PL40284B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Sposób wytwarzania slali Patent trwa od dnia 19 stycznia 1956 r. 1 luty 1955 r. dla zastrz. 1, 3, 5, 6, 8; 8 marca 1955 r. dla zastrz, 4, 7, 9 11, 12 (Stany Zjednoczone Ameryki) Wynalazek dotyczy sposobu wytwarzania sta¬ li, zwlaszcza sposobu swiezenia surówki do wy¬ robu stali o wlasciwosciach co najmniej odpo¬ wiadajacych stali martenowskiej.Stale martenowskie maja przewaznie wysoka jakosc i moga byc uzyte do róznych celów.Glówna niedogodnoscia przy ich wytwarzaniu jest kosztowna instalacja pieców martenow- skich, dlugi czas trwania wytopu i duze kosz¬ ty robocizny prowadzenia tego procesu.Wynalazek dotyczy ekonomicznego sposobu swiezenia surówki w postaci gasek i zelaza od¬ padowego w urzadzenhi tanszym niz piece mar¬ tenowskie. Zapewnia on otrzymywanie stali o wlasciwosciach podobnych lub nawet lep¬ szych, niz wlasciwosci stali martenowskiej.W szczególnosci sposób wedlug wynalazku *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest dr Rudolf Rinesch. pozwala na swiezenie surówki o róznym skla¬ dzie chemicznym i zawierajacej znaczne ilos¬ ci fosforu przy stosowaniu zasadniczo czyste¬ go tlenu wdmuchiwanego na powierzchnie roz¬ topionego metalu w konwertorze. Sposób umo¬ zliwia regulowanie skladu chemicznego zuzla i jego temperatury w celu usuniecia fosforu i innych zanieczyszczen bez przerywania pro¬ cesu oczyszczania tak, aby mógl on byc zakon¬ czony w stosunkowo krótkim czasie.Sposób wykonuje sie w stosunkowo malych konwertorach o pojemnosci 2—50 ton, które w porównaniu z piecami martenowskimi sa sto¬ sunkowo tanie oraz latwe w wykonaniu i ob¬ sludze.Glówne koszty instalacji dotycza kosztów urzadzenia do wytwarzania zasadniczo czyste¬ go tlenu okolo 99V» lub wiecej tlenu z pozo¬ staloscia zasadniczo gazów szlachetnych. Za¬ instalowanie takich dwóch konwertorów po-zwala na prawie ciagla produkcje stali, gdyz kazgiy^konwertor, wytrzymuje dwiescie i wie¬ cej wytopów, 6ez imtany ich wyiozenia ognio¬ trwalego. Przy* normalnych warunkach pracy oznacza to siedem do dziesieciu dni prawie cia¬ glej pracy, co pozwala na odstawienie jedne¬ go konwertora do remontu, gdy drugi przej¬ muje prace. W porównaniu z piecami marte- nowskimi potrzebna jest tu tylko mala obslu¬ ga i mala zaloga remontowa, a przyrzady kon¬ trolne do prowadzenia procesu sa stosunkowo nieliczne i niekosztowne, co umozliwia zainsta¬ lowanie wysoko wydajnego urzadzenia przy stosunkowo malych kosztach inwestycyjnych, robocizny i naprawy.Typowy konwertor do wykonywania sposo¬ bu wedlug wynalazku posiada zewnetrzny plaszcz stalowy z plyt lub podobny i wylozenie ogniotrwale, które moze zawierac dwie lub trzy warstwy cegly magnezytowej. Przy uzyciu dwóch warstw cegly wskazane jest ulozenie miedzy nimi warstwy dolomitowo-smolowej, która sie ubija tak, aby tworzyla warstwe po¬ srednia wylozenia. Wewnetrzna warstwa ce¬ giel i posrednia warstwa dolomitowa moga posiadac ten sam sklad chemiczny o charakte¬ rze alkalicznym. Dolomity magnezytowe maja mniej wiecej nastepujacy sklad: MgO 65 do 80°/o, CaO 10 — 25°/o, SiOa 2 — 5°/t, Al2Os l°/o, Fe2Os 4 — 6Vo, Strata wypalowa 0,5 — 2°/o Sklad chemiczny cegiel mozna zmienic, np. mozna zastosowac cegle o skladzie: MgO 25 — 40°/o, CaO 50 — 70°/o, Si02 1 — 5 0 — lVo, 2 — 6«/o, Strata wypalowa 0,5 — 2°/o Tworzywo warstwy wewnetrznej i posredniej wylozenia konwertora uzyskuje sie przez zmie¬ szanie dolomitu z odpowiednia smola, z którego prasuje sie cegly. Warstwa posrednia ma te zalete, ze sluzy cna jako wskaznik koniecz¬ nosci zastapienia wylozenia. Na przyklad gdy wewnetrzna warstwa wylozenia zostanie prze¬ palona, to* warstwa posrednia zostaje odkryta wskazujac, ze zbliza sie czas naprawy, a gdy warstwa posrednia zostanie zuzyta lub wyzar- ta, zostaje odkryta warstwa zewnetrzna, co wskazuje,, ze konwertor winien przestac praco¬ wac. W ten sposób unika sie zniszczenia lub Al2Os powaznego uszkodzenia konwertora. Chociaz w tym przypadku uzywa sie wylozenia zasado¬ wego, zrozumiale jest, ze wylozenie kwasne lub inne moze byc uzyte przy swiezeniu surówki innego rodzaju. Cegla magnezytowa moze byc uzyta równiez do wykonania warstwy we¬ wnetrznej wylozenia.Doswiadczenie wykazalo, ze wylozenie kon¬ wertora ma trwalosc okolo siedmiu do dzie¬ sieciu dni, praktycznie biorac ciaglej pracy (200—350 wytopów).Dla latwiejszego zaladowywania i wyladowy¬ wania konwertor jest zmontowany przechylnie.Mozna go zaladowywac surówka za pomoca wsadzarki, topnik np. wapno i kamien wapien¬ ny za pomoca odpowiednio rozmieszczonych zsypów.Przed opisaniem typowego sposobu swiezenia surówki wedoig wynalazku nalezy podkreslic waznosc niektórych przyrzadów kontrolnych.A wiec w celu utrzymywania odpowiednich warunków utleniania i temperatury nalezy re¬ gulowac ilosc i cisnienie wdmuchiwanego tlenu.Sklad chemiczny i temperatura zuzla sa bar¬ dzo wazne, szczególnie przy usuwaniu fosforu z surówki o wysokiej jego zawartosci. Stwier¬ dzono, ze niska temperatura zuzla ulatwia usuwanie fosforu, wobec czego nalezy utrzy¬ mywac temperature zuzla ponizej temperatury roztopionego metalu. Przez dodatek kamienia wapiennego, wapna lub zimnego zuzla w celu ochlodzenia zuzla, w chwili gdy on osiagnal temperature roztopionego metalu, zapewnia sie usuniecie fosforu bez potrzeby przerywania wdmuchiwania tlenu i zmiany zuzla. W ten sposób mozna uzyskac swiezenie kapieli meta¬ lowej w sposób ciagly i zakonczyc je przewaz¬ nie w ciagu 15—30 minut. Kamien wapienny jest najodporniejszym srodkiem chlodzacym, gdyz usuwa on cieplo z szybkoscia prawie dwu¬ krotnie wieksza, niz np. wapno palone.Tlen wdmuchuje sie do konwertora przez miedziana dysze, zaopatrzona w plaszcz chlo¬ dzony woda. Dysze zawiesza sie na dzwigu lub suwnicy, co pozwala na jej podnoszenie i opusz¬ czenie w celu ustawienia jej wylotu w odpo¬ wiedniej odleglosci od powierzchni roztopio¬ nego metalu w konwertorze. Srednica dyszy dla 30-tonowe£jo konwertora wynosi okolo 27—35 mm.Tlen wdmuchuje sie pod cisnieniem okolo 4—12 atm. w ilosci 4000—8000 ms na godzine.Przy uzyciu dyszy o srednicy 33 mm tlen wdmuchuje sie pod cisnieniem 10 atm. — 2 —Dla typowego wsadu okolo 34 ton, zawieraja¬ cego okolo 63% surówki i 17% zlomu zelazne¬ go czas wdmuchiwania tlenu wynosi okolo 18 minut przy uzyciu oko.o 20OÓ m* tlenu. Teore¬ tyczna ilosc tlenu, potrzebna do zamiany wegla zawartego w surówce na tlenek wegla, wyno¬ si okolo 57 m* na tona surówki i przy uwzgled¬ nieniu tylko nieznacznego nadmiaru.Typowy sposób wedlug wynalazku wytwarza¬ nia odpowiedniej stali mozna stosowac przy uzyciu prawie dowolnego rodzaju surówki. Su¬ rówka otrzymana z rudy zawierajacej az 2,5% fosforu nadaje sie do swiezenia tym sposobem.Typowe sa surówki majace mniej, wiecej naste¬ pujacy sklad chemiczny: C 3,8 — 4,2%, Si — 0,2 — 1,5%, Mn — 0,6 — 2,6%, P — 0,1 — 2,0%, S — najwyzej 0,38%.Starówke taka zaladowuje sie do konwertora w stanie roztopionym z dodatkiem okolo 16— 18% zlomu zelaznego.Ilosc ziarnu zalezy od zawartosci w surówce krzemu i fosforu. Przewaznie zlom wrzuca sie rynna do przechylonego konwertora w ciagu pierwszych trzech minut procesu. Roztopiona surówke wprowadza sie do konwertora w ilos¬ ci okolo 30 ton. Po zaladowaniu surówki kon¬ wertor wychyla sie w pozycje pionowa i wsy¬ puje do niego potrzebne topniki. Moze byc do tego uzyte wapno palone o nastepujacym prze¬ cietnym skladzie chemicznym: CaO 86%, H,0 jako Ca (OH)2 2%, CÓ^CO)3 3%, MgO ponizej 4%, Si02,Al203,F«203 *•/«, Jako topnika mozna uzyc mieszaniny wapna palonego i kamienia wapiennego w postaci malych grudek. Ilosc wapna moze sie wahac w granicach 3—12% w stosunku do ciezaru roz¬ topionego metalu, zaleznie od zadanej zawar¬ tosci krzemu, manganu i fosforu w gotowej stali.* Nastepnie rozpoczyna sie wdmuchiwanie tle¬ nu przy umieszczeniu wylotu dyszy w odle¬ glosci okolo 90 cm powyzej powierzchni roz¬ topionego metalu. Tlen dostarcza sie do dyszy pod cisnieniem okolo 10 atm w ilosci okolo 5000—5500 m* na godzine wedlug pomiaru przy cisnieniu atmosferycznym. Odpowiada to oko¬ lo 160 m3 tlenu na tone na godzine. W ciagu okota trzech dziesiatych minuty plomien wy¬ wolany spalaniem sie wegla wsadu i tlenku wegla podnosi sie do 1—2 m ponad wylot kon¬ wertora, a przy koncu pierwszej minuty dmu¬ chania plomien dochodzi do 7 m wysokosci.Podczas mniej wiecej pierwszych trzech mi¬ nut trwania procesu wdmuchuj sie dostatecz¬ na ilosc tlenu do jednoczesnego utleniania krzemu i wegla z wytworzeniem ciepla i znacz¬ nym podwyzszeniem temperatury- tla przyk-ad mozna wdmuchiwac tlen z r0% nadmiarem w stosunleu do ilosci teoretycznej. Ogrzewa sie kapiel do temperatury ItfSO^C, co sprzyja szybkiemu wzrostowi temperatury konwertora.Podczas datezych czterech minut procesu ilosc wdmuchiwanego tlenu zwieksza sie do okolo 6000—7000 m» na godzine (186 m* na to¬ ne na godzine).W ceru zapewnienia nsuniecia fosforu w stop¬ niu odpowiadajacym zawartosci fosforu w sta¬ lach martenowskich, mniej wiecej w ósmej minucie wdmuchiwania tlenu trzeba zaczac dodawanie topników, np. wapna palonego, naj¬ korzystniej kamienia wapiennego w postaci malych granulek lub ziarn, które rozkladajac sie pod wplywem ciepla, obnizaja temperatu¬ re zuzla. Kamien wapienny dodaje sie w dwu¬ minutowych odstepach az do mniej wiecej czternastej minuty wdmuchiwania tlenu. Przy swiezeniu surówki o bardzo duzej zawartosci fosforu, dodatek kamienia wapiennego mozna kontynuowac az do dwóch minut przed za¬ konczeniem procesu. Glównym celem dodawa¬ nia topników chlodzacych zuzel jest stale utrzymywanie temperatury zuzla ponizej tem¬ peratury metalu, a najkorzystniej w granicach do KPC ponizej temperatury roztopionego me** talu. Temperatura zuzla zbliza sie widocznie do temperatury metalu okolo ósmej ramoty wdmuchiwania tlenu, a zdolnosc zuzla zatrzy¬ mywania zwiazków fosforowych zmniejsza sie z podwyzszeniem temperatury zuzla. Topni¬ ków mozna dodawac w ilosci 4—20% ciezaru roztopionego metalu.Calkowita Ilosc wytworzonego zuzla dla ty¬ powego procesu wynosi okok 15—17% o na¬ stepujacym skladzie chemicznym: SiO„ CaÓ MgO Mn W5 Fe 12 — 38 — 5 — % — 1,2- 12 — 17%, 44% 10%, 12%, 1£%, 17% Kamien wapienny nalezy dodawac tak szyb¬ ko, aby stosunek krzemu do wapnia byl utrzy¬ many w stosunku 1:2 do 1:3. Dodatek taki na koncu kazdego dwuminutowego odstepu cza- - ? -su utrzymuje zuzel w temperaturze stosunkowo niskiej, az stal osiagnie pozadana temperature okolo 1620°C.W miare jak postepuje wdmuchiwanie tlenu plomien staje sie. coraz jasniejszy, az tempe¬ ratura plomienia osiagnie swe maximum mie¬ dzy mniej wiecej dwunasta i siedemnasta mi¬ nuta zabiegu wdmuchiwania tlenu. Po okolo osiemnastu minutach plomien staje sie krótszy, mniej jasny i zaczyna mrugac, co wskazuje na koniec okresu reakcji. Wtedy wyciaga sie dysze i zamyka doplyw do niej tlenu. Natychmiast po tym, czyli po uplywie 18,3 minutach wdmu¬ chiwania tlenu, bierze sie próbki stali, za¬ geszcza zuzel wapnem palonym lub rozkruszo- nym zimnym zuzlem i usuwa zuzel znad roz¬ topionego metalu. Nastepnie wylewa sie stal do kadzi odpowiedniej wielkosci i odlewa do wlewnic, a wylozenie konwertora ewentualnie poddaje sie natychmiast naprawie masa dolo- mitowo-magnezytowa ze smola. Calkowity czas potrzebny do zaladowania, swiezenia i opróz¬ nienia konwertora wynosi w opisanym przy¬ padku okolo 30 minut, ale moze wynosic 30—60 minut. Konwertor moze byc natychmiast uzy¬ ty ponownie tak, ze w ciagu 24 godzin mozna w nim wyswiezyc do 45 wsadów. Calkowita wiec wydajnosc dwóch 30-tonowych konwerto¬ rów pracujacych na zmiane (jeden w pracy, a drugi w naprawie) wynosi okolo 36000 ton stali na miesiac.Zasadnicza zaleta opisanego procesu jest to, ze cisnienie wdmuchiwanego z góry tlenu mo¬ ze byc regulowane w stosunkowo szerokich granicach. To daje moznosc dokladnej kontro¬ li wypalania wegla, wobec czego otrzymuje sie gotowa stal o minimalnej zawartosci tlenu, przewaznie nie wymagajaca pózniejszego odtle- niania.Zgodnie z powyzszym, zaleca sie wedlug wy¬ nalazku obnizyc cisnienie tlenu przy koncu procesu wdmuchiwania w celu zmniejszenia szybkosci przeplywu tlenu tak, aby szybkosc utleniania wegla w czasie krytycznym ku kon¬ cowi jego spalania np. przy jego zawartosci 0,15—0,l°/o byla zmniejszona. W vten sposób zapobiega sie gwaltownemu zanikowi plomie¬ nia weglowego i daje sie moznosc dluzszej ob¬ serwacji koloru plomienia, jego dhigosci i chwili jego zaniku, wskazujacych koncowe wypalanie wegla np. do zawartosci 0,05Vo.W praktyce powyzsza dokladna kontrole kon¬ cowego wypalania wegla otrzymuje sie przez zmniejszenie cisnienia wdmuchiwanego tlenu (mierzone w rurze przed dysza) w stosunku do cisnienia roboczego podczas przewazajacej czesci czasu procesu np. przy zmniejszeniu z 8—12 atm. na 4—8 atm, przy czym zmniejsza sie cisnienie tlenu zaleznie od calkowitego czasu wdmuchiwania tlenu okreslonego dla kazdego cyklu, co znów zalezy od takich czyn¬ ników jak sklad chemiczny uzytej surówki, oraz ilosc zlomu i innych czynników. Innymi slowy, szybkosc wypalania wegla i innych za¬ nieczyszczen wsadu, jak krzem i fosfor stano¬ wia podstawe do wyboru calkowitego czasu wdmuchiwania tlenu. Czas od chwili, w której nalezy zmniejszyc cisnienie wdmuchiwanego tlenu, zmienia sie odwrotnie proporcjonalnie do calkowitego okresu wdmuchiwania, wyno¬ szacym 18—19 minut, cisnienie zmniejsza sie w przyblizeniu na okres okolo 4 minut przed kon¬ cem wdmuchiwania, podczas gdy przy calkowi¬ tym czasie wdmuchiwania, wynoszacym 21—23 minut, cisnienie tlenu zmniejsza sie na okolo 2 minuty przed koncem wdmuchiwania.W kazdym razie wskazane jest zmniejszenie cisnienia w granicach od 2 do 6 minut przed koncem ustalonego czasu wdmuchiwania.Typowy przyklad wykonywania sposobu we¬ dlug wynalazku przy surówce o duzej zawar¬ tosci fosforu przedstawiono nzej.Konwertor 30-tonowy opisanego typu zala¬ dowano 5 tonami z!onra i 26 tonami surówki o skladzie chemicznym: C — 3,8Vo, Si — lt5V; Mn — l,9Vt, P — 0,25Vo, S — 0,05*/o oraz dodano 2 tony wapna palonego.Tlen wdmuchiwano do konwertora przez dy¬ sze o srednicy 33 mm z szybkoscia 160 m3 o cisnieniu atmosferycznym na tone surówki na godzine z odleglosci 91,5 cm od powierzchni roztopionego metalu. Po pierwszych trzech mi¬ nutach wdmuchiwania ilosc wdmuchiwanego tle¬ nu zwiekszono do 180 m3 na tone na godzine.W ósmej minucie wdmuchiwania temperatura zuzla byla zblizona do temperatury roztopio¬ nego metalu; rozpoczeto dodawanie kamienia wapiennego w celu ochlodzenia zuzla. Kamien wapienny dodawano porcjami po 250 kg co 2 minuty, poczynajac od ósmej i konczac na czternastej minucie zabiegu wdmuchiwania tlenu. Z koncem pietnastej minuty wdmuchiwa¬ nia zmniejszono ilosc tlenu do 160 m3 na tone na godzine, utrzymujac ja az do czasu skróce¬ nia plomienia i rozpoczecia jego migania, wreszcie plomien zanika wskazujac koniec 4procesu swiezenia. W danym przykladzie plo¬ mien poczal zanikac w osiemnastej minucie wdmuchiwania tlenu, wówczas dysze wycofano i zamknieto doplyw tlenu po uplywie 18,5 mi¬ nutach od rozpoczecia wdmuchiwania.Otrzymano stal o nastepujacym skladzie chemicznym: C — 0,06%, P — 0,020%, S — 0,025%, Mn — 0,37%, Zawartosc manganu w wytwarzanej stali jest zalezna od zawartosci manganu w uzytej su¬ rówce oraz od ilosci i rodzaju zuzla i tempera¬ tury swiezenia. Na przyklad surówka zawiera¬ jaca 1,4—1,8% manganu moze byc^wyswiezona w powyzszy sposób na stal o zawartosci 0,30— 0.35% manganu, podczas gdy z surówki zawie¬ rajacej 2,0—2,20% manganu mozna otrzymac stal o zawartosci 0,40—0,45% manganu. Jezeli zalezy na otrzymaniu stali o duzej zawartosci manganu, wówczas mozna dodac do kadzi zela- zo-manganu.Zawartosc fosforu w stali moze byc wedlug wynalazku zmniejszona do 0,005—0,04%, lub do zawartosci okolo 0,02% nawet w przypadku uzycia surówki o zawartosci fosforu do 0,175% lub wiekszej. Kontrola temperatury zuzla przez dodawanie srodków ochladzajacych zuzel wply¬ wa na zmniejszenie zawartosci fosforu w stali bez potrzeby przerywania wdmuchiwania tlenu w celu usuwania zuzla.Zawartosc siarki w roztopionym metalu rów¬ niez zmniejsza sie do okolo 50°/© jej zawartos¬ ci pierwotnej. Stal zawierajaca 0,028—0,012% siarki mozna otrzymac z surówki zawierajacej 0,045% siarki.Zawartosc azotu w stali jest równiez mala, poniewaz wdmuchuje sie zasadniczo czysty tlen. Zawartosc azotu w wyprodukowanej stali wynosi okolo 0,002—0,006%, a przewaznie 0,003%.Zawartosc krzemu w surówce decyduje o ilos¬ ci dodatku zlomu stalowego do konwertora.Zwykla surówka wyzej wymienionego gatunku wymaga dodatku okolo 5—30% zlomu i wynosi przecietnie 16—20%.Zawartosc wegla w stali moze byc równiez regulowana i mozna otrzymac rózne gatunki ' stali, np. stal niskoweglowa zawierajaca 0,03— 0,20% wegla, na pól uspokojona o zawartosci do 0,24% wegla, uspokojona zawierajaca do 0,25% lub wiece) wegla, a stale konstrukcyjne i inne, zawierajace do 1,5% manganu lub in¬ nych skladników stopowych, moga byc wytwa¬ rzane wedlug wynalazku przez dodatek FeMn, FeCr lub innych skladników, jak równiez we¬ gla do konwertora lub kadzi.Wynalazek pozwala na duza elastycznosc w wytwarzaniu stali wysokiej jakosci i na otrzymywanie stali nawet czesto o lepszych wlasciwosciach niz stale martenowskie, bez duzych kosztów inwestycyjnych zwiazanych z produkcja stali procesem martenowskim.Sposób wedlug wynalazku nadaje sie szczegól¬ nie korzystnie do swiezenia surówki o stosun¬ kowo duzej zawartosci fosforu 1 moze byc z korzyscia stosowany w okolicach, gdzie sa trudnosci w otrzymywaniu zlomu stalowego..Koszty produkcji sposobem wedlug wynalazku czynia stal wytworzona tym sposobem konku¬ rencyjna w cenie ze stala wytworzona w pie¬ cach martenowskich, a mniejsze koszty inwe¬ stycyjne sa konkurencyjnie korzystne. PL

Claims (3)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania stali, znamienny tym, ze zlom stalowy i roztopiona surówke wiel¬ kopiecowa, zawierajaca wegiel, krzem, man¬ gan, siarke i 0,12—2,00% fosforu, wprowa¬ dza sie do konwertora o wylozeniu zasado¬ wym, a na powierzchnie roztopionego me¬ talu wdmuchuje sie czysty tlen w celu wy¬ palenia znajdujacego sie w surówce wegla, przy czym tlen wdmuchuje sie az do zaniku plomienia w celu wytworzenia stali, która jest prawie pozbawiona fosforu, azotu i siar¬ ki.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze zuzel utrzymuje sie w temperaturze nizszej, * niz temperatura roztopionego metalu w ce¬ lu zmniejszenia zawartosci fosforu w ze¬ lazie. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do strefy reakcji konwertora wprowadza sie wapno w celu wytworzenia zuzla zasadowe¬ go, a na roztopiony metal wdmuchuje sie strumien zasadniczo czystego tlenu z prze¬ cietna szybkoscia okolo 180 m3 na godzi¬ ne na tone wsadu, przy czym tlen kieruje sie na powierzchnie wsadu pod cisnieniem i z szybkoscia troche wieksza, niz wyma¬ gana do wprowadzenia tlenu w kontakt z powierzchnia roztopionego metalu. 4. Sposób wedlug zastrz. 1—3, znamienny tym, ze w czasie wdmuchiwania tlenu dodaje sie do roztopionego metalu topnika zasadowe¬ go w celu utrzymywania temperatury zuzla ponizej temperatury roztopionego metalu. — 5 —5.. Sposób wedlug zastrz. 1—4, znamienny tym, ze tlen wdmuchuje sie w ilosci 160 m3 na godzine na tone wsadu w ciagu okolo pierw¬ szych trzech minut w celu utlenienia krze¬ mu i czesci wegla zawartych w surówce i utrzymywania stosunkowo niskiej tempera¬ tury w strefie reakcji, po czym tlen wdmu¬ chuje sie w wiekszej ilosci, najlepiej w ilosci okolo 180 m3 na godzine na tone wsadu w celu utlenienia pozostalego wegla i innych zanieczyszczen. 6. Sposób wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym, Ze w czasie wdmuchiwania tlenu dodaje sie wapno. 7. Sposób wedlug zastrz. 1—6, znamienny tym, ze w czasie wdmuchiwania tlenu dodaje sie kamien wapienny. 8. Sposób wedlug zastrz. 1—7, znamienny tym, ze w celu ochlodzenia zuzla w strefie reak¬ cji i ulatwienia wydzielania sie fosforu z metalu dodaje sie zimnego zuzla. 9. Sposób wedlug zastrz. 1—8, znamienny tym, ze tlen wdmuchuje sie w ciagu 15—30 minut, a w celu utrzymywania zuzla w temperatu¬ rze nizszej, niz temperatura roztopionego metalu dodaje sie srodków chlodzacych, az roztopiony metal osiagnie temperature oko¬ lo 1620«C. 10. Sposób wedlug zastrz. 7, znamienny tym, ze jako topnika dodaje sie granulowanego kamienia wapiennego w odstepach okolo dwóch minut, zaczynajac okolo ósmej mi¬ nuty wdmuchiwania tlenu i stosujac top¬ nik w ilosci wystarczajacej do utrzymywa¬ nia stosunku zuzla do wapna pomiedzy 1:2 a 1:3. fc 11. Sposób wedlug zastrz. 10, znamienny tym, ze topnika dodaje sie w calkowitej ilosci okolo 178/t ciezaru roztopionego metalu. 12. Sposób wedlug zastrz. 1—11, znamienny tym, ze tlen wdmuchuje sie w sposób ciagly na powierzchnie roztopionego metalu w cia¬ gu okolo 18 minut, a srodek ch.odzacy zu¬ zel dodaje sie mniej wiecej w dwuminuto¬ wych odstepach czasu od ósmej do czterna¬ stej minuty wdmuchiwania tlenu w ilosciach takich, aby temperatura zuzla byla utrzy¬ mywana ponizej temperatury roztopionego metalu. Vereinigte Osterreichische Eisen- und Stahlwerke Aktiengesellschaft Zastepca: Kolegium Rzeczników Patentowych Wzór jednoraz. CWO, zam. 92/PL/Ke Czst. zem. 2550 16.9.57, 100 egz. Ai pttm. ki.

3. , B-757. PL