Opublikowano dnia 31 pazdziernika 1959 r.£ POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 42418 KI. 38 g, 1/50 Kazimierz Frankoiuski Zbaszyn, Polska Marian Boch Zbaszyn, Polska Korowaczka wikliny Patent trwa od dnia 24 lutego 1959 jr.Przedmiotem patentu jest urzadzenie me¬ chaniczne, zwane korowaczka, a sluzace do me¬ chanicznego zdejmowania kory z jednorocznych pretów wiklinowych niezaleznie od stopnia ich dlugosci oraz niezaleznie od sposobu przygo¬ towania wikliny do korowania, badz to droga pobudzenia do zycia miazgi twórczej, przez wstawienie do moczarki; badz tez droga go¬ towania, parzenia lub na drodze chemicznej.Do tej pory korowanie wikliny odbywa sie wylacznie recznie za pomoca klamer zelaznych.Kilkanascie lat temu do korowania byl uzy¬ wany beben z wmontowanymi na nim 6 rze¬ dami klamer sprezynujacych, przy czym byl on obudowany od góry stala pokrywa drewnia¬ na. Stosowano ten przyrzad wylacznie do ko¬ rowania wikliny gotowanej dlugosci 100 — 1?0 cm. Na skutek licznych wad przyrzad ten^ nie znalazl zastosowania w przemysle wikli- niarskim, gdyz podawanie wikliny pod wirujace klamry odbywalo sie recznie malymi peczkami, które nie bedac niczym trzymane, na skutek dosc znacznej sily zaciskowej klamer i obrotu bebna, byly narazone na wyrywanie z rak przez klamry poszczególnych pretów, ich uszko¬ dzenie lub polamanie, na uszkodzenie drewna pretów w postaci mniej lub wiecej silnego zdarcia liczka, na urywanie czesci odziomko¬ wej wzglednie wierzcholkowej, strzepienie lub urywanie czubków oraz wieksze lub mniejsze niedokorowanie wierzcholków zaleznie od spe- sobu przygotowania wikliny.W przeciwienstwie do tego korowaczka wed¬ lug wynalazku wyklucza reczne podawanie wi¬ kliny peczkami, natomiast zapewnia mechanicz¬ ne podawanie calej wiazki znormalizowanej* o przecietnej wadze 8 kg wikliny rozlozonej warstwa w sposób pewny, niezaleznie od stop-nia dlugosci pretów, sposobu przygotowania wi¬ kliny do korowania oraz niezaleznie od gatunku lub odmiany wikliny.Korowaczka wedlug wynalazku jest blizej przedstawiona na rysunkach, na których fig. 1 przedstawia jej widok w rzucie aksonometrycz- nym, fig. 2 — widok podajnika, zas fig. 3 — widok korowaczki z boku.Korowaczka wedlug wynalazku sklada sie z dwóch szesciobocznych bebnów: dolnego 1 i górnego 2, z kleszczowego podajnika 3, z ukla¬ du przeciwwag 9 oraz z biezni podajnikowej 4.Bebny 1 i 2 posiadaja ksztalt foremnego wieloboku. Na szesciu krawedziach równoleglych do osi obrotu sa osadzone znanej budowy klamry, które tworza szesc rzedów. Bebny 1 i 2 sa ze soba sprzezone w taki sposób, ze podczas obrotu poszczególne rzedy klamer drugiego beb¬ na nie stykaja sie ze soba. Dzieje sie to dzieki temu, ze kazdy z rzedów klamer jednego beb¬ na w stosunku do kazdego z rzedów klamer drugiego bebna jest przesuniety o kat od 15 do 45°, przy czym odleglosc jednego bebna od drugiego jest tak dobrana, ze odleglosc od na¬ sady klamer odpowiedniego rzedu jednego bebna do scianki (blachy) drugiego bebna wynosi od 7 do 9 cm. Takie ustawienie katowe oraz tak dobrana odleglosc jednego bebna od dru¬ giego, przy zachowaniu dotychczasowej wyso¬ kosci klamer, zapewnia jaknajlepsze warunki korowania wikliny. Dzieki zastosowaniu dwóch bebnów i ich wzajemnym usytuowaniu uzys¬ kuje sie elastyczny odrzut calej warstwy ko¬ rowanej wikliny od klamer jednego bebna na klamry drugiego bebna. Poteguje to znacznie szybkosc korowania.Zachowanie jednakowej odleglosci podawanej warstwy wikliny od poszczególnych rzedów kla¬ mer kazdego z bebnów nastepuje za pomoca kleszczowego podajnika 3. Kleszczowy podaj¬ nik 3 sklada sie z belki dolnej 5 i belki gór¬ nej 6. Kazda z tych belek od strony ich za¬ kleszczenia (wewnetrznej) jest zaopatrzona w na¬ kladki gumowe 7, przy czym belka górna 6 z belka 5 na jednym ze swych konców jest polaczona zawiasowo poprzez sprezyne docis¬ kowa 12, co pozwala na katowe ku górze odchy¬ lanie belki górnej od belki dolnej oraz na rozlozenie i zakleszczenie miedzy te belki war¬ stwy wikliny, przy zachowaniu równomiernego docisku zakleszczenia na calej dlugosci podaj¬ nika. Mocowanie drugiego konca górnej belki z drugim koncem dolnej belki, po umieszczeniu miedzy te belki warstwy wikliny po jej za¬ kleszczeniu, odbywa sie za pomoca zamka za¬ padkowego 10 i linki stalowej. Belka dolna 5 na obydwu koncach posiada wolnoosadzone ko¬ la 8, dzieki którym podajnik 3 jest przetacza¬ ny ku bebnom i z powrotem. Przetaczanie po¬ dajnika 3 odbywa sie na dwutorowej biezni podajnikowej 4. Do ustalania wlasciwego kata nachylenia warstwy wikliny w stosunku do po¬ ziomu podajnik 3 zaopatrzony jest w dzwignie 11, której polozenie katowe regulowane jest wedlug potrzeby.Wobec wystepowania dosc znacznych sil wciagajacych warstwy wikliny miedzy bebny, podajnik 3 jest sprzezony z przeciwwaga $, która w korowaczce wedlug wynalazku posiada decydujace znaczenie, gdyz eliminuje nadmier¬ ny wysilek przy obsludze podajnika podczas korowania. Prowadzenie pretów wiklinowych unieruchomionych w podajniku zapewniaja bla¬ chy ochronne 14, które zapobiegaja odchylaniu sie pretów ria boki.. Ruch podajnika na biezni 4, zaleznie od dlugosci korowanej wikliny, jest ograniczony gumowymi klockami oporowymi 15.W celu regulowania nacisku klamer na obra¬ biana wikline, belki z osadzonymi sprezynami, dociskajacymi ku sobie ramiona kazdej klam¬ ry, sa wzdluznie przesuwalne np. za pomoca nakretek, które sa obracane w oparciu o scianke szczytowa bebna, co w konsekwencji powoduje przesuw belki, a. nastepnie zwiekszenie lub zmniejszenie nacisku sprezyn na ramiona klamry.Zespól bebnów 1 i 2 od strony wylotu na calej swej dlugosci jest zaopatrzony w oslone metalowa 19, która tworzy rodzaj wyprofilo¬ wanej rynienki w taki sposób, ze ramiona tej rynienki oslaniaja kazdy z bebnów na okreslo¬ nym odcinku jego obwodu, nie pozwalajac wy¬ chodzacym wierzcholkom wikliny na trzepota¬ nie o duzym stopniu odchylen pionowych.Oslona 19 górna swa krawedzia jest zamocowa¬ na zawiasowo na bocznej sciance ramy 17, co pozwala na wieksze lub mniejsze poddawanie sie jej podczas korowania wikliny.Na proces korowania wikliny skladaja sie nastepujace czynnosci: unieruchomienie w po¬ dajniku 3 warstwy pretów wiklinowych od strony wierzcholków; a nastepnie wprowadza¬ nie i cofanie na . przemian tejze warstwy w klamry wirujacych bebnów^ W wyniku ta¬ kich ruchów podajnika i obrotu sprzezonych ze soba bebnów kora od srodka pretów ku podeszwom zostaje calkowicie usunieta. Po oczyszczeniu pretów od strony odziomków zwal- * — 2 —nia sie zapadke, podnosi belke górna, obraca warstwe wikliny koncami nieokorowanymi ku bebnom zakleszcza sie w podajniku 3 i powta¬ rzajac wyzej podane czynnosci zdejmuje sie kore z pozostalej czesci warstwy wikliny. W zar leznosci od twardosci pretów danego gatunku lub odmiany wikliny, stosuje sie wieksza lub mniejsza liczbe obrotów bebnów 1 i 2 regulo¬ wana za pomoca przekladni pasowej 16. PL