PL401435A1 - Układ do pomiaru magnetooporu - Google Patents

Abstract

Układ składa się z prostopadłościennej próbki badanej substancji (S), umieszczonej w polu magnetycznym o indukcji (B), równoległej do jednej ze ścian i wytwarzanym przez uzwojenie (C) zasilane stałym napięciem (U). Na przeciwległych ścinkach próbki, odpowiadających trzem prostopadłym do siebie kierunkom, umieszczone są trzy pary elektrod (xx, yy, zz). Każdemu kierunkowi odpowiada para przeciwległych elektrod, połączonych szeregowo przez kontaktrony (Kx, Ky, Kz) z omomierzami cyfrowymi (?x, ?y, ?z), wyposażonymi w karty pomiarowe przyłączonymi do komputera (PC). Nad każdym z kontaktronów może poruszać się magnes stały (m), przymocowany do kołowej, nieferromagnetycznej tarczy, które osadzone są na wspólnej osi, a położenia magnesów przesunięto względem siebie o ustalony kąt. Oś z tarczami i magnesami (m) obracana jest przez silnik synchroniczny (d), zasilany napięciem (~U) z generatora (G). Przewody zasilające uzwojenie (C) zwarte są bocznikiem (R), do którego dołączono woltomierz cyfrowy (T), wyposażony w kartę pomiarową i połączony z komputerem (PC).