PL36585B1 - - Google Patents

Description

Do' wytwarzania wykladzin urzadzen1 hutni¬ czych, szczególnie pieców, np. pieców rnairte^- nowskich, konieczna- jesit wykladzina ognio¬ trwala o diuzej odpornosci na temperatiuire, cis¬ nienie ferrostatyczine oraz erozje. Wykladziny takie wykonuje sie przewaznie z ksztaltek ma- gnezy^owo-foristeryitowycli, które .spaja sie od¬ powiednim cementem z tej samej masy albo tez piece hutnicze wyklada sie luzna masa za¬ wierajaca odpowiednie lepiszcze, po czym piec poddaje sie przepalenhi, Ksztaltki czy masy tego rodzaju moznaby wytwarzac w najlepszym ra¬ zie z mineralów forsterytu, peryklazu i tlenków zelaza, uzytych w odpowiednicih sitosiunkach.Jednakze stosowanie czystych tydh mimeralów zwiekszyloby znacznie koszty wyrobu takich ksztaltek czy mas, gdyz mineraly te sa stosun¬ kowo rzadkie.*) Wlasciciel patentu oswiadsczyl, ze twórca wy¬ nalazku jest inz. Wladyslaw Bieda, Surowcem .najodpowiedniejszym dor wytwa¬ rzania tych wyrobów sa rozmaite maigtteByty; które zaleznie od miejsca pochodzenia wykasu¬ ja rozmaity sklad chemiczny. Magnezyty do wy¬ robu mas magnezj^owo-for^teryitoiwych natiagau cych sie do- wytwarzania wyrobów omawiane-* go rodzaju, wiininy zawierac mozliwie duzy &r&* cent tlenku magnezu, co najmniej okolo 80 % i mozliwie najwiecej tlenków zelaza w iHoisCi do .okolo 10 %. Magnezyty te zawieraja zawsze domieszki krzemionki,, tlenku glinu i wapnia.Stosunkowo duza zawartosc krzemionki, tlen¬ ku glinu i tlenku wapnia w stosunku do tlenifeu magnezu i tlenku zelaza, a zwlaszcza w stestm^ ku do tlenków zelaza, dyskwalifikuje ismrowiec potrzebny do wyrobów tego rodzaju. Zwlaszcza maily procent zelaza czyni magnezyty krajowe niezdatne do uzytku do celów wytwarzania mas wyktedzinoiwych i ksztaltek wykladzinowych dfla hutnictwa. Obecnosc tlenków zelaza konieeana jest w wiekszym procencie, gdyz tlenki te sprzy¬ jaja spiekaniu sie masy podczas wypalania.To tez magnezyty krajowe wykazujace szczegól¬ nie duzy procentf krzemionki w stosunku do «i^W|mJftnttu i %lmj(kf^%st^a, nie nadawaly Wflfeliftte ^Jo ^mfBmA^^Jidh. mas i kszital- tek. &ridni sklad magnezytów iu nas wydoby¬ wanych wykazuje mianowicie zawairtosc do okolo 75 % tlenku (magnezu, 15 — 20 % kajzemioai- kfc, tylko 1—2 % tlenku zelaza, 1,5 % ttemfcu wiatpmaa i okolo 1 % tlenku glinu. KrizemiDoilkia oraz (tlenki wapnia i glinu w (wiekszej ilosci sita- nowia niepozadane zanieczyszczenia uniemozli¬ wiajace stosowanie tyclh magnezytów do wy¬ twarzania wyrobów do celów ihiuitniczych.Przedmiotem wynalazku jest sposób wy rzania wyrobów nrlaignezytowoforsten^ dla hutnictwa z magnezytów stosunkowo ubogich w tlenki zelaza i magnezu. » Wedlug wynalazku!,, silwierdzoino, ze magnezy¬ ty ubogie w tlenki zelaza i ijlenek magnezu, a wiec magnezyty krajowe, mozna uczynic pelno¬ wartosciowym surowcem, o ile do masy zmie^ lomego magnezytu wprowadza sie tlenki zelaza i miesza dokladnie z masa przed poddaniem jej wypalaniu.Ponadto wedlug wynalazku stwierdzono nie¬ spodziewanie, ze najlepsze wyniki pod wzgle¬ dem przydatnosci uzyskanych wyrobów otrzy¬ muje sie wówczas, gdy jako 'tlenki zelaza sto¬ suje sie pyl wielkopiecowy, stanowiacy jak wia- dómo Idopotliwir produkt odpaidtóowy w hutach.Pyl wiellkopieciowy zawiera (tlenki zelaza w po¬ staci najwlasciwszej do nimiejszyclh celów,, a mianowicie zawiera znaczny procent zendry.Tlenki zelaza w postaci pylu wielkopiecowego nalezy dodawac do traktowanego magnezytu w takiej ilosci, by w gotowym wyrobie zwiekszyc zawairtosc tlenków zelaza do okolo 7 %.Przy wytwarzaniu wyrobów magnezytowo- forsterytowych K magnezytów, np. pochodzenia krajowego,, nalezy zatem ustalic wpierw sklad •procentowy surowca, po czym doprowadzic do masy potrzebna ilosc pylu wielkopiecowego. Pyl wielkopiecowy zawiera jednak rozmaite inne domieszki mineralne, a zwlaszcza stosiunkowto duzo 'tlenku wapnia i tlenku glimu. Okazalo sie, ze najlepsze wyniki przy przeprowadzaniu spo¬ sobu wedlug wynalazku otrzymuje sie, gdy sto¬ suje sie pyl wielkopiecowy, zawierajacy ponizej 4 %tlenku wapnia.Wynalazek wyjasniono nizej przykladem wy¬ konania sposobu.Przyklad. Magnezyt (pochodzacy z okolic Grochowa o zawartosci 2,5%Fe2Osi 17,5% SiOn rozdrabnia sie na lamaczach, np. szczeko¬ wych. Tak rozdrobniony material rozdrab¬ nia sie jeszcze na mlynie walcowym na ziarna o srednicy 2—10 ma po czym wprowa* dza na kolognioty. Do masy mielonej na tooio- gniDoitadh dodaje sie w ilosci 5 % wagowych w stosunku do surowca magnezytowego, pylu wielkopiecowego zawierajacego 3% CaO. Pyl wielkopiecowy dodaje sie stopniowo', po czym po odpowiednim wymieszaniu mase przesiewa sie na sitach o oczkach o srednicy okolo 2 mm.Tak przesiana mase miesza sie jeszcze doklad¬ nie na mieszarce Eiricha, dodajac do mieszarki stopniowo melasy w ilosci 10 % w stosunku do wyjsciowej masy surowca magnezytowego.Po wymieszaniu mase rozdrabnia sie jeszcze na kologniotach przez okoto 15 minut. Uzyskana mase mozna workowac lufo tez ksztaltowac na prasach, np. hydraulicznych, na ksztaltki dowol¬ nego rodzaju. Tak uformowane ksztaltki suszy sie przez okolo 6 dni, po czyim .wypala sie je w znanych dowolnych piecach ceramicznych, regulujac temperature wypalania itak, by nie przekroczyla ona odpornosci itemperaitjurowej stozka Segera nr 18 (okolo 1500° C).Po wypaleniu ksztaltki posiadaly nastepujace wlasciwosci fizyczne i chemiczne. Zawartosc S1O2 ^- 11%, FezOs — 6%, AhOs — 3,75% CaO — 1,40%, MgO — 78%. Porowaitosc wzgledna wynosila 24%. Ciezar wlasciwy 3,55 g/cm8, ciezar objetosciowy 2,85 g/cm3, wytrzymalosc na sciska¬ nie 506 kg/cm2 wedlug I. M. oraz 263 kg/cm2 we¬ dlug T. L. Wedlug X M. ogniotrwalosc pod/óbcda- zeniiem wynosila tm — 1500° Cite — 1560° C, zas wedflug T. L. tm —1520° C i tz— 1600° C. Ksztalt¬ ki tak wytworzone wytrzymywaly nagle zmiany temperatury 2—3 razy. Strata podczas prazenia wynosila srednio 0,5%.Sposób wedlug wynalazku mozna przeprowa¬ dzic w szczególach nieco inaczej anizeli to po¬ dano w przytoczonym przykladzie ibez wykra¬ czania poza ramy wynalazku. PL

Claims (4)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania wyrolbów magnezytowo- forsterytowydh w postaci ksztaltek iu/b mas wykladzinowych, znamienny tym, ze do magnezytów, srbosuinkowo ulbogidh w tlenki zelaza i zawierajacych stosunkowo duzo krze¬ mionki dodaje sie tlenków zelaza przed pod¬ daniem mieszanki wypalaniu.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tynvze jako tlenki zelaza stosuje sie pyl wielkopie¬ cowy, najlepiej zawierajacy ponizej 4 % tlenku wapnia.
3. 3. Sposób wedifug zastrz. 1 i 2f znamienny tym, ze pylu wielkopiecowego dodaje sie w ilosci odpowiadajacej pozadanemu wzrostowi sklad¬ nika zelazowego w gotowym wyrobie, naj-lepiej w czasie ostatecznego rozdrabniania magnezytu z granulacji o srednicy ziania 2—10 nim do gtraniulacji 0—2 mm i (lufo) w czasie mieszania po ostatecznym rozdrobnie¬ niu, przy czym do utworzonej mieszaniny (wprowadza sie dowolne lepiszcze ulegajace wypaleniu i ulotnieniiu w czasie olbróbki ter¬ micznej, np. melase.
4. 4. Sposób wedlug zasitirz. 1—3, znamienny tym, ze mase magnezytowa zmieszana z dodat¬ kiem pylu wielkopiecowego i lepiszcza, np. melasy, foirmoije sie na dowoilnych prasach na ksatattki, które po wysuszeniu wypala sie do granic ogniotirwalosci stozka Segera nr 18 (1500° C). Swidnickie Zaklady Materialów Ogniotrwalych Przedsiebiorstwo Panstwowe Wyodrebnione Zastepca: Kolegium Rzeczników [Patentowych „Prasa" Stalinogród, 3192 — 24.7.54 — R-5-14587 — BI bezdrz. 100 g — 150 PL