2 Opublikowano dnia 7 stycznia 1958 r. yKTB+ £ ^ POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 40162 KI. 74 a, 2 Spóldzielnia Pracy „Elektrotechnika"*) Warszawa, Polska Dzwonek elektrgczng Patent trwa od dnia 14 maja 1956 r.Przedmiot wynalazku stanowi dzwonek elek¬ tryczny o uproszczonej konstrukcji, o zasadzie dzialania polegajacej na okresowym zwieraniu cewki elektromagnesu. Element drgajacy dzwon¬ ka jest utworzony przez sama czasze dzwonko^ wa, stanowiaca w mysl wynalazku jednoczesnie zwieracz cewki elektromagnesu. Drgajaca cza¬ sza uderza o nieruchome zderzaki, wydajac do¬ nosny dzwiek. Zderzaki stanowia jednoczesnie zaciski pradowe dzwonka. D^ki takiemu roz¬ wiazaniu wyeliminowuje sie szereg stosowa¬ nych dotychczas czesci skladowych takich jak kotwiczka* precik mloteczkowy, mloteczek i przerywacz, zmniejsza sie rozmiary dzwonka na skutek zwiekszenia wzglednego efektu akusty¬ cznego, a tym samym oszczedza na materialach oraz otrzymuje sie bardziej zwarta jego budowe.Dzwonki tego rodzaju nadaja sie szczególnie do umieszczania w puszkach pod tynkiem oraz do wykonywania w obudowie szczelnej. W zwiazku *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest inz. Andrzej Suski. z zastapieniem przerywacza przez uklad zwar¬ ciowy zmniejsza sie efekt iskrzenia na stykach.Istota wynalazku jest blizej wyjasniona w oparciu o rysunek, na którym fig. 1 przedstawia dzwonek wedlug wynalazku w osiowym prze¬ kroju pionowym, fig. 2 — w widoku z góry, a fig. 3 — w przekroju poziomym wzdluz osi A—B na fig. 1.Dzwonek wedlug wynalazku posiada plaska cewke 5, nawinieta na szpuli 4 i osadzona na rdzeniu cylindrycznym 3. Do dolnej powierzchni czolowej rdzenia przylutowana jest na styk stalowa tasma sprezysta, tworzaca zamkniety kablak 2, wygiety w ten sposób, ze górna jego czesc znajduje sie w polozeniu spoczynkowym w odleglosci okolo 2 mm od górnej powierzchni czolowej rdzenia. Do kablaka 2, przez który zamyka sie; droga strumienia magnetycznego, wytwarzanego przez elektromagnes 5, 3, przy¬ mocowana jest czasza dzwonkowa 1, która mo¬ ze wykonywac drgania w kierunku swojej osi.Caly ten zespól jest umocowany za posrednic¬ twem kablaka 2 do podstawki bakelitowej Spray uzyciu nitów 6,6\ W podstawce 8 osadzone sazaciski pradowe 7, V dzwonka, z którymi pola¬ czone sa wyprowadzenia cewki 5. Górna czesc kazdego zacisku posiada ksztalt pólkulisty, two¬ rzac zderzak (mloteczek) dzwonka.Sposób dzialania dzwonka wedlug wynalazku jest opisany ponizej.Po doprowadzeniu pradu z transfórmatorka dzwonkowego do zacisków 7, V i zasileniu nim cewki 5 nastepuje przyciagniecie kalolaka 2, a wraz z nim czaszy dzwonkowej 1, do rdzenia 3.Czasza 1 uderza wówczas w zderzaki zacisków 7, 7', wydajac donosny dzwiek na skutek nada¬ nia jej drgan sprezystych za posrednictwem ka- blaka 2. Zachodzace jednoczesnie polaczenie za¬ cisków 7, V przez czasze 1 powoduje zwarcie cewki 5, na skutek czego strumien magnetyczny w rdzeniu 3 zanika1 i czasza wraca do polozenia pierwotnego. Rozwarcie zacisków 7,7* powoduje powrót napiecia na cewke 5 i cykl pracy rozpo¬ czyna sie na1 nowo.Dzwonki, wykonanie w mysl wynalazku, na¬ daja sie zarówno do laczenia równoleglego, jak i szeregowego. Jako zródlo pradu mozliwe jest stosowanie transfórmatorka dzwonkowego ze wzgledu na1 jego mala wrazliwosc na przeciazenia pradowe, wynikajace z okresowych zwEfrc ob¬ wodu zasilania. W przypadku stosowania zró¬ del pradu stalego nalezy ze wzgledu na ich mala przeciazalnosc wlaczac miedzy zródlo i dzwonek odpowiedni opór szeregowy. PL