Niniejszy sposób otrzymywania blon¬ nika siarczynowego, zawierajacego znacz¬ ne ilosci czystego blonnika, polega w grun¬ cie rzeczy na tern, ze drzewo przed zwy- czajnem gotowaniem z dwusiarczynem poddaje sie dzialaniu kwasu siarkowego, przez co lignina drzewa zostaje tak da¬ lece rozlozona, ze przy nastepnem goto¬ waniu z lugiem siarczynowym zupelnie sie rozpuszcza.Przy sporzadzaniu blonnika wedlug Mitscherlicha z dwusiarczynem wapnio¬ wym, lub wedlug Rittera-Kellnera przy pomocy dwusiarczynu rnagnezowo-wap- niowego, sporzadzanego z dolomitu, wy¬ twór jest obciazony pewna iloscia inkru- stów (hemiceluloza), które w odróznieniu od czystej, t. zw. a-celulozy, sa mniej lub wiecej latwo rozpuszczalne w 20$ alka- ljach. Wprawdzie udaje sie uwolnic blon¬ nik od dalszych czesci tych inkrustów, jezeli materjal, po spuszczeniu lugu siar¬ czynowego, poddaje sie gotowaniu z roz¬ cienczonym roztworem sody, sody zracej lub lepiej stosownej mieszaninie obydwu, przy 115° C, podobnie, jak sie to czyni zwykle przy pecznieniu i odtluszczaniu bawelny.Proponowano takze uzyc pewnego ro¬ dzaju zmydlenia i substancje oznaczone jako inkrusty usunac poprostu przez go¬ towanie z siarczynem. Jednakowoz wy¬ nik i tutaj nie odpowiadal oczekiwaniom.W celu uzyskania cellulozy do wyra¬ biania papieru wytrawiano juz przedtem drzewo bardzo slabym roztworem sody zracej lub rozcienczonym kwasem, przy- czem wygotowywano je w otwartem na¬ czyniu tak dlugo, az masa stracila polo¬ we swego ciezaru, poczem tak wypra-wione drzewo gotowano pod Wysokiem cisnieniem z lugiem sodowym lub roz¬ tworem kwasu. Przez uzycie badz sody zracej, badz kwasu, tak przy zaprawianiu, jak przy gotowaniu, róznia sie wszystkie znane dotychczas metody od niniejszego sposobu, przy którym wylugowanie od¬ bywa sie bez cisnienia, zas rozczepienie po wiekszej czesci uskutecznia sie przez uzycie kwasu tak, ze przez nastepne go¬ towanie z siarczynem niewylugowane czesci skladowe drzewa zostaja rozpusz¬ czone. Oddzielanie czystego blonnika od inkrustów zapomoca stezonego kwasu solnego wedlug Willstadtera równiez nie moze byc stosowane w technice na wiek¬ sza skale.Poniewaz inkrusty drzewa polaczone sa, jak spostrzezono, z substancja drze¬ wna w postaci glukozydów, mozna prze¬ to, analogicznie do powszechnie uzywa¬ nego sposobu przy glukozydach, usku¬ tecznic rozczepienie glukozydowych po¬ laczen zapomoca kwasów, np. 0,5—0,7% kwasu siarkowego. Lignina oddzielona od substancji drzewa, czyli t. zw. ligno- zy-cellulozy, powinna dac sie wyekstra¬ howac zapomoca srodków rozpuszczaja¬ cych, jak np. kwas octowy.Wedlug niniejszego sposobu udalo sie, przez wykorzystanie tego spostrzezenia, otrzymac blonnik o wielkiej zawartosci a-cellulozy (az do 99%) ° ^e w pierwszym przebiegu roboty, przez traktowanie drze¬ wa, w zwykly sposób przygotowanego, zapomoca rozcienczonego mniej wiecej 1% kwasu siarkowego pod cisnieniem przy 115° C, przeprowadzilo sie hydro- lizacje rozmaitych polaczen, spuscilo sie kwas, nadajacy sie do ponownego uzytku, pozostala mase zobojetnilo i, jako drugi przebieg roboty, poddalo sie natychmiast gotowaniu z dwusiarczynem .o zwyczaj¬ nej sile (3 - 3, 5 % S02) przy np. 120° C.Czas trwania gotowania przy tym nowym sposobie mozna ograniczyc do dwuch trzecich, a nawet do polowy po¬ trzebnego czasu. Kontrola gotowania i oddalania rozpuszczonych substancyj moze sie odbywac w jaknajprostszy spo¬ sób. Przebieg procesu rozpuszczania mo¬ ze byc latwo kontrolowany zarówno przez obserwowanie ubytku kwasu siar¬ kowego w lugu blonnikowym, jak i przez branie próbek blonnika i badanie na za¬ wartosc a-cellulozy. PL PLThis method of obtaining sulphite fiber, containing significant amounts of pure fiber, is basically based on the fact that before the usual boiling with disulphite, the tree is exposed to the action of sulphuric acid, which decomposes the tree lignin to such an extent that it dissolves completely during the subsequent boiling with sulphite lye. When preparing fiber according to Mitscherlich with calcium disulphite, or according to Ritter-Kellner with magnesium-calcium disulphite prepared from dolomite, the product is burdened with a certain amount of incrustations (hemicellulose), which, unlike pure, so-called α-celluloses are more or less readily soluble in 20°C alkali. It is true that the fiber can be freed from further portions of these incrustations if the material, after draining off the sulfite lye, is boiled with a dilute solution of soda, caustic soda, or, better yet, a suitable mixture of both, at 115°C, similarly as is commonly done when swelling and degreasing cotton. It has also been proposed to use a type of saponification and remove the substances designated as incrustations simply by boiling with sulfite. However, the result here also fell short of expectations. To obtain cellulose for papermaking, wood was first pickled with a very weak solution of caustic soda or dilute acid. It was then boiled in an open vessel until the mass lost half its weight. Afterward, the treated wood was boiled under high pressure with caustic soda or acid solution. The use of either caustic soda or acid, both in pickling and in boiling, distinguishes all previously known methods from this method, in which leaching takes place without pressure, while the majority of the splitting is accomplished by the use of acid, so that the unleached wood components are dissolved by subsequent boiling with sulfite. The separation of pure fiber from incrustations using concentrated hydrochloric acid according to Willstadter cannot be used technically on a larger scale either. Since the tree incrustations are, as has been observed, connected with the wood substance in the form of glucosides, it is possible, analogously to the method commonly used for glucosides, to cleave the glucoside bonds using acids, e.g. 0.5-0.7% sulfuric acid. The lignin separated from the wood substance, i.e. the so-called lignose-cellulose, should be extractable with solvents such as acetic acid. According to the present method, by utilizing this observation, it was possible to obtain fiber with a high α-cellulose content (up to 99%). In the first step, by treating the wood, prepared in the usual way, with approximately 1% dilute sulfuric acid under pressure at 115° C, hydrolyzation of the various compounds was carried out, the acid was drained off, which made it suitable for reuse, the remaining mass was neutralized and, in the second step, it was immediately boiled with bisulfite of usual strength (3-3.5% SO2) at, for example, 120° C. The cooking time in this new method can be reduced to two-thirds or even half of the time needed. Control of boiling and removal of dissolved substances can be achieved in the simplest possible way. The dissolution process can be easily monitored both by observing the loss of sulfuric acid in the fiber liquor and by taking fiber samples and testing for α-cellulose content.