PL43197B1 - - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy nowego sposobu wytwa¬ rzania bis-czwartorzedowych soli amoniowych siarczków alifatycznych o wzorze ogólnym RjjNCHjCASCHZ CHe n(-R2 \ZA w którym R± i R2 oznaczaja niskoczasteczkowe reszty alkilowe, a A oznacza jednowartosciowy anion, np. anion chlorowcowy. Zwiazki tej gru¬ py odznaczaja sie wybitnym dzialaniem ganglio- piegicznym i przeciwcisnieniowym przy malej toksycznosci (J. Fakstorp, J. G. A, Pedersen, Acta Pharmacol. ToxicoL 10, 7, 1954 i moga znalezc zastosowanie przy leczeniu pewnych postaci nadcisnienia.Znane dotychczas sposoby (K. J. M. Andrews, F. Bergel, A. L. Morrison, J. Chem. Soc. 1953, 2998; A. Fakstorp, J. Christiansen, Acta Chem.Scand. 8, 346, 1954; M. Borovicka, M. Protiva, Chem. listy 48, 1374, 1954) otrzymywania wy¬ mienionych wyzej zwiazków (I) wykazuja przy przeprowadzeniu ich na skala techniczna pewne niedogodnosci. Jako material wyjsciowy sluzy chlorowodorek chlorku 2-dwualkiloaminoety- loizotiuroniowego (II) który dzialaniem roztwo¬ ru NaOH zostaje rozlozony i przeprowadzony w merkaptan 2-dwualkiloaminoetylowy (III), po czym sól stadowa tego mericaptenu konden- snje sie z chlorkiem 2-dwualklloaminoetylowym.Otrzymany siarczek bis-/2-dwualkiloaminoetylii(IV) przeprowadza sie nastepnie przez przy¬ laczenie halogenku ajLkilowego w odpowiednia bis-czwartorzedowa sól amoniowa (I).III -~(Ri)rN'CHtCHySCHsCHtN=(RA\~{ ^ jv '* Proces otrzymywania wolnego merkaptamu 2-dwualkiloaminoetylowego (III) jest uciazliwy i przebiega z bardzo mala wydajnoscia. Jest to prawdopodobnie spowodowane duza nie- trwaloscia tego zwiazku, która nalezy przypi¬ sac czesciowo amfoterycznemu charakterowi (jednoczesna obecnosc kwasowej i zasadowej grupy w ozastteozce), a "czesciowo obecnoscia wrazliwej grupy merlkaptanowej -SH, laitwo ule¬ gaj aceij utleinianiu itaiem powietrza do grupy dwlusiarczkoweó -S-S-.Z tego samego powodu nastepujace po tym przeprowadzenie ttego meirkapitamiu w siarczek (IV) przebiega równiez z niezadawalajaca wy¬ dajnoscia. W ten sposób, otrzymano np. naj¬ wazniejszy merkaptan, to znaczy merkaptan 2-dwumetyloaminoetylowy (III), R± = CHJ, z wydajnoscia 30 — 40% (Chem. listy 48, 1374, 1954), a nastepujaca po tym kondensacja do siarczku (IV), (R1 = CHJ przebiegla z wydaj¬ noscia 60%. Badacze dunscy (Acta Chem. Scand. 8, 346, 1954) otrzymali ten sam merkaptan z wydajnoscia 31*/©, a wydajnosc produktu kon¬ densacji (IV) wynosila u nich 36,5%. Autorzy brytyjscy (J. Chem. Soc. 1953, 2998) otrzyma¬ li omawiany merkaptan metoda R. O. Clintona U. J. Salvadora, S. C. Laskowskiego i C. M.Sutera (J. A. Chem. Soc. 70, 950, 1948) z wy¬ dajnoscia 22%, a kondensacje przeprowadzili z wydajnoscia 54%. Z danych tych wynika, ze siarczek (IV), (R± = CHJ mozna otrzymac z soli izotiouroniowej (II) zaleznie od metody otrzymywania, z wydajnoscia ogólna 11 — 21%.Stwierdzono, ze uzyskuje sie znacznie wyzsze wydajnosci, jesli pominie sie wyodrebnianie merkaptanu 2^dwuetyloaminoetylowego (III). Do hydrolizy soli izotiuroniowej stosuje sie naj¬ korzystniej wodno-alkoholowy roztwór czte¬ rech równowazników wodorotlenku metalu al¬ kalicznego. Hydroliza ta (zuzycie dwóch równo¬ wazników wodorotlenku) przebiega juz w tem¬ peraturze pokojowej i wytworzony merkaptan (III) zostaje bezposrednio zobojetniony przez trzeci równowaznik wodorotlenku, z utworze¬ niem soli metalu alkalicznego. Otrzymany roz¬ twór traktuje sie nastepnie alkoholowym roz¬ tworem chlorowodorku chlorku 2-dwualkiloami¬ noetylowego, przy czym zasada chlorku 2^dwu- alkiloaminoetylowego zostaje uwolniona pod dzialaniem czwartego równowaznika wodoro¬ tlenku i zachodzi pozadana kondensacja do siarczku (IV). W celu zakonczenia kondensacji mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do wrzenia.Przez znana przeróbke mieszaniny reakcyjnej i destylacje produktów otrzymuje sie w czystej postaci siarczek (IV) z wydajnosci ponad 50%.Synteze doprowadza sie w znany sposób do konca przez przylaczenie do siarczku (IV) ha¬ logenku alkilu, przy czym jako rozpuszczalnik najlepiej jest stosowac aceton.Przyklad. Do roztworu 60 g wodorotlenku potasowego w 150 cm8 metanolu i 15 cm8 wody dodaje sie mieszajac 57 g chlorowodorku chlor¬ ku 2-dwumetyloaminoizotiuroniowego, miesza mieszanine w ciagu 3 godzin w temperaturze pokojowej i pozostawia ja przez noc w spo¬ koju. Nastepnego dnia dodaje sie mieszajac roz¬ twór '38 g chlorowodorku chlorku 2-dwumety- loaminoetylowego w 100 cm8 metanolu i mie¬ szanine miesza najpierw w temperaturze poko¬ jowej w ciagu jednej godziny, a nastepnie ogrzewa pod chlodnica zwrotna na lazni wodnej do wrzenia i gotuje w ciagu 5 godzin przy ciaglym mieszaniu. Po odstaniu sie mieszaniny przez noc, odsacza sie wydzielony chlorek po¬ tasowy i przemywa go kilkakrotnie metanolem.Polaczone przesacze zageszcza sie nastepnie pod zmniejszonym cisnieniem do objetosci oko¬ lo 200 cm8 wody i ekstrahuje eterem oleisty produkt. Wyciag eterowy osusza sie stalym wodorotlenkiem potasowym i odparowuje, po uprzednim przesaczeniu. Przez destylacje po¬ zostalosci pod zmniejszonym cisnieniem otrzy- -2 -muje sie siarczek bis — (2-dwumetyloamino- etylowego) o wzorze: (CH,)r NCHMSCHjCHjHCH,), z wytdajnioiscia 24 ig (33%). Jego temperatura wrzenia pod cisnieniem 12 mm Hg wynosi 93 — 98°C.Do roztworu 91 g jodku etylu w 50 cms acetonu wkrapla sie, mieszajac, pod chlodnica zwrotna, w ciagu 30 minut, roztwór siarczku bis — (2-dwumetyloaminoetylowego) w 130 cm3 acetonu, przy czym utrzymuje sie temperature 20°C. Po jednogodzinnym mieszaniu pozostawia sie mieszanine reakcyjna w ciagu 24 godzin w spokoju. Nastepnego dnia ogrzewa sie ja na lazni wodnej do wrzenia i po 30 minutach znów pozostawia przez noc w spokoju. Wy¬ dzielony produkt odsacza sie i przemywa 40 cm8 acetonu. Otrzymany prawie z teoretyczna wydajnoscia produkt mozna oczyscic przez przekrystalizowanie we wrzacym wodnym eta¬ nolu (stosunek ilosciowy np. 33 g substancji, 90 cm8 etanolu i 12 cm8 wody). Otrzymany dwujodoetylan siarczku bis — (2-dwumetyloa- minoetylu) o wzorze: CH, TH, \Z3 •3 *j posiada temperature topnienia 276 — 277°C. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania bis-czwartorzedowych soli amoniowych siarczków alifatycznych o wzo¬ rze ogólnym: u\ R, R^NCHCHSCHCHN^ 2A w którym J?i i R2 oznaczaja nieczastecszteoiwe reszty alkilowe, a A oznacza jednowartosciowy anion np. anion chlorowcowy przez dzialanie alkaliami na chlorowodorek chlorku 2-dwualki- loaminoacetyloizotiuroniowego, kondensacje so¬ li otrzymanego merkaptanu 2-dwualkiloaminoe- ityilaiweigozchlewikiem 2-d(wuiaMloamiinoetyliO(wyim i przeprowadzenie otrzymanego siarczku bis — (2-dwualkiloaminoetylowego) dzialaniem halo¬ genku alkilowego w odpowiednia bis — czwar¬ torzedowa sól amoniowa, znamienny tym, ze chlorowodorek chlorku 2-dwualkiloaminoetyloi- zotiuroniowego poddaje sie dzialaniu wodno- alkoholowego roztworu czterech równowazni¬ ków wodorotlenku metalu alkalicznego, a otrzy¬ many roatwór toaz wyiddireJbnfilaTiia merkajptamiu 2-dwualkiloaminoetylowego, poddaje sie zna¬ nej przeróbce na bis — czwartorzedowe sole amoniowe. SPOFA, Sdruzeni podniku pro zdravotnickou vyrobu Zastepca: Mgr Józef Kaminski rzecznik patentowy PL