Opublikowano dnia 12 lute*qJ|957 t* ^¦^•;c;^isj _** POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATEJMTOWY Nr 39571 KI. 21 h, 52/02 Franciszek Ciborowski Warszawa, Polska Sposób wytwarzania warstwy izolacji elektryczne! w rurkach metalowych, zwlaszcza do grzejników elektrycznych Patent trwa od dnia 5 grudnia 1955 r.Przy wyrobie elektrycznych elementów grzej¬ nych, w których w rurce metalowej umieszcza sie skretke grzejna z drutu oporowego, odizo¬ lowana od scianki rurki warstwa izolacyjna, sto¬ sowane sa nastepujace wazniejsze sposoby wy¬ twarzania tej warstwy: 1) w rurke wklada sie skretke grzejna oto¬ czona tasmami metalicznego magnezu i utle¬ nia sie te tasmy na tlenek (sposób Backe- ra), 2) w rurke metalowa wstawia sie rurke cera¬ miczna i do niej wklada sie skretke grzej¬ na, 3) w rurce metalowej zamocowuje sie wspól- srodkowo naprezona skretke grzejna i za¬ sypuje sie ja sproszkowanym materialem izolacyjnym.Dwa pierwsze sposoby wymagaja ostrych to¬ lerancji wymiarowych, natomiast trzeci jest ogra¬ niczony do rurek krótkich jako dostatecznie sztywnych. Kazdy z tych sposobów jest ponadto dosc klopotliwy w stosowaniu.Powyzszych niedogodnosci nie posiada sposób wedlug wynalazku.Przy tym sposobie do rurki metalowej 1, uwi¬ docznionej na fig. 1, wtlacza sie material izola¬ cyjny 2 o konsystencji ciastowatej, zakrywa sie koniec rurki nasadka 5 z elastycznej gumy z przeklutym w srodku otworem, po czym do drugiego konca rurki wprowadza sie pret 3, za¬ opatrzony na koncu w prowadnice 4 ze sprezy¬ stego drutu, umieszczone w otworach w precie, wygiete odopwiednio i przylutowane do preta.Pret ten przeciaga sie nastepnie przez rurke na wylot, prowadzac go mozliwie wspólosiowo z rur¬ ka. Przy wkladaniu preta nadmiar materialu izo¬ lacyjnego zostaje z rurki wypchniety. Po prze¬ ciagnieciu preta powstaje w masie izolacyjnej wspólsrodkowy otwór o srednicy, równej sred¬ nicy preta.W przypadku dlugich rurek wygodniejsze jest zastosowanie zwyklego preta z przywiazana do niego koncówka, zaopatrzona w prowadnice na poczatku i koncu, jak to uwidoczniono na fig. 2.W miejscu zalozenia prowadnic celowe jest zmniejszenie przekroju preta, w celu zmniejsze¬ nia oporów przeciagania, poza tym pret powi¬ nien miec przekrój jednakowy na calej dlugosci.Koniec prowadnic powinien przypadac w odle¬ glosci kilku mm od konca preta, by nie pozo¬ stawialy one sladów w izolacji. Lagodne skrzy¬ wienia rurki nie sa szkodliwe, jednak pogardza¬ ja wspólosiowosc otworu. Dzieki wykonaniu pro¬ wadnic z drutów sprezystych dopasowuja sie one latwo do niewielkich róznic w srednicach ru¬ rek. l..r .. „11;i ;..| Sposobem wedlug wynalazku mozna izolowac np. rurki o najczeciejl uzywanych srednicach we¬ wnetrznych 6 — 7 mm i dlugosciach, ograniczo¬ nych plastycznoscia masy izolacyjnej. Bez trud¬ nosci mozna zaizolowac rurki o dlugosci do 3 m.Poza wlasnosciami izolacyjnymi istotnymi wa¬ runkami, jakie powinien spelniac material izo¬ lacyjny, jest dostateczna jego plastycznosc w czasie izolowania, dobra przyczepnosc do scia¬ nek rurki oraz brak skurczu po wysuszeniu, po¬ wodujacego wykruszenie i wypadanie masy pod¬ czas dalszych operacji.Tym warunkom odpowiada tlenek magnezu, przy czym sposób jego zastosowania zalezy od wlasnosci, uwarunkowanych, stopniem jego wy¬ palania. W przypadku wypalenia go. w wyzszej temparaturze ma on duzy ciezar wlasciwy, po rozrobieniu woda szybko tezeje, a po wysusze¬ niu nie kurczy sie, nadaje sie wiec do uzycia bez dodatków, natomiast w przypadku wydale¬ nia go tylko w celu pozbawienia wody krysta- lizacyjnej i chemicznie zwiazanej (w temperatu¬ rze kilkuset stopni) ma on maly ciezar wlasciwy, zarobiony z woda daje mase bardzo plastyczna, tezeje powoli, a po wysuszeniu silnie sie kur¬ czy, na skutek czego nie nadaje sie do bezpo¬ sredniego uzycia, natomiast nadaje sie jako do¬ datek do innych drobno sproszkowanych nie- higroskopijnych 1 niekurczliwych materialów izo¬ lacyjnych, takich jak kwarc, prazony tlenek gli¬ nu itp. Stosunek wzajemny skladników miesza¬ niny izolacyjnej nalezy dobrac eksperymentalnie zaleznie od wlasnosci stosowanego tlenku mag¬ nezu. Zbyt duzy dodatek tego tlenku powoduje kurczenie sie i wypadanie izolacji po wysusze¬ niu, natomiast zbyt maly dodatek nie nadaje masie potrzebnej plastycznosci. Przed uzyciem tlenek magnezu nalezy wyprazyc w temperaturze okolo 800°C, w celu usuniecia zwiazanej wo¬ dy i dwutlenku wegla, a do czasu uzycia na¬ lezy go przechowywac w zamknieciu w, suchym pomieszczeniu. .Po zainstalowaniu rurek nalezy je pozostawic na okres okolo 2 dni, by masa izolacyjna ste¬ zala (mocno wypalony tlenek magnezu tezeje juz po kilku godzinach) po czym nalezy rurki wy¬ suszyc w temperaturze okolo 200°C.Dalsze operacje polegaja na oczyszczeniu z izo¬ lacji konców rurek jako miejsca na izolatory i kity koncówkowe, na zalozeniu skretki grzej¬ nej, zasypaniu jej sypkim materialem izolacyj¬ nym i osadzeniu koncówki Podobnie jak przy wyrobie elementów grzejnych wedlug innych sposobów nalezy tak przygotowana rurke pod¬ dac nagrzewaniu w temperaturze okolo 600°C lub wyzszej w celu usuniecia wody zwiazanej. Na¬ grzewanie to jest potrzebne ponadto do zmiek¬ czenia rurki metalowej dla dalszych operacji prasowania i wyginania, które wykonuje sie po¬ dobnie jak dotychczas.Sposobem wedlug wynalazku mozna wykony¬ wac równiez przewody plaszczowe, odporne na wyzsze temperatury. Zamiast skretki zaklada sie wówczas przewodnik (miedziany lub aluminio¬ wy) i przewalcowuje sie calosc na zadana sred- % nice i dlugosc. W celu wykonania przewodu dwuzylowego, mozna w izolacji wykonac dwa otwory pretami, sprzezonymi ze soba i zaopatrzo¬ nymi w prowadnice; PL