju skladaja sie z ustawio¬ nych luków z zelaza ksztaltowego, stano¬ wiacych wlasciwy szkielet obudowy, zbu¬ dowanego z desek albo plyt betonowych lub zelaznych, pokrywajacych w kierunku podluznym luk przekopu lub chodnika.Rysunek uwidacznia kilka przykladów wykonania wynalazku, a mianowicie fig. 1 czesc przekopu w przekroju, fig. 2—prze¬ krój poziomy przez /—7 fig. 1, fig. 3—wi¬ dok boczny lewej sciany przekroju od jego srodka, fig. 4—przekrój przedstawiajacy wiazania poszczególnych czesci luków, fig. 5—podobny, jak fig. 1, przekrój innej od¬ miany wykonania, fig. 6—widok odpowia¬ dajacy fig. 3, fig. 7—wiazanie podatne pod¬ stawy wsporników w podzialce wiekszej i fig 8—przekrój fig. 7 przez IV—IV.Robota murarska w wykonaniu wedlug fig. 1—4 ogranicza sie, poza wykonaniem posady, do zbudowania niskich bocznych pasów muru 1, 1, stanowiacych oparcie wlasciwego szkieletu obudowy. Do tego podmurowania wchodza gesto ustawione pionowe zelazne stojaki 3, 3, najpraktycz-s niej z zuzytych szyn kopalnianych, zao- patrzóne w p¥fyTuBków 4, 4 i 5, 5 (fig. 3); kazda para lubków parzystych 4, 4 i 5, 5 tworzy jarzmo slizgowe polaczone srubami z odpowiednim stojakiem 3. Jarzma te sta¬ nowia prowadnice luków 6, zbudowanych równiez z odcinków szyn i dopasowanych dolnemi koncówkami do jarzem 4,4 i 5,5 stojaków 3, 3 w taki sposób, ze moga sie w stosunku dó nicji przesuwac prostopadle.Odfeglosc dwóch stojaków 3, a wiec i lu¬ ków 6, zalezy od dlugosci posiadanych de¬ sek 7, które powinny zyskac zupelnie pew¬ ne oparcie. Deski zaklada sie wpoprzek luków od strony zewnetrznej. Para luków 6 wraz ze stojakami 3 i deskami stanowi odcinek obudowy, z którym stykaja sie po¬ dobne odcinki A2, A.2 i t. d. Deski stykaja sie przytem storcowo. Aby obudowie za¬ pewnic pewna podatnosc na cisnienie skal w dwóch miejscach powyzej stojaków 3, 3 i w ich najblizszem sasiedztwie zaklada sie polana drewniane 8, 8 pomiedzy para o- kraglaków 7, 7.W przykladzie na fig. 5—8 luki U u- tworzone sa równiez ze starych szyn kopal¬ nianych, polaczonych z soba nie okragla¬ kami lecz ksztaltówkami szynowemi 12.Ksztaltówki 12 spoczywaja na pasach lu¬ ków 11 i polaczone sa ponadto linkami 137~ 13 (fig. 6), które obejmuja szyny 12. Dol¬ na szyna 12 polaczona jest z lukami 11, 11 zapomoca srub lub sworzni. Do ksztaltów¬ ki dolnej przymocowane sa linki 13. Za¬ miast rozstawionych po 30 cm ksztaltówek zelaznych (fig. 5) stosowac mozna betono¬ we lub cjrewniane okraglaki 12l. W ostat¬ nim wypadku uklada sie jednak okragla¬ ki jeden tuz obok drugiego.Konce dolne luków 11 oprawione sa w jarzmach 14, umocowanych w betonie lub murze podstawy przekopu i odpowiadaja prowadnicom 3, 3 (fig. 1—4). Konce luków moga sie przesuwac przytern w prostopa¬ dlym kierunku, nie maja jednak ruchów bocznych. Jarzma zbudowane sa z kawal¬ ków szyn 15,15 (fig. 8). Pas 16 laczy czte¬ ry górne konce tych szyn. Odstep 17, jaki powstaje z prawej strony jarzma (fig. 7) pomiedzy szynami 15, 15 stanowi prowad¬ nice konca 18 luku 11. Koncówka 18 nie dochodzi do powierzchni podstawy. W wol¬ nej przestrzeni, jaka tu powstaje, ustawio¬ ne sa klocki drewniane 19, 19, na których moze sie opierac koniec 18 za posrednic¬ twem plyty zelaznej. Klocki 19, 19 w razie nadmiernego cisnienia skal stanowia po¬ datne wstawki.Niezaleznie od luków 11, 11 mozna równiez i wiazaniom 12, 12 zapewnic po¬ datne oparcie. Przyklad takiego oparcia w razie wiazan z okraglaków podaje fig. 7.Dolne okraglaki /21 spoczywaja przytem na posiadajacych odpowiednie wyglebie¬ nia^ wstawkach betonowych 21. Wstawki te maja -siodelka i opieraja sie o klocki zde¬ rzakowe, umieszczone na spagu przekopu.W podobny sposób mozna wykonac podat¬ na opore dla wiazan 12, wykonanych z szyn zelaznych.Zamiast uwidocznionych na rysunku dwóch podatnych polaczen pomiedzy kon¬ cami luków i stojakami, wzglednie jarzma¬ mi, mozna stosowac wieksza ilosc takich polaczen, jezeli nalezy oczekiwac wiek¬ szych przesuniec mas skal. Dolne polacze¬ nia rozklada sie zazwyczaj symetrycznie na obwodzie luków. Jarzma mozna wyko* nac w inny sposób, a wiec w postaci np. odcinków rur, przymocowanych do stoja¬ ków 3 lub 14+ Przy znacznem cisnieniu skal mozna zdwoic luki (Hnje przerywane na fig. 5.). W razie stosowania okraglaków, jako wiazan^ okraglaki te mieszcza sie po¬ miedzy ustawionemi w pionowej pla¬ szczyznie lukami. PL