Przedmiotem wynalazku jest przenosnik tasmowo-linowy, w którym tasma, stanowiaca element nosny przenosnika, podtrzymywana jest przy brzegach przez dwie liny, z których kazda tworzy obwód zamkniety, a tasma opiera sie na tych linach zarówno w czesci niosacej jak iw czesci powracajacej, gdyz wzgledne polozenia tasmy i lin {zmieniane sa Ina obu koncach przenosnika tak, iz liny znajduja sie pod obiema czesciami tasmy, sama zas tasma wyposazona jest w uchwyty obejmujace te liny i uwalniajace je, gdy tasma oddala sie od lin.Stwierdzono, ze korzystnie jest stosowac do napedu lin kola napedowe, znane pod nazwa kól rowkowanych. Liny owijaja sie wiecej niz raz dookola tych kól napedowych, które przeto powinny byc umieszczone tam, gdzie liny od¬ dzielaja sie od tasmy, aby uniknac zgniatania i uszkadzania umieszczonych na tasmie uchwy¬ tów lin pomiedzy skretami tych lin. Stosuje sie Jcola rowkowane o duzej srednicy i praktycznie nalezy je umieszczac poza koncowym bebnem, na którym biegnie tasma tak, ze nadchodzace czesci lin powinny byc kierowane na zewnatrz, poza zewnetrzna szerokosc tasmy i przecho¬ dzic poprzez koncowy jej skret zanim zostana skierowane na kola rowkowane.Zgodnie z wynalazkiem w przenosniku tas- mowo-linowym obwody lin napedzane sa przez dwa wspólosiowe kola rowkowane, umie¬ szczone poza koncowym bebnem, po którym przechodzi tasma na napedzanym koncu prze¬ nosnika, a czesci nadchodzacej tasmy, bedace obok tego koncowego bebna, sa podtrzymywane nie przez liny, lecz przez inne urzadzenia, zas nadchodzace czesci lin, po oddzieleniu sie od tasmy, kierowane sa na zewnatrz od toru, na którym byly utrzymywane równolegle na tasmie, przy czym to kierowanie odbywa sie za pomoca kól prowadniczych tak umieszczonych, ze obracaja sie one dookola psi zasadniczo pionowych i ponownie kierowane sa przez po--dobne kola prowadnicze tak, az stana sie rów- ^tiolegle zali**!* *óbejin% kola rowkowane. Tak wiee* nacLcfcodzace liny narazone na dzialanie sil rozciagajacych pod ciezarem przenoszonego ladunku, sa prowadzone równo, bez odchylen bocznych.Na tylnym koncu przenosnika liny przecho¬ dza wokól kól naprezajacych, które moga byc umieszczane poza bebnem, na którym biegnie, tasma w tym koncu przenosnika. Lina wycho¬ dzaca odchylona jest od równoleglego toru, wyznaczonego przez kola naprezajace oraz linie podtrzymywania tasmy. Odchylenie to jest powodowane przez ko#a prowadnicze, umieszczone tak, ze obracaja sie dookola za¬ sadniczo pionowych osi i maja urzadzenie od¬ powiadajace urzadzeniu kól prowadniczych po stronie napedowej przenosnika.Przyklad wykonania przenosnika wedlug wynalazku uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok boczny czesci górnej przenosnika, fig. 2 — widok boczny czesci dolnej przenosnika z fig. 1, fig. 3 — widok z góry czesci przenosnika z fig. 1, fig. 4 — widok z góry czesci przenosnika z fig. 2, fig. 5 — widok boczny w skali powiek- . ' szonej tej czesci przenosnika z fig. 1 i 3, w któ¬ rej nastepuje rozladowanie, fig. 6 — widok z góry czesci z fig. 5, przy czym dolna czesc fig.' 6 przedstawia przekrój wzdluz lini 6—6 na fig. 5, fig. 7 — widok z boku w skali jak na fig. 5 urzadzenia do naprezania tasmy z fig. 2 i 4, fig. 8 — widok z góry urzadzenia do naprezania, uwidocznionego na fig. 7 przy czym dolna czesc fig. 8 przedstawia przekrój wzdluz lini 8—8 z fig. 7, fig. 9 — przekrój po¬ przeczny przenosnika w miejscu posrednim miedzy koncami przenosnika.Zgodnie, z fig. l—l przenosnik posiada w gór¬ nym koncu urzadzenie rozladowcze 10, pod¬ trzymujace górny beben 11 i dolny beben 12, po których przechodzi koncowy skret tasmy 13.Rama 14 podtrzymuje dwa. kola 'rowkowane 15, 25,. osadzone wspólosiowo i napedzane przez silnik elektryczny 16 za posrednictwem prze¬ kladni 17 zmniejszajacej ilosc obrotów oraz przekladni róznicowej 18, umieszczonej miedzy tymi kolami 15, 15. Urzadzenie rozladowcze 10 obejmuje równiez zsuwnie 19, do której zsy¬ puje sie przenoszony material z przenosnika, gdy przechodzi on po bebnie 11.W tylnej dolnej czesci przenosnika znajduje sie wózek 21 naprezajacy tasme przenosnika.Wspiera on górny beben 22 i dolny beben 23, po których przechodzi koncowy skret tasmy - 13. Wózek 21 posiada kola 24, biegnace po szy¬ nach 25 i polaczone lina 26 przechodzaca po kolach 27 i 28 do zawieszonego obciazacza 29, powodujacego naprezenie tasmy. Liny 31 i 32 tworzace' dwa obwody linowe, podtrzymujacer i naprezajace tasme 13, przechodza przez wózek 21 w sposób nizej opisany oraz wokól kól naprezajacych 33, 33 umieszczonych na wózkach 34, biegnacych po jednej z szyn 25 i jednej z dwóch szyn posrednich 25a. Kazdy . z dwóch wózków 34 posiada kola 35, na które zachodzi jedna z dwóch petli liny 36, polaczona jednym koncem z bebnem recznej wciagarki 37 i drugim koncem z zawieszonym obciazaczem 38, który za posrednictwem liny 36 ciagnie wózki 34 tak, aby naprezaly liny 31 i 32.W górnym koncu przenosnika liny 31 i 32 przechodza przez urzadzenie rozladowcze 10 i owiniete sa coiiajmnfej dwukrotnie na kolach rowkowanych 15, 15. W poblizu wózka 21 tasma 13 przechodzi przez rame naladowcza 30.Pomiedzy górnym urzadzeniem rozladowczym 10 i wózkiem naprezajacym 21 liny 31 i 32 w górnym i w dolnym biegu sa tak umiesz¬ czone w kierunku poprzecznym do przenosnika, . aby odpowiadaly poprzecznemu odstepowi po¬ miedzy rowkami, okreslonymi przez pare ze¬ berek 39, 40 po obu stronach tasmy i biegna¬ cymi wzdluz powierzchni tasmy 23 w poblizu jej brzegów tak, ze liny leza w tych rowkach a tasma wspiera sie na linach. Tasma jest usztywniona poprzecznie metalowymi paskami, umieszczonymi w niej i dzialajacymi jako sprezyste wiazadla, zezwalajace na wyginanie sie tasmy w ksztalcie koryta pod ciezarem prze¬ noszonego ladunku, jak to uwidoczniono na fig. 9, zasadniczo pionowo w dól w stosunku do lin.Poniewaz kola rowkowane 25^25 oraz kola naprezajace 33,33 sa umieszczone za konco¬ wymi bebnami, po których przechodzi tasma, przeto górne biegi lin, bedace ponizej górnego biegu tasmy, musza byc odchylone na zew¬ natrz, aby przepuscic brzegi tasmy. To- odchyle¬ nie powoduje sie za pomoca kól obejmujacych liny i obracajacych sie dookola pionowych osi.Zgodnie z fig. 5 i 6 górne urzadzenie rozla¬ dowcze 10 sklada sie z ramy 42, wspartej od¬ powiednio np. w sposób uwidoczniony na fig. 2 i 3, bebnów 11 i 12 oraz zsuwni 19, umieszczo¬ nej na zewnetrznym kdncu tego uirzadfeetaiai.Rama 42 posiada w poblizu swych konców belke poprzeczna 43. Na obu koncach tej belki umieszczone sa nastawnie wsporniki 44, w któ1 - rych osadzone sa zasadniczo pionowe osie 4$, — 2 —46, Jcól 47, 48. Miedzy obydwoma wspornikami 44 osadzone sa dwie pary szyn, z których jed¬ na 49 uwidoczniona jest na fig. 6. Miedzy kazda para szyn umieszczone sa szeregi walków 52.» Szyny 49 pochylone sa ku górze od wewnetrz¬ nego do zewnetrznego konca urzadzenia roz¬ ladowczego 10 i prowadza tasme 13 do bebna 11.Dwa kola prowadnicze 52,52 osadzone sa n ziomym wale 53 przy wewnetrznej stronie urza¬ dzenia rozladowczego 10. Pomiedzy urzadzeniem rozladowczym 10 i rama 14, kól 15, umieszczo¬ na jest, zgodnie z fig. 1 i 3 belka 54, podtrzymuja¬ ca dwa wsporniki 55,55, ipodobne do wsporników 44, przy czym kazdy z tych wsporników utrzy¬ muje dwa kola prowadnicze 56, obracajace sie dookola osi równoleglych tlo osi kól 47, 48 tak, ze wszystkie kola 56, 47 i 48 leza w wspólnej plaszczyznie, nachylonej wzgledem plaszczyzny szyn 49.Górne czesci lin 31 i 32 przechodza po kolach prowadniczych 52,52 i biegna bez bocznego od¬ chylenia do wewnetrznych brzegów kól 48.Pomiedzy kolami 52 i 48 tasma jest oddzielona od lin przez walki 51 tak, ze liny wybiegaja z rowków tasmy. Po przejsciu po kolach 48 liny odchylane sa w bok na zewnatrz na ko¬ lach 47 w strone zewnetrznych brzegów kól 56, przez które sa na powrót sprowadzane do polo- zenia równoleglego ale w wiekszej pomiedzy nimi odleglosci i w jednej plaszczyznie z kola¬ mi rowkowanymi 15. Po przejsciu 2y2 raza - dookola kól rowkowanych liny kierowane sa z powrotem, z odchyleniem ku srodkowi, po kolach prowadniczych 57, osadzonych na pozio¬ mych osiach ' przy zewnetrznym krancu urza¬ dzenia rozladowczego 10. Z kól tych liny bieg¬ na równolegle do siebie w odleglosci odpo¬ wiedniej do polaczenia sie z tasma. Tasma prowadzona jest przez beben 12 ku dolowi do polaczenia sie z linami, które wchodza w rowki na zewnetrznej stronie tasmy, przez co ja utrzymuja.Urzadzenie do naprezania tasmy, uwidocz¬ nione na fig. 7 i 8 sklada sie z ramy 58 opar¬ tej na kolach 24 i posiadajacej na kazdym koncu poprzeczny wal 59, na którym osadzone sa pary kól 61, podtrzymujace nadchodzace dolne czesci lin 31 i 32. Te wchodzace dolne liny biegna bez bocznego odchylenia do dolnych brzegów kól naprezajacych 33, osadzonych na skosnych oskach tak ze, ich górne brzegi sa szerzej rozchylone niz dolne. Po przejsciu w góre po kolach naprezajacych 33, liny 31, 32, majace obecnie odstep nadany przez górne brzegi kól 33, powracaja do wózka napreza¬ jacego 21, przy czym kazda lina przechodzi po równoleglych, zewnetrznych brzegach pary kól prowadniczych 62, 63 osadzonych osiami piono¬ wo na wahliwym ramieniu 64, kóre moze PO7 ruszac sie na pionowym czopie 65 na zewnetrz¬ nym koncu wózka 21. Po stronie wewnetrznej wózek 21 posiada kola prowadnicze 66 i 67 dla kazdej liny. Kola te sa umieszczone w ten sam sposób co kola prowadnicze 47, 48 na 'urza¬ dzeniu rozladowczym i stykaja sie z linami na swych wewnetrznych bocznych brzegach, po¬ wodujac odchylenie lin do wewnatrz, po przej¬ sciu po kolach 62,63, i powodujac skierowanie lin na tory równolegle, celem podtrzymania tasmy. Po przejsciu kól 66, 67 liny przechodza po kolach 68, osadzonych na poziomej osi 69 na wózku 21.Dolny beben 23, wokól którego tasma 13 przechodzi ku górze, oddala tasme od lin, po czym tasma przechodzi na beben górny 22, który jest tak umieszczony, ze wprowadza tas¬ me miedzy odchylone na zewnatrz liny, do po¬ lozenia powyzej tych lin. Po opuszczeniu beb¬ na 22 tasma podtrzymywana jest przez walki 71, osadzone pomiedzy nachylonymi szynami 72, jak na górnym urzadzeniu rozladowczym.Walki te sprowadzaja tasme ku dolowi az do polaczenia sie z linami miedzy kolami 67 i 68.Przenosnik wedlug wynalazku umozliwia stosowanie kól rowkowanych jako kól nape¬ dzajacych tasme przenosnika, bez koniecznosci wiekszych zagiec lin, za wyjatkiem miejsca, w którym przechodza one dookola kól rowko¬ wanych i kól naprezajacych. Zarówno kola na¬ prezajace, jak i kola rowkowane moga miec duza srednice, co zmniejsza zginanie lin przy przechodzeniu po tych kolach. PL