\;!s OpttbUkowfcno dnia 8 lipca 1961 r.POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY-, ¦" Nr 41995 Instytut Sadownictwa*) Skierniewice, Polska KL 45 k, 4/25 Opryskiwacz sadowniczy Patent trwa od dnia 4 grudnia 1958 i\ Przedmiotem wynalazku jest opryskiwacz sa¬ downiczy z pomocniczym strumieniem powie¬ trza, sluzacy do zwalczania szkodników roslin, tepienia chwastów, dezynfekcji, bielenia po¬ mieszczen itp.Opryskiwacze sa uzywane glównie do ochro¬ ny roslin i rozpatruje sie je przede wszyst¬ kim pod katem przydatnosci w rolnictwie. O- pryskiwacze z pomocniczym strumieniem po¬ wietrza, mimo ich znakomitej przewagi nad opryskiwaczami cisnieniowymi i nad wytwor¬ nicami aerozoli, maja jednak w dotychczaso¬ wych rozwiazaniach szereg powaznych wad, utrudniajacych masowe ich rozpowszechnienie.Zasadnicze ich wady to zbyt wysoka cena, wy¬ nikajaca ze skomplikowanej konstrukcji i ko¬ niecznosci stosowania róznych urzadzen pomoc¬ niczych, wysokie koszty eksploatacji, spowodo¬ wane mala wydajnoscia w stosunku do pobie- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest inz. Tadeusz Janiszewski. ranej mocy i koniecznosci obslugiwania ich przez wyspecjalizowany personel, mala uniwer¬ salnosc, o czym decyduje brak mozliwosci swo¬ bodnego doboru dawek cieczy i zwiazanych z tym odpowiednich stezen srodków chemicz¬ nych oraz stopnia pokrycia ciecza obiektów opryskiwanych, nie zadowalajaca w pelni ja¬ kosc dzialania. Ta ostatnia jest wynikiem zbyt duzej predkosci strumienia powietrza, koniecz¬ nej dla utrzymania nalezytego rozdrobnienia i zasiagu mglawicy cieczy, a powodujacej usz¬ kodzenia roslin i nadmierne zuzycie energii napedowej, ograniczonej mozliwosci zblizania aparatu do opryskiwanego obiektu, zbytniej zwiewnosci mglawicy cieczy oraz za malej srednicy slupa rozpylanej cieczy.Celem wynalazku jest rozwiazanie zagadnie¬ nia skonstruowania opryskiwacza, któryby po¬ siadal jak najmniej wad opryskiwaczy dotych¬ czasowych.Opryskiwacz sadowniczy wedlug wynalazku posiada wysoce uproszczona konstrukcje, malaliczbe czesci skladowych, a ich ciezar i stopien skomplikowania sa znacznie mniejsze, niz w do¬ tychczasowych aparatach o takiej samej wy¬ dajnosci.Dla utrzymania zadanego rozpylu i zasiegu cieczy opryskiwacz ten nie posiada urzadzen pomocniczych, prócz zwyklego zaworu przelo¬ towego, regulujacego rozmiary dawek cieczy.Cala moc napedowa jest w nim wykorzysty¬ wana na rozpyl i nosnosc mglawicy cieczy. Nie zachodza w niej straty,, których nie mozna uniknac przy stosowaniu dotychczasowych o- pryskiwaczy, jak np. straty na wywolywanie wielkich predkosci powietrza i nieproporcjo¬ nalnie do efektu wzrastajacych wtedy oporów, uprzednie sprezanie cieczy przed dyszami, przy¬ musowe zmiany kierunku pedu powietrza, po¬ konywanie oporów w jakichkolwiek przewo¬ dach powietrza i napedy urzadzen pomocni¬ czych. Przy osiagnieciu zadanego rozpylu po¬ jemnosc slupa mglawicy cieczy jest w nim przecietnie 2,5 krotnie wieksza niz u wszel¬ kich innych znanych opryskiwaczy o tej samej mocy, co, umozliwia znaczne zwiekszanie pred¬ kosci przesuwu opryskiwacza lub obejmowanie wiekszych obiektów, a zatem wplywa decydu¬ jaco na zwyzke sprawnosci aparatu.W rolnictwie opryski sadownicze naleza do najtrudniejszych. Opryskiwacz sadowniczy we¬ dlug wynalazku o odpowiedniej mocy oprysku¬ je równomiernie cale drzewa, bez sterowania strumieniem cieczy przez obslugujacego. Do¬ kladnosc wykonanego oprysku nie zalezy wiec w nim od umiejetnosci obslugi, wobec czego opryskiwacz wraz z sila pociagowa moze byc obslugiwany przez jednego czlowieka i to nie posiadajacego specjalnego wyszkolenia w prze¬ prowadzaniu oprysków.Opryskiwacz sadowniczy wedlug wynalazku posiada te zalete, ze przez regulacje ilosci do¬ plywajacej cieczy do aparatu i przez zmiany predkos.ci jazdy mozna w nim dowolnie regulo¬ wac wielkosc kropli rozpylanej cieczy i ilosc osadzonego srodka chemicznego na opryskiwa¬ nym obiekcie. Moze on rozpylac ciecz na krop¬ le w granicach od kilkunastu do kilkuset mi¬ kronów srednicy, zaleznie tylko od ilosci cie¬ czy rozpylanej w jednostce czasu i przy od¬ powiedniej predkosci obwodowej i liczby wi¬ rujacych koncówek rozpylajacych. Przy stalej dawce cieczy w jednostce czasu zróznicowanie srednic kropli jest w nim bardzo male. Tak wiec opryskiwacz ten daje wieksza mozliwosc wybrania zadanych srednic kropli, niz jakikol¬ wiek inny opryskiwacz, i nawet w miare po¬ trzeby moze byc stosowany jako wytwornica aerozoli dyspersyjnych, jako opryskiwacz z po¬ mocniczym strumieniem powietrza (superatomi- zator i atomizator) lub jako opryskiwacz cis¬ nieniowy.Odsrodkowe narzady opryskujace moga b|yc wykonywane o róznym zadanym zasiegu i wy¬ dajnosci, stosownie do mocy napedowej, beda¬ cej w dyspozycji.Na tej samej zasadzie moga byc równiez bu¬ dowane opryskiwacze bezsilnikowe reczne i kon¬ ne, recznomotorowe i konnomotorowe, ciagni¬ kowe, samochodowe i z napedem elektrycznym, a ich odsrodkowe aparaty opryskujace beda sie róznic miedzy soba tylko skala wielkosci. Dzie¬ ki prostocie konstrukcji daje sie on latwo do¬ stosowac do róznych warunków pracy.W opryskiwaczu wedlug wynalazku rozpyl i przenoszenie cieczy odbywa sie przy znacznie mniejszej predkosci, a wiekszej pojemnosci slupa pedzacego powietrza, przez co osiaga sie lepsza sprawnosc aparatu i lepsza jakosc opry¬ sku.Wirujace wraz z wirnikiem wentylatora kon¬ cówki rozpylajace równomiernie wypelniaja mglawica cieczy cala przestrzen slupa pedza¬ cego powietrza z wentylatora. Juz u wylotu z obudowy wentylatora ciecz jest nalezycie roz¬ pylona. Nieduza predkosc powietrza i wlasci¬ wie rozpylona ciecz przy wylocie z obudowy wentylatora umozliwia zblizanie odsrodkowego aparatu opryskujacego do samych roslin bez obawy ich uszkodzenia mechanicznego zbyt szybko pedzacym powietrzem oraz bez obawy przed tzw. poparzeniem wskutek nadmiernej ilosci osadzonego srodka chemicznego. W sa¬ downictwie ma to decydujace znaczenie, gdyz w sadach w pelni owocujacych i prawidlowo zageszczonych nie ma mozliwosci oddalenia sie z aparatem opryskujacym na odpowiednia od¬ leglosc od galezi, niezbedna przy uzyciu do¬ tychczasowych opryskiwaczy, wytwarzajacych pomocniczy strumien powietrza. Pokonywanie tych przeszkód oraz nierównomiernosc pokry¬ cia drzew srodkiem chemicznym stanowi naj¬ wieksza trudnosc w prawidlowym przeprowa¬ dzeniu oprysku.Mimo duzych predkosci powietrza, stosowa¬ nych w niektórych dotychczasowych opryski¬ waczach z pomocniczym strumieniem powietrza, strumien mglawicy cieczy byl latwozwiewny.Nawet slaby wiatr spychal znaczna czesc tego strumienia z toru, wskutek czego ciecz zazwy¬ czaj nie docierala do górnych czesci koron.Jak stwierdzono duze predkosci powietrza i— e — afnoBJd Bjcm 'n^zBjeujCM Sn^paM BzoBMi^sjCjdo BUBIUipO BUOIUZOOpiAm ^Sat \ I g *3lJ Btf •313I9Z0 -zsn ip^uiBfoads qnj a*diavb{p pBjsod m. aiuaiu -jazozsn auB^osojsBz oaiui isnui j iso faofefnj -ia*. g BiuazBJpA*AV op 9 npoMazjd oSauioipiu -aiu z A*zoap Bpsfazjd nosfaiui av az 'asoupoS -opaiu aj BpBisod ajB *a[A\opnq fa^s a\ A^soJd ;saf n^zBjBUiCM. SnfpaM zoBMi^sjCjdo XuBsido •JldOJ^ IJDiCUBMpiSjCjd -zoj pso^piM axoj;uo3f BA\02ftBpop fejqop OiCsop afBp od 'aiuBtiCdzoj azsday ais a£niuA*zj;o spA^co -uó3f ajazDii Cazs^atM i aanuim fu ipBJijj ay Xzo -810 dTAliCfdiCAY UliCUlBS UlA% Azj£ f ^a^BdOf XAV -ofod op du Bfizpoipop i Bzsznjp BfXq osazo b *c uiai^BdfO^ bz znij. ais BjiCzouoii e ^ayoduo^ osazo XqB 'zaiuAioj ^saC auBZB^sAi BiuB^iCdzoj oSaujaiuiouA^oj op niuazfep av (9 '%U) Auo\A\\o -zoj )0\A/a B{biui oi Buofso Aae 'zaiuAicj ;sar 3ubzb^sa\. 'Ol a*uo{so a^uBps Buzj;auM3M. bu {BpBd aiu niuafiCippo i niuaiiCdzoj od 'uaiui -tujs uoiu z jfoBzpouoiCM XqB 'osofgaipo b^b; bu g B^Bd{03i z feCB^SiCM i aiuzoiCjpuuCs auozozsaiui -zoj auo bs f^IIPI ?A*q azoui e ^aMODuo^ •BJOlBJityuaM Z BZJ|3TAV -od uiaiuaiuiru^s BuojiCuppo i, BuoiA*dzoj 'bu -BAUOd aCB^SOZ I g SpAYCOUO^ MO^OIiCA! UOjCuOIM -B{p aiu z oMoiuaiuioJd BMA^dAi zoap bubm -l3fSiCldZ0J CaAV05fpOJSpO iCflS UI3AViC{dAV pOd 'OJ BZDIUMOJ -3pl BUO{SO BM0IU9pSJ3ld 3;3IU0{S0 BS 6 pfMCO -uo^i i f isftBdoa -g juiiCMOifSiCjdzoJ iuib^mcouo^ BUIOMp OfaUOZOUO^BZ 'j ISO $ BIU3ZBJpiCAV Op \fuCiCDBin33J jcmbz nsfuns^j bu A*uoiuzoopiAmaiu /A UliCUOZJ^BdOBZ 'o ULSAiOJIU UI3p0M3ZJd 3IS BZpBMOJdop ZD3p BUBAVI3fSXjdZ0H '9 UiaiSfBdfOil A^jCj^iCzJd I f I3ftBdO{ /A ^UOZJ^BdOBZ 'BJO^BI -X;U3M £ 3{IUJIM XU0ZpBS0 ^S3C '% UliCMOSBd UI3f -03i CsuBzpadBu 'i iso CauozBjpiCM b^i g *Sij bu O—D ITuIl zn^pzM nCoj^pzjd m BzoBMi^SiCjdo dUBIUipO BUU| BIM-B^Spazjd 9 Sil 3pZS3JAV I lip -OZJd Z Tl3lOpiA\. AV BZDBJAJSfSiCjdO 3UBIUipO BUUI — fi '2lJ '£ SlJ BU ff—fj IIUII ZtlfpZM BZOBM -iJISiCjdo iCuBiuipo Coj3i3ZJd — \ *3ii 'npózjd z n^OpiM /A mfZBlBUiCift 3n{p3M BZDBAVI3lSiCjdO auBjuipo — g -fij *x Sij bu y—V TTUJI ?n{pzAv nCoJ3i3ZJd m z3BAvi3j[sXjdzoj — z *3ij 'iipozjd z n^opiM m ti^zbibujCm 9n{p3M Xzdiumopbs Z3BMI3(SiCjdZ0J BIMB^Sp3ZJd X '%W nSfUTlSiCj BI •BJOlB^A -Ud/A 3IM0pnq0 BU 3IUBXdBJ3lS CSC iCDBfBIA^nZOUI -3iun *iCz63p nped ^sutuai^ B{bzoX;Xm aafofeCBi -iCdzoJ ^3Mcouo3i z hob;o[Xa^ iCzjd iCzosio psoii -pajd i juiiCoBfruiM juiBifMoouosf pszjd bzj^im -Od pS03fp3Jd BMO^lpBdiCM BAViCzj3I iCqB fXZ03I0 I BZj;3iA^od pso^pajd *iiOiCA\.opaAqo joso^pajd azjoqop uii^e% bu B^dpd BiuszpBZjn osomou O^pBUOd lUIB^OIiCM lUIiCuOZaMZ 3iaiAVI03XIUII3lBC pazjd uiaiuBz^ids uiiupazjdn iCzoap i Bzj^aiAiod TiMAdiCM pso^tpajd biubavouibh zaq 'ipiCoBfru -l/A qOBpOM3ZJd /A iCzOap CaUBMBpBU CaAV03lpOJS -po iCfis i BzjjaiMod npad BiuBjBizpjedsM iCzoap njiCdzoj op nzoBAunsiddo & niuB^SiCzjosfiCM bu r^ajod BZDBMi3xsXjdo biubjbizp Ao;si dsomom *Bf3 -tuis qni bjóV3\Aiub/a XMopnqo CaAiopoMqo izpaAY -Bj3f i 3(a;Bdo( op ti3funso;s /a tiOiCofeCiuiM 2fa^ -0DU031 niuaiMB^sn uiiCuoisajsfo aisps i iCzoap MopoMazjd uiapBf^n z BJo;Bx^;uaM. b^iujtm niuBZBiMod uiiCu|BCoads bu Bfafod ti^zbibujC/a Snipa^ BzoBMi3isXjdo biubzbimzoj osomom jfooui CauiBs Ca; o Bzj^aiMod uiaiuaiuiru^s uiXzoiuooux Od Z IUIBZ3BMI2fSiCjdO TUljCMOSJSZOip^Op CB^SiCzn ais Bp aiu iDsoujaiuiouMOj o; Cajo^ 'uiXuzoiui -aqo uiai^pojs Mazjp Bp^j^od asoujaiuiou^cj bupBI^Op 30OSXAV OBCnMOqOBZ ll{DXZDIUAVOpBS ilDB^SiCjdo BiuazpBMOJdazjd op ipjCzsCaiupiuj .-CBU /A p/ABU 'BIUB^BIZp OSO^Bf BOBCB|BMOpBZ obi/A BiMijzoran n^zBiBUiCM Sn^paM iC^o^pojspo zDBMiifSiCjdo *XDiMB{gui uiaiuoiuinj^s biubmoj -a;s zaq 'i[aXuzoiCjaisoui;T3 ifOB^unjBM aDiCupTu; ;3Mbu b 'ipiCujapazjd a\ noBpso^taiM. noiCu -pMop o ipiCMODOA\o Mazjp BiuBMisfSiCjdo ogau -MBJdod op aoBCBZDJB;siC/w bs 'iwn qz n^iugfeiD BU iCUBM.O^UOUIZ n3fZBXBUXM gllfpaA*. ZOBMI^B -iCjdo afBp B3|BC 'iCzDap Xdiavb{3ui Biuaiuinj;s 3aisBz i Boiupajs ;sb]uio;bm. "j\[H Z\ ofo^o bd -OUI CBMOUOdSiCp BUZOUI qDXAV0^Iu3Bp iCzOBMT^S -iCjdo npadBu op aai^ aiuzo^mBjj iuiBM.azjp pod ais BiuBzsruod psoupnj; i ^Cjbiuizoj \\di bu npaiSzM az aupo3opaiu bs iCooui Cazs3f^iAv o i2{iu3Bp bm^diumopbs v\(j ']fly[ qz Adoui CaM -odX; o iuiB3uu3fep ais afngntsod OA^piuion •jCooui CauiBs Ca; o Bzj^aiMod uiaiuaiuinj^s uiXzaiuooui -od z azDBMi^SiCjdo aAYosBZDipAjop ziu iCzoap iCoi/AB^Sui bsbui Bzs^aiM aiajM o npa op isou -op i Cainp Bjapop apsjinzaj /a i B^pojco id -soupBf^zaci idodo aCnuo^od fai^B{ 'cso^pajd bdbj^Xa\ CaiuiOM niuaz^Jds ui^znpaiu o i Xdiu -pajs Caznp o Bzj;aiMod bsbjat iDsosfpajd Cazs -Caiuui b 'psouuiafod Cazs^ai^ aiulOJ^B^n3! ° BZJjaiMod uaiuinj^s zazjd ^Cuoisaiu ^saC ti^zbibu -A./A 3tl{p3M Og9AVO^pOJ^pO BZD^MI^SiCjdo Z AZO -ap Xoimb{3ui uaiuituls 'Bzj;ai/wod — B^poiso psoupBjMzaq Mcjodo uiaiuBAwCuo^od 3ubavo35; -ods 'pso^ipajd a;Bj;s B2jqiCzs ozpjBq fetnpoMbd 'zsiCp z apoiiCM od 'uiaiuaiuciD ui^znp oiupaiMod -po auBAL/CfOMiCM 'Bzj;aiMOd uiaiuaiuinj;s uiiCzo -lUOOUIOd Z llOBZOBMl^SiCjdO qoXMOSBZDqD^Op /Asystemem odpadowego doprowadzania cieczy do koncówek wirujacych, bez potrzeby stosowania dlawicy lub innych uszczelek.System ten stanowiacy dalsze rowiniecie za¬ sady wynalazku polega na tym, ze wirnik 3 (fig. 4) posiada ksztalt miski z zawinietym do wewnatrz obrzezem 12, tworzacym pierscienio¬ wy otwarty kanal 13, zasilany ciecza z wygie¬ tego konca 14 nieruchomego przewodu. 6. Pod wplywem sily odsrodkowej ciecz w tym ka¬ nale uklada sie pierscieniowo na najwiekszej srednicy, skad wyplywa swobodnie do niedla- wionych koncówek 9. Koncówki 9 moga byc proste lub wygiete, wskazane jest jednak by ich wyloty znajdowaly sie blisko krawedzi lo¬ patek 4. Dawkowanie cieczy reguluje sie nie przedstawionym na rysunku zaworem w prze¬ wodzie 6. Im wiekszy przeplyw, tym wieksze sa krople rozpryskiwanej cieczy.Fig. 5 i 6 przedstawiaja jeszcze inna odmia¬ ne, opryskiwacza wedlug wynalazku, z piers¬ cieniowym kanalem 13 w wirniku, analogicznie do fig. 4. W tym jednak przypadku wentylator znajduje sie poza urzadzeniem rozpryskujacym a powietrze pod odpowiednim cisnieniem do¬ prowadza sie do opryskiwacza stosunkowo gru¬ bym przewodem 15. Przegroda 16 stawia ma¬ ly opór przeplywowi powietrza i sluzy tylko jako podpora samoczynnie wirujacemu wirni¬ kowi rozpylacza pod wplywem przeplywu po¬ wietrza przez oslone 10.Przez takie rozdzielenie wentylatora od roz¬ pylacza uzyskuje sie moznosc zastosowania dmuchawy odsrodkowej oraz moznosc ustawie¬ nia obok siebie dwóch lub wiecej wycnylnyeh rozpryskiwaczy. Wieksza liczba koncówek roz¬ pylajacych 9 umozliwia stosowanie wiekszych dawek' przy optymalnym zadanym rozpyle cie¬ czy. Tak wiec przez zmiany ilosci dozowania cieczy w jednostce czasu za pomoca zaworu w przewodzie 6 i ilosci koncówek 9 mozna do¬ wolnie regulowac wielkosc i zageszczenie krop¬ li w mglawicy rozpylanej cieczy az do granic rozpylu drobinowego.Ciecz jest rozpryskiwana dokladnie od razu tuz przy wylocie z koncówek. Ta cecha umoz¬ liwia zblizanie aparatu opryskujacego nawet dc samego obiektu, opryskiwanego. Strumien po¬ wietrza uzyskiwany z wentylatora osiowego jest dostatecznie duzy (przy odpowiedniej mocy na¬ pedowej) do objecia swym zasiegiem calych obiektów opryskiwanych, jak np. drzewa owo¬ cowe.Rozpyl cieczy za pomoca sily odsrodkowej, wywolywanej w przewodach wirujacych, za¬ mocowanych na wirniku wentylatora, pochla¬ nia bardzo malo energii napedowej, niepomier¬ nie mniej niz przy uzyciu dotychczasowych u- rzadzen . rozpylajacych, cisnieniowych, przy wyzszej jakosci wykonywanych zabiegów o- fchronnycn. PL